เทศมณฑลตงจือ เมืองชิโจว
池州市东至县
ที่มาของชื่อ: ชื่อนี้มาจากอักษรตัวแรกของชื่ออำเภอตงหลิวและอำเภอจือเต๋อ ข้อมูลเบื้องต้น: อำเภอตงจือปกครอง 15 ตำบล มีประชากร 540,000 คน พื้นที่ 3,261 ตารางกิโลเมตร พื้นที่เพาะปลูก 471,500 หมู่ และพื้นที่ป่า 3,026,300 หมู่ อำเภอนี้มีแร่หินปูน หินโดโลไมต์ และหินแคลไซต์สำรองจำนวนมาก โดยมีปริมาณมากกว่า 2 พันล้านตัน 400 ล้านตัน และ 200 ล้านตัน ตามลำดับ อ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ชื่อนี้ได้มาจากการนำอักษรตัวแรกของชื่ออำเภอตงหลิวและอำเภอจื้อเต๋อมารวมกัน
ข้อมูลเบื้องต้น:
อำเภอตงจือปกครอง 15 ตำบล มีประชากร 540,000 คน และมีพื้นที่ 3,261 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่เพาะปลูก 471,500 หมู่ และพื้นที่ป่า 3,026,300 หมู่ อำเภอแห่งนี้มีแร่หินปูน หินโดโลไมต์ และหินแคลไซต์สำรองจำนวนมาก โดยมีปริมาณมากกว่า 2 พันล้านตัน 400 ล้านตัน และ 200 ล้านตัน ตามลำดับ ทรัพยากรทางการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์นำไปสู่การพัฒนาอุตสาหกรรมหลัก 6 อุตสาหกรรม ได้แก่ ธัญพืชคุณภาพสูง พืชน้ำมัน ฝ้าย ชา เห็ดกินได้ ปศุสัตว์และสัตว์ปีก ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และผลไม้เมืองหนาว อำเภอแห่งนี้มีทางด่วน 4 สาย (ทางด่วนเซี่ยงไฮ้-ฉงชิ่ง ทางด่วนอันจิง ทางด่วนจีกวง และทางด่วนตงจิ่ว) และทางหลวงจังหวัด 4 สาย (ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 325, 327, 222 และ 231) มีทางหลวงแห่งชาติ 2 สาย (ทางหลวงหมายเลข 206 และทางหลวงหมายเลข 318) และทางรถไฟ 2 สาย (ทางรถไฟถงจิ่ว และรถไฟฟ้ารางเบาเชื่อมเมืองเซี่ยงไฮ้-อันชิง) นอกจากนี้ยังมีเส้นทางน้ำ 1 สาย (แม่น้ำแยงซีความยาว 85 กิโลเมตร พร้อมท่าเรือขนาด 5,000 ตัน 3 แห่งในเมืองริมแม่น้ำที่สำคัญ ได้แก่ ท่าเรือขนส่งสารเคมีอันตรายเซียงโข่ว ท่าเรือตงหลิวจูเจียง และท่าเรือต้าตูโข่ว) สนามบินจิ่วฮวาซาน อันชิง และจิงเต๋อเจิ้น ล้วนอยู่ห่างออกไปไม่เกิน 1 ชั่วโมงโดยรถยนต์
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับอำเภอตงจือ >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของเขต (เมือง อำเภอ) ที่มีการพัฒนาการศึกษาภาคบังคับที่มีคุณภาพสูงและสมดุลในปี 2025
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ได้รับการยอมรับว่าเป็นเขต (เมือง, เขต) ที่บรรลุเป้าหมายการศึกษาปฐมวัยแบบครอบคลุมและทั่วถึงในปี พ.ศ. 2567
ในเดือนมิถุนายน ปี 2024 มีการเผยแพร่รายชื่อ 100 อำเภอที่มีศักยภาพสูงสุดในการพัฒนาการท่องเที่ยวในประเทศจีน โดยอำเภอตงจืออยู่ในอันดับที่ 67
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 อำเภอตงจือได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 อำเภอชั้นนำของมณฑลอานฮุยที่มีอุตสาหกรรมการเกษตรโดดเด่นในปี พ.ศ. 2566
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 กระทรวงทรัพยากรน้ำได้ประกาศรายชื่ออำเภอ (เขต) ชุดที่ 5 ที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานการสร้างสังคมประหยัดน้ำ และอำเภอตงจือก็ได้รับการคัดเลือก
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2022 อำเภอตงจือได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในอำเภอนำร่องกลุ่มแรกสำหรับ "การปกครองแบบดูแลโดยรัฐขนาดใหญ่" ในมณฑลอานฮุย
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2021 จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 อำเภอตงจือมีประชากร 398,400 คน อยู่ในอันดับที่สองของอำเภอและเขตในเมืองฉีโจว อันดับที่ 65 ของมณฑลอานฮุย และอันดับที่ 1362 ของทั่วประเทศ
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของอำเภอตงจือเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
จากบันทึกของอำเภอตงหลิวและอำเภอเจี้ยนเต๋อ ระบุว่า ในสมัยราชวงศ์หยู เซี่ย ชาง และโจว พื้นที่นี้เป็นของเมืองหยางโจว และในสมัยราชวงศ์ฉิน เป็นของเมืองจิ่วเจียงและเมืองจาง
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นอำเภอเผิงเจ๋อและอำเภอโปหยางแห่งมณฑลหยูจาง และอำเภอซื่อเฉิงแห่งมณฑลตานหยาง
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ในสมัยสามก๊ก ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองเผิงเจ๋อ เมืองตานหยาง และเมืองโปหยาง แห่งอาณาจักรอู่
พื้นที่ดังกล่าวถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ อำเภอเผิงเจ๋อ มณฑลหยูจาง อำเภอโปหยาง มณฑลโปหยาง และอำเภอซื่อเฉิง มณฑลซวนเฉิง
ในสมัยราชวงศ์ซ่งและฉีทางใต้ ดินแดนนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ อำเภอซื่อเฉิงและอำเภอหลี่หลิง ในเขตปกครองซวนเฉิง เมืองหยางโจว และอำเภอเผิงเจ๋อ ในเขตปกครองโปหยางและซุนหยาง เมืองเจียงโจว ต่อมาในสมัยราชวงศ์เหลียงและเฉิน ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองหนานไท่หยวนขึ้นในพื้นที่ปัจจุบัน โดยมีอำเภอเหอเฉิง (ปัจจุบันคือเมืองตงหลิว) และอำเภอจินหยาง (ปัจจุบันคือพื้นที่จางซี) เป็นสองอำเภอในสังกัด ซึ่งอยู่ในเขตปกครองหนานหยูโจว
หลังจากราชวงศ์สุยพิชิตราชวงศ์เฉิน แคว้นไท่หยวน และเหอเฉิงแล้ว ราชวงศ์จิน...
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของอำเภอตงจือ >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม