ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองหนานชง

เมืองหนานชง

เมืองหนานชง (Nanchong City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กัวเฉิง (Guocheng) (เมืองผลไม้) โจวโด่ว (Choudou) (เมืองหลวงแห่งผ้าไหม) และกัวโจว (Guozhou) (เขตปกครองผลไม้) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวนตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง

เมืองหนานชง

นครหนานชง หรือที่รู้จักกันในชื่อ กัวเฉิง (เมืองผลไม้) โจวโด่ว (เมืองหลวงแห่งผ้าไหม) และกัวโจว (เมืองผลไม้) เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวนตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง มีพื้นที่ 12,500 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 3 อำเภอ 5 ตำบล และ 1 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2023 หนานชงมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.511 ล้านคน หนานชงมีพื้นที่พูดภาษาจีนกลางเป็นส่วนใหญ่ รวมถึงพื้นที่พูดภาษาถิ่นเซียงและภาษาถิ่นฮักกา ชื่อเมืองมาจากตำแหน่งทางใต้ของรัฐฉงโบราณ มีต้นกำเนิดมาจากอันฮั่น ซึ่งก่อตั้งโดยจักรพรรดิเกาจูแห่งฮั่นในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช มีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานกว่า 2,220 ปี หนานชงเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมสามก๊กและวัฒนธรรมเทศกาลตรุษจีน ที่ซึ่งวัฒนธรรมสามก๊ก วัฒนธรรมผ้าไหม วัฒนธรรมสีแดง และวัฒนธรรมแม่น้ำเจียหลิงผสมผสานกัน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเนินเขาลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ มีระดับความสูงระหว่าง 256 ถึง 888.8 เมตร และมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนตอนกลาง นานชงเป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคของกลุ่มเมืองเฉิงตู-ฉงชิ่ง และเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของมณฑลเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเมืองสำคัญในโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative) เป็นหนึ่งใน 200 เมืองที่มีเสน่ห์โดดเด่นที่สุดของจีน และเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคที่มณฑลเสฉวนพัฒนาขึ้น เป็นที่รู้จักในนาม "ดินแดนแห่งผลไม้" และ "เมืองหลวงแห่งผ้าไหม" เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น อดีตบ้านพักของจูเต๋อ และเมืองโบราณหลางจง ในปี 2025 นานชงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 290.176 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.3% ในราคาคงที่

วิวัฒนาการของชื่อ

ในปี 316 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้พิชิตรัฐปา และก่อตั้งอำเภอหลางจงภายใต้การปกครองของปา (ปัจจุบันคือฉงชิ่ง) ในปี 314 ก่อนคริสต์ศักราช ในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งอำเภออันฮั่นทางใต้ของอำเภอหลางจง และอำเภอฉงกัวทางตะวันตกเฉียงใต้ ในปี 195 หลังคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งกองบัญชาการปาขึ้นภายในอาณาเขตของหนานชง และเปลี่ยนชื่อเป็นกองบัญชาการปาซีในปี 201 หลังคริสต์ศักราช ในปี 598 หลังคริสต์ศักราช อำเภออันฮั่นได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหนานชง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "หนานชง"

การพัฒนาทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

หนานชงได้รับการพัฒนามาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์เซี่ย หนานชงเป็นรัฐ "โย่วกัวซือ" ในสมัยราชวงศ์ชางและโจว หนานชงเป็นส่วนหนึ่งของเหลียงโจว ในช่วงยุคชุนชุม หนานชงได้ก่อตั้งรัฐฉง (588-318 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่รัฐมหาอำนาจในลุ่มน้ำเสฉวน หนานชงได้รับการตั้งชื่อตามตำแหน่งที่อยู่ทางใต้ของรัฐฉง ในปี 318 ก่อนคริสตกาล ชาวปาได้พิชิตฉงและย้ายเมืองหลวงไปยังหลางจง ราชวงศ์ฉินพิชิตชาวปาในปี 316 ก่อนคริสตกาลและก่อตั้งอำเภอหลางจงในปี 314 ก่อนคริสตกาล

สมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่นจนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 23 ปีคริสต์ศักราช) อันฮั่น (ปัจจุบันคือนานชง) และอำเภอฉงกัวถูกแบ่งแยกออกมาจากอำเภอหลางจง ในปี 194 คริสต์ศักราช เจ้าผู้ครองนครหลิวจางแห่งอี้โจวได้ก่อตั้งกองบัญชาการปาขึ้นภายในอาณาเขตของนานชง ในปี 201 คริสต์ศักราช ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองบัญชาการปาซี โดยย้ายที่ตั้งศูนย์กลางไปอยู่ที่หลางจง ในช่วงราชวงศ์ใต้ (420-479 ปีคริสต์ศักราช) กองบัญชาการปาซีเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเหลียว และหน่วยงานบริหารได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเหมียนหยางในปัจจุบัน

สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน

ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพภาคตะวันตกของซานหนาน ในสมัยห้าราชวงศ์ (ค.ศ. 907-960) กองทัพเป่าหนิงได้ตั้งฐานที่มั่นอยู่ที่หลางโจว ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองซุนชิงขึ้น และในสมัยราชวงศ์หยวน เส้นทางซุนชิงได้ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้มณฑลเสฉวน

สมัยหมิง-ชิง

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-1644) ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองสองแห่งภายใต้คณะกรรมการบริหารมณฑลเสฉวน ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644-1911) ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองชวนเป่ยขึ้น โดยดูแลเขตปกครองเป่าหนิงและซุนชิง

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1912 ได้มีการจัดตั้งเขตการปกครองเจียหลิงขึ้น โดยดูแล 7 อำเภอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1936 ได้มีการจัดตั้งเขตตรวจสอบการปกครองที่ 11 ขึ้น โดยมีที่ทำการอยู่ที่อำเภอหนานชง และดูแล 6 อำเภอ

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

หลังปี 1949 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้เขตการปกครองชวนเกย ในปี 1950 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษหนานชงขึ้น และอยู่ภายใต้มณฑลเสฉวนในปี 1952 ในปี 1993 ได้มีการจัดตั้งเมืองหนานชงระดับจังหวัดขึ้น โดยมีหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่ในเขตซุนชิง และในปี 2020 ได้มีการจัดตั้งเขตพัฒนาใหม่หนานชงหลินเจียงขึ้น

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและขอบเขต

หนานชงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งเสฉวน ตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง ระหว่างละติจูด 30°35'-31°51' เหนือ และลองจิจูด 105°27'-106°58' ตะวันออก มีพื้นที่ทอดยาว 165 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และ 143 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก ติดกับเมืองต้าโจว กวางอาน เขตเมืองฉงชิ่ง ซุยหนิง เหมียนหยาง กวางหยวน และปาจง มีพื้นที่ทั้งหมด 12,500 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

หนานชงมีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนตอนกลาง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ประมาณ 17.1 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดระหว่าง -2.5 ถึง 5.7 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดและสูงสุดระหว่าง 39.0 ถึง 41.3 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนมีปริมาณน้ำฝนมากที่สุด (28%-34% ของปริมาณน้ำฝนรวมทั้งปี ในช่วงเดือนมิถุนายน-สิงหาคม) ฝนที่ตกในเวลากลางคืนคิดเป็น 55% ของปริมาณน้ำฝนทั้งหมด ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 75% ถึง 79% โดยมีแสงแดดส่องถึงเฉลี่ย 1,369.1 ชั่วโมงต่อปี ลมส่วนใหญ่พัดมาจากทิศเหนือด้วยความเร็ว 1.2-1.7 เมตร/วินาที ทำให้เป็นเขตภูมิอากาศที่มีลมเบาเป็นพิเศษ

ธรณีวิทยา

โครงสร้างทางธรณีวิทยาถูกครอบงำโดยที่ราบสูงตอนกลางของมณฑลเสฉวน โดยมีโครงสร้างโค้งนูนและแนวพับล้อมรอบ ชั้นหินส่วนใหญ่เป็นหินตะกอนทะเลสาบยุคมีโซโซอิก และมีตะกอนควอเทอร์นารียุคซีโนโซอิกตามแนวแม่น้ำเจียหลิง

ลักษณะภูมิประเทศและธรณีสัณฐานวิทยา

ภูมิประเทศลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ มีระดับความสูงระหว่าง 256 ถึง 888.8 เมตร ส่วนใหญ่เป็นเนินเขา ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ภูเขาเทียนเหมาสุ่ย ในเมืองหลงฉวน อำเภอหลางจง และภูเขาเฉินต้าไจ๋ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภออิงซาน ซึ่งทั้งสองแห่งมีความสูง 888.8 เมตร บริเวณที่ราบต่ำทางตอนเหนือประกอบด้วยสาขาของเทือกเขาเจียนเหมินทางทิศตะวันตก และซากของเทือกเขาต้าปาทางทิศตะวันออก ส่วนบริเวณที่เป็นเนินเขาทางตอนใต้ประกอบด้วยอำเภอซุนชิง อำเภอเกาผิง และอำเภอเจียหลิง

อุทกวิทยาและการอนุรักษ์น้ำ

หนานชงมีปริมาณน้ำฝนมาก ทำให้มีน้ำไหลบ่าประมาณ 4.191 พันล้านลูกบิดเมตรต่อปี แม่น้ำเจียหลิงเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนนี้ โดยมีลำน้ำสายหลักยาว 301 กิโลเมตร อ่างเก็บน้ำเซิงจง ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำเทียมที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีความจุรวม 1.339 พันล้านลูกบิดเมตร

ดิน

ดินในเมืองหนานชงประกอบด้วย 5 ประเภทหลัก 10 ประเภทย่อย 31 สกุลดิน และ 85 ชนิดดิน ดินสีม่วงคิดเป็นประมาณ 68% ของพื้นที่ดินทั้งหมดในเมือง รองลงมาคือดินนาข้าวซึ่งคิดเป็นประมาณ 29.5%

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ ภัยพิบัติทางอุตุนิยมวิทยา ภัยพิบัติทางการเกษตร ศัตรูพืชในป่า ไฟป่า การกัดเซาะดิน และภัยพิบัติบนภูเขา สภาพอากาศที่เป็นอันตรายร้ายแรง ได้แก่ ภัยแล้ง ฝนตกหนัก อุณหภูมิต่ำ และลูกเห็บ

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ทรัพยากรน้ำประกอบด้วยน้ำผิวดินและน้ำใต้ดิน โดยมีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 4.191 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎีอยู่ที่ 1.1 ล้านกิโลวัตต์ โดยสามารถพัฒนาได้ 1.113 ล้านกิโลวัตต์ ศูนย์กลางการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานน้ำสำหรับการเดินเรือ 9 แห่งตามแนวแม่น้ำเจียหลิงมีกำลังการผลิตติดตั้งรวม 890,000 กิโลวัตต์

ทรัพยากรที่ดิน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2562 อำเภอนานชงมีพื้นที่เพาะปลูก 444,900 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 51,100 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า 449,500 เฮกตาร์ พื้นที่ทุ่งหญ้า 3,400 เฮกตาร์ และพื้นที่ชุ่มน้ำ 180 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

แร่ธาตุหลักได้แก่ เกลือหิน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ทองคำตะกอน ไทเทเนียม-เหล็ก ยูเรเนียม และฟอสฟอรัส นานชงตั้งอยู่ใจกลางแอ่งเกลือหินที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลเสฉวน โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 170 พันล้านตัน และปริมาณสำรองที่คาดการณ์ไว้ 1.7 ล้านล้านตัน ปริมาณสำรองปิโตรเลียมรวมประมาณ 80 ล้านตัน และก๊าซธรรมชาติเกือบ 1 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรชีวภาพ

หนานชงเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าหลายร้อยชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ ได้แก่ นกกระสาปากดำและปลาพายจีน สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 2 ได้แก่ เสือดาว กวางมัสก์ป่า เป็ดแมนดาริน และซาลาแมนเดอร์ยักษ์ ปลาน้ำจืด ได้แก่ ปลาคาร์พ ปลาคาร์พครูเซียน ปลาคาร์พหญ้า และปลาคาร์พเงิน พืชคุ้มครอง ได้แก่ ต้นสนแดง ต้นพิราบ ต้นแปะก๊วย และยูคอมเมีย พืชผลหลัก ได้แก่ ข้าว ข้าวสาลี ข้าวโพด และมันเทศ โดยมีถั่วลิสง เรพซีด ฝ้าย และปอ เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 เมืองหนานชงประกอบด้วยเขตเทศบาล 3 แห่ง อำเภอ 5 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง โดยมีหน่วยงานบริหารระดับตำบล 241 แห่ง (ตำบล 42 แห่ง เมือง 161 แห่ง และตำบล 38 แห่ง) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ถนนว่านเนียนตะวันตก เขตซุนชิง

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.511 ล้านคน ลดลง 38,000 คน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 52.83% และจำนวนประชากรที่ลงทะเบียนไว้คือ 7.0321 ล้านคน ลดลง 53,500 คน

กลุ่มชาติพันธุ์

ณ สิ้นปี 2021 เมืองนี้มีกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อย 48 กลุ่ม โดยมีประชากรที่ลงทะเบียน 21,636 คน (0.3% ของประชากรทั้งหมด) กลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยที่มีสมาชิกมากกว่า 1,000 คน ได้แก่ ฮุย ตูเจีย เหมียว จ้วง และอี๋

ภาษา

หนานชงมีพื้นที่ที่พูดภาษาจีนกลางเป็นบริเวณกว้างขวาง รวมถึงพื้นที่ที่พูดภาษาถิ่นเซียงและพื้นที่ที่พูดภาษาถิ่นฮักกาด้วย ในเขตมาฮุยของเผิงอาน ครอบครัวหลินและไฉ่พูดภาษาหมิ่น แม้ว่าความแตกต่างจากภาษาจีนกลางทางตะวันตกเฉียงใต้จะจำกัดอยู่เพียงคำศัพท์ที่ใช้เรียกความสัมพันธ์ทางเครือญาติเท่านั้น

ความเชื่อทางศาสนา

เมืองหนานชงมีศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก อิสลาม และโปรเตสแตนต์ ณ เดือนธันวาคม ปี 2546 มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 72 แห่ง ผู้ประกอบวิชาชีพทางศาสนา 189 คน และผู้ศรัทธาเกือบ 500,000 คน

การเมือง

การปกครองเมืองหนานชงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองหนานชงและรัฐบาลประชาชนเทศบาลหนานชง ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองของมณฑลเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 นครหนานชงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 290.176 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.3% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคอุตสาหกรรมหลักเติบโตขึ้น 47.234 พันล้านหยวน (6.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.7% ภาคอุตสาหกรรมรองเติบโตขึ้น 73.689 พันล้านหยวน (10.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.7% และภาคอุตสาหกรรมบริการเติบโตขึ้น 169.253 พันล้านหยวน (23.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9% ส่วนในปี 2024 GDP อยู่ที่ 286.168 พันล้านหยวน (ประมาณ 39.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% และการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 1.0%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 3.2308 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.1% มีการชำแหละสุกร 5.6571 ล้านตัว (ลดลง 8.5%) โค 127,600 ตัว (ลดลง 10.0%) แกะ 1.68 ล้านตัว (ลดลง 14.4%) และสัตว์ปีก 66.2153 ล้านตัว (ลดลง 7.3%)

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมของวิสาหกิจขนาดใหญ่เติบโต 4.5% โดยวิสาหกิจขนาดใหญ่เติบโต 28.0% วิสาหกิจขนาดกลางลดลง 6.6% และวิสาหกิจขนาดเล็กและขนาดจิ๋วเติบโต 9.3%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมบริการเติบโต 6.8% บริการให้เช่าและบริการทางธุรกิจเติบโต 21.9% บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเติบโต 8.6% และบริการขนส่งเติบโต 5.2% ยอดขายปลีกรวมอยู่ที่ 168.39 พันล้านหยวน (23.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.9% ในปี 2023 มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1.621 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 81.6%

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

พื้นที่สำคัญ ได้แก่ เขตพัฒนาเศรษฐกิจหนานชง มณฑลเสฉวน (52.52 ตารางกิโลเมตร), นิคมอุตสาหกรรมไฮเทคหนานชง (~60 ตารางกิโลเมตร), เขตพัฒนาเศรษฐกิจสนามบินหนานชง มณฑลเสฉวน (1,166 เฮกตาร์), นิคมโลจิสติกส์สมัยใหม่หนานชง (12.16 ตารางกิโลเมตร การลงทุน 32 พันล้านหยวน / 4.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ), เขตอุตสาหกรรมรวมศูนย์เขตเจียหลิง (40 ตารางกิโลเมตร ผลผลิตปี 2020 54 พันล้านหยวน / 7.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และเขตพัฒนาในหลางจง หนานปู้ ซีฉง อี้หลง อิงซาน และเผิงอัน

กิจการสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีโรงเรียนประถมศึกษา 374 แห่ง (นักเรียน 326,800 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 319 แห่ง (นักเรียน 183,000 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 53 แห่ง (นักเรียน 105,000 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 29 แห่ง (นักเรียน 77,900 คน) สถาบันอุดมศึกษา 6 แห่ง (นักเรียน 89,100 คน) และหน่วยฝึกอบรมบัณฑิต 2 แห่ง (นักเรียน 8,038 คน)

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2023 เมืองหนานชงได้ดำเนินโครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สำคัญ 251 โครงการ โดยมีวิสาหกิจไฮเทคที่ได้รับการรับรอง 201 แห่ง สัญญาด้านเทคโนโลยีมีมูลค่ารวม 936 ล้านหยวน มีการให้สิทธิบัตร 2,595 รายการ (รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 200 รายการ) และมีการยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า 8,764 รายการ

กิจการวัฒนธรรม

ณ สิ้นปี 2023 หนานชงมีคณะการแสดงศิลปะ 4 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง สถานีวัฒนธรรม 426 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 11 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์สูงถึง 99.9% โดยมีผู้สมัครใช้บริการเคเบิลทีวี 764,800 ราย

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีสถานพยาบาล 5,653 แห่ง (รวมโรงพยาบาล 176 แห่ง) มีเตียงผู้ป่วย 48,821 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 42,483 คน จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์รวมทั้งสิ้น 37.5748 ล้านคน

กีฬา

ในปี 2023 เมืองหนานชงมีสโมสรกีฬาเยาวชนระดับชาติ 12 แห่ง และเส้นทางออกกำลังกาย 4,676 แห่ง นักกีฬาได้รับเหรียญรางวัล 7 เหรียญจากการแข่งขันระดับโลก 25 เหรียญจากการแข่งขันระดับชาติ และ 180 เหรียญจากการแข่งขันระดับจังหวัด

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2023 งบประมาณด้านการรักษาสิ่งแวดล้อมรวมทั้งสิ้น 115.153 ล้านหยวน คุณภาพอากาศดีเยี่ยมใน 316 วัน และแม่น้ำเจียหลิงที่เมืองหนานชงมีคุณภาพน้ำได้มาตรฐานระดับ 2

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2566 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของพนักงานบริษัท 696,300 คน โครงการประกันบำนาญสำหรับประชาชนในเมืองและชนบท 2.8941 ล้านคน และโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 5.074 ล้านคน นอกจากนี้ ประชาชนในเมือง 86,600 คน และในชนบท 508,300 คน ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ

การขนส่ง

ภาพรวม

ในปี 2023 ระยะทางทางหลวงรวมของเมืองหนานชงอยู่ที่ 31,100 กิโลเมตร ปริมาณการขนส่งสินค้าทางทางหลวงอยู่ที่ 14.256 พันล้านตัน-กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 7.0%) และปริมาณการขนส่งผู้โดยสารทางทางหลวงอยู่ที่ 1.591 พันล้านคน-กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 34.9%)

ทางหลวง

เครือข่ายทางหลวงเชื่อมต่อหนานชงกับเมืองสำคัญต่างๆ ทั่วมณฑลเสฉวนและมณฑลใกล้เคียง ผ่านทางหลวงระดับชาติและระดับมณฑล

ทางรถไฟ

ทางรถไฟต้าโจว-เฉิงตูวิ่งจากตะวันออกไปตะวันตก และทางรถไฟหลานโจว-ฉงชิ่งวิ่งจากเหนือไปใต้ ทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมหลัก การพัฒนาในอนาคตมีเป้าหมายที่จะสร้างเครือข่ายรูปทรงคล้ายนาข้าว โดยมีเมืองหนานชงเป็นศูนย์กลาง

การบิน

สนามบินหนานชงเกาผิงเป็นสนามบินระดับ 4C มีรันเวย์ยาว 2,800 เมตร ให้บริการเส้นทางบินไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว เซินเจิ้น และเมืองอื่นๆ รวม 18 จุดหมายปลายทาง

การขนส่งทางน้ำ

การขุดคลองในแม่น้ำเจียหลิงเป็น "ทางด่วนทางน้ำ" แห่งแรกของจีน ท่าเรือหนานชงเป็นประตูสำคัญสู่แม่น้ำแยงซี โดยมีพื้นที่ท่าเรือที่วางแผนไว้ 5 แห่ง

ระบบขนส่งสาธารณะ

บริษัทขนส่งสาธารณะหนานชง ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ดำเนินการเดินรถโดยสารประจำทางเชื่อมต่อศูนย์กลางการคมนาคมหลัก สำนักงานรัฐบาล สนามบิน สถานีรถไฟ และสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ

วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์

ภาพรวม

ชาวเมืองหนานชงได้สร้างสรรค์ประเพณีทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย การรำปาหยูปรากฏขึ้นในพื้นที่หลางจงในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก ในสมัยราชวงศ์ถังและซ่ง ศิลปะพื้นบ้านเฟื่องฟู และในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง เพลงพื้นบ้าน งิ้วตะเกียง หุ่นกระบอก หุ่นเงา การแกะสลัก และการตัดกระดาษก็ได้รับความนิยมอย่างมาก

อาหาร

อาหารขึ้นชื่อได้แก่ บะหมี่เย็นชวนเป่ย (Chuanbei Liangfen) ที่ทำจากถั่วลันเตาและพริกท้องถิ่น ผ่านกระบวนการทำมือ 24 ขั้นตอนที่มีประวัติยาวนานกว่า 90 ปี โดยปกติแล้วมื้อเช้าจะเริ่มต้นด้วยบะหมี่ราดน้ำซอสเนื้อปรุงรสและน้ำมันพริก เนื้อจางเฟย (Zhang Fei Beef) อาหารขึ้นชื่อของหลางจง ซึ่งตั้งชื่อตามแม่ทัพในยุคสามก๊ก มีลักษณะเด่นคือเนื้อแน่น รสชาติอร่อย และมีเนื้อสีแดงด้านใน น้ำส้มสายชูเป่าหนิง (Baoning Vinegar) ที่มีประวัติยาวนานกว่าพันปี เป็นหนึ่งในน้ำส้มสายชูที่มีชื่อเสียงสี่อย่างของจีนและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ อาหารขึ้นชื่ออื่นๆ ได้แก่ ซาลาเปาเป่าหนิง หม้อไฟซีฉง (Xichong Copper Hotpot) และบะหมี่เย็นอิงซาน (Yingshan Cold Noodles)

ศุลกากร

ในวันที่ 14 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ จะมีการเฉลิมฉลองเทศกาลฉีหม่าในลุ่มแม่น้ำซีฉง ซึ่งผู้คนจะประดิษฐ์โคมไฟเพื่อขับไล่โรคระบาดและขอพรให้เกิดสันติสุข ส่วนในอำเภอเกาผิง การปีนเขาหลิงหยุนในวันที่ 3 ของเดือนที่สามตามปฏิทินจันทรคติ เป็นประเพณีท้องถิ่นที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ในปี 2013

ศิลปะ

การแสดงหุ่นเงาหนานปู ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 300 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2551 และได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อตัวแทนขององค์การยูเนสโกในปี 2554 โรงละครหุ่นเงาเสฉวนเป็นสถาบันเดียวที่สืบทอดการแสดงหุ่นเงาเสฉวนตอนเหนือ ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติที่มีต้นกำเนิดมาจากศิลปะพื้นบ้านในอำเภออี้หลงสมัยต้นราชวงศ์ชิง และเป็นที่รู้จักในด้านการแสดงหุ่นไม้ที่เหมือนจริง

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ในเดือนมิถุนายน ปี 2021 ต้นการบูรได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ประจำเมือง และต้นเฟื่องฟ้าได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำเมือง

วัฒนธรรมอื่นๆ

ณ ปี 2023 เมืองหนานชงมีสถาบันบริหารจัดการมรดกทางวัฒนธรรม 27 แห่ง แหล่งมรดกระดับชาติ 19 แห่ง แหล่งมรดกระดับจังหวัด 134 แห่ง และแหล่งมรดกระดับเทศบาลและอำเภอ 525 แห่ง นอกจากนี้ยังมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 6 รายการ และระดับจังหวัด 43 รายการ โดย 2 รายการอยู่ในรายชื่อขององค์การยูเนสโก

จุดชมวิว

ภาพรวม

หนานชงตั้งอยู่ริมเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศแม่น้ำเจียหลิง และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสามก๊ก โดยมีสถานที่สำคัญคือเมืองโบราณหลางจงระดับ 5A ของประเทศ และบ้านพักเดิมของจูเต๋อ

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

บ้านพักเดิมของจูเต๋อ ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่ในเมืองหม่าอัน อำเภออีหลง ครอบคลุมพื้นที่ 52.5 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่หลัก 2.94 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางบ้านพักเดิม บ้านเกิด และอนุสรณ์สถานของจูเต๋อ ทำหน้าที่เป็นฐานสาธิตการศึกษาด้านความรักชาติระดับชาติ

เมืองโบราณหลางจง สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่ในแอ่งเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ ริมแม่น้ำเจียหลิง ขึ้นชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งเทพนิยายที่เปี่ยมด้วยฮวงจุ้ย ล้อมรอบด้วยน้ำสามด้านและภูเขาสี่ด้าน

บ้านพักเดิมของจางหลาน ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ ตั้งอยู่ในตำบลเหลียนฉี อำเภอซีฉง เป็นบ้านพักแบบมีลานภายในแบบดั้งเดิมของอดีตรองประธานคณะรัฐบาลกลางแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A อื่นๆ ได้แก่ เขตชนบทแห่งแรกของเจียหลิงในอำเภอเผิงอัน (บ้านเกิดของกวีซือหม่าเซียงหรู), ภูเขาหลิงหยุนในอำเภอเกาผิง (อุทยานแห่งชาติป่าไม้), ทะเลสาบเซิงจงในอำเภอนานปู้ (ทะเลสาบเทียมที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน) และแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมฮวงจุ้ยราชสำนักเทียนกงในหลางจง (สมัยราชวงศ์ถัง)

การแลกเปลี่ยนภายนอก

เมืองหนานชงรักษาความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนกับเมืองต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผ่านโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง และความร่วมมือระดับภูมิภาค

บุคคลสำคัญ

เมืองหนานชงได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญมากมาย รวมถึงจูเต๋อ ผู้ก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชน และจางหลาน อดีตรองประธานรัฐบาลกลางแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองหนานชงได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย อาทิ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน และติดอันดับ 100 เมืองระดับมณฑลชั้นนำของจีนด้านแบรนด์ นอกจากนี้ยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองนำร่องด้านการบริโภคทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวระดับชาติในปี 2020 และได้รับการอนุมัติให้เป็นเขตนำร่องอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดนแบบครบวงจรในปี 2022

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

จิ่วจ้ายโกว

จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 301 ในเมืองจางจา อำเภอจิ่วจ้ายโกว เขตปกครองตนเองชาวทิเบตและฉางอาบา มณฑลเสฉวน เป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติข…

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู

ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์เฉิงตู ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1375 ถนนแพนด้า เขตเฉิงฮวา เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ขอ…

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื้อกง

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์จื่อกงตั้งอยู่ที่ต้าซานปู่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองจื่อกง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเ…

เวินซูฟาง

เหวินซูฟางตั้งอยู่บนถนนเหวินซู่ ลานบ้าน เขตชิงหยาง เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ในย่านใจกลางเมืองเฉิงตู ที่นี่ผสมผสานวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ประส…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว