จังหวัดหลินเซีย
临夏州
ที่มาของชื่อ: หลินเซี่ย หรือที่รู้จักกันในชื่อ เหอโจว ได้ชื่อมาจากที่ตั้งใกล้กับแม่น้ำต้าเซี่ย บันทึก *ซ่างซู่หยูกง* ระบุว่า อู๋ต้าถี ในความพยายามควบคุมอุทกภัยของพระองค์ ได้ "นำแม่น้ำจากจี้ซือไปยังหลงเหมิน ไหลลงสู่ทะเล" จึงได้รับการยกย่องว่าเป็น "แหล่งกำเนิดของการควบคุมอุทกภัยของอู๋ต้าถี" ในสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น มีการจัดตั้งอำเภอ เมือง และเขตปกครอ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
หลินเซี่ย หรือที่รู้จักกันในชื่อ เหอโจว ได้ชื่อมาจากที่ตั้งใกล้กับแม่น้ำต้าเซี่ย บันทึกในหนังสือ *ซ่างซู่หยูกง* ระบุว่า อู๋ต้าถี ในความพยายามควบคุมอุทกภัยของพระองค์ ได้ "นำแม่น้ำจากจี้ซือไปยังหลงเหมิน และไหลลงสู่ทะเล" จึงได้รับการยกย่องว่าเป็น "ต้นกำเนิดของการควบคุมอุทกภัยของอู๋ต้าถี" ในสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น มีการจัดตั้งอำเภอ เมือง และกองบัญชาการขึ้นที่นี่ ทำให้เป็นสถานที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ที่นักยุทธศาสตร์การทหารต่างแย่งชิงกันมาตลอดประวัติศาสตร์ เป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางโบราณถัง-ทิเบต และเป็นศูนย์กลางการค้าชาและม้า จึงได้รับฉายาว่า "เมืองสำคัญของเขตเหอหวง" ในปี 1928 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลินเซี่ย และในปี 1956 ได้จัดตั้งเขตปกครองตนเองหลินเซี่ยหุยขึ้น
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองหลินเซี่ยมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เป็นหนึ่งในถิ่นที่อยู่อาศัยดั้งเดิมของมนุษยชาติ มีผู้คนยุคแรกอาศัยอยู่ตั้งแต่ 5,000 ปีที่แล้ว เมื่อ 2,000 ปีก่อน ราชวงศ์ฉินและฮั่นได้ก่อตั้งอำเภอ เมือง และเขตปกครองขึ้นที่นี่ เดิมชื่อเป่าฮั่น ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเต้าเหอและเหอโจว เป็นสถานที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ที่นักยุทธศาสตร์ทางทหารแย่งชิงกันมาตลอดประวัติศาสตร์ เป็นจุดสำคัญบนเส้นทางสายไหมตอนใต้ เป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางโบราณถัง-ทิเบต และเป็นศูนย์กลางการค้าชาและม้า เป็นหนึ่งในสี่สถานีการค้าชาและม้าที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์หมิง และเป็นที่รู้จักในนาม "เมืองวีรบุรุษแห่งเขตเหอหวง"
หลินเซี่ยตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำเหลือง ในภาคกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกานซู มีอาณาเขตติดกับแม่น้ำเถาทางทิศตะวันออก ตรงข้ามกับเขตปกครองติงซี ทางทิศตะวันตกติดกับเทือกเขาจี้ซืออันงดงาม ติดกับมณฑลชิงไห่ ทางทิศใต้ติดกับเทือกเขาไท่จื่อที่ขรุขระและเขียวขจี ติดกับเขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน และทางทิศเหนือติดกับแม่น้ำหวงสุ่ย ติดกับเมืองหลานโจว ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตและที่ราบสูงโลส
เมืองหลินเซียมีชื่อเสียงในด้านวัฒนธรรมและประเพณีพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์ รวมถึงแหล่งโบราณสถานและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับมณฑลหลินเซี่ย >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 302 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2568 พื้นที่ดังกล่าวได้รับการประกาศให้เป็นเขตสาธิตระดับชาติชุดที่สิบสองสำหรับความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองหลินเซี่ยอยู่ในอันดับที่ 288 (เมืองระดับที่ห้า)
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 กระทรวงศึกษาธิการได้กำหนดให้เขตปกครองหลินเซี่ยเป็นเขตทดลองระดับชาติสำหรับการปฏิรูปการศึกษาพิเศษ
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองหลินเซี่ยอยู่ในอันดับที่ 294
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองหลินเซี่ยอยู่ในอันดับที่ 304
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองหลินเซี่ยมีมูลค่ารวม 40.86 พันล้านหยวน อยู่ในอันดับที่ 12 จากเมืองและเขตปกครองทั้งหมดในมณฑลกานซู
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2022 พื้นที่ Bafang Shisanxiang ในมณฑล Linxia ได้รับการกำหนดให้เป็นกลุ่มคลัสเตอร์การบริโภคด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวในยามค่ำคืนระดับชาติชุดที่สอง
ในเดือนเมษายน ปี 2022 เมืองหลินเซี่ยได้รับการประกาศให้เป็นเมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารของมณฑลกานซูประจำปี 2021
ดูเกียรติประวัติและอันดับเพิ่มเติมของมณฑลหลินเซี่ย >>
ประวัติความเป็นมา:
ในปี ค.ศ. 1913 ระบบการปกครองระดับจังหวัดและรัฐถูกยกเลิก และมีการจัดตั้งอำเภอเต๋าเหอขึ้น โดยอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตหลานซานแห่งมณฑลกานซู
ในปี ค.ศ. 1927 ระบบถนนถูกยกเลิก และมีการจัดตั้งเขตนี้ขึ้น โดยอยู่ในสังกัดเขตหลานซาน
ในปี ค.ศ. 1928 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นเทศมณฑลหลินเซีย
ในปี ค.ศ. 1934 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานตรวจสอบการบริหารหลินเซี่ยขึ้น โดยมีที่ทำการอยู่ในอำเภอหลินเซี่ย (ปัจจุบันคือเมืองหลินเซี่ย)
ในปี ค.ศ. 1936 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานตรวจสอบการบริหารที่ห้าของมณฑลกานซู
ในปี ค.ศ. 1937 กองบัญชาการรักษาการณ์หลินเซียถูกยุบและเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานผู้ตรวจการฝ่ายบริหารและผู้บัญชาการรักษาความปลอดภัยเขตที่ 5
เมืองหลินเซียได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2492
ในปีเดียวกันนั้น ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองพิเศษหลินเซี่ยขึ้น โดยมีสำนักงานบริหารตั้งอยู่ที่อำเภอหลินเซี่ย เขตปกครองนี้ครอบคลุม 8 อำเภอ ได้แก่ หลินเซี่ย เหอเจิ้ง เซี่ยเหอ หนิงติ้ง หย่งจิง คังเกิล เถาซา และหลินเถา
1
+ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของมณฑลหลินเซี่ย>>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม