เมืองไชยหยู เขตต้าซิง
大兴区采育镇
ที่มาของชื่อสถานที่: ในปีแรกของรัชสมัยไคไท่แห่งราชวงศ์เหลียว สถานที่แห่งนี้เรียกว่า "ไคเว่ยหยวน" และเปลี่ยนเป็น "ไคเว่ยหลี่" ในปีที่ 21 ของรัชสมัยไคไท่ ในปีแรกของรัชสมัยหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง เรียกว่า "ฟานหยูซู่" ในปีที่ 23 ของรัชสมัยคังซีแห่งราชวงศ์ชิง เรียกว่า "ไคหยูอิง" ปัจจุบันคือ "เมืองไคหยู" ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ เมืองโบราณไคหยูเป็นที่รู้…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ในรัชสมัยไคไท่ปีแรกของราชวงศ์เหลียว หมู่บ้านไฉ่หยูมีชื่อว่า "ไฉ่เหวยหยวน" และเปลี่ยนชื่อเป็น "ไฉ่เหวยหลี่" ในปีที่ 21 ของรัชสมัยไคไท่ ในรัชสมัยหงหวู่ปีแรกของราชวงศ์หมิง มีชื่อว่า "ฟานหยูซู่" และในปีที่ 23 ของรัชสมัยคังซีแห่งราชวงศ์ชิง มีชื่อว่า "ไฉ่หยูอิง" ปัจจุบันคือ "เมืองไฉ่หยู" ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ เมืองโบราณไฉ่หยูมีชื่อเสียงพอสมควรแล้วในสมัยหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง เมื่อจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิงเสด็จพระราชดำเนินตรวจราชการในเขตเมืองหลวง พระองค์ทรงกล่าวชมเชยไว้ว่า "หมู่บ้านที่เจริญรุ่งเรืองทางใต้ของปักกิ่ง ชื่อว่าไฉ่หยูหลี่" ซึ่งหมายความว่าหมู่บ้านที่ร่ำรวยทางใต้ของปักกิ่งมีชื่อว่าไฉ่หยู
ข้อมูลเบื้องต้น:
ตามบันทึกใน *เทียนฟู่กวงจี้* ระบุว่า เมืองไฉ่หยูเดิมทีเป็นหมู่บ้านไฉ่เหวยในอำเภออันซี ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง เป็นส่วนหนึ่งของสวนซ่างหลิน เปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานฟานหยู แต่ผู้คนยังคงเรียกกันว่าไฉ่หยู โดยเป็นการรวมชื่อเก่าและใหม่เข้าด้วยกัน บางครั้งก็เรียกกันว่าเมืองห่านและเป็ด ในช่วงต้นรัชสมัยหงหวู่และหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง มีผู้อพยพจำนวนมากจากมณฑลชานซีและชานตงมาตั้งถิ่นฐานที่นี่เพื่อทำการเพาะปลูก ก่อตั้งเป็น "ค่ายเชื่อมต่อ 72 แห่ง" ตามริมฝั่งแม่น้ำเฟิง เดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอตงอัน (ปัจจุบันคืออำเภออันซี เมืองหลางฟาง) ในรัชสมัยเฉียนหลงของราชวงศ์ชิง หมู่บ้านส่วนใหญ่ตามแม่น้ำเฟิงถูกผนวกเข้ากับอำเภอต้าซิง และเมืองไฉ่หยูถูกก่อตั้งขึ้นพร้อมกับสถานีลาดตระเวน จึงได้รับฉายาว่า "เมืองแรกของเขตเมืองหลวง" สิบกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของไฉ่หยูคือระเบียงจูหยาน ซึ่งมีลักษณะเป็น "แท่นสูงสิบฟุตและกว้างสามสิบถึงสี่สิบฟุต" ตำนานเล่าว่า ในวันฤดูใบไม้ร่วงที่นกนางแอ่นออกจากรัง นกนางแอ่นนับพันตัวจากเมืองและหมู่บ้านโดยรอบจะมารวมตัวกันบนแท่นนี้ ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วเป็นเวลาสองวันก่อนที่จะบินจากไป นี่เป็นปรากฏการณ์ท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ในสมัยคังซีแห่งราชวงศ์ชิง จางเหมาเจี๋ย เจ้าเมืองต้าซิง ได้บันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ในบทกวีชื่อ *นกนางแอ่นร้องในฤดูใบไม้ร่วง* ซุนเฉิงเจ๋อ ผู้ประพันธ์ *เทียนฟู่กวงจี้* มีถิ่นกำเนิดจากเมืองอี้ตู มณฑลชานตง ครอบครัวของเขาอพยพไปยังชิงโจวและเมืองอื่นๆ ในมณฑลชานตงในช่วงต้นราชวงศ์หมิง และได้ลงทะเบียนชื่อไว้ในสวนซ่างหลิน ครอบครัวของเขายังคงลงทะเบียนอยู่ในสวนซ่างหลินมาหลายชั่วอายุคน
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับตำบลไฉ่หยู >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 หมู่บ้านแห่งนี้ถูกรวมอยู่ในรายชื่อหมู่บ้านและเมืองที่มีอารยธรรมซึ่งจะได้รับการคงไว้ในการทบทวนเมืองหลวง
ในเดือนตุลาคม 2022 รายชื่อเมือง Taobao ประจำปี 2022 ได้ถูกประกาศออกมา และเมืองไฉ่หยู (Caiyu Town) ก็ติดอยู่ในรายชื่อนั้นด้วย
ในเดือนตุลาคม 2021 ศูนย์วิจัยการวางผังเมืองแห่งมหาวิทยาลัยหนานจิงและสถาบันวิจัยอาลีบาบาได้ร่วมกันเผยแพร่รายชื่อเมือง Taobao ประจำปี 2021 และเมืองไฉ่หยูเป็นหนึ่งในนั้น
ในเดือนกันยายนปี 2020 สถาบันวิจัยอาลีบาบาได้เผยรายชื่อเมือง Taobao ประจำปี 2020 และเมืองไฉ่หยู (Caiyu Town) ก็อยู่ในรายชื่อนั้นด้วย
ในเดือนกรกฎาคม 2557 เมืองไฉ่หยูได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองสำคัญของจีนโดยกระทรวงต่างๆ 7 กระทรวง รวมถึงกระทรวงการเคหะและการพัฒนาเมืองและชนบท
การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม:
สวนท่องเที่ยวและเก็บองุ่นไฉ่หยู
เมืองไฉ่หยูมีประวัติศาสตร์อันยาวนานในการปลูกองุ่น โดยมีพื้นที่ปลูกมากกว่า 20,000 หมู่ (ประมาณ 1,333 เฮกตาร์) และผลผลิตต่อปีมากกว่า 21 ล้านกิโลกรัม เป็นที่รู้จักในนาม "ทูร์ปานแห่งปักกิ่งตอนใต้" และเป็นฐานการผลิตองุ่นที่ใหญ่ที่สุดในชานเมืองปักกิ่ง ตั้งอยู่ที่ละติจูด 40 องศาเหนือ เมืองไฉ่หยูจึงมีสภาพธรรมชาติคล้ายคลึงกับเมืองบอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นแหล่งปลูกองุ่นที่มีชื่อเสียงระดับโลก
ประวัติความเป็นมา:
เดิมทีพื้นที่ไฉ่หยูเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออันซีโบราณ และมีชื่อเรียกว่าไฉ่เว่ยหลี่
ในปีแรกของรัชสมัยไคไท่แห่งราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 1012) ที่นี่มีชื่อว่าไฉ่เว่ยหยวน และอยู่ในเขตปกครองซีจิน
ในรัชสมัยไท่ผิงปีที่หกของราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 1026) ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลซีจินในเขตการปกครองหนานจิง
ในรัชสมัยจือหยวนปีที่สิบเก้าของราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1282) ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของสวนซ่างหลิน
ในปีที่ 21 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานบริหารทั่วไปถนนต้าตูขึ้น เปลี่ยนชื่อเป็นไฉ่เหวยหลี่ และอยู่ภายใต้เขตอำนาจของมณฑลตงอัน
ในปีแรกของรัชสมัยหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368) ถนนต้าตูได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองเป่ยผิง
ในรัชสมัยปีที่ห้าของพระเจ้าหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1407) สวนซ่างหลินได้เปลี่ยนชื่อเป็นผู้ดูแลสวนซ่างหลิน
ในปีแรกของรัชสมัยหงซีแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1425) สำนักงานเหลียงมู่และหลินเหิงถูกรวมเข้ากับสำนักงานฟานหยู
ในรัชสมัยปีที่ 23 ของจักรพรรดิคังซี (ค.ศ. 1684) ได้มีการตั้งชื่อว่า ไฉ่หยู และใช้มาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ชิงเฉียน
+ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองไฉ่หยู>>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม