เมืองเหอหยวน
河源市
ที่มาของชื่อ: เหอหยวนมีความเกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดของแม่น้ำสามสาย ในหนังสือ *หยวนเหอ จุนเซียน จื้อ* ของหลี่ จี้ฟู่ นักปราชญ์สมัยราชวงศ์ถัง บันทึกไว้ว่า "เดิมทีเหอหยวนเป็นที่ตั้งของอำเภอหลงฉวนในสมัยราชวงศ์ฮั่น ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฉี ได้มีการก่อตั้งอำเภอเหอหยวนขึ้น โดยตั้งชื่อตามต้นกำเนิดของแม่น้ำสามสาย ซึ่งอยู่ห่างจากอำเภอไปทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ 3…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เหอหยวนมีความเกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดของแม่น้ำสามสาย นักปราชญ์สมัยราชวงศ์ถัง หลี่จี้ฟู่ ได้เขียนไว้ใน "บันทึกอำเภอหยวนเหอ" ว่า "เดิมทีเหอหยวนเป็นดินแดนของอำเภอหลงฉวนในสมัยราชวงศ์ฮั่น ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฉี ได้มีการก่อตั้งอำเภอเหอหยวนขึ้น โดยตั้งชื่อตามต้นกำเนิดของแม่น้ำสามสายซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออกและทิศเหนือของอำเภอ 300 ลี้"
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองเหอหยวนตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณตอนกลางและตอนบนของแม่น้ำตงเจียง มีพรมแดนติดกับเมืองหุยโจวทางใต้ เมืองกานโจวของมณฑลเจียงซีทางเหนือ เมืองเหมยโจวทางตะวันออก และเมืองเส้ากวนทางตะวันตก ทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างพื้นที่ชายฝั่งและพื้นที่ภายในของมณฑลกวางตุ้ง เมืองเหอหยวนปกครองเขตหยวนเฉิง อำเภอตงหยวน อำเภอเหอผิง อำเภอหลงฉวน อำเภอจื่อจิน และอำเภอเหลียนผิง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ในเขตหยวนเฉิง ทางรถไฟปักกิ่ง-เกาลูนและทางรถไฟกว่างโจว-เหมยโจว-ซานโถวตัดผ่านเมืองนี้ โดยมีสถานีสับเปลี่ยนขบวนรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของจีนตั้งอยู่ที่หลงฉวน ทางหลวงหมายเลข 105 และ 205 ตัดผ่านเมือง แม่น้ำตงเจียงสามารถเดินเรือได้สำหรับเรือบรรทุกสินค้าขนาด 100 ตัน ทำให้สามารถเข้าถึงเมืองหุยโจว ตงกวน และกว่างโจวทางใต้ได้ เมืองเหอหยวนมีทำเลที่ตั้งที่ดีเยี่ยมและการคมนาคมที่สะดวกสบาย
เมืองเหอหยวนมีดินอุดมสมบูรณ์และทรัพยากรมากมาย มีพื้นที่เพาะปลูก 110,000 เฮกตาร์ พื้นที่ภูเขา 1.36 ล้านเฮกตาร์ และพื้นที่น้ำ 64,000 เฮกตาร์ แร่ธาตุมีปริมาณมากและคุณภาพสูง โดยมีการค้นพบแร่มากกว่า 40 ชนิดแล้ว ปริมาณสำรองของเหล็ก ทังสเตน ดีบุก ฟลูออไรต์ และธาตุหายากอยู่ในอันดับหนึ่งของมณฑลกวางตุ้ง ศักยภาพด้านพลังงานน้ำอยู่ที่ 1.27 ล้านกิโลวัตต์ และสถานีไฟฟ้าพลังน้ำซินเฟิงเจียง ซึ่งเป็นสถานีไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่ที่สุดของกวางตุ้ง ตั้งอยู่ในเขตเมือง นอกจากนี้ เมืองเหอหยวนยังมีป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์อีกด้วย
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเหอหยวน >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 247 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองเหอหยวนอยู่ในอันดับที่ 183 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 เมืองนี้ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติลำดับที่ 7
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองเหอหยวนอยู่ในอันดับที่ 180
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองเหอหยวนอยู่ในอันดับที่ 202
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเหอหยวนมีมูลค่ารวม 129.5 พันล้านหยวน จัดอยู่ในอันดับที่ 20 ของเมืองใหญ่ในมณฑลกวางตุ้งในแง่ของ GDP
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2022 เมืองเหอหยวนได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องกลุ่มแรกสำหรับการบูรณาการอุตสาหกรรมและการศึกษาในมณฑลกวางตุ้ง
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 คณะกรรมการรณรงค์สุขภาพแห่งชาติได้ยืนยันอีกครั้งว่าเมืองเหอหยวนเป็นเมือง (เขต) สุขอนามัยแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2564
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองเหอหยวนเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
เหอหยวนเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉู่ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ ต่อมาฉินได้ก่อตั้งอำเภอหลงฉวนขึ้นที่นั่น
ในปีแรกของรัชสมัยหย่งหมิงแห่งราชวงศ์ฉีใต้ (ค.ศ. 483) ได้มีการจัดตั้งอำเภอเหอหยวนขึ้นโดยแยกดินแดนมาจากหลงฉวน และอยู่ในเขตปกครองหนานไห่
ในปีที่สองของรัชสมัยเทียนเจี้ยนแห่งราชวงศ์เหลียงใต้ (ค.ศ. 503) ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเหลียงฮวา ในสมัยราชวงศ์สุยและถัง ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของซุนโจว ในปีแรกของรัชสมัยเฉียนเหิงแห่งราชวงศ์ฮั่นใต้ (ค.ศ. 917) ซุนโจวถูกแยกออกเป็นเจิ้นโจวและซุนโจว โดยพื้นที่เหอหยวนเป็นส่วนหนึ่งของซุนโจว
ในรัชสมัยปีที่ 5 ของจักรพรรดิเทียนซีแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1021) เมืองเจิ้นโจวได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองหุยโจว
ที่นี่เคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตการรถไฟหุยโจวในสมัยราชวงศ์หยวน
ในปีที่สองแห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1369) เมืองซุนโจวถูกผนวกเข้ากับเมืองหุยโจว
ในสมัยราชวงศ์ชิง เหอหยวนเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหุยโจว
ระหว่างปี 1912 ถึง 1920 เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเฉาโจว-ซุนเต่า
ในปี 1947 พวกเขาถูกแบ่งไปอยู่ในเขตการปกครองที่ 5 และ 7 ของมณฑลกวางตุ้ง
ในปี 1949 ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของเขตพิเศษตงเจียง
1952
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเหอหยวน >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม