เมืองเป่าติง มณฑลเหอเป่ย
河北省保定市
ที่มาของชื่อ: เดิมทีเมืองชิงหยวนตั้งอยู่ใจกลางมณฑล ก่อตั้งขึ้นในปีแรกของรัชสมัยไท่เหอแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ (ค.ศ. 477) ต่อมาถูกเผาทำลายโดยกองทัพคิตันในช่วงยุคห้าราชวงศ์ ในปีแรกของรัชสมัยเจียนหลงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960) จ้าวควงหยินได้ก่อตั้ง "กองทัพเป่าไซ" (หน่วยการปกครองทางทหารที่จัดตั้งขึ้นในป้อมปราการในสมัยราชวงศ์ซ่ง เหลียว และจิน ซึ่งมีการป…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เดิมทีเมืองชิงหยวนตั้งอยู่ใจกลางมณฑล ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 477 (ปีแรกของรัชสมัยไท่เหอแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ) ในช่วงยุคห้าราชวงศ์ มณฑลนี้ถูกเผาทำลายโดยกองทัพคิตันที่รุกราน ในปี ค.ศ. 960 (ปีแรกของรัชสมัยเจียนหลงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ) จ้าวควงหยินได้ก่อตั้ง "กองทัพเป่าไซ" (หน่วยการปกครองทางทหารที่จัดตั้งขึ้นในป้อมปราการในช่วงราชวงศ์ซ่ง เหลียว และจิน ซึ่งมีการป้องกันอย่างแน่นหนา) ในซากปรักหักพังของชิงหยวนใกล้กับสุสานบรรพบุรุษของเขา ในปี ค.ศ. 984 ได้รับการยกระดับเป็น "เป่าโจว" ในปี ค.ศ. 1213 กองทัพมองโกลได้ยึดครองเป่าโจวของราชวงศ์จินและสังหารหมู่ชาวเมือง ในปี ค.ศ. 1227 แม่ทัพมองโกล จางโร่ว ได้สร้างเมืองขึ้นใหม่ ในปี ค.ศ. 1275 จักรพรรดิหยวนได้สร้าง "ถนนเป่าติ้ง" ขึ้นโดยมีเจตนารมณ์ที่จะ "ปกป้องเมืองหลวงและสร้างเสถียรภาพให้แก่โลก" จึงเป็นที่มาของชื่อเป่าติ้ง
ข้อมูลเบื้องต้น:
เป่าติ้งเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันตกของมณฑลเหอเป่ย เป็นจุดสมดุลสามทางกับปักกิ่งและเทียนจิน ซึ่งแต่ละเมืองอยู่ห่างออกไปประมาณ 140 กิโลเมตร มีพรมแดนติดกับมณฑลซานซีทางทิศตะวันตก ปักกิ่งและจางเจียโข่วทางทิศเหนือ หลางฟางและชางโจวทางทิศตะวันออก และฉือเจียจวงและเหิงสุ่ยทางทิศใต้ เป่าติ้งมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เป็นบ้านเกิดของจักรพรรดิเหยา ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงคราม รัฐเหยียนและจงซานได้ตั้งเมืองหลวงในเขตแดนของเมืองนี้ ทำให้มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 3,000 ปี เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ เป่าติ้งมีทำเลที่ตั้งที่ดีเยี่ยมและมีตลาดขนาดใหญ่ ทางรถไฟปักกิ่ง-กว่างโจวและทางด่วนปักกิ่ง-เซินเจิ้นวิ่งผ่านเมืองจากเหนือจรดใต้ ในขณะที่ทางรถไฟเสินหวงและทางด่วนเทียนจิน-เป่าติ้งตัดผ่านจากตะวันออกไปตะวันตก
หน่วยงานนี้บริหารจัดการเขตเมือง 3 แห่ง อำเภอ 18 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 4 แห่ง โดยที่ทำการรัฐบาลท้องถิ่นตั้งอยู่ในเขตเมืองใหม่
เขตเมืองใหม่ เขตเมืองทางใต้ เขตเมืองทางเหนือ
เมืองโจวโจว เมืองติงโจว เมืองอันกัว เมืองเกาเป่ยเตี้ยน
เทศมณฑลหมานเฉิง (เมืองหม่านเฉิง), เทศมณฑลชิงหยวน (เมืองชิงหยวน), เทศมณฑลไหลซุย (เมืองไหลสุ่ย), เทศมณฑลฟู่ผิง (เมืองฟู่ผิง), เทศมณฑลซูสุ่ย (เมืองอันซู่)
เทศมณฑลติงซิง (เมืองติงซิง), เทศมณฑลถัง (เมืองเหรินโหว), เทศมณฑลเกาหยาง (เมืองเกาหยาง), เทศมณฑลหรงเฉิง (
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเป่าติ้ง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนสิงหาคม 2569 เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในกลุ่มเมืองนำร่องชุดที่สองสำหรับการสร้างสรรค์นวัตกรรมและการยกระดับอุตสาหกรรมค้าปลีกของประเทศ
ในเดือนมีนาคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 69 จาก 100 เมืองชั้นนำของจีน
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 69 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องสำหรับรูปแบบ โมเดล และสถานการณ์การบริโภครูปแบบใหม่ทั่วประเทศ
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองนำร่องสำหรับการพัฒนาแบบบูรณาการของอุตสาหกรรมบริการทรัพยากรมนุษย์และอุตสาหกรรมการผลิต
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 แหล่งท่องเที่ยวกีฬาผาดโผนบนภูเขาไท่หางของเมืองเป่าติ้ง ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ก่อสร้างแหล่งท่องเที่ยวกีฬาผาดโผนคุณภาพสูงกลุ่มแรก
ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 77 จาก 100 เมืองอัจฉริยะชั้นนำในประเทศจีน (ดัชนี SMILE)
ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 58 ในรายชื่อ 100 เมืองชั้นนำด้านเศรษฐกิจดิจิทัลประจำปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองเป่าติ้งอยู่ในอันดับที่ 44 (เมืองระดับรอง)
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองเป่าติ้งเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ในสมัยราชวงศ์หยิน-ชาง ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐเหยียนเหนือ
ตั้งแต่สมัยราชวงศ์โจวตะวันตกจนถึงยุคสงครามระหว่างรัฐ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเหยียนและแคว้นจ้าว
ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ รัฐเหยียนและรัฐจงซานได้ตั้งเมืองหลวงอยู่ในดินแดนนี้
ในสมัยราชวงศ์ฉิน ดินแดนทางตอนใต้ของประเทศในปัจจุบันอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองเหิงซาน ส่วนดินแดนทางตอนเหนือส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองกวงหยาง
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ดินแดนนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐจั่วเจินและรัฐจงซานตามลำดับ
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ดินแดนนี้ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ รัฐจั่วเจิน รัฐจงซาน และรัฐเหอเจี้ยน
เขตปกครองส่วนใหญ่ที่อยู่ในเขตอำนาจปัจจุบันนี้มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่น
ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออกและยุคสิบหกอาณาจักร ที่นี่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองหยูโจวและเมืองจี้โจวตามลำดับ
ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ ดินแดนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรราชวงศ์เว่ยเหนือ ราชวงศ์ฉีเหนือ และราชวงศ์โจวเหนือ ตามลำดับ
ในสมัยราชวงศ์สุย มันถูกแบ่งออกเป็น Zhuojun, Shanggujun และ Gaoyangjun
ในสมัยราชวงศ์ถัง เมืองเหล่านี้ได้แก่ จั่วโจว อี้โจว และติงโจว ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของมณฑลเหอเป่ย
ในช่วงยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร มณฑลส่วนใหญ่ในอาณาเขตนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์เหลียงตอนปลายและราชวงศ์จินตอนปลาย
ในสมัยราชวงศ์ซ่งและเหลียว ดินแดนทางตอนเหนือเป็นของรัฐเหลียวซี
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเป่าติ้ง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม