ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / ชิงหยาง

ชิงหยาง

ชิงหยางชิงหยาง เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกานซู ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของกานซู ติดกับเทศมณฑลอี้จุน หวงหลิง ฟู่เซียน กังฉวน และจือตัน ของมณฑลส่านซีทางทิศตะวันออก เทศมณฑลติงเบียน อู๋ฉี และจือตัน ของมณฑลส่านซีและยวี่

ชิงหยาง

ชิงหยางเป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลกานซู มีอาณาเขตติดกับอำเภออี้จุน หวงหลิง ฟู่เซียน กานฉวน และจือตาน ของมณฑลฉานซีทางทิศตะวันออก อำเภอติงเปียน อู๋ฉี และจือตาน ของมณฑลฉานซี และอำเภอเหยียนฉี ของมณฑลหนิงเซี่ยทางทิศเหนือ อำเภอหยวนโจว เผิงหยาง และถงซิน เมืองกู่หยวน ของมณฑลหนิงเซี่ยทางทิศตะวันตก และอำเภอจิงฉวน ของมณฑลกานซู และเมืองปินโจว ฉางหวู่ และอำเภอซุนยี่ ของมณฑลฉานซีทางทิศใต้ มีพื้นที่ 27,119 ตารางกิโลเมตร ปกครอง 1 อำเภอ และ 7 ตำบล ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2.1025 ล้านคน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 48.03% ชิงหยางเป็นสถานที่ประสูติของจักรพรรดิเหลือง บรรพบุรุษในตำนานของชาวหัวเซี่ย ในปี 271 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าจ้าวแห่งฉินได้ทำลายรัฐอี้ฉู่หรง ทำให้ดินแดนทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของฉิน เมืองชิงหยางเป็นที่รู้จักในนาม "ยุ้งฉางแห่งหลงตง" และยังถูกขนานนามว่าเป็น "บ้านเกิดของแอปเปิ้ลจีนชั้นดี" "บ้านเกิดของดอกลิลลี่" "บ้านเกิดของธัญพืชหยาบ" และ "บ้านเกิดของแอปริคอต" ในฐานะเมืองศูนย์กลางของเขตเศรษฐกิจหลงตงหนาน เมืองนี้ถือเป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนเศรษฐกิจลำดับที่สามของมณฑลกานซู รองจากหลานโจวและจิ่วฉวน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) สูงถึง 123.532 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8%

หน่วยงานบริหาร

วิวัฒนาการของแผนกต่างๆ

ในเดือนพฤษภาคม ปี 1950 เมืองซีเฟิงได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเขตซีเฟิงและรวมเข้ากับอำเภอชิงหยาง ระหว่างปี 1959 ถึง 1961 อำเภอฮวาฉีถูกรวมเข้ากับอำเภอชิงหยาง อำเภอเจิ้งหนิงถูกรวมเข้ากับอำเภอหนิง และอำเภอเหอสุ่ยถูกรวมเข้ากับทั้งอำเภอชิงหยางและอำเภอหนิง ในเดือนมกราคม ปี 1962 อำเภอฮวาฉี เหอสุ่ย และเจิ้งหนิงได้รับการฟื้นฟู ทำให้สำนักงานผู้ว่าการอำเภอชิงหยางครอบคลุม 7 อำเภอ ในเดือนพฤษภาคม ปี 1985 เมืองซีเฟิงระดับอำเภอได้รับการจัดตั้งขึ้นจาก 9 ตำบลรอบเมืองซีเฟิง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ปี 2002 เมืองซีเฟิงกลายเป็นเขตซีเฟิง อำเภอชิงหยางกลายเป็นอำเภอชิงเฉิง และเมืองชิงหยางระดับจังหวัดได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยมีที่ตั้งสำนักงานอยู่ในเขตซีเฟิง บริหารจัดการหน่วยงานระดับอำเภอ 8 แห่ง ตำบล 116 แห่ง ตำบลย่อย 6 แห่ง และชุมชน 75 แห่ง

แผนกปัจจุบัน

ณ เดือนกรกฎาคม 2567 เมืองชิงหยางประกอบด้วย 1 เขต และ 7 อำเภอ สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนชิงโจวตะวันตก เขตซีเฟิง

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ชิงหยางเป็นบ้านเกิดของจักรพรรดิเหลือง บรรพบุรุษในตำนานของชาวฮวาเซี่ย เผ่าหรงและตี้เคยมีจำนวนมากในบริเวณนี้ ปู้จู บรรพบุรุษของราชวงศ์โจว นำผู้คนของเขามาตั้งถิ่นฐานในเป่ยปิน (ปัจจุบันคือเมืองชิงเฉิงและอำเภอหนิง) และก่อตั้งรัฐขึ้น รัฐโบราณที่สืบทอดต่อมา ได้แก่ ซุนหยู ปิน กุ้ยฟาง ฉางฟาง อี้ฉู่ เผิงลู่ และหยูจือ โดยอี้ฉู่เป็นรัฐที่ทรงอำนาจที่สุด

ในปี 327 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินยึดเมืองหลวงอี้ฉู่และสถาปนาเมืองอี้ฉู่ขึ้น ในปี 271 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าจ้าวแห่งฉินทำลายรัฐอี้ฉู่หรงและสถาปนาเมืองเป่ยตี้ขึ้น รวมดินแดนทั้งหมดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฉิน ในสมัยราชวงศ์ฮั่น พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของสามมณฑลภายใต้สำนักตรวจการซั่วฟาง ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเฉาเว่ย ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตกและสิบหกอาณาจักร มีการปกครองโดยราชวงศ์จ้าวตอนต้น ราชวงศ์จ้าวตอนปลาย ราชวงศ์ฉินตอนต้น ราชวงศ์ฉินตอนปลาย และราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองบ่อยครั้งภายใต้ราชวงศ์เว่ยเหนือ ราชวงศ์เว่ยตะวันตก และราชวงศ์โจวเหนือ

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย มีการก่อตั้งมณฑลหนิงในปี ค.ศ. 583 และมณฑลชิงในปี ค.ศ. 596 ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของชิงโจวและหนิงโจว ในปี ค.ศ. 716 มณฑลบรรณาการสามแห่งถูกผนวกเข้าอยู่ภายใต้การปกครองของชิงโจว ในสมัยราชวงศ์ซ่ง พื้นที่นี้โดยทั่วไปมีสี่มณฑลและสิบเอ็ดอำเภอ ในปี ค.ศ. 1117 มีการจัดตั้งกองทัพชิงหยางขึ้นเป็นกองกำลังระดับกองบัญชาการ และในปี ค.ศ. 1125 มณฑลชิงหยางได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นการปรากฏครั้งแรกของชื่อ "ชิงหยาง" ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ ราชวงศ์หยวนมีมณฑลชิงหยางและสามมณฑล (หนิง หวน เจิ้นหยวน) ราชวงศ์หมิงได้ผนวกพื้นที่นี้เข้ากับมณฑลฉานซี ราชวงศ์ชิงได้จัดตั้งมณฑลชิงหยางขึ้น ซึ่งต่อมาได้โอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลกานซูในปี ค.ศ. 1665 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1932 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดตั้งเขตปกครองแห่งแรกขึ้นที่ซีฉุนหยวน ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1934 รัฐบาลโซเวียตเขตชายแดนฉานซี-กานซูได้ก่อตั้งขึ้นที่หนานเหลียง ในเดือนธันวาคม ปี 1949 สำนักงานข้าหลวงชิงหยางถูกโอนไปอยู่ภายใต้รัฐบาลประชาชนมณฑลกานซู และในวันที่ 22 มิถุนายน ปี 2002 เขตปกครองชิงหยางถูกยุบ และมีการจัดตั้งเมืองชิงหยางระดับเขตปกครองขึ้นอย่างเป็นทางการ

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองชิงหยางตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 106 องศา 20 นาที ถึง 108 องศา 45 นาที และละติจูดเหนือ 35 องศา 15 นาที ถึง 37 องศา 10 นาที ในมณฑลกานซูตะวันออก มีพื้นที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ 207 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 208 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 27,119 ตารางกิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศและธรณีสัณฐานวิทยา

ชิงหยางตั้งอยู่ในเขตหุบเขาของที่ราบสูงโลสส์ในบริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลือง ล้อมรอบด้วยเทือกเขาจื่อหวู่หลิงทางทิศตะวันออก เทือกเขาหยางจวนทางทิศเหนือ และเทือกเขาหลิวปานทางทิศตะวันตก ก่อให้เกิดแอ่งที่รู้จักกันในชื่อ "แอ่งหลงตง" ระดับความสูงอยู่ระหว่าง 885 ถึง 2,082 เมตร บริเวณตอนกลางและตอนใต้เป็นหุบเขาของที่ราบสูงโลสส์ ทางเหนือเป็นเนินเขาโลสส์ และทางตะวันออกเป็นภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาโลสส์ ที่ราบสูงตงจือครอบคลุมพื้นที่ 960 ตารางกิโลเมตร ที่ระดับความสูงเฉลี่ย 1,421 เมตร เป็นที่ราบสูงโลสส์ที่ใหญ่ที่สุด หนาที่สุด และสมบูรณ์ที่สุดในโลก ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ที่ราบสูงโลสส์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก" พื้นที่ราบสูงมีพื้นที่รวม 2,584 ตารางกิโลเมตร (9.52% ของพื้นที่ทั้งหมด) ที่ราบลุ่มมีพื้นที่ 10,457 ตารางกิโลเมตร (38.5%) และเนินเขามีพื้นที่ 13,645 ตารางกิโลเมตร (50.38%)

ภูมิอากาศ

ชิงหยางมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตอบอุ่น โดยมีฤดูกาลที่ชัดเจน ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิที่มาเร็วและมีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิมาก ฤดูร้อนสั้นและมีฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงที่เปียกชื้นและเย็นลงอย่างรวดเร็ว และฤดูหนาวที่ยาวนานและแห้งแล้ง อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกไว้คือ -23.3 องศาเซลเซียส (14 มกราคม 1989 เมืองจ้าวเซิง อำเภอหนิง) และอุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้คือ 38.6 องศาเซลเซียส (6 กรกฎาคม 1977 อำเภอหวน) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 258.1 มิลลิเมตร ถึง 920.7 มิลลิเมตร โดย 81% ตกในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงกันยายน

อุทกวิทยา

แม่น้ำในชิงหยางอยู่ในลุ่มแม่น้ำเหลือง ระบบแม่น้ำจิงครอบคลุมพื้นที่ 23,556 ตารางกิโลเมตร (87% ของพื้นที่ทั้งหมด) ระบบแม่น้ำเป่ยหลัวครอบคลุมพื้นที่ 2,330 ตารางกิโลเมตร (8.5%) และระบบแม่น้ำคูสุ่ยและชิงสุ่ยครอบคลุมพื้นที่ 1,233 ตารางกิโลเมตร (4.5%) แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดคือแม่น้ำจิง โดยมีแม่น้ำสาขาสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำหม่าเหลียนและแม่น้ำปู ปริมาณน้ำไหลบ่ารวมต่อปีอยู่ที่ 1.45 พันล้านลูกบาศก์เมตร และความยาวของเครือข่ายแม่น้ำทั้งหมดอยู่ที่ 1,593.8 กิโลเมตร จัดอยู่ในแม่น้ำระดับที่สามขึ้นไป

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภูมิประเทศที่ซับซ้อนและที่ตั้งอยู่บริเวณขอบฤดูมรสุมของชิงหยาง ทำให้ที่นี่อ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและมีความเปราะบางทางนิเวศวิทยา ภัยพิบัติที่เกิดขึ้น ได้แก่ ภัยแล้งในฤดูใบไม้ผลิ น้ำค้างแข็ง ลูกเห็บ น้ำท่วมในฤดูร้อน ภัยแล้งในฤดูใบไม้ร่วง และพายุหิมะในฤดูหนาว ในเดือนสิงหาคม 2563 สภาพอากาศแปรปรวนรุนแรงทำให้เกิดลูกเห็บขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสูงสุด 1.5 เซนติเมตร ทำลายพืชผลทางการเกษตร 372.81 เฮกตาร์ และก่อให้เกิดความเสียหายโดยตรง 1.9537 ล้านหยวน ในเดือนกรกฎาคม 2565 ฝนตกหนักทำให้เกิดน้ำท่วม ส่งผลกระทบต่อประชาชน 46,000 คนใน 7 อำเภอ ก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรง 136 ล้านหยวน (ประมาณ 18.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำไหลบ่ารวมต่อปีอยู่ที่ 843 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำใต้ดินสำรองประมาณ 4.339 พันล้านลูกบาศก์เมตร ในปี 2023 ปริมาณน้ำทั้งหมดลดลงเหลือ 515 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวเพียง 242 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งในห้าของค่าเฉลี่ยระดับมณฑล และหนึ่งในสามของค่าเฉลี่ยลุ่มแม่น้ำเหลือง ทำให้ชิงหยางเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่ขาดแคลนน้ำมากที่สุดในมณฑลกานซู

ทรัพยากรที่ดิน

ณ สิ้นปี 2562 เมืองชิงหยางมีพื้นที่เพาะปลูก 655,982 เฮกตาร์ (99.37% เป็นพื้นที่แห้งแล้ง) พื้นที่ป่า 874,951 เฮกตาร์ และพื้นที่ทุ่งหญ้า 889,752 เฮกตาร์ โดยอำเภอหวนมีพื้นที่เพาะปลูกคิดเป็น 39.6% ขณะที่อำเภอเหอสุ่ยมีพื้นที่ป่ามากที่สุด คิดเป็น 24.87% ของพื้นที่ทั้งหมด นอกจากนี้ เมืองชิงหยางยังมีพื้นที่ชุ่มน้ำ 6,746 เฮกตาร์ และพื้นที่เมือง หมู่บ้าน และอุตสาหกรรมอีก 121,963 เฮกตาร์

ทรัพยากรชีวภาพ

อำเภอชิงหยางมีพืชและสัตว์ 4,918 ชนิด ประกอบด้วยพืช 1,513 ชนิด จาก 170 วงศ์ และสัตว์ 3,405 ชนิด พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์คุ้มครองระดับชาติ 11 ชนิด และเป็นพื้นที่กระจายพันธุ์ของดอกโบตั๋นหิน (Paeonia rockii) ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 200 เฮกตาร์ที่จื่อหวู่หลิง เสือดาวจีนเหนือเป็นหนึ่งในสัตว์คุ้มครองระดับชาติภายใต้โครงการอนุรักษ์ของมณฑลกานซู

ทรัพยากรแร่

เมืองชิงหยางอุดมไปด้วยทรัพยากรพลังงาน โดยมีปริมาณสำรองน้ำมันที่พิสูจน์แล้ว 2 พันล้านตัน (40% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในแอ่งออร์ดอส) ปริมาณสำรองก๊าซธรรมชาติ 2 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร (10% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในแอ่ง) และปริมาณสำรองถ่านหิน 2.36 ล้านล้านตัน (94% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในมณฑลกานซู) ชิงหยางเป็นเมืองที่มีทรัพยากรพลังงานมากเป็นอันดับสองของจีน รองจากเมืองหยูหลิน มณฑลฉานซี แหล่งน้ำมันฉางชิง ซึ่งเป็นแหล่งน้ำมันและก๊าซบนบกที่ใหญ่ที่สุดของจีน เกิดขึ้นที่นี่ในปี 1970 เมื่อคนงานน้ำมัน 100,000 คนมารวมตัวกันที่เมืองฉางชิงเฉียว ในปี 2012 ฉางชิงได้แซงหน้าต้าชิงขึ้นเป็นแหล่งน้ำมันบนบกที่ใหญ่ที่สุดของจีน นอกจากนี้ ยังมีทรัพยากรพลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์ที่คาดว่าจะสามารถพัฒนาได้ถึง 10.3 ล้านกิโลวัตต์ (พลังงานลม 8 ล้านกิโลวัตต์ พลังงานแสงอาทิตย์ 2.3 ล้านกิโลวัตต์) เหมืองถ่านหินขนาดใหญ่ที่กำลังก่อสร้างอยู่ที่เหอเถาหยู ซินจ้วง มาฟู่ฉวน และเทียนสุ่ยปู่ ถูกออกแบบมาเพื่อรองรับผลผลิตต่อปีมากกว่า 20 ล้านตัน

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 2,179,716 คน ลดลง 31,475 คนจากปี 2010 และคาดว่าจะลดลงเหลือ 2.1025 ล้านคนภายในสิ้นปี 2025 โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 48.03% ประชากรยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยอัตราการเกิดอยู่ที่ 6.24 ต่อพันคน และอัตราการตายอยู่ที่ 9.66 ต่อพันคนในปี 2025 ส่งผลให้อัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -3.41 ต่อพันคน อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิงอยู่ที่ 103.85 ต่อ 100

การเมือง

ที่ทำการรัฐบาลเทศบาลตั้งอยู่ในเขตซีเฟิง โครงสร้างทางการเมืองของชิงหยางเป็นไปตามแบบแผนการปกครองระดับจังหวัดมาตรฐาน โดยอยู่ภายใต้การนำของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเทศบาลชิงหยางและรัฐบาลประชาชนเทศบาลชิงหยาง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของชิงหยางอยู่ที่ 123.532 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8% เมื่อคิดจากราคาคงที่ อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 12.03:49.09:38.88 สำหรับภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นที่สาม ภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นเพิ่มขึ้น 14.865 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% ภาคอุตสาหกรรมขั้นรองเพิ่มขึ้น 60.642 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7% และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามเพิ่มขึ้น 48.025 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 10.0% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 9.506 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% รายจ่าย 38.269 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% รายได้สุทธิต่อหัวในเขตเมืองอยู่ที่ 43,673 หยวน (ประมาณ 6,065 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.4% และรายได้สุทธิต่อหัวในเขตชนบทอยู่ที่ 15,223 หยวน (ประมาณ 2,114 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% โครงการ "East Data West Computing" ผลักดันการลงทุนด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเพิ่มขึ้น 82.3% โดยมีนิคมอุตสาหกรรม 13 แห่งจาก 14 แห่งที่วางแผนไว้กำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา

อุตสาหกรรมหลัก

ชิงหยางเป็นที่รู้จักในฐานะ "แหล่งผลิตธัญพืชของหลงตง" โดดเด่นในด้านข้าวสาลี ข้าวโพด และพืชน้ำมัน ผลิตภัณฑ์พิเศษ ได้แก่ บัควีท ข้าวฟ่าง ข้าวโอ๊ต และถั่วเหลือง ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางการเกษตรสูงถึง 15.163 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% ผลผลิตธัญพืชรวม 1.465 ล้านตัน จากพื้นที่เพาะปลูก 599,610 หมู่ ผลผลิตผัก 760,600 ตัน เพิ่มขึ้น 5.5% ผลไม้ 883,200 ตัน เพิ่มขึ้น 6.9% เนื้อสัตว์ 241,000 ตัน เพิ่มขึ้น 10.6% การฆ่าสุกร 693,900 ตัว โค 249,500 ตัว แกะ 2.5114 ล้านตัว สัตว์ปีก 88.5206 ล้านตัว การปลูกป่าครอบคลุมพื้นที่ 609,000 หมู่ ในปี 2024

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 6.7% โดยมีวิสาหกิจของรัฐบาลกลางเป็นแรงขับเคลื่อนหลัก ผลผลิตน้ำมันดิบอยู่ที่ 12.3438 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.6% ก๊าซธรรมชาติ 934 ล้านลูกบาศก์เมตร เพิ่มขึ้น 14.7% และถ่านหิน 10.8936 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 20.0% ภาคพลังงานมีส่วนสนับสนุนการเติบโตของอุตสาหกรรมถึง 96.0% วิสาหกิจใหม่ๆ รวมถึงโรงไฟฟ้าเจิ้งหนิง ส่งผลให้การเติบโตเพิ่มขึ้นถึง 48.9 เท่า กำลังการผลิตไฟฟ้าติดตั้ง ณ สิ้นปี 2024 เพิ่มขึ้น 91.2% เป็น 4.5973 ล้านกิโลวัตต์ ประกอบด้วยพลังงานความร้อน 2.024 ล้านกิโลวัตต์ พลังงานลม 1.7172 ล้านกิโลวัตต์ และพลังงานแสงอาทิตย์ 852,200 กิโลวัตต์ รายได้จากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่อยู่ที่ 99.292 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.6% และกำไร 13.74 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.7%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 ภาคบริการเติบโต 7.2% คิดเป็น 51.60% ของการเติบโตของ GDP เศรษฐกิจดิจิทัลเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญ โดยการส่งข้อมูล ซอฟต์แวร์ และบริการด้านไอทีเติบโต 41.6% คิดเป็น 33.32% ของการเติบโตของภาคบริการ ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 22.636 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.3% ยอดขายปลีกออนไลน์เติบโต 89.6% เมืองชิงหยางต้อนรับนักท่องเที่ยวภายในประเทศ 35 ล้านคนในปี 2024 สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 18 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 50.7% เงินฝากธนาคารอยู่ที่ 208.899 พันล้านหยวน (ประมาณ 29.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.3% เงินกู้อยู่ที่ 109.301 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.5% รายได้จากเบี้ยประกันภัยรวมอยู่ที่ 3.584 พันล้านหยวน บริการไปรษณีย์และโทรคมนาคมได้ดำเนินการจัดส่งด่วนจำนวน 24.31 ล้านรายการ และผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ 5G มีจำนวนถึง 1.6659 ล้านราย

การขนส่ง

ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 เมืองชิงหยางได้ลงทุนด้านการคมนาคมขนส่งไปกว่า 75 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยสร้างถนนกว่า 16,000 กิโลเมตร ทางหลวงหมายเลข 211, 309, 327 และ 341 ก่อให้เกิดเครือข่ายถนนแบบ "สามแนวตั้ง สามแนวนอน" นอกจากนี้ยังมีทางด่วนสามสายที่ให้บริการเมือง ได้แก่ ทางด่วน G22 ชิงเต่า-หลานโจว (ระยะทาง 192 กิโลเมตรภายในเมืองชิงหยาง) ทางด่วน G69 หยินฉวน-ไป่เซ่ (ระยะทาง 281 กิโลเมตรภายในเมืองชิงหยาง) และทางด่วน S26 เจิ้งหนิง-หนิง (ระยะทาง 23.8 กิโลเมตร) รถไฟความเร็วสูงหยินฉวน-ซีอาน มีสถานี 6 แห่งในเมืองชิงหยาง ครอบคลุมระยะทาง 271 กิโลเมตร และมีผู้โดยสารใช้บริการ 3.491 ล้านคนในปี 2023 ส่วนสนามบินชิงหยาง (ระดับ 4C) ให้บริการ 10 เส้นทางไปยัง 13 เมืองสำคัญ รวมถึงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และเซินเจิ้น โดยมีผู้โดยสารใช้บริการ 432,900 คนในปี 2023

การขนส่งสินค้า

ในปี 2024 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางถนนอยู่ที่ 37.43 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 5.6% โดยมีปริมาณการขนส่งสินค้ารวม 432,966 ล้านตัน-กิโลเมตร ปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 3.9495 ล้านคน เพิ่มขึ้น 5.5% สนามบินรองรับผู้โดยสาร 571,000 คน เพิ่มขึ้น 31.9% และขนส่งสินค้า 296.4 ตัน เพิ่มขึ้น 15.7% จำนวนยานพาหนะส่วนบุคคลอยู่ที่ 403,400 คัน เพิ่มขึ้น 1.5% ซึ่งรวมถึงยานพาหนะส่วนตัว 367,400 คัน จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 342,200 คัน เพิ่มขึ้น 2.7%

กิจกรรมเพื่อสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 780 ฉบับ เพิ่มขึ้น 14.5% ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 93 ฉบับ สัญญาทางเทคนิคมีจำนวนรวม 588 ฉบับ มูลค่าธุรกรรม 3.328 พันล้านหยวน (ประมาณ 462 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.7% เมืองนี้มีช่างเทคนิคผู้เชี่ยวชาญในหน่วยงานภาครัฐ 46,636 คน ซึ่งรวมถึงบุคลากรระดับสูง 7,356 คน

การศึกษา

ในปี 2024 สถาบันอุดมศึกษามีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 31,557 คน โดยเป็นนักศึกษาใหม่ 10,059 คน และสำเร็จการศึกษา 7,922 คน อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 99.7% และอัตราการเข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาอยู่ที่ 96.94% มหาวิทยาลัยหลงตง ซึ่งเป็นสถาบันระดับปริญญาตรีครบวงจรระดับจังหวัดในเขตซีเฟิง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหน่วยพัฒนาหลักสูตรปริญญาโทในปี 2017 และได้รับการสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยชั้นนำต่างๆ เช่น มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจีนตะวันออก มหาวิทยาลัยครูฉานซี และมหาวิทยาลัยชั้นนำอื่นๆ

วัฒนธรรม

ภายในสิ้นปี 2024 เมืองชิงหยางมีคณะศิลปะการแสดง 9 คณะ จัดการแสดง 2,286 รอบ มีผู้ชม 6.003 ล้านคน มีห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง มีหนังสือ 1.06 ล้านเล่ม มีพิพิธภัณฑ์ 14 แห่ง มีโบราณวัตถุ 32,885 ชิ้น มีสถานีวัฒนธรรม 122 แห่ง และหอจดหมายเหตุครบวงจร 9 แห่ง การออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุม 100%

กีฬา

เมืองนี้มีสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 7,827 แห่ง รวมพื้นที่ทั้งหมด 5.2222 ล้านตารางเมตร หรือ 2.46 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน นักกีฬาได้รับเหรียญทอง 44 เหรียญ เหรียญเงิน 32 เหรียญ และเหรียญทองแดง 31 เหรียญ ในการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไปในปี 2024

การดูแลสุขภาพ

เมืองชิงหยางมีสถานพยาบาล 2,213 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 49 แห่ง (รวมโรงพยาบาลระดับตติยภูมิเกรดเอ 2 แห่ง) ศูนย์สุขภาพประจำตำบล 126 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 1,276 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 22,402 คน ประกอบด้วยแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 7,732 คน และพยาบาลวิชาชีพ 12,460 คน โดยมีเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล 16,065 เตียง

ประกันสังคม

ในปี 2024 มีการสร้างงานใหม่ในเขตเมือง 25,407 ตำแหน่ง การย้ายงานมีจำนวน 542,200 คน สร้างรายได้จากแรงงาน 18.524 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.7% ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุม 1.7566 ล้านคน และระบบประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 2.2359 ล้านคน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเขตเมืองเป็นประโยชน์ต่อ 21,124 คน และในเขตชนบทเป็นประโยชน์ต่อ 184,379 คน เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 35 แห่ง และสถานบริการ 867 แห่ง

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2024 จากทั้งหมด 23 จุดตัดขวางของแม่น้ำที่ได้รับการประเมิน มี 16 จุดที่มีคุณภาพน้ำดีเยี่ยม แหล่งน้ำดื่มส่วนกลางระดับอำเภอขึ้นไปทั้งหมดได้มาตรฐานระดับ 3 ระดับเสียงรบในเวลากลางวันของเมืองซีเฟิงเฉลี่ยอยู่ที่ 50.1 เดซิเบล (เอ) ซึ่งจัดอยู่ในระดับ "ค่อนข้างดี"

ความปลอดภัยในการผลิต

ในปี 2024 เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ 20 ครั้ง ส่งผลให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรง 711.2896 ล้านหยวน (ประมาณ 9.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นอกจากนี้ยังมีอุบัติเหตุจากการผลิต 85 ครั้ง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 42 ราย อัตราการเสียชีวิตต่อ GDP 100 ล้านหยวนอยู่ที่ 0.0346 ลดลง 41.4% เมืองนี้มีสถานีตรวจวัดแผ่นดินไหว 12 แห่ง

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ชิงหยางเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอารยธรรมเกษตรกรรมยุคแรกของจีน โดยมีกิจกรรมของมนุษย์ย้อนหลังไปถึง 200,000 ปี และมีการทำเกษตรกรรมมาตั้งแต่ 7,000 ปีที่แล้ว “ห้าสิ่งมหัศจรรย์” ของวัฒนธรรมพื้นบ้านชิงหยาง ได้แก่ ถุงหอม การปักผ้าหลงตง การตัดกระดาษ การแสดงหุ่นเงาเต๋าชิง และเพลงพื้นบ้านหลงตง ซึ่งรวมถึงมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติหลายรายการ ในปี 2547 ชิงหยางได้รับการคัดเลือกให้เป็น “เมืองตะวันตกที่มีศิลปะมากที่สุด” ในระดับชาติ

ที่มาของชื่อ

ชื่อ "ชิงหยาง" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1117 ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เมื่อมีการก่อตั้งกองทัพชิงหยาง ชื่อนี้เป็นการผสมผสานองค์ประกอบจากเขตปกครองหวนและชิง นอกจากนี้ยังมาจากที่ตั้งของเมืองซึ่งอยู่ทางเหนือของจุดบรรจบกันของแม่น้ำหวนและแม่น้ำรูหยวน โดย "หยาง" ในภาษาจีนคลาสสิกหมายถึง "เหนือน้ำ"

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

เมืองชิงหยางมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 18 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับมณฑล 85 แห่ง และเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับมณฑล 1 แห่ง (อำเภอชิงเฉิง)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 รายการ ระดับจังหวัด 39 รายการ ระดับเทศบาล 116 รายการ และระดับอำเภอ 541 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดกที่เป็นตัวแทนระดับชาติ 4 ราย และฐานสาธิตการอนุรักษ์ผลิตผลระดับชาติ 2 แห่ง

วัฒนธรรมสีแดง

ชิงหยางเป็นพื้นที่เก่าแก่แห่งการปฏิวัติเพียงแห่งเดียวของมณฑลกานซู และเป็นส่วนสำคัญของเขตชายแดนฉานซี-กานซู-หนิงเซี่ย ฐานปฏิวัติชายแดนฉานซี-กานซู ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่หนานเหลียง เป็นฐานปฏิวัติแห่งเดียวที่รอดพ้นมาได้ในช่วงท้ายของสงครามปฏิวัติเกษตร สถานที่สำคัญ ได้แก่ สถานที่ตั้งรัฐบาลหนานเหลียง สถานที่ตั้งรัฐบาลมณฑลฉานซี-กานซู-หนิงเซี่ยที่เหอเหลียนหวัน และสถานที่ตั้งการรบซานเฉิงเป่า

ประเพณีพื้นบ้าน

เทศกาลลาบาในชิงหยางมีประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์: ชาวบ้านรับประทาน "เจียวถวน" (แป้งผัด) ในตอนเที่ยงและ "ลาฮุนก๋วยเตี๋ยว" ในตอนเย็น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเรียกวิญญาณที่เร่ร่อนกลับคืนมา ผู้คนสวมเสื้อผ้าเก่าเพื่อกวาดบ้านอย่างทั่วถึง เรียกว่า "การกวาดฝุ่นแห่งความยากจน" พิธีขงจื๊อที่วัดขงจื๊อเจิ้นหยวนมี "การบูชายัญติง" ที่ประณีตบรรจงพร้อมพิธีการเฉพาะ "จวนหยวน" ศิลปะการแสดงปากเปล่าแบบด้นสด ช่วยเพิ่มความมีชีวิตชีวาให้กับงานแต่งงานและงานศพ

เมืองดอกไม้และต้นไม้

กุหลาบจีน (เย่ว์จี้ฮวา) เป็นดอกไม้ประจำเมืองชิงหยาง รู้จักกันในนาม "ราชินีแห่งดอกไม้" เพราะออกดอกอย่างต่อเนื่อง ส่วนต้นคาตาลปา (ฉิวซู่) เป็นต้นไม้ประจำเมือง ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาแห่งต้นไม้ทั้งปวง" และถือเป็นสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์

ภาษา

ภาษาถิ่นชิงหยาง หรือที่เรียกว่า "ภาษาถิ่น" หรือ "ภาษาติงหลาง" จัดอยู่ในกลุ่มภาษาฉินหลงของภาษาจีนกลางภาคกลาง แบ่งออกเป็นสองสำเนียง คือ สำเนียงเหนือและสำเนียงใต้ โดยสำเนียงเหนือครอบคลุมพื้นที่ฮวน ฮวาฉี เหอสุ่ย และชิงเฉิง ส่วนสำเนียงใต้ครอบคลุมพื้นที่เจิ้นหยวน หนิง เจิ้งหนิง และซีเฟิง บริเวณหนานเหลียงในฮวาฉีตอนใต้ยังคงมีลักษณะภาษาพูดของมณฑลฉานซีตอนเหนือ ในขณะที่หนิงและเจิ้งหนิงแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของสำเนียงกวนจง

จุดชมวิว

เมืองชิงหยางมีสถานที่ท่องเที่ยว 61 แห่ง ประกอบด้วยแหล่งวัฒนธรรม 56 แห่ง (รวมถึงแหล่งมรดกการปฏิวัติ 7 แห่ง) และพื้นที่ธรรมชาติที่สวยงาม 5 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ สุสานบรรพบุรุษราชวงศ์โจว วัดกงหลิว พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหลงตง พิพิธภัณฑ์การแพทย์แผนจีนฉีหวง เทือกเขาจื่อหวู่หลิง ภูเขาหนานเหลียงแดง วัดเป่ยถ้ำ ถ้ำซื่อคงซี ภูเขาตงหลาวเย่ และอุทยานป่าไม้ต่างๆ เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 8 แห่งหลังจากรวมพื้นที่แล้ว ประกอบด้วยอุทยานป่าไม้ 6 แห่ง และพื้นที่ท่องเที่ยว 1 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญครอบคลุมการท่องเที่ยวเชิงปฏิวัติแดง ศิลปะถ้ำ ป่าไม้ และวัฒนธรรมพื้นบ้าน สุสานบรรพบุรุษราชวงศ์โจวเป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งราชวงศ์โจว วัดเป่ยถ้ำเป็นสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนา เขตอนุรักษ์ป่าสงวนแห่งชาติจื่อหวู่หลิงอนุรักษ์ป่าทุติยภูมิที่ใหญ่ที่สุดในที่ราบสูงโลส และสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติแดงหนานเหลียงเป็นสถานที่กำเนิดของรัฐบาลโซเวียตเขตชายแดนฉานซี-กานซู

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ชิงหยางมีสินค้าขึ้นชื่อ ได้แก่ แอปเปิลคุณภาพสูง ดอกลิลลี่ ธัญพืชหยาบ แอปริคอต วัวพันธุ์จ้าวเซิง แกะสีน้ำตาลจากอำเภอหวน และแพะดำจากอำเภอหลงตง นอกจากนี้ เมืองนี้ยังเป็นแหล่งผลิตน้ำมันเรพซีด สมุนไพร และธัญพืชชนิดต่างๆ ที่สำคัญอีกด้วย

อาหารท้องถิ่น

ชิงหยางตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ผสมผสานประเพณีการทำอาหารจากทุ่งหญ้าและเกษตรกรรม อาหารของที่นี่เน้นใช้วัตถุดิบทางการเกษตรเป็นหลัก และใช้ผลิตภัณฑ์จากปศุสัตว์เป็นส่วนประกอบเสริม เมนูเด่นได้แก่ เกี๊ยวซ่า (เจียวถวน) บะหมี่หลากหลายชนิด อาหารที่ทำจากข้าวฟ่าง และ "บะหมี่ลาหุน" อันเป็นเอกลักษณ์ของเทศกาลลาบา

บุคคลสำคัญ

ราชวงศ์ชิงหยางได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย ฉีป๋อ แพทย์โบราณผู้หารือเรื่องการแพทย์กับจักรพรรดิเหลือง ถือเป็นผู้ก่อตั้งการแพทย์แผนจีน คำว่า "ฉีหวง" (ศิลปะของฉีป๋อและหวงตี้) มาจากชื่อของเขา ปู้จู บุตรชายของโหวจี้ ได้มาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ชิงหยางและสอนการทำเกษตรกรรมแก่ผู้คน หลี่ซีและกานเหยียนโชวแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเป็นแม่ทัพผู้มีชื่อเสียงในการต่อสู้กับชาวซ่งหนู หวังซูแห่งราชวงศ์ซ่งใต้เป็นผู้นำทางทหารต่อต้านจินและได้ขึ้นเป็นรองเสนาบดีกระทรวงสงคราม หลี่เมิ่งหยางแห่งราชวงศ์หมิงเป็นนักวรรณกรรมชั้นนำผู้สนับสนุนการฟื้นฟูวรรณคดีคลาสสิก และเป็นหัวหน้า "ปรมาจารย์ทั้งเจ็ด" บุคคลสำคัญในยุคปัจจุบัน ได้แก่ นักวิชาการอย่างจางเถา (วิทยาศาสตร์วัสดุ) จ้าวหงเหว่ย (ฟิสิกส์เครื่องเร่งอนุภาคไอออน) และเหลยฟาน (การออกแบบเครื่องบิน) ซึ่งทั้งหมดเป็นชาวชิงหยาง

เกียรตินิยมระดับสูง

เมืองชิงหยางได้รับการยกย่องในระดับชาติมากมาย รวมถึง "เมืองศิลปะที่โดดเด่นที่สุดทางภาคตะวันตก" "บ้านเกิดของแอปเปิ้ลจีนคุณภาพเยี่ยม" "บ้านเกิดของดอกลิลลี่" "บ้านเกิดของธัญพืชหยาบ" และ "บ้านเกิดของแอปริคอต" นอกจากนี้ยังได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองต้นแบบสำหรับโครงการระดับชาติ East Data West Computing อีกด้วย

การแลกเปลี่ยนภายนอก

อัตราแลกเปลี่ยนภายในประเทศ

ในปี 2013 เมืองชิงหยางได้เข้าร่วมกับเมืองเซียนหยาง เหว่ยหนาน และถงฉวนของมณฑลฉานซี เพื่อก่อตั้ง "พันธมิตรการท่องเที่ยวชายแดนสีแดงฉานซี-กานซู" และในปี 2022 เทียนจินได้สถาปนาความสัมพันธ์ความร่วมมือแบบคู่ขนานกับเมืองชิงหยางภายใต้กรอบความช่วยเหลือแบบคู่ขนานตะวันออก-ตะวันตกของประเทศ

การแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ

ชิงหยางกำลังขยายความร่วมมือระหว่างประเทศผ่านโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง โดยใช้ประโยชน์จากทรัพยากรพลังงานและการพัฒนาเศรษฐกิจดิจิทัลเพื่อดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศและความร่วมมือด้านเทคโนโลยี

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

สะพานจงซาน

สะพานจงซานตั้งอยู่ในเขตเฉิงกวน เมืองหลานโจว มณฑลกานซู ทอดข้ามแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ…

พื้นที่ทิวทัศน์ซากานา

จาคาน่าตั้งอยู่ในเมืองอี้ว่า อำเภอตี้ปู้ เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และยังติดอันดับหนึ่งใ…

พื้นที่ท่องเที่ยวหยูเมิ่งกวน

พื้นที่ทัศนียภาพหยูเมิ่งกวนตั้งอยู่ห่างจากเมืองตุนหวงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 90 กิโลเมตร ในเมืองจิ่วฉวน มณฑลกานซู เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทาง…

พื้นที่ท่องเที่ยวเยลิกวน

แหล่งท่องเที่ยวเยลีกวน ตั้งอยู่ในอำเภอหลินถาน เขตปกครองตนเองทิเบตกานหนาน มณฑลกานซู ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต แล…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว