เมืองเฉาหยาง
朝阳市
ที่มาของชื่อ: เมืองเฉาหยาง: ชื่อเฉาหยางมีที่มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง มาจากถ้ำเฉาหยางบนภูเขาฟีนิกซ์ภายในอาณาเขตของเมือง ตามที่ระบุในหนังสือ *Chaoyang County Gazetteer* ฉบับปี 1913 ชื่อ "เฉาหยาง" มาจากบทกวี *Book of Songs* ที่ว่า "นกฟีนิกซ์ร้องก้องบนเนินเขาสูง ต้นไม้ร่มเงาเติบโตในแสงตะวันยามเช้า" ในปี 1774 (ปีที่ 39 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง) ไ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เมืองเฉาหยาง: ชื่อเฉาหยางมีที่มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง มาจากถ้ำเฉาหยางบนภูเขาฟีนิกซ์ภายในอาณาเขตของเมือง ตามหนังสือ *Chaoyang County Gazetteer* ฉบับปี 1913 ระบุว่า ชื่อ "เฉาหยาง" มาจากบทกวี *Book of Songs* บทหนึ่งที่ว่า "นกฟีนิกซ์ร่ำไห้บนเนินเขาสูง ต้นไม้ร่มเงาเติบโตในแสงตะวันยามเช้า" โดยเฉพาะวลี "นกฟีนิกซ์ร่ำไห้ในแสงตะวันยามเช้า" ในปี 1774 (ปีที่ 39 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง) ได้มีการจัดตั้งระบบราชการสามระดับขึ้น ในปี 1778 (ปีที่ 43 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง) ระบบราชการดังกล่าวถูกยกเลิกและจัดตั้งอำเภอเฉาหยางขึ้น ในปี 1904 (ปีที่ 30 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิกวางซู) อำเภอเฉาหยางได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเฉาหยาง และในปี 1958 ได้มีการจัดตั้งเมืองเฉาหยางขึ้นอย่างเป็นทางการ
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองเฉาหยางตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหลียวหนิง เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของมณฑลเหลียวหนิง ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 40°25' ถึง 42°22' เหนือ และลองจิจูด 118°50' ถึง 121°17' ตะวันออก มีอาณาเขตติดกับอำเภอหนิงเฉิง เขตคาลาฉิน เมืองฉีเฟิง เขตอ้าวฮั่น และเขตไน่หม่านของเขตปกครองตนเองมองโกเลียในทางเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ; อำเภอปกครองตนเองมองโกเลียฟู่ซินทางตะวันออก; อำเภอเจียนชาง เมืองจินซี อำเภอจิน และอำเภออี๋ทางใต้และตะวันออกเฉียงใต้; และอำเภอชิงหลงและอำเภอผิงฉวนของมณฑลเหอเป่ยทางตะวันตก มีแผนที่รูปตัววี กว้างทางตะวันออกและเหนือ และแคบทางตะวันตกและใต้
ปัจจุบัน นครเฉาหยางปกครองพื้นที่ต่างๆ ได้แก่ เมืองเป่ยเปียว เมืองหลิงหยวน อำเภอเฉาหยาง อำเภอเจียนผิง เขตปกครองตนเองมองโกลฝ่ายซ้ายกาลาฉิน เขตซวงต้า และเขตหลงเฉิง ซึ่งประกอบด้วย 61 เมือง 74 ตำบล 3 ตำบลชนเผ่า 26 สำนักงานย่อย และ 1,684 คณะกรรมการหมู่บ้าน
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเฉาหยาง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 238 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองเฉาหยางอยู่ในอันดับที่ 223 (เมืองระดับที่ห้า)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองเฉาหยางอยู่ในอันดับที่ 261
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองเฉาหยางอยู่ในอันดับที่ 215
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 กระทรวงทรัพยากรมนุษย์และประกันสังคมได้ประกาศรายชื่อเมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับบริการด้านการจ้างงานและการประกอบการภาครัฐ และเมืองเฉาหยางได้รับการคัดเลือก
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเฉาหยางมีมูลค่ารวม 99.5 พันล้านหยวน จัดอยู่ในอันดับที่ 7 ของเมืองใหญ่ในมณฑลเหลียวหนิงในแง่ของ GDP
ในปี 2021 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเฉาหยางสูงถึง 94.48 พันล้านหยวน ติดอันดับที่ 7 ในบรรดาเมืองใหญ่ของมณฑลเหลียวหนิงในด้าน GDP
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2021 มีการประกาศผลการจัดอันดับความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2021 โดยเมืองเฉาหยางอยู่ในอันดับที่ 250
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองเฉาหยางเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ชื่อ "เฉาหยาง" มีที่มาจากรัชสมัยของพระเจ้าเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ปีที่ 43 (1778) โดยตั้งชื่อตามถ้ำเฉาหยางบนภูเขาฟีนิกซ์ในเขตแดน และอ้างอิงถึงเรื่องราว "นกฟีนิกซ์ร่ำไห้ที่เฉาหยาง" ในบทกวีรวมเล่มของหนังสือเพลงสรรเสริญ
ในยุคหินเก่า พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งโบราณคดีถ้ำนกพิราบและแหล่งโบราณคดีซีปาเจียนฟาง และแหล่งโบราณคดีถ้ำนกพิราบและแหล่งโบราณคดีซีปาเจียนฟางยังคงตั้งอยู่ภายในขอบเขตของพื้นที่นี้จนถึงปัจจุบัน
ในยุคหินใหม่ พื้นที่นี้เป็นเขตศูนย์กลางของวัฒนธรรมหงซาน และแหล่งโบราณสถานหนิวเหอเหลียงและแหล่งโบราณสถานตงซานจุ่ยยังคงหลงเหลืออยู่ในอาณาเขตนี้
ในสมัยราชวงศ์เซี่ย พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมเซี่ยเจียเตียนตอนล่าง และเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคอิงโจวโบราณ
ในสมัยราชวงศ์ชาง ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมเว่ยอิงจื่อ และเป็นพรมแดนทางเหนือของอาณาจักรกู่จู
ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมชั้นสูงเซี่ยเจียเตียน
ขณะเดียวกัน จีซี (Ji Zi)
+ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเฉาหยาง>>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม