อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง: ข้อเท็จจริงน่าสนใจ ศาสนา ลำดับเหตุการณ์ แผนที่
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง หรืออารยธรรมหวงเหอ เป็นอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดของจีนและเป็นหนึ่งในอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลก อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองยังเป็นแหล่งกำเนิดหลักของอารยธรรมจีนอีกด้วย 7 ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง

อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง หรือ หวงเหอ อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองเป็นอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดของจีนและเป็นหนึ่งในอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลก นอกจากนี้ อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองยังเป็นแหล่งกำเนิดหลักของอารยธรรมจีนอีกด้วย
7 ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
- อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองที่มีหลักฐานชัดเจน (พร้อมด้วย สังคมที่มีระเบียบและบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรกลุ่มหินเหล่านี้เริ่มรวมตัวและพัฒนาขึ้นครั้งแรกในบริเวณตอนกลางและตอนล่างของแม่น้ำระหว่าง 2,000 ปีก่อนคริสตกาลถึง 1,000 ปีก่อนคริสตกาล
- เผ่าต่างๆ รูปแบบการปกครองดั้งเดิมของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองคือการปกครองแบบรวมกลุ่ม ชนเผ่าต่างๆ ตามแม่น้ำเหลืองถูกปกครองโดยผู้นำของตน อำนาจของพวกเขาสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ชนเผ่าใหญ่ๆ ผนวกรวมชนเผ่าเล็กๆ และราชวงศ์จีนถือกำเนิดมาจากอารยธรรมนี้
- การทำฟาร์ม การเกษตรเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง ลุ่มแม่น้ำเหลืองเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมเกษตรกรรมแห่งแรกในประเทศจีน
- สคริปต์กระดูกออราเคิล เป็นระบบการเขียนของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองโบราณ ผู้คนในสมัยโบราณของลุ่มแม่น้ำเหลืองใช้การทำนายดวงชะตาเพื่อทำนายโชคดีและโชคร้าย กระดูกทำนายเป็นเครื่องมือ/บันทึกการทำนายของพวกเขา
- ดินปืน เข็มทิศ การทำกระดาษ และการพิมพ์ — ทั้งหมดนี้ สิ่งประดิษฐ์ เป็นผลมาจากอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
- ราชวงศ์เซี่ย (ประมาณ 2070–1600 ปีก่อนคริสตกาล) ราชวงศ์ชาง (ประมาณ 1600–1046 ปีก่อนคริสตกาล) และราชวงศ์โจว (1046–221 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นรัฐบาลและยุคสมัยที่เป็นตัวแทนของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
แหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน
ในประวัติศาสตร์จีน แม่น้ำเหลืองไม่ใช่แค่แม่น้ำธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ของต้นกำเนิดวัฒนธรรมและอารยธรรม มันมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอารยธรรมจีนในยุคแรกเริ่ม
ชาวจีนเรียกแม่น้ำเหลืองว่า "แม่น้ำแม่"และ "แหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน" นั่นเป็นเพราะแม่น้ำเหลืองเป็นแหล่งกำเนิดของอารยธรรมจีนโบราณในยุคเซี่ย (2100–1600 ปีก่อนคริสตกาล) และยุคชาง (1600–1046 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นภูมิภาคที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์จีนยุคแรก
เมื่อ 2 ล้านปีก่อน มนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ (ปักกิ่ง) มีหลักฐานแสดงว่าเขาอาศัยอยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลือง
นอกจากนี้ ชาวจีนยังมองว่าสีเหลืองเป็น สีที่มีต้นกำเนิดมาแต่โบราณสัญลักษณ์ของดินเลสที่แม่น้ำเหลืองไหลผ่าน จักรพรรดิ ผิวสีเหลืองของชาวจีน และมังกรจีนในตำนาน ซึ่งกล่าวกันว่าชาวจีนสืบเชื้อสายมาจากมังกรชนิดนี้
ศาสนาในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
ลัทธิขงจื๊อ และ เต๋า ระบบเหล่านี้เพิ่งได้รับการสถาปนาขึ้นในช่วงปลายอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง หรือราชวงศ์โจว (1046–221 ปีก่อนคริสตกาล) หลายศตวรรษต่อมา เมื่อจีนรวมเป็นหนึ่งเดียวในยุคจักรวรรดิ พุทธศาสนา ศาสนา/ปรัชญาทั้งสามนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นที่นั่นตามลำดับ ศาสนา/ปรัชญาทั้งสามนี้แพร่กระจายไปทั่วบริเวณแม่น้ำเหลือง พวกมันอยู่ร่วมกันอย่างสมดุลและค่อยๆ เปลี่ยนจากความขัดแย้งแบบสามฝ่ายไปสู่การรวมตัวกัน
อย่างไรก็ตาม วัฒนธรรมทางศาสนาในลุ่มแม่น้ำเหลืองมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานกว่านั้นมาก หุบเขาแม่น้ำเหลืองเป็นแหล่งกำเนิดของศาสนาจีนในรูปแบบพื้นฐานที่สุด: การบูชาสวรรค์และบรรพบุรุษ เพื่ออธิษฐานขอพร
การบูชาบรรพบุรุษ
การบูชาบรรพบุรุษมีความเชื่อมโยงกับโครงสร้างทางสังคมในยุคนั้น แต่ละเผ่า และต่อมาคือราชวงศ์ต่างๆ ล้วนก่อตั้งขึ้นโดยมีตระกูลชายเป็นแกนนำ การบูชาบรรพบุรุษช่วยเสริมสร้างความผูกพันทางสายเลือด รักษาเอกลักษณ์ของครอบครัว และ ส่งเสริมการแย่งชิงอำนาจ ในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
โดยส่วนใหญ่แล้ว การบูชาบรรพบุรุษเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมที่ช่วยรักษาหน่วยพื้นฐานของสังคมจีน นั่นคือ ครอบครัว ให้คงอยู่และมั่นคง การบูชาบรรพบุรุษส่งเสริมความรู้สึกผูกพันทางอัตลักษณ์และครอบครัว รวมถึงความสัมพันธ์ทางภูมิศาสตร์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นระหว่างลูกหลานรุ่นต่อรุ่น ซึ่งช่วยรักษาโครงสร้างของตระกูล ทำให้ผู้ที่มีสายเลือดและนามสกุลเดียวกันรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน และมีแรงจูงใจที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน รวมถึงรักษาอำนาจการปกครองเหนือตระกูลอื่นๆ
คุณจะพบว่าเทศกาลจีนดั้งเดิมหลายแห่งมีจุดประสงค์ดั้งเดิมเพื่อบูชาบรรพบุรุษ เช่น เทศกาลชิงหมิงและเทศกาลเรือมังกร
การบูชาสวรรค์
ในทางกลับกัน การบูชาสวรรค์โดยทั่วไปนั้น... รวมเผ่า/ชนเผ่าเข้าด้วยกัน ด้วยอัตลักษณ์ "จีน" ร่วมกัน และก่อให้เกิดแนวคิดเรื่องอาณัติแห่งสวรรค์ ซึ่งมองว่าจักรพรรดิและราชวงศ์ผู้ปกครองมีสิทธิอันศักดิ์สิทธิ์ในการปกครองตราบเท่าที่สวรรค์ยังโปรดปราน
พระวิหารสวรรค์เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นเลิศของพิธีกรรมบูชาสวรรค์
ลำดับเหตุการณ์อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองพัฒนาขึ้นตั้งแต่ยุคหินใหม่เมื่อกว่า 3,000 ปีที่แล้ว ในช่วงเวลานั้น... วัฒนธรรมประจำภูมิภาค พวกมันกำลังเฟื่องฟู บางชนิดถูกบริโภคไป และบางชนิดก็สูญพันธุ์ไป ในขณะที่ "จีน" เติบโตขึ้น
ในระหว่างการพัฒนาและการผสมผสานของวัฒนธรรมอื่นๆ อีกมากมายใน การขยายตัวและการหลอมรวม ในยุคนั้น อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองพัฒนาขึ้นผ่านสมัยราชวงศ์โจว (1045–256 ปีก่อนคริสตกาล) จนกระทั่งถึงการรวมประเทศจีน
ในด้านเกษตรกรรมและเทคโนโลยี อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองมีความก้าวหน้าและทันสมัยกว่าอารยธรรมอื่นๆ ในยุคเดียวกัน ดังนั้น อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองเมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อนจึงถูกเรียกว่า "อารยธรรมที่เจริญก่อนวัย".
แล้วจีนก็เป็น ปกครองจากเมืองซีอานและยังคงอยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลืองเป็นส่วนใหญ่ตลอดช่วง 1,000 ปีต่อมา
อารยธรรมยุคหินใหม่ลุ่มแม่น้ำเหลือง (6000–2000 ปีก่อนคริสตกาล)
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองในยุคหินใหม่แบ่งออกเป็น "วัฒนธรรม" ระดับภูมิภาค (อารยธรรมย่อย) ตามหลักฐานทางโบราณคดี
อารยธรรมในยุคหินใหม่ตอนต้น (6000–5000 ปีก่อนคริสตกาล) คือ วัฒนธรรมเป่ยหลี่กัง ในยุคหินใหม่ตอนกลาง (5000–3000 ปีก่อนคริสตกาล) คือ วัฒนธรรมหยางเสา และในยุคหินใหม่ตอนปลาย (3000–800 ปีก่อนคริสตกาล) คือ วัฒนธรรมหลงซาน
วัฒนธรรม Peiligang (ประมาณ 6,000–5,000 ปีก่อนคริสตกาล) 裴李岗文化
วัฒนธรรมเป่ยหลี่กังได้รับการตั้งชื่อเช่นนี้เนื่องจากมีการขุดค้นพบในหมู่บ้านเป่ยหลี่กัง ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเจิ้งโจว ปัจจุบันเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของลุ่มแม่น้ำเหลือง ลักษณะเด่นของวัฒนธรรมนี้คือบ้านถ้ำแนวตั้ง การปลูกพืชผลทางการเกษตร รวมถึงเครื่องปั้นดินเผาสีน้ำตาลแดงมันวาวและเครื่องมือหินขัดเงา
วัฒนธรรมลาวกวนไถ (ประมาณ 6,000–5,000 ปีก่อนคริสตกาล) 老官台文化
วัฒนธรรมลาวกวนไท่ถูกค้นพบในซากปรักหักพังของหมู่บ้านลาวกวนไท่ในอำเภอซีฮวา ทางตะวันออกของเมืองซีอาน วัฒนธรรมนี้เน้นการเกษตรแบบดั้งเดิม โดยมีเครื่องมือทำครัว เช่น มีดหิน จอบหิน และขวานหิน
ของพวกเขา เครื่องเซรามิก เครื่องปั้นดินเผาในยุคนั้นค่อนข้างดั้งเดิม ส่วนใหญ่ใช้แผ่นดินเหนียวมาแปะเป็นแผ่นๆ ชามมีฐานเป็นวงแหวน หม้อดินเผาทาสี และหม้อสามขา เป็นรูปแบบที่โดดเด่นที่สุด บ้าน มีลักษณะกลม เช่นเดียวกับหลุมสำหรับเก็บของ คนตายของพวกเขา ถูกฝังในหลุมสี่เหลี่ยมผืนผ้าพร้อมกับเครื่องปั้นดินเผาและสิ่งของอื่นๆ
วัฒนธรรมเป่ยซิน (ประมาณ 6,000–5,000 ปีก่อนคริสตกาล) 北辛文化
แหล่งโบราณคดีที่สำคัญที่สุดอยู่ที่เมืองเป่ยซิน อำเภอเถิง จังหวัดจ้าวโจว มณฑลชานตง (ห่างจากเจิ้งโจวไปทางตะวันออก 400 กิโลเมตร และห่างจากจี่หนานไปทางใต้ 300 กิโลเมตร) ที่อยู่อาศัยของวัฒนธรรมเป่ยซินล้วนเป็นถ้ำที่มีห้องใต้ดินครึ่งหนึ่ง หลุมฝังศพรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่มีโลงศพเป็นที่นิยมสำหรับการฝังศพ
มีการพัฒนาเครื่องมือจากหิน ตามด้วยกระดูก เขา ฟัน และหอย การบดเป็นงานฝีมือหลัก และเครื่องปั้นดินเผาสีน้ำตาลอ่อนเป็นเอกลักษณ์
วัฒนธรรม Cishan (ประมาณ 6,000–5,000 ปีก่อนคริสตกาล) 磁yama文化
แหล่งโบราณคดีที่เป็นตัวแทนอยู่ที่เมืองฉีซาน อำเภออู๋อัน มณฑลเหอเป่ย วิถีชีวิตของพวกเขาเน้นการเกษตรแบบดั้งเดิม โดยมีธัญพืชเป็นพืชผลหลัก เครื่องมือหลักที่ใช้ได้แก่ เคียวหิน จอบหิน มีดหิน ขวานหิน และหินโม่รูปทรงใบหลิว
โรงโม่หินของพวกเขามีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามถึงสี่ฟุต พวกเขาเลี้ยงสุนัข หมู และปศุสัตว์อื่นๆ รวมถึงออกไปจับปลาและล่าสัตว์ เครื่องปั้นดินเผาของพวกเขาทำด้วยมือ และค่อนข้างดั้งเดิม
กระโถนรูปไข่ ชามสามขา และหม้อก้นลึก เป็นเครื่องปั้นดินเผาทั่วไปของพวกเขา ส่วนใหญ่ตกแต่งด้วยลวดลายเชือก ลวดลายหวีซี่ละเอียด และรอยขีดข่วน ที่อยู่อาศัยของพวกเขาเป็นถ้ำทรงกลมหรือรูปไข่
วัฒนธรรมหยางเส้า (ประมาณ 5,000–3,000 ปีก่อนคริสตกาล) 仰韶文化
วัฒนธรรมหยางเสาถูกค้นพบในหมู่บ้านหยางเสา มณฑลเหอหนาน (ระหว่างเมืองซานเหมินเซียและเมืองลั่วหยาง) ในปี 1921 และมีลักษณะเด่นคือเครื่องปั้นดินเผาที่ทาสี โดยส่วนใหญ่จะเป็นสีแดง
ผู้คนในสมัยหยางเสาใช้ชีวิตอย่างเป็นหลักแหล่งและตั้งถิ่นฐานเป็นหมู่บ้านที่มีขนาดและผังเมืองที่แน่นอน การเกษตรแบบดั้งเดิมเป็นอาชีพหลักของพวกเขา นอกจากนี้พวกเขายังเลี้ยงปศุสัตว์ ทำการประมง ล่าสัตว์ และเก็บเกี่ยวพืชผล เครื่องมือหลักของพวกเขาคือเครื่องมือหินขัดเงาและเครื่องปั้นดินเผา
วัฒนธรรมโฮวกัง (ประมาณ 5,000–4,000 ปีก่อนคริสตกาล) 后冈文化
สถานที่ตัวอย่างตั้งอยู่ที่เมืองโฮ่วกัง อำเภออันหยาง มณฑลเหอหนาน พัฒนามาจากวัฒนธรรมเป่ยซิน พร้อมด้วยความก้าวหน้าใหม่ๆ บางประการ ได้แก่ บ้านถ้ำทรงกลมและเครื่องปั้นดินเผาที่มีเอกลักษณ์
วัฒนธรรม Dawenkou (ประมาณ 4300–2400 ปีก่อนคริสตกาล) 大汶口文化
ตัวอย่างพื้นที่ศึกษาอยู่ที่เมืองต้าเหวินโข่ว อำเภอไท่หาน มณฑลชานตง
ในยุคแรก เครื่องปั้นดินเผาสีแดงเป็นที่นิยม และในยุคต่อมา เครื่องปั้นดินเผาสีดำและสีเทาได้รับความนิยมมากกว่า ถ้วยดินเผาสีดำด้านที่มีขาตั้งสูงซึ่งทำขึ้นในยุคหลังนั้นงดงามและสวยงามมาก สืบทอดต่อมาโดยวัฒนธรรมหลงซานในยุคหลัง ในมณฑลซานตง
วัฒนธรรมเยว่ชิ (ประมาณ 3950–3500 ปีก่อนคริสตกาล) 岳石文化
วัฒนธรรมเย่ว์ซือและวัฒนธรรมหลงซานถูกค้นพบในเวลาเดียวกัน แหล่งโบราณคดีที่สำคัญตั้งอยู่ในหมู่บ้านตงเย่ว์ซือ อำเภอผิงตู มณฑลชานตง
เครื่องปั้นดินเผาของวัฒนธรรมเย่ว์ซือส่วนใหญ่มีรูปแบบเรียบง่าย สง่างาม และมีขนาดใหญ่ เครื่องปั้นดินเผาที่ทำจากดินเหนียวและดินเผาผสมทรายมีความโดดเด่นและแตกต่างกันอย่างมาก โดยดินเผาผสมทรายมีลักษณะหยาบและไม่ประณีต ในขณะที่เครื่องปั้นดินเผาดินเผามีความเรียบง่ายและงดงาม สันนิษฐานว่ามาจากโรงงานที่แตกต่างกัน
ตัวล็อกแบบกด, ขอบนูน, ริมฝีปากซ้อนกัน, ขอบล่างนูน และรูปทรงกลมมน ล้วนเป็นลักษณะเฉพาะของวัฒนธรรมเย่ว์ซือ
วัฒนธรรมหลงซาน (ประมาณ 2,500–2,000 ปีก่อนคริสตกาล) 龙山文化
วัฒนธรรมหลงซานถูกค้นพบในเมืองหลงซาน อำเภอจางฉิว มณฑลชานตง โดยสถาบันวิจัยประวัติศาสตร์และภาษาแห่งราชบัณฑิตยสถานกลางในปี 1930 ลักษณะเด่นคือเครื่องปั้นดินเผาสีดำและสีเทา และในยุคต่อมา ชาวบ้านก็เริ่มหล่อเครื่องสำริดด้วย
วัฒนธรรมเอ้อหลี่โถว (ประมาณ 2000–1600 ปีก่อนคริสตกาล) 二里头文化
ในปี 1959 มีการค้นพบอารยธรรมเอ๋อลี่โถวในหมู่บ้านเอ๋อลี่โถว อำเภอเหยียนซือ มณฑลเหอหนาน แหล่งโบราณคดีแห่งนี้มีรัศมีประมาณ 2,000 เมตร โดยมีซากปรักหักพังของพระราชวังสองแห่งอยู่ตรงกลาง นักวิชาการเชื่อว่าอารยธรรมนี้สืบทอดอิทธิพลจากทั้งอารยธรรมหนานหลงซานแห่งซานซีตะวันตกและอารยธรรมหลงซานแห่งเหอหนาน เนื่องจากพวกเขาสามารถหล่อเครื่องทองสัมฤทธิ์ได้
อารยธรรมแม่น้ำเหลืองในยุคสำริด
ราชวงศ์ชาง ราชวงศ์ชาง (ค.ศ. 1600–1046 ก่อนคริสตกาล) เป็นอาณาจักรสำคัญในบริเวณตอนกลางและตอนล่างของแม่น้ำเหลือง ระบบการปกครองของราชวงศ์ชางพัฒนาไปอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบพิธีกรรมและลำดับชั้นทางสังคม เมืองต่างๆ เริ่มปรากฏขึ้นและมีขนาดใหญ่ขึ้น
การเขียน (จารึกบนกระดูกหรือกระดองเต่า) พัฒนาขึ้น เช่นเดียวกับการเกษตรและอุตสาหกรรมหัตถกรรม การปรากฏตัวของเครื่องสำริดที่มีความซับซ้อน ประณีต และหนัก แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและความร่ำรวยทางวัฒนธรรม
เมื่อราชวงศ์ชางขยายอาณาเขตออกไป อารยธรรมของราชวงศ์ชางก็เริ่มส่งอิทธิพลไปยังทิศตะวันตก ทิศเหนือ และลุ่มแม่น้ำแยงซีด้วยเช่นกัน
วัฒนธรรม Xiajiayuan (ประมาณ 2000–1300 ปีก่อนคริสตกาล) 下家垣文化
เป็นวัฒนธรรมก่อนราชวงศ์ชางและต้นราชวงศ์ชางในมณฑลเหอเป่ย ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ทางตะวันออกของเทือกเขาไท่หางไปจนถึงอ่าวโป๋ไห่
วัฒนธรรมเออร์ลิกัง (ประมาณ 1600–1300 ปีก่อนคริสตกาล) 二里岗文化
เป็นยุคต้นของวัฒนธรรมชาง โดยมีแหล่งโบราณสถานในเจิ้งโจวและเหยียนซือเป็นศูนย์กลาง เครื่องปั้นดินเผาสีเทาที่ทำจากทรายและดินเหนียวเป็นเครื่องปั้นดินเผาหลัก
วัฒนธรรมหยินซู (ประมาณ 1300–1000 ปีก่อนคริสตกาล) 殷墟文化
เป็นอารยธรรมสมัยปลายราชวงศ์ชาง โดยมีแหล่งโบราณสถานหยินซูในเมืองอันหยาง (เมืองหลวงของราชวงศ์ชาง) เป็นศูนย์กลาง นับเป็นอารยธรรมแรกในประเทศจีนที่มีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างเป็นระบบในยุคเดียวกัน
วัฒนธรรมโจวหยวน (ประมาณ 1300–800 ปีก่อนคริสตกาล) 周原文化
เป็นอารยธรรมในยุคก่อนราชวงศ์โจวและต้นราชวงศ์โจวตะวันตก ซึ่งถูกค้นพบในที่ราบภาคกลางของมณฑลฉานซี
จีนในยุคศักดินา - อาณาจักรเพื่อนบ้านถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่ง
ราชวงศ์โจว (ค.ศ. 1046–256 ก่อนคริสตกาล) สืบทอดโครงสร้างมาจากราชวงศ์ชางเป็นส่วนใหญ่ อำนาจในระดับภูมิภาคของราชวงศ์โจวเติบโตขึ้น และจริยธรรมและพิธีกรรมทางพลเรือนก็ได้รับการพัฒนาขึ้น
ในสมัยราชวงศ์ชางและโจว มีหลักฐานบ่งชี้ว่าอารยธรรมในที่ราบภาคกลาง (ลุ่มแม่น้ำเหลือง) ได้หลอมรวมและผสมผสานกับอารยธรรมในภูมิภาคโดยรอบ
ในสมัยราชวงศ์โจว อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลืองได้ผนวกเอาอารยธรรมเพื่อนบ้านเข้ามามีอำนาจเหนือกว่า ได้แก่ ชนเผ่าเร่ร่อนทางตะวันตกทางเหนือ อารยธรรมฉู่ทางตะวันตก (เช่น อารยธรรมซานซิงตุ่ยในมณฑลเสฉวน) อารยธรรมลุ่มแม่น้ำแยงซีทางใต้ และอารยธรรมลุ่มแม่น้ำไข่มุกในมณฑลกวางตุ้งในปัจจุบันทางใต้
เที่ยวชมเมืองต่างๆ ตามแม่น้ำเหลือง
ตลอดแนวแม่น้ำเหลือง มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากมายและเมืองท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น หลานโจว จงเหวย ยินฉวน เป่าโถว เหยียนอัน ลั่วหยาง เจิ้งโจว และไคเฟิง ดูเส้นทางท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมเหล่านี้เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ:
- ทัวร์ 8 วันทะเลสาบชิงไห่ จางเย่ และตุนหวง
- ทัวร์ทะเลทรายจงเหว่ย 3 วัน พร้อมเยี่ยมชมโรงบ่มไวน์
- ทัวร์ Xiahe, Langmusi และ Zhagana 6 วัน
ของคุณ
การเดินทาง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม