เมืองและอำเภอหม่าอันซาน
马鞍山市和县
ที่มาของชื่อ: หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรเหลียง ราชวงศ์ฉีเหนือได้ส่งข้าราชการเหลียงไปต้อนรับกษัตริย์เหลียง พวกเขาได้พบกันที่นี่ และอาณาจักรเหลียงได้บรรลุข้อตกลงสันติภาพ จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเหอ ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับอำเภอเหอ: อำเภอเหอตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลอานฮุย ติดกับแม่น้ำแยงซี มีพื้นที่ 1,319 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 9 เมือง และมีประชา…
ที่มาของชื่อสถานที่:
หลังจากอาณาจักรเหลียงล่มสลาย อาณาจักรฉีเหนือได้ส่งกษัตริย์และขุนนางของเหลียงมาต้อนรับ พวกเขาได้พบปะกันที่นี่ และอาณาจักรเหลียงได้บรรลุข้อตกลงสันติภาพที่นี่ จึงเป็นที่มาของการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเหอ
ข้อมูลเบื้องต้น:
อำเภอเหอตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลอานฮุย ติดกับแม่น้ำแยงซี มีพื้นที่ 1,319 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 9 เมือง มีประชากร 540,000 คน (ผู้อยู่อาศัยถาวร 410,000 คน) สถานการณ์ของอำเภอเหอสามารถสรุปได้ในสี่ประโยค:
มณฑลเหอเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม มีประวัติศาสตร์ยาวนานย้อนกลับไปถึงปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่อก่อตั้งขึ้นในชื่อมณฑลลี่หยาง ในปี 555 คริสต์ศักราช ราชวงศ์เหลียงใต้และราชวงศ์ฉีเหนือได้เจรจาสันติภาพกันที่นี่ และมณฑลนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเหอโจว หลังจากการปฏิวัติซินไห่ ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหออีกครั้ง ทำให้มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2200 ปี ในปี 1996 รัฐบาลมณฑลได้อนุมัติให้เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของมณฑลอานฮุย สถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เช่น "มนุษย์ลิงมณฑลเหอ" วัดเจ้าผู้ปกครอง ภูเขาเทียนเหมิน และบ้านพักคนชรา ล้วนถูกบรรจุอยู่ในตำราเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา บุคคลสำคัญจากมณฑลเหอ ได้แก่ กวีจางจี้แห่งราชวงศ์ถัง กวีตู้โมแห่งราชวงศ์ซ่ง กวีไต้ฉงแห่งราชวงศ์หมิง และจิตรกรไต้เปิ่นเซียวแห่งราชวงศ์ชิง มณฑลเหอยังเป็นแหล่งกำเนิดของหลินซานจือ ปรมาจารย์ด้านการเขียนอักษรหวัดร่วมสมัย และซูไห่เฟิง นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิกชาวจีนคนแรก
อำเภอเหอเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงแห่งผักของจีน" เนื่องจากมีพื้นที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีลักษณะเป็น "ภูเขาสีเขียวและน้ำใสสะอาดริมฝั่งแม่น้ำ พื้นที่ครึ่งหนึ่งเป็นที่ดินทำกินที่อุดมสมบูรณ์"
ดูข้อมูลโดยละเอียดและภาพรวมของเขต >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 51 จาก 100 อำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงที่สุดในภาคกลางของจีน
ในเดือนสิงหาคม ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 11 จาก 30 อำเภอชั้นนำในมณฑลอานฮุยในด้านความแข็งแกร่งโดยรวม
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ได้รับการยอมรับว่าเป็นเขต (เมือง, เขต) ที่บรรลุเป้าหมายการศึกษาปฐมวัยแบบครอบคลุมและทั่วถึงในปี พ.ศ. 2567
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2024 มีการประกาศรายชื่อ 100 อันดับแรกของอำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงที่สุดในภาคกลางของจีน โดยอำเภอเหออยู่ในอันดับที่ 55
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2024 อำเภอนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 9 จาก 30 อำเภอชั้นนำในมณฑลอานฮุยในด้านความแข็งแกร่งโดยรวม
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2024 อำเภอเหอได้รับการกำหนดให้เป็นอำเภอนำร่องสำหรับการพัฒนานวัตกรรมกลไกบริการสังคมด้านการเกษตรในมณฑลอานฮุย
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 อำเภอเหอได้รับการประกาศให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมลำดับที่ 6 ของมณฑลอานฮุย
ในเดือนมกราคม 2024 อำเภอเหอได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 อำเภอชั้นนำของมณฑลอานฮุยที่มีอุตสาหกรรมการเกษตรโดดเด่นในปี 2023
ในเดือนธันวาคม 2023 อำเภอแห่งนี้ได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่ออำเภอต้นแบบสำหรับการฟื้นฟูชนบทในมณฑลอานฮุย
ดูเกียรติประวัติและอันดับเพิ่มเติมของเทศมณฑลเหอ >>
ประวัติความเป็นมา:
เดิมทีเมืองนี้มีชื่อว่าหลี่หยาง
ในสมัยราชวงศ์โจว เมืองนี้มีชื่อว่าหยางโจว
ในช่วงต้นยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ดินแดนนี้เคยเป็นของรัฐฉู่ ต่อมาเป็นของรัฐอู่ และหลังจากรัฐอู่ล่มสลาย ก็ตกเป็นของรัฐเย่ว์ และหลังจากรัฐเย่ว์ล่มสลาย ก็กลับมาเป็นของรัฐฉู่อีกครั้ง
ในรัชสมัยปีแรกของจักรพรรดิฉินอิงเจิ้ง (221 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการก่อตั้งอำเภอลี่หยางขึ้น
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรหวยหนาน
ในสมัยราชวงศ์ซินของหวังหมัง อำเภอนี้เคยถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหมิงอี้ชั่วคราว แต่ต่อมาก็ได้กลับมาใช้ชื่อเดิมอีกครั้ง
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของหยางโจว โดยมีเมืองลี่หยางเป็นเมืองหลวง
ในสมัยสามก๊ก เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐอู่
ในรัชสมัยไท่กังปีที่หกของราชวงศ์จิน (ค.ศ. 285) ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหวยหนานในหยางโจว
ในปีแรกของรัชสมัยหย่งซิง (304) ได้มีการก่อตั้งมณฑลลี่หยางขึ้น
ในปีที่สามแห่งรัชสมัยหย่งฉู่ (ค.ศ. 422) ของราชวงศ์ซ่งใต้ อำเภอลี่หยางเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานหยู
ในรัชสมัยปีที่เจ็ดของจักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 430) มณฑลหนานหยูถูกยุบและรวมเข้ากับมณฑลหยู และเมืองลี่หยางถูกจัดให้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของมณฑลหยู
ในปีที่สามแห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเซียวหวู่ (ค.ศ. 459) แม่น้ำห้วยถูกแบ่งออกเป็นเหนือและใต้ และมีการสถาปนาแคว้นหยูขึ้นใหม่สองแคว้น
+ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเขตนี้>>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม