เมืองไป่เฉิง
白城市
ที่มาของชื่อ: ไป่เฉิง (Baicheng) เป็นคำที่ถอดเสียงมาจากคำภาษามองโกลว่า "ฉานฮอต" (Chaganhot) โดย "ฉาน" หมายถึง "สีขาว" และ "ฮอต" หมายถึง "เมือง" "ฉานฮอต" จึงแปลว่า "เมืองสีขาว" ในภาษาจีน ดังนั้นจึงย่อเป็น "ไป่เฉิง" ชาวมองโกลเคารพสีขาว ถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้น "ไป่เฉิง" จึงหมายถึง "เมืองศักดิ์สิทธิ์" ด้วย ข้อมูลเบื้องต้น: ไป่เฉิงตั้งอยู่ทา…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ไป่เฉิง (เมืองขาว) เป็นคำที่ถอดเสียงมาจากคำภาษามองโกลว่า "ชากัน โคท" โดย "ชากัน" แปลว่า "ขาว" และ "โคท" แปลว่า "เมือง" ดังนั้น "ชากัน โคท" จึงแปลว่า "เมืองขาว" ในภาษาจีน และใช้ตัวย่อว่า "ไป่เฉิง" ชาวมองโกลเคารพสีขาวและถือว่าเป็นสีศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้น "ไป่เฉิง" จึงหมายถึง "เมืองศักดิ์สิทธิ์" ด้วย
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองไป่เฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลจี๋หลิน ในส่วนตะวันตกของที่ราบเนนเจียงและส่วนตะวันออกของทุ่งหญ้าฮอร์ฉิน มีพรมแดนติดกับอำเภอปกครองตนเองมองโกลเฉียนกอร์ลอสและอำเภอเฉียนอันของเมืองซ่งหยวน มณฑลจี๋หลิน ทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับอำเภอฉางหลิงของเมืองซ่งหยวน มณฑลจี๋หลิน ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับกองธงขวาตอนกลางของฮอร์ฉิน อำเภอทู่ฉวน และกองธงขวาหน้าของฮอร์ฉินแห่งเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน และทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ ตรงข้ามกับอำเภอไท่ไหล อำเภอปกครองตนเองมองโกลเต๋อเต และอำเภอจ้าวหยวนของมณฑลเฮยหลงเจียง โดยมีแม่น้ำคั่นกลาง
เมืองไป่เฉิงมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น มีระยะเวลาแสงแดดเฉลี่ยต่อปี 2919.4 ชั่วโมง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี 4.9 องศาเซลเซียส และช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง 157 วัน ซึ่งเหมาะสมกับความต้องการในการเจริญเติบโตของพืชผล และมีสภาพแสงและความร้อนที่ดีกว่าพื้นที่อื่นๆ ในมณฑล
เมืองไป่เฉิงมีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ย้อนกลับไปถึงปลายยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์โจว เป็นพื้นที่ของชนเผ่าเร่ร่อนตงหู ในสมัยราชวงศ์ชิง เป็นของชนเผ่าคอร์ชิน ในปี 1949 ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเฮยหลงเจียง ในเดือนสิงหาคม ปี 1954...
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองไป่เฉิง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 329 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองไป่เฉิงอยู่ในอันดับที่ 299 (เมืองระดับที่ห้า)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองไป่เฉิงอยู่ในอันดับที่ 295
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 รายชื่อเขตสาธิตชุดที่สี่สำหรับการสร้างระบบเครดิตทางสังคมได้รับการประกาศ และเมืองไป่เฉิงได้รับการคัดเลือก
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองไป่เฉิงอยู่ในอันดับที่ 285
ในเดือนมกราคม 2023 กระทรวงคมนาคมได้ประกาศรายชื่อเมืองที่จะเข้าร่วมโครงการสาธิตการก่อสร้างเมืองขนส่งสาธารณะแห่งชาติในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 14 และเมืองไป่เฉิงก็อยู่ในรายชื่อนั้นด้วย
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองไป่เฉิงมีมูลค่ารวม 57.486 พันล้านหยวน อยู่ในอันดับที่ 7 จากเมืองและเขตปกครองทั้งหมดในมณฑลจี๋หลิน
ในเดือนมิถุนายน ปี 2022 กระทรวงการคลังได้ประกาศรายชื่อเขตสาธิตสำหรับการพัฒนาการเงินแบบครอบคลุมที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางในปี 2022 และเมืองไป่เฉิงก็อยู่ในรายชื่อดังกล่าวด้วย
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองไป่เฉิงเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
จากการสำรวจทางโบราณคดีและบันทึกทางประวัติศาสตร์ บ่งชี้ว่ามนุษย์อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ในช่วงปลายยุคหินเก่า
ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชางและโจว จนถึงราชวงศ์ฉิน ดินแดนแห่งนี้เป็นดินแดนของชนเผ่าเร่ร่อนตงหู
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์เหนือ และราชวงศ์ใต้ บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเซียนเป่ยและชาวฟู่หยู
ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถัง บริเวณนี้เป็นถิ่นฐานของชาวคิตันซึ่งเป็นชนเผ่าเร่ร่อน
ในสมัยราชวงศ์เหลียว ได้มีการก่อตั้งเมืองฉางชุนขึ้น ณ ที่แห่งนี้ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองโบราณซิจิอาซี ตำบลเต๋อซุน อำเภอเถาเป่ย
เมืองฉางชุนเคยเป็นที่ประทับชั่วคราวของจักรพรรดิเหลียวถึงสี่พระองค์ ได้แก่ จักรพรรดิเสิงจง จักรพรรดิซิงจง จักรพรรดิเต๋าจง และจักรพรรดิเทียนจั่ว เป็นศูนย์กลางทางการเมืองของราชวงศ์เหลียวในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และเป็นศูนย์กลางทางการเมือง การทหาร เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของราชวงศ์เหลียว
ในสมัยราชวงศ์จิน เขตปกครองฉางชุนยังคงถูกใช้เรื่อยมาจนถึงปีที่สองของรัชสมัยเทียนเต๋อ (ค.ศ. 1150) หลังจากนั้นจึงถูกลดระดับลงเป็นอำเภอฉางชุน
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองไป่เฉิง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม