ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองหย่าอัน

เมืองหย่าอัน

เมืองหย่าอัน (Ya'an City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองแห่งสายฝน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันตกของแอ่งเสฉวน และเชิงเขาด้านตะวันออกของเทือกเขาฉงไหล (Quizla Mountains) มีพรมแดนติดกับเมืองเฉิงตูทางทิศตะวันออก

เมืองหย่าอัน

เมืองหย่าอัน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองแห่งสายฝน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันตกของแอ่งเสฉวนและเชิงเขาด้านตะวันออกของเทือกเขาฉงไหล มีพรมแดนติดกับเฉิงตูทางทิศตะวันออก เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซทางทิศตะวันตก เขตปกครองตนเองเหลียงซานอี๋ทางทิศใต้ และเขตปกครองตนเองอาบาทิเบตและฉางทางทิศเหนือ เมืองนี้ตั้งอยู่คร่อมแอ่งเสฉวนและที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น มีพื้นที่ทั้งหมด 15,046 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2025 เมืองหย่าอันบริหารจัดการเขตเทศบาล 2 เขตและอำเภอ 6 อำเภอ ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.433 ล้านคน ที่ตั้งศูนย์การปกครองได้ถูกจัดตั้งขึ้นในอำเภอหย่าอันในปี 1935 เมืองหย่าอันตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของทางหลวงเสฉวน-ทิเบตและเสฉวน-ยูนนาน ห่างจากเฉิงตู 120 กิโลเมตร ทำหน้าที่เป็นเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างแอ่งเสฉวนและที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ระหว่างวัฒนธรรมชาวฮั่นและวัฒนธรรมชนกลุ่มน้อย และระหว่างศูนย์กลางเมืองสมัยใหม่และระบบนิเวศธรรมชาติที่บริสุทธิ์ ในอดีตเคยเป็นประตูและเส้นทางสำคัญของเส้นทางสายไหมใต้ และเคยเป็นเมืองหลวงของมณฑลซีคัง ในฐานะเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงและเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่กำลังเติบโตในมณฑลเสฉวน หย่าอันจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองแห่งสายฝน" "คอหอยแห่งเสฉวนตะวันตก" "ประตูสู่ทิเบต" "ระเบียงชาติพันธุ์" "ปอดแห่งดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์" และ "บ้านเกิดของแพนด้ายักษ์" ภูเขาเมิ่งติ้งภายในเขตของเมืองเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมชาโลก แหล่งกำเนิดอารยธรรมชาโลก และภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของวัฒนธรรมชาโลก ในปี 2025 เมืองหย่าอันมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 113.16 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

เมืองหย่าอันมีประวัติศาสตร์ยาวนาน อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์จีนตอนกลางมาตั้งแต่ก่อนยุคฉิน หลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ในพื้นที่นี้ย้อนกลับไปถึงยุคหินเก่า และ "วัฒนธรรมฟู่หลิน" เป็นแหล่งวัฒนธรรมสำคัญในยุคหินเก่าตอนปลายทางตอนใต้ของจีน

ในสมัยยุคสงครามระหว่างรัฐ เมื่อปี 316 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้พิชิตรัฐฉู่และสถาปนาอาณาจักรฉู่ขึ้น ถนนชิงอี้ถูกสร้างขึ้นในภูมิภาคนี้ และมีการจัดตั้งสถานีส่งต่อไปรษณีย์ขึ้น ต่อมา ชาวฉางได้อพยพตามแม่น้ำชิงอี้เข้ามายังเมืองหย่าอัน และกลายเป็นที่รู้จักในนามชาวชิงฉาง ในดินแดนเดิมของอาณาจักรชิงอี้ฉาง

ในปี 222 ก่อนคริสต์ศักราช ฉินพิชิตฉู่และย้ายราชวงศ์เหยียนมายังบริเวณนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อเหยียนเต่า (โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่อิงจิง) ภายใต้การปกครองของมณฑลฉู่ ที่นี่เป็นหน่วยงานบริหารที่เก่าแก่ที่สุดในหย่าอัน

ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เมื่อปี ค.ศ. 111 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการจัดตั้งมณฑลเสินหลี่ขึ้น (ปัจจุบันคืออำเภอฮั่นหยวน) ปกครองอำเภอยันเต๋า อำเภอชิงอี้ (ปัจจุบันคืออำเภอลู่ซาน) อำเภอซี (เมืองซือหยาง อำเภอเทียนฉวน) และอำเภอเหมาหนิว (เมืองจิ่วเซียง อำเภอฮั่นหยวน) ต่อมาในปี ค.ศ. 97 ก่อนคริสต์ศักราช มณฑลเสินหลี่ถูกยุบและรวมเข้ากับมณฑลฉู่ ในปี ค.ศ. 123 มณฑลตะวันตกได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นมณฑลขึ้นชื่อฉู่ และในปี ค.ศ. 168 ได้มีการจัดตั้งมณฑลฮั่นเจียขึ้น (ปัจจุบันคืออำเภอลู่ซาน)

ในสมัยราชวงศ์จิน ราชวงศ์เหนือ และราชวงศ์ใต้ การเปลี่ยนแปลงทางการปกครองเกิดขึ้นบ่อยครั้ง หลังจากปี ค.ศ. 347 ภูมิภาคนี้ประสบกับความไม่มั่นคงทางการปกครองนานกว่า 200 ปี จนกระทั่งปี ค.ศ. 553 เมื่อมีการนำผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพื่อทำการเพาะปลูก และมีการจัดตั้งมณฑลเมิ่งซานขึ้น

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย (ค.ศ. 604) ได้มีการก่อตั้งเมืองหย่าอันโจวขึ้น ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618) ได้มีการนำระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอมาใช้ และหย่าอันโจวได้ปกครอง 5 อำเภอ ในสมัยห้าราชวงศ์ (ค.ศ. 934) ได้มีการเพิ่มตำแหน่งข้าหลวงทหารหย่งผิงและสำนักงานปราบปรามเตียวเหมินเข้ามา ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 1008–1016) ได้มีการย้ายที่ตั้งไปยังเชิงเขาชางผิง (ปัจจุบันคืออำเภอหยูเฉิง)

ในสมัยราชวงศ์หมิง ระบบการปกครองแบบสามระดับ ได้แก่ เมืองเจ้าเมือง อำเภอ และตำบล ได้ถูกนำมาใช้ ในปี ค.ศ. 1729 ซึ่งเป็นปีที่ 7 ในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเจิ้ง เมืองหย่าอันโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเจ้าเมือง ซึ่งนับเป็นช่วงเวลาที่มีอาณาเขตกว้างขวางที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองหย่าอันโจว ราชสำนักชิงได้ดำเนินนโยบาย "การแต่งตั้งข้าราชการท้องถิ่นเป็นระบบราชการ" ซึ่งเป็นการยุติการปกครองโดยหัวหน้าเผ่าท้องถิ่นที่มีมานานกว่า 760 ปี

ในปี 1913 ระบบเขตการปกครองและมณฑลถูกยกเลิก ในปี 1935 เขตการปกครองที่ 17 ของมณฑลเสฉวนถูกจัดตั้งขึ้น โดยมีที่ทำการอยู่ในอำเภอหย่าอัน ในปี 1939 มณฑลซีคังถูกจัดตั้งขึ้น ในปี 1950 หย่าอันได้รับการปลดปล่อยและกลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลซีคัง ในปี 1955 มณฑลซีคังถูกยุบ และหย่าอันถูกผนวกเข้ากับมณฑลเสฉวน ในเดือนธันวาคม 2000 เขตปกครองหย่าอันถูกยกเลิก และเมืองหย่าอัน (ระดับมณฑล) ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 เมืองหย่าอันประกอบด้วยเขตเทศบาล 2 เขต และอำเภอ 6 แห่ง รวม 96 หน่วยการปกครองระดับตำบล (10 ตำบลย่อย 57 อำเภอ และ 29 ตำบล) ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนเจิ้งเหอ เขตหยูเฉิง เมืองหย่าอัน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองหย่าอันตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันตกของแอ่งเสฉวน ระหว่างละติจูด 28°51′10″–30°56′40″ เหนือ และลองจิจูด 101°56′26″–103°23′28″ ตะวันออก มีพรมแดนติดกับเมืองเฉิงตู เมืองเหม่ยซาน เมืองเล่อซาน เขตปกครองตนเองเหลียงซานของชาวอี๋ เขตปกครองตนเองทิเบตการ์เซ และเขตปกครองตนเองทิเบตและฉางอาบา เมืองนี้มีขนาดกว้างประมาณ 220 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และยาวประมาณ 70 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 15,046 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศของเมืองหย่าอันครอบคลุมแอ่งเสฉวนและที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ทำหน้าที่เป็นเขตเปลี่ยนผ่าน จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาเสินเซียนเหลียงจื่อที่ระดับความสูง 5,793 เมตร และจุดที่ต่ำที่สุดคือปากแม่น้ำชิงอี้ในเฉาปาที่ระดับความสูง 515.97 เมตร ภูเขาคิดเป็นพื้นที่มากกว่า 60% ของพื้นที่ทั้งหมด โดยภูเขาที่มีระดับความสูงปานกลาง (1,500–3,500 เมตร) เป็นภูเขาที่แพร่หลายที่สุด เทือกเขาสำคัญ ได้แก่ เทือกเขาฉงไหลและเทือกเขาต้าเสวี่ย สันเขาต้าเซียงทำหน้าที่เป็นสันปันน้ำหลักระหว่างระบบแม่น้ำต้าตูและแม่น้ำชิงอี้

ภูมิอากาศ

เมืองหย่าอันมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีส่วนใหญ่สูงกว่า 14 องศาเซลเซียส เนื่องจากตำแหน่งทางภูมิประเทศที่อยู่ทางขอบด้านตะวันตกของแอ่งเสฉวน รับกระแสลมมรสุมที่อบอุ่นและชื้น และได้รับอิทธิพลจากระบบความกดอากาศสูงเย็นของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ทำให้เมืองหย่าอันได้รับปริมาณน้ำฝนจากภูมิประเทศและแนวปะทะอากาศอย่างอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะในฤดูร้อน เมืองนี้มีความชื้นสัมพัทธ์สูง มีเมฆปกคลุมหนาแน่น และมีแสงแดดน้อย เมื่อเทียบกับเมืองอื่นๆ ที่อยู่ในละติจูดใกล้เคียงกัน เมืองหย่าอันมีช่วงอุณหภูมิที่แคบที่สุดและมีปริมาณน้ำฝนสูงที่สุด

อุทกวิทยา

แม่น้ำในเมืองหย่าอันอยู่ในระบบแม่น้ำหมินของลุ่มแม่น้ำแยงซี โดยมีสันเขาต้าเซียงเป็นแนวแบ่งเขตธรรมชาติ แม่น้ำทางเหนือจึงก่อตัวเป็นระบบแม่น้ำชิงอี้ และแม่น้ำทางใต้ก่อตัวเป็นระบบแม่น้ำต้าตู เมืองนี้มีแม่น้ำ 131 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 30 ตารางกิโลเมตร รวมถึงแม่น้ำ 11 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 1,000 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นของเครือข่ายแม่น้ำอยู่ที่ 0.24 กิโลเมตรต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศถึง 5.3 เท่า แม่น้ำสาขาที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำโจวกง แม่น้ำอิง แม่น้ำจิง แม่น้ำเป่าซิง แม่น้ำเทียนฉวน และแม่น้ำลู่ซาน (ระบบแม่น้ำชิงอี้) และแม่น้ำเทียนหวาน แม่น้ำอันซุน แม่น้ำหนานย่า และแม่น้ำหลิวซา (ระบบแม่น้ำต้าตู)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

เมืองหย่าอันมีปริมาณน้ำทั้งหมด 18.46 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวประชากร 12,000 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศถึง 5.4 เท่า ศักยภาพทางทฤษฎีในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำอยู่ที่ 16.01 ล้านกิโลวัตต์ โดยมีกำลังการผลิตติดตั้งที่สามารถพัฒนาได้ 13.22 ล้านกิโลวัตต์ ลุ่มน้ำต้าตูมีกำลังการผลิตที่สามารถพัฒนาได้ 10.16 ล้านกิโลวัตต์ ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งของมณฑลในด้านการพัฒนาพลังน้ำ ส่วนลุ่มน้ำชิงอี้มีกำลังการผลิตที่สามารถพัฒนาได้ 3.06 ล้านกิโลวัตต์ ณ ปี 2553 กำลังการผลิตที่ติดตั้งแล้วอยู่ที่ 5.86 ล้านกิโลวัตต์ คิดเป็น 45% ของศักยภาพที่สามารถพัฒนาได้

ทรัพยากรพืช

เมืองหย่าอันมีพืชมากกว่า 3,000 ชนิด กระจายอยู่ใน 185 วงศ์ และ 869 สกุล รวมถึงพืชยืนต้น 890 ชนิด มีพืชคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ 8 ชนิด และพืชคุ้มครองระดับ 2 จำนวน 21 ชนิด นอกจากนี้ยังพบพืชสมุนไพรป่ามากกว่า 1,200 ชนิด ซึ่งคิดเป็นประมาณ 40% ของพืชสมุนไพรที่รู้จักทั้งหมดในจังหวัด

ทรัพยากรสัตว์

อุทยานแห่งชาติหย่าอันมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมป่าบนบกมากกว่า 470 ชนิด และนกป่ามากกว่า 330 ชนิด โดยมีสัตว์ป่าบนบกที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 65 ชนิด สัตว์ที่โดดเด่น ได้แก่ แพนด้ายักษ์และลิงจมูกสั้นสีทอง ซึ่งอยู่ในกลุ่มสัตว์คุ้มครองระดับ 1 ระดับชาติ 16 ชนิด และสัตว์คุ้มครองระดับ 2 ระดับชาติ 49 ชนิด

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่หย่าอันมีแร่ธาตุที่รู้จักกัน 56 ชนิด กระจายอยู่ในแหล่งแร่ 620 แห่ง รวมถึงถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ เหล็ก แมงกานีส ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี ทองคำ เงิน เทลลูเรียม แอสเบสตอส และอื่นๆ โดยแร่ธาตุ 30 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว

ประชากร

ในปี 2024 เมืองหย่าอันมีประชากรเกิด 9,082 คน (อัตราการเกิด 6.02‰) และเสียชีวิต 10,209 คน (อัตราการตาย 6.77‰) โดยมีอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -0.75‰ ณ สิ้นปี 2024 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1.433 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 55.97% เพิ่มขึ้น 0.8 จุดเปอร์เซ็นต์จากปีก่อนหน้า

การเมือง

ผู้นำปัจจุบัน

เมืองพี่น้อง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 เมืองหย่าอันมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 113.16 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีมูลค่าเพิ่ม 16.044 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.3%) ภาคอุตสาหกรรมรองมีมูลค่าเพิ่ม 35.17 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.8%) และภาคอุตสาหกรรมบริการมีมูลค่าเพิ่ม 61.946 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.7%)

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 108.298 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% โครงสร้างสามอุตสาหกรรมหลักมีสัดส่วน 14.8:32.1:53.1 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 1.0% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 8.403 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.17 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.6% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 26.126 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.7%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2567 พื้นที่เพาะปลูกพืชไร่มีจำนวน 1.04 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืชรวม 367,000 ตัน ผลผลิตชาอยู่ที่ 118,000 ตัน เพิ่มขึ้น 6.3% ผลผลิตผักอยู่ที่ 862,000 ตัน และผลผลิตผลไม้อยู่ที่ 723,000 ตัน การชำแหละสุกรอยู่ที่ 1.296 ล้านตัว ลดลง 6.7%

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 30.295 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.5% และมีส่วนสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจ 26.9% มีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ 431 แห่ง โดยมูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 5.8% การผลิตไฟฟ้าพลังน้ำเพิ่มขึ้น 10.1% วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีรายได้ 86.416 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.2% โดยมีกำไรสุทธิ 4.113 พันล้านหยวน ลดลง 25.0% มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 4.51 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.3%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมทั้งสิ้น 35.021 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.3% โดยยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 24.339 พันล้านหยวน และยอดขายปลีกในชนบทอยู่ที่ 10.682 พันล้านหยวน ส่วนรายได้จากธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่มอยู่ที่ 5.499 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.7%

จำนวนวิสาหกิจที่ลงทุนจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นเป็น 38 แห่ง โดยมีมูลค่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) อยู่ที่ 7.84 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 36.4% มีการลงนามโครงการใหม่รวม 96 โครงการ มูลค่าโครงการละกว่า 100 ล้านหยวน โดยมีมูลค่าการลงทุนรวม 65.445 พันล้านหยวน ขณะที่มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 393.47 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 60.98%

ณ สิ้นปี 2024 เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่า 190.63 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.6% โดยเงินฝากของครัวเรือนอยู่ที่ 140.303 พันล้านหยวน และสินเชื่อรวมมีมูลค่า 149.584 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 12.9%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 มีวิสาหกิจไฮเทคระดับชาติได้รับการรับรองสำเร็จ 37 แห่ง ทำให้จำนวนรวมเป็น 109 แห่ง มีการอนุมัติสิทธิบัตร 1,260 รายการ เพิ่มขึ้น 14.5% ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 263 รายการ ปัจจุบันเมืองนี้มีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้งานได้จริง 925 รายการ คิดเป็น 6.44 สิทธิบัตรต่อประชากร 10,000 คน

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2024 เมืองหย่าอันมีโรงเรียนทุกระดับชั้นรวม 428 แห่ง มีนักเรียน 201,285 คน และบุคลากร 19,600 คน ซึ่งรวมถึงครูประจำ 15,314 คน ประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล 235 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 123 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 44 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 17 แห่ง และโรงเรียนอาชีวศึกษา 6 แห่ง

วัฒนธรรม

เมืองหย่าอันมีศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง หอศิลป์ 6 แห่ง และสถานีวัฒนธรรมครบวงจร 133 แห่ง การออกอากาศทางวิทยุครอบคลุม 99.23% และการออกอากาศทางโทรทัศน์ครอบคลุม 100% โดยมีผู้สมัครใช้บริการเคเบิลทีวีถึง 1.4631 ล้านครัวเรือน

การดูแลสุขภาพ

เมืองหย่าอันมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 1,176 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 14,437 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 14,473 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 4,402 คน ผู้ช่วยแพทย์ 950 คน และพยาบาลวิชาชีพ 6,370 คน

กีฬา

ในปี 2024 เมืองหย่าอันเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันระดับชาติ 3 รายการ และระดับจังหวัด 15 รายการ นักกีฬาได้รับรางวัลชนะเลิศระดับชาติ 11 รายการ และระดับจังหวัด 23 รายการ ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาอยู่ที่ 366.4 ล้านหยวน

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2024 ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุมประชากร 1.0647 ล้านคน และระบบประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุมประชากร 1.3913 ล้านคน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเขตเมืองอยู่ที่ 798 หยวนต่อคนต่อเดือน (ประมาณ 111 ดอลลาร์สหรัฐ) ครอบคลุมผู้รับประโยชน์ 3,140 คน และค่าครองชีพขั้นต่ำในเขตชนบทอยู่ที่ 597 หยวนต่อคนต่อเดือน (ประมาณ 83 ดอลลาร์สหรัฐ) ครอบคลุมผู้รับประโยชน์ 35,652 คน มีสถานดูแลผู้สูงอายุที่เปิดให้บริการ 22 แห่ง โดยมีเตียงทั้งหมด 3,748 เตียง

การขนส่ง

เมืองหย่าอันตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของทางหลวงเสฉวน-ทิเบตและทางหลวงเสฉวน-ยูนนาน ห่างจากเฉิงตู 140 กิโลเมตร ทางหลวงหมายเลข 108 และ 318 และทางด่วน G5 ปักกิ่ง-คุนหมิง ผ่านเมืองนี้ ทางด่วนเฉิงตู-หย่าอันเชื่อมต่อกับเฉิงตู โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.5 ชั่วโมง

ในปี 2024 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรด้านการขนส่งมีมูลค่า 7.518 พันล้านหยวน เครือข่ายทางหลวงประกอบด้วยทางด่วน 410 กิโลเมตร ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงอยู่ที่ 13 ล้านคน และปริมาณสินค้าขนส่งอยู่ที่ 60.54 ล้านตัน

ทางหลวง

ทางด่วนเฉิงตู-หย่าอัน, เล่อซาน-หย่าอัน, หย่าอัน-คังติ้ง และเอ๋อเหมยซาน-หานหยวน ให้บริการเชื่อมต่อโดยตรงสู่เขตเมืองหย่าอัน ส่วนทางด่วนหย่าหม่า ช่วงหย่าอัน-เป่าซิง อยู่ในขั้นตอนการเตรียมการ

ทางรถไฟ

ทางรถไฟสายเสฉวน-ทิเบต ช่วงเฉิงตู-หย่าอัน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2561

สนามบิน

ได้มีการจัดตั้งลานจอดเฮลิคอปเตอร์ชั่วคราวใน 6 อำเภอและเขต ได้แก่ ยู่เฉิง หมิงซาน เทียนฉวน ลู่ซาน อิงจิง และฮั่นหยวน

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

การคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม

ณ สิ้นปี 2023 เมืองหย่าอันมีพิพิธภัณฑ์ของรัฐ 17 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 11 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด 54 แห่ง และแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับเทศบาลและอำเภอ 167 แห่ง

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองหย่าอันมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโก 1 รายการ ระดับชาติ 4 รายการ ระดับจังหวัด 26 รายการ ระดับเทศบาล 47 รายการ และระดับอำเภอ 147 รายการ

วัฒนธรรมสามความสง่างาม

เมืองหย่าอัน ซึ่งในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อ "หยาดน้ำตาแห่งซูตะวันตก" ได้บ่มเพาะวัฒนธรรม "สามความสง่างาม" (ซานหย่า) อันโดดเด่น ได้แก่ หย่าฝน หย่าปลา และหย่าสตรี ซึ่งครอบคลุมมิติทางธรรมชาติ วัฒนธรรม และมนุษยศาสตร์ของภูมิภาคนี้

ฝนแห่งยาอาน: เมืองยาอานมีฝนตกมากกว่าครึ่งหนึ่งของวันในหนึ่งปี ตามตำนานเล่าว่า เมื่อนูวาซ่อมแซมท้องฟ้า เธอได้ทิ้งช่องว่างไว้เหนือเมืองยาอานโดยตรง ฝนปรอยๆ สร้างบรรยากาศราวกับความฝันเหนือเมือง โดยมีหมอกลอยปกคลุมทางน้ำและละอองน้ำจางๆ ปกคลุมลำธารบนภูเขา

ปลาหย่า: ปลาหย่าหมายถึงปลาสกุล Schizothorax davidi ซึ่งพบได้ในแม่น้ำโจวกง (หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าแม่น้ำหย่า) เป็นหลัก เมนูขึ้นชื่อคือ "ปลาหย่าหม้อทราย" ซึ่งมีน้ำซุปสีขาวขุ่น เนื้อปลานุ่มและหอม กระดูกรูปดาบที่พบในหัวปลาได้รับการยกย่องแม้กระทั่งจากพระนางซูสีไทเฮา

หญิงชาวหย่า: ด้วยการหล่อเลี้ยงจากสายฝนที่อุดมสมบูรณ์ หญิงชาวหย่าจึงขึ้นชื่อเรื่องความสง่างามอันสงบเสงี่ยม ตำนานเล่าว่าพวกเธอเป็นลูกหลานของหนูวา สืบทอดความงามตามธรรมชาติและจิตใจที่อ่อนโยนดุจหยกดิบที่เปล่งประกายงดงาม

จุดชมวิว

ภาพรวม

ณ เดือนตุลาคม 2559 เมืองหย่าอันมีแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 14 แห่ง ได้แก่ ช่องเขาปี่เฟิง ภูเขาเมิ่งติ้ง เมืองโบราณซ่างหลี่ ทุ่งอันซุน ภูเขาตงลา เมืองโบราณแพนด้า ภูเขาจินเฟิง ภูเขาหยุนเฟิง หมู่บ้านทิเบตเฉียวฉี-เสินมู่เล่ย ทะเลดอกไม้และหมู่บ้านผลไม้ ภูเขาโจวกง เมืองโบราณหลงเหมิน แม่น้ำลาปา และด่านเฟยเซียน นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีเขตสาธิตการท่องเที่ยวเชิงนิเวศระดับชาติ 1 แห่ง และสถานที่ท่องเที่ยวระดับจังหวัดอีกหลายแห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ โบราณสถานราชวงศ์ฮั่น กาอี้ฉือ บ่อน้ำไบหม่า ช่องเขาปี่เฟิง ทิวทัศน์ภูเขาเมิ่งติ้ง ภาพแกะสลักบนหน้าผาสมัยราชวงศ์ถัง ซากปรักหักพังเมืองโบราณเหยียนเต่า แหล่งวัฒนธรรมฟู่หลิน จุดตัดทุ่งอันซุน แม่น้ำเทียนหวัน ด่านเฟยเซียน เขตอนุรักษ์ธรรมชาติเฟิงถงจ้าย ทิวทัศน์ต้าปันเฉียว เมืองโบราณซ่างหลี่ บ่อน้ำพุร้อนโจวกง แหล่งที่อยู่อาศัยของแพนด้ายักษ์เติ้งฉีโกว เมืองโบราณจิ่วเซียง ภูเขาหนิวเป่ย และช่องเขาแม่น้ำต้าตู

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

หย่าอันเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางชาชายแดนทางใต้บนเส้นทางค้าชาและม้า ชาจากภูเขาเมิ่งติ้งถูกขนส่งผ่านเส้นทางค้าชาและม้าไปยังพื้นที่ทิเบต โดยทำหน้าที่เป็นสินค้าสำคัญในการค้าชาและม้าระหว่างรัฐบาลกลางกับชาวทิเบต ชาวฉาง และชนกลุ่มน้อยอื่นๆ กลายเป็นสายสัมพันธ์ที่สำคัญสำหรับการแลกเปลี่ยนทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม

ภูเขาเมิ่งติ้งครอบคลุมพื้นที่ 54 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่แกนกลาง 15 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งกำเนิดวัฒนธรรมชาของโลก แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ และผสานรวมวัฒนธรรมชา วัฒนธรรมพุทธศาสนา วัฒนธรรมเต๋า วัฒนธรรมการบูชายัญ และวัฒนธรรมกองทัพแดง ตั้งอยู่ในเขตหมิงซาน ห่างจากเฉิงตู 110 กิโลเมตร และห่างจากหย่าอัน 5 กิโลเมตร ได้รับการจัดอันดับเคียงข้างภูเขาเอ๋อเหมยและภูเขาชิงเฉิงให้เป็นหนึ่งในสามภูเขาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ยิ่งใหญ่ของรัฐฉู่

ช่องเขาบิเฟิงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่ห่างจากเฉิงตู 136 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางเมืองหย่าอัน 16 กิโลเมตร ช่องเขานี้ประกอบด้วยหินทราย หินกรวด และหินโคลน มีลักษณะเป็นหุบเขาแคบรูปตัววีสองแห่ง (ยาว 7 กิโลเมตร และ 6.5 กิโลเมตร) ปกคลุมด้วยป่ามากกว่า 90% จึงได้รับฉายาว่า "ปอดแห่งดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์" ภายในหุบเขามีน้ำตกหลายสิบแห่งที่เกิดจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกในสมัยโบราณ ศูนย์วิจัยแพนด้ายักษ์แห่งประเทศจีน ฐานปฏิบัติการช่องเขาบิเฟิง หย่าอัน ตั้งอยู่ภายในพื้นที่ท่องเที่ยวแห่งนี้

เมืองโบราณชางหลี่เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับมณฑล หนึ่งในสิบเมืองโบราณที่ดีที่สุดของมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ห่างจากเฉิงตู 147 กิโลเมตร ล้อมรอบด้วยแม่น้ำสองสายและมีภูเขาอยู่ด้านหลัง โดดเด่นด้วยบ้านไม้ ถนนแบบดั้งเดิม ที่พักอาศัยโบราณ สะพานหิน และสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ชิง-หมิง

เมืองโบราณอันซุนตั้งอยู่ห่างจากอำเภอซือเมี่ยนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 11 กิโลเมตร ณ จุดบรรจบกันของแม่น้ำซงหลินและแม่น้ำต้าตู เป็นที่รู้จักในชื่อ "สถานที่แห่งโศกนาฏกรรมของกษัตริย์วิงและชัยชนะของกองทัพแดง" ซึ่งมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติ เช่น จุดที่กองทัพแดงข้ามแม่น้ำ อนุสรณ์สถานการข้ามแม่น้ำต้าตูของกองทัพแดง และสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติอื่นๆ ได้รับการจัดอันดับให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA ของประเทศในปี 2013

ภูเขาหนิวเป่ย ตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างอำเภออิงจิงและอำเภอลู่ติ้ง เป็นส่วนหนึ่งของภูเขาเอ๋อหลาง มีความสูงยอดเขา 3,660 เมตร ด้วยตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้ได้รับฉายาว่า "จุดชมวิวที่ใหญ่ที่สุดของจีน" สามารถมองเห็นทัศนียภาพแบบพาโนรามา 360 องศา และเป็นจุดหมายปลายทางชั้นนำสำหรับการถ่ายภาพ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ส้มพันธุ์ชิมิอันสีเหลืองเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของอำเภอชิมิอัน มีลักษณะเด่นคือ รูปทรงไข่กลับ ผิวสีส้มทองเป็นมันเงา เปลือกบาง ไม่มีเมล็ด เนื้อกรอบนุ่ม และรสชาติหวานอมเปรี้ยว

พันธุ์ลูกพลับชิมิอันมีชื่อเสียงในด้านผลขนาดใหญ่ รสหวาน เนื้อนุ่มฉ่ำ ออกผลเร็วและสุกช้า (เก็บเกี่ยวช่วงเดือนเมษายน-กรกฎาคม) รวมทั้งมีคุณสมบัติในการเก็บรักษาและขนส่งที่ดีเยี่ยม

กีวีจากอำเภอหยูเฉิงมีสามสายพันธุ์ ได้แก่ เฮย์เวิร์ด หงหยาง และจินหยาน ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องผลขนาดใหญ่ ความสม่ำเสมอสูง เนื้อนุ่มฉ่ำ กลิ่นหอม และรสชาติหวานอมเปรี้ยวที่ลงตัว

ไก่เจียวหม่าใช้ไก่จากภูเขาเอ๋อหลางที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระเป็นส่วนประกอบหลัก ปรุงด้วยพริกเสฉวนคุณภาพเยี่ยม น้ำมันพริก และเครื่องเทศสูตรลับ ทำให้ได้เนื้อนุ่ม หนังกรอบ และรสชาติเผ็ดชาลิ้น

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

จิ่วจ้ายโกว

จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 301 ในเมืองจางจา อำเภอจิ่วจ้ายโกว เขตปกครองตนเองชาวทิเบตและฉางอาบา มณฑลเสฉวน เป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติข…

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1375 ถนนแพนด้า เขตเฉิงฮวา เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ขอ…

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื้อกง

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื่อกงตั้งอยู่ที่ต้าซานปู่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองจื่อกง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเ…

เวินซูฟาง

เหวินซูฟางตั้งอยู่บนถนนเหวินซู่ ลานบ้าน เขตชิงหยาง เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ในย่านใจกลางเมืองเฉิงตู ที่นี่ผสมผสานวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ประส…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว