ตำบลหนิวเจีย อำเภอซีเฉิง
西城区牛街街道
ที่มาของชื่อ: ตั้งชื่อตามมัสยิดหนิวเจี้ยที่ตั้งอยู่ภายในเขต ข้อมูลเบื้องต้น: เขตหนิวเจี้ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงปักกิ่ง ทอดยาวจากถนนไฉ่ซือโข่วทางทิศตะวันออกไปจนถึงถนนกวงอันเหมินใต้ทางทิศตะวันตก จากถนนหนานเหิงตะวันตกและถนนจ้าวหลินเฉียนทางทิศใต้ไปจนถึงถนนกวงเน่ยทางทิศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 1.41 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยถนนสายหลัก 6 สาย ได้แก่ ถนนไฉ่ซือโข่ว…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ชื่อนี้ตั้งตามชื่อมัสยิดหนิวเจี้ยที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณนั้น
ข้อมูลเบื้องต้น:
ถนนหนิวเจี้ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงปักกิ่ง ทอดยาวจากถนนไฉ่ซือโข่วทางทิศตะวันออกไปจนถึงถนนกวงอันเหมินใต้ทางทิศตะวันตก และจากถนนหนานเหิงตะวันตกและถนนจ้าวหลินเฉียนทางทิศใต้ไปจนถึงถนนกวงเน่ยทางทิศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 1.41 ตารางกิโลเมตร พื้นที่นี้ประกอบด้วยถนนสายหลัก 6 สาย ได้แก่ ถนนไฉ่ซือโข่ว ถนนหนิวเจี้ย ถนนไป่กวง ถนนหนานเซียงเกอ ถนนกวงอันเหมินใต้ และถนนกวงเน่ย รวมถึงตรอกซอกซอย (หูตง) อีก 26 แห่ง ย่านหนิวเจี้ยมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 54,000 คน ประกอบด้วยชาวฮั่นและชนกลุ่มน้อย 22 กลุ่ม ในบรรดาชนกลุ่มน้อยนั้น ชาวฮุยมีจำนวน 12,000 คน คิดเป็น 23% ของประชากรทั้งหมด ทำให้เป็นหนึ่งในถนนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากที่สุดในปักกิ่ง
ปัจจุบัน ตำบลหนิวเจียแบ่งออกเป็น 10 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนหนิวจี้ตงลี่ ชุมชนชุนเฟิง ชุมชนหนิวเจียซีลี่ ชุมชนกังหยวน ชุมชนหนานเซียงเกอ ชุมชนไฉ่หยวนเป่ยลี่ ชุมชนเฝิงหัว ชุมชนฟาหยวนซี ชุมชนไป๋กวงลู่ และชุมชนจ้าวหยวน
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 พื้นที่นี้ได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งใน 11 เขตสาธิตระดับชาติเพื่อส่งเสริมความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์ โดยคณะกรรมการกิจการชาติพันธุ์แห่งรัฐ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เขตย่อยหนิวเจี้ยได้รับการกำหนดให้เป็นเขตย่อยด้านสุขาภิบาลของเทศบาลกรุงปักกิ่งสำหรับปี พ.ศ. 2564-2565
การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม:
วัดปักกิ่งฟาหยวน
วัดฟาหยวน หรือที่รู้จักกันในชื่อวัดหมินจง ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของถนนเจียวจื่อหูถง ใกล้กับไฉ่ซือโข่ว ในเขตซีเฉิง กรุงปักกิ่ง เป็นวัดพุทธที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบันในปักกิ่ง นอกจากจะเป็นวัดโบราณที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์แล้ว ยังเป็นที่ตั้งของสถาบันพุทธศาสนาแห่งประเทศจีน และหอสมุดและพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุทางพุทธศาสนาแห่งประเทศจีน ทำหน้าที่เป็นสถานที่ฝึกอบรมสำหรับพระภิกษุหนุ่มและศูนย์กลางการวิจัยทางพุทธศาสนาอีกด้วย
มัสยิดหนิวเจี้ย
มัสยิดหนิวเจี้ย ตั้งอยู่ที่หนิวเจี้ย ถนนกวงอันเหมินชั้นใน กรุงปักกิ่ง เป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง การก่อสร้างมัสยิดหนิวเจี้ยเริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยถงเหอปีที่ 14 ของราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 996) และได้รับการบูรณะครั้งใหญ่สองครั้ง ในปีที่ 7 ของรัชสมัยเจิ้งถงแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1442) และปีที่ 35 ของรัชสมัยคังซีแห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1696)
ประวัติความเป็นมา:
ในสมัยราชวงศ์ถัง บริเวณหนิวเจี้ยเป็นส่วนหนึ่งของเมืองชั้นในของโย่วโจว ซึ่งเป็นเมืองระดับมณฑล
ในสมัยราชวงศ์เหลียว บริเวณหนิวเจี้ยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหนานจิง เมืองหลวงของราชวงศ์เหลียว
ในสมัยราชวงศ์จิน บริเวณหนิวเจี้ยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตเมืองชั้นในของจงตู
ในสมัยราชวงศ์หยวน บริเวณหนิวเจี้ยเป็นส่วนใต้ของเมืองต้าตู (เมืองหลวงของราชวงศ์หยวน)
ในสมัยราชวงศ์หมิง บริเวณหนิวเจี้ยเป็นส่วนหนึ่งของเมืองชั้นนอกของปักกิ่ง
ในสมัยราชวงศ์ชิง บริเวณหนิวเจี้ยเป็นเขตที่สี่ทางขวาชั้นนอก
ในสมัยสาธารณรัฐจีน พื้นที่หนิวเจี้ยอยู่ในเขตชั้นนอกที่สี่
ในปี ค.ศ. 1950 พื้นที่หนิวเจี้ยอยู่ในเขตที่แปด
ในปี ค.ศ. 1952 พื้นที่หนิวเจี้ยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอซวนหวู่
ในปี 1954 พื้นที่หนิวเจี้ยถูกแบ่งออกเป็นสามตำบล ได้แก่ หนิวเจี้ย หนานปันเจี้ย และจ้าวหลินเฉียนเจี้ย
ในปี พ.ศ. 2491 ตำบลหนานปันเจี๋ยและตำบลจ้าวหลินเฉียนเจี๋ยถูกรวมเข้ากับตำบลหนิวเจี๋ย
1960
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของถนนหนิวเจี้ย >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม