เมืองหนานชง
เมืองหนานชง (Nanchong City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กัวเฉิง (Guocheng) (เมืองผลไม้) โจวโด่ว (Choudou) (เมืองหลวงแห่งผ้าไหม) และกัวโจว (Guozhou) (เขตปกครองผลไม้) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวนตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง
เมืองหนานชง
นครหนานชง หรือที่รู้จักกันในชื่อ กัวเฉิง (เมืองผลไม้) โจวโด่ว (เมืองหลวงแห่งผ้าไหม) และกัวโจว (เมืองผลไม้) เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลเสฉวน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวนตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง มีพื้นที่ 12,500 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 3 อำเภอ 5 ตำบล และ 1 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2023 หนานชงมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.511 ล้านคน หนานชงมีพื้นที่พูดภาษาจีนกลางเป็นส่วนใหญ่ รวมถึงพื้นที่พูดภาษาถิ่นเซียงและภาษาถิ่นฮักกา ชื่อเมืองมาจากตำแหน่งทางใต้ของรัฐฉงโบราณ มีต้นกำเนิดมาจากอันฮั่น ซึ่งก่อตั้งโดยจักรพรรดิเกาจูแห่งฮั่นในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช มีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานกว่า 2,220 ปี หนานชงเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมสามก๊กและวัฒนธรรมเทศกาลตรุษจีน ที่ซึ่งวัฒนธรรมสามก๊ก วัฒนธรรมผ้าไหม วัฒนธรรมสีแดง และวัฒนธรรมแม่น้ำเจียหลิงผสมผสานกัน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเนินเขาลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ มีระดับความสูงระหว่าง 256 ถึง 888.8 เมตร และมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนตอนกลาง นานชงเป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคของกลุ่มเมืองเฉิงตู-ฉงชิ่ง และเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของมณฑลเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเมืองสำคัญในโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative) เป็นหนึ่งใน 200 เมืองที่มีเสน่ห์โดดเด่นที่สุดของจีน และเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคที่มณฑลเสฉวนพัฒนาขึ้น เป็นที่รู้จักในนาม "ดินแดนแห่งผลไม้" และ "เมืองหลวงแห่งผ้าไหม" เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น อดีตบ้านพักของจูเต๋อ และเมืองโบราณหลางจง ในปี 2025 นานชงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 290.176 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.3% ในราคาคงที่
วิวัฒนาการของชื่อ
ในปี 316 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้พิชิตรัฐปา และก่อตั้งอำเภอหลางจงภายใต้การปกครองของปา (ปัจจุบันคือฉงชิ่ง) ในปี 314 ก่อนคริสต์ศักราช ในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งอำเภออันฮั่นทางใต้ของอำเภอหลางจง และอำเภอฉงกัวทางตะวันตกเฉียงใต้ ในปี 195 หลังคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งกองบัญชาการปาขึ้นภายในอาณาเขตของหนานชง และเปลี่ยนชื่อเป็นกองบัญชาการปาซีในปี 201 หลังคริสต์ศักราช ในปี 598 หลังคริสต์ศักราช อำเภออันฮั่นได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหนานชง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "หนานชง"
การพัฒนาทางประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
หนานชงได้รับการพัฒนามาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์เซี่ย หนานชงเป็นรัฐ "โย่วกัวซือ" ในสมัยราชวงศ์ชางและโจว หนานชงเป็นส่วนหนึ่งของเหลียงโจว ในช่วงยุคชุนชุม หนานชงได้ก่อตั้งรัฐฉง (588-318 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่รัฐมหาอำนาจในลุ่มน้ำเสฉวน หนานชงได้รับการตั้งชื่อตามตำแหน่งที่อยู่ทางใต้ของรัฐฉง ในปี 318 ก่อนคริสตกาล ชาวปาได้พิชิตฉงและย้ายเมืองหลวงไปยังหลางจง ราชวงศ์ฉินพิชิตชาวปาในปี 316 ก่อนคริสตกาลและก่อตั้งอำเภอหลางจงในปี 314 ก่อนคริสตกาล
สมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่นจนถึงราชวงศ์เหนือและใต้
ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 23 ปีคริสต์ศักราช) อันฮั่น (ปัจจุบันคือนานชง) และอำเภอฉงกัวถูกแบ่งแยกออกมาจากอำเภอหลางจง ในปี 194 คริสต์ศักราช เจ้าผู้ครองนครหลิวจางแห่งอี้โจวได้ก่อตั้งกองบัญชาการปาขึ้นภายในอาณาเขตของนานชง ในปี 201 คริสต์ศักราช ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองบัญชาการปาซี โดยย้ายที่ตั้งศูนย์กลางไปอยู่ที่หลางจง ในช่วงราชวงศ์ใต้ (420-479 ปีคริสต์ศักราช) กองบัญชาการปาซีเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเหลียว และหน่วยงานบริหารได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเหมียนหยางในปัจจุบัน
สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน
ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพภาคตะวันตกของซานหนาน ในสมัยห้าราชวงศ์ (ค.ศ. 907-960) กองทัพเป่าหนิงได้ตั้งฐานที่มั่นอยู่ที่หลางโจว ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองซุนชิงขึ้น และในสมัยราชวงศ์หยวน เส้นทางซุนชิงได้ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้มณฑลเสฉวน
สมัยหมิง-ชิง
ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-1644) ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองสองแห่งภายใต้คณะกรรมการบริหารมณฑลเสฉวน ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644-1911) ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองชวนเป่ยขึ้น โดยดูแลเขตปกครองเป่าหนิงและซุนชิง
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1912 ได้มีการจัดตั้งเขตการปกครองเจียหลิงขึ้น โดยดูแล 7 อำเภอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1936 ได้มีการจัดตั้งเขตตรวจสอบการปกครองที่ 11 ขึ้น โดยมีที่ทำการอยู่ที่อำเภอหนานชง และดูแล 6 อำเภอ
หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
หลังปี 1949 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้เขตการปกครองชวนเกย ในปี 1950 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษหนานชงขึ้น และอยู่ภายใต้มณฑลเสฉวนในปี 1952 ในปี 1993 ได้มีการจัดตั้งเมืองหนานชงระดับจังหวัดขึ้น โดยมีหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่ในเขตซุนชิง และในปี 2020 ได้มีการจัดตั้งเขตพัฒนาใหม่หนานชงหลินเจียงขึ้น
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและขอบเขต
หนานชงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งเสฉวน ตามแนวแม่น้ำเจียหลิงตอนกลาง ระหว่างละติจูด 30°35'-31°51' เหนือ และลองจิจูด 105°27'-106°58' ตะวันออก มีพื้นที่ทอดยาว 165 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และ 143 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก ติดกับเมืองต้าโจว กวางอาน เขตเมืองฉงชิ่ง ซุยหนิง เหมียนหยาง กวางหยวน และปาจง มีพื้นที่ทั้งหมด 12,500 ตารางกิโลเมตร
ภูมิอากาศ
หนานชงมีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนตอนกลาง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ประมาณ 17.1 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดระหว่าง -2.5 ถึง 5.7 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดและสูงสุดระหว่าง 39.0 ถึง 41.3 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนมีปริมาณน้ำฝนมากที่สุด (28%-34% ของปริมาณน้ำฝนรวมทั้งปี ในช่วงเดือนมิถุนายน-สิงหาคม) ฝนที่ตกในเวลากลางคืนคิดเป็น 55% ของปริมาณน้ำฝนทั้งหมด ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 75% ถึง 79% โดยมีแสงแดดส่องถึงเฉลี่ย 1,369.1 ชั่วโมงต่อปี ลมส่วนใหญ่พัดมาจากทิศเหนือด้วยความเร็ว 1.2-1.7 เมตร/วินาที ทำให้เป็นเขตภูมิอากาศที่มีลมเบาเป็นพิเศษ
ธรณีวิทยา
โครงสร้างทางธรณีวิทยาถูกครอบงำโดยที่ราบสูงตอนกลางของมณฑลเสฉวน โดยมีโครงสร้างโค้งนูนและแนวพับล้อมรอบ ชั้นหินส่วนใหญ่เป็นหินตะกอนทะเลสาบยุคมีโซโซอิก และมีตะกอนควอเทอร์นารียุคซีโนโซอิกตามแนวแม่น้ำเจียหลิง
ลักษณะภูมิประเทศและธรณีสัณฐานวิทยา
ภูมิประเทศลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ มีระดับความสูงระหว่าง 256 ถึง 888.8 เมตร ส่วนใหญ่เป็นเนินเขา ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ภูเขาเทียนเหมาสุ่ย ในเมืองหลงฉวน อำเภอหลางจง และภูเขาเฉินต้าไจ๋ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภออิงซาน ซึ่งทั้งสองแห่งมีความสูง 888.8 เมตร บริเวณที่ราบต่ำทางตอนเหนือประกอบด้วยสาขาของเทือกเขาเจียนเหมินทางทิศตะวันตก และซากของเทือกเขาต้าปาทางทิศตะวันออก ส่วนบริเวณที่เป็นเนินเขาทางตอนใต้ประกอบด้วยอำเภอซุนชิง อำเภอเกาผิง และอำเภอเจียหลิง
อุทกวิทยาและการอนุรักษ์น้ำ
หนานชงมีปริมาณน้ำฝนมาก ทำให้มีน้ำไหลบ่าประมาณ 4.191 พันล้านลูกบิดเมตรต่อปี แม่น้ำเจียหลิงเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนนี้ โดยมีลำน้ำสายหลักยาว 301 กิโลเมตร อ่างเก็บน้ำเซิงจง ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำเทียมที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีความจุรวม 1.339 พันล้านลูกบิดเมตร
ดิน
ดินในเมืองหนานชงประกอบด้วย 5 ประเภทหลัก 10 ประเภทย่อย 31 สกุลดิน และ 85 ชนิดดิน ดินสีม่วงคิดเป็นประมาณ 68% ของพื้นที่ดินทั้งหมดในเมือง รองลงมาคือดินนาข้าวซึ่งคิดเป็นประมาณ 29.5%
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ ภัยพิบัติทางอุตุนิยมวิทยา ภัยพิบัติทางการเกษตร ศัตรูพืชในป่า ไฟป่า การกัดเซาะดิน และภัยพิบัติบนภูเขา สภาพอากาศที่เป็นอันตรายร้ายแรง ได้แก่ ภัยแล้ง ฝนตกหนัก อุณหภูมิต่ำ และลูกเห็บ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ทรัพยากรน้ำประกอบด้วยน้ำผิวดินและน้ำใต้ดิน โดยมีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 4.191 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำตามทฤษฎีอยู่ที่ 1.1 ล้านกิโลวัตต์ โดยสามารถพัฒนาได้ 1.113 ล้านกิโลวัตต์ ศูนย์กลางการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานน้ำสำหรับการเดินเรือ 9 แห่งตามแนวแม่น้ำเจียหลิงมีกำลังการผลิตติดตั้งรวม 890,000 กิโลวัตต์
ทรัพยากรที่ดิน
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2562 อำเภอนานชงมีพื้นที่เพาะปลูก 444,900 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 51,100 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า 449,500 เฮกตาร์ พื้นที่ทุ่งหญ้า 3,400 เฮกตาร์ และพื้นที่ชุ่มน้ำ 180 เฮกตาร์
ทรัพยากรแร่
แร่ธาตุหลักได้แก่ เกลือหิน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ทองคำตะกอน ไทเทเนียม-เหล็ก ยูเรเนียม และฟอสฟอรัส นานชงตั้งอยู่ใจกลางแอ่งเกลือหินที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลเสฉวน โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 170 พันล้านตัน และปริมาณสำรองที่คาดการณ์ไว้ 1.7 ล้านล้านตัน ปริมาณสำรองปิโตรเลียมรวมประมาณ 80 ล้านตัน และก๊าซธรรมชาติเกือบ 1 ล้านล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรชีวภาพ
หนานชงเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าหลายร้อยชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ ได้แก่ นกกระสาปากดำและปลาพายจีน สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 2 ได้แก่ เสือดาว กวางมัสก์ป่า เป็ดแมนดาริน และซาลาแมนเดอร์ยักษ์ ปลาน้ำจืด ได้แก่ ปลาคาร์พ ปลาคาร์พครูเซียน ปลาคาร์พหญ้า และปลาคาร์พเงิน พืชคุ้มครอง ได้แก่ ต้นสนแดง ต้นพิราบ ต้นแปะก๊วย และยูคอมเมีย พืชผลหลัก ได้แก่ ข้าว ข้าวสาลี ข้าวโพด และมันเทศ โดยมีถั่วลิสง เรพซีด ฝ้าย และปอ เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 เมืองหนานชงประกอบด้วยเขตเทศบาล 3 แห่ง อำเภอ 5 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง โดยมีหน่วยงานบริหารระดับตำบล 241 แห่ง (ตำบล 42 แห่ง เมือง 161 แห่ง และตำบล 38 แห่ง) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ถนนว่านเนียนตะวันตก เขตซุนชิง
ประชากร
ขนาดประชากร
ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.511 ล้านคน ลดลง 38,000 คน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 52.83% และจำนวนประชากรที่ลงทะเบียนไว้คือ 7.0321 ล้านคน ลดลง 53,500 คน
กลุ่มชาติพันธุ์
ณ สิ้นปี 2021 เมืองนี้มีกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อย 48 กลุ่ม โดยมีประชากรที่ลงทะเบียน 21,636 คน (0.3% ของประชากรทั้งหมด) กลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยที่มีสมาชิกมากกว่า 1,000 คน ได้แก่ ฮุย ตูเจีย เหมียว จ้วง และอี๋
ภาษา
หนานชงมีพื้นที่ที่พูดภาษาจีนกลางเป็นบริเวณกว้างขวาง รวมถึงพื้นที่ที่พูดภาษาถิ่นเซียงและพื้นที่ที่พูดภาษาถิ่นฮักกาด้วย ในเขตมาฮุยของเผิงอาน ครอบครัวหลินและไฉ่พูดภาษาหมิ่น แม้ว่าความแตกต่างจากภาษาจีนกลางทางตะวันตกเฉียงใต้จะจำกัดอยู่เพียงคำศัพท์ที่ใช้เรียกความสัมพันธ์ทางเครือญาติเท่านั้น
ความเชื่อทางศาสนา
เมืองหนานชงมีศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก อิสลาม และโปรเตสแตนต์ ณ เดือนธันวาคม ปี 2546 มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 72 แห่ง ผู้ประกอบวิชาชีพทางศาสนา 189 คน และผู้ศรัทธาเกือบ 500,000 คน
การเมือง
การปกครองเมืองหนานชงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองหนานชงและรัฐบาลประชาชนเทศบาลหนานชง ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองของมณฑลเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 นครหนานชงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 290.176 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.3% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคอุตสาหกรรมหลักเติบโตขึ้น 47.234 พันล้านหยวน (6.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.7% ภาคอุตสาหกรรมรองเติบโตขึ้น 73.689 พันล้านหยวน (10.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.7% และภาคอุตสาหกรรมบริการเติบโตขึ้น 169.253 พันล้านหยวน (23.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9% ส่วนในปี 2024 GDP อยู่ที่ 286.168 พันล้านหยวน (ประมาณ 39.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% และการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 1.0%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 3.2308 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.1% มีการชำแหละสุกร 5.6571 ล้านตัว (ลดลง 8.5%) โค 127,600 ตัว (ลดลง 10.0%) แกะ 1.68 ล้านตัว (ลดลง 14.4%) และสัตว์ปีก 66.2153 ล้านตัว (ลดลง 7.3%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมของวิสาหกิจขนาดใหญ่เติบโต 4.5% โดยวิสาหกิจขนาดใหญ่เติบโต 28.0% วิสาหกิจขนาดกลางลดลง 6.6% และวิสาหกิจขนาดเล็กและขนาดจิ๋วเติบโต 9.3%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมบริการเติบโต 6.8% บริการให้เช่าและบริการทางธุรกิจเติบโต 21.9% บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเติบโต 8.6% และบริการขนส่งเติบโต 5.2% ยอดขายปลีกรวมอยู่ที่ 168.39 พันล้านหยวน (23.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.9% ในปี 2023 มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1.621 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 81.6%
เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน
พื้นที่สำคัญ ได้แก่ เขตพัฒนาเศรษฐกิจหนานชง มณฑลเสฉวน (52.52 ตารางกิโลเมตร), นิคมอุตสาหกรรมไฮเทคหนานชง (~60 ตารางกิโลเมตร), เขตพัฒนาเศรษฐกิจสนามบินหนานชง มณฑลเสฉวน (1,166 เฮกตาร์), นิคมโลจิสติกส์สมัยใหม่หนานชง (12.16 ตารางกิโลเมตร การลงทุน 32 พันล้านหยวน / 4.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ), เขตอุตสาหกรรมรวมศูนย์เขตเจียหลิง (40 ตารางกิโลเมตร ผลผลิตปี 2020 54 พันล้านหยวน / 7.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และเขตพัฒนาในหลางจง หนานปู้ ซีฉง อี้หลง อิงซาน และเผิงอัน
กิจการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีโรงเรียนประถมศึกษา 374 แห่ง (นักเรียน 326,800 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 319 แห่ง (นักเรียน 183,000 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 53 แห่ง (นักเรียน 105,000 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 29 แห่ง (นักเรียน 77,900 คน) สถาบันอุดมศึกษา 6 แห่ง (นักเรียน 89,100 คน) และหน่วยฝึกอบรมบัณฑิต 2 แห่ง (นักเรียน 8,038 คน)
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2023 เมืองหนานชงได้ดำเนินโครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สำคัญ 251 โครงการ โดยมีวิสาหกิจไฮเทคที่ได้รับการรับรอง 201 แห่ง สัญญาด้านเทคโนโลยีมีมูลค่ารวม 936 ล้านหยวน มีการให้สิทธิบัตร 2,595 รายการ (รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 200 รายการ) และมีการยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า 8,764 รายการ
กิจการวัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2023 หนานชงมีคณะการแสดงศิลปะ 4 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง สถานีวัฒนธรรม 426 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 11 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์สูงถึง 99.9% โดยมีผู้สมัครใช้บริการเคเบิลทีวี 764,800 ราย
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2023 เมืองหนานชงมีสถานพยาบาล 5,653 แห่ง (รวมโรงพยาบาล 176 แห่ง) มีเตียงผู้ป่วย 48,821 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 42,483 คน จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์รวมทั้งสิ้น 37.5748 ล้านคน
กีฬา
ในปี 2023 เมืองหนานชงมีสโมสรกีฬาเยาวชนระดับชาติ 12 แห่ง และเส้นทางออกกำลังกาย 4,676 แห่ง นักกีฬาได้รับเหรียญรางวัล 7 เหรียญจากการแข่งขันระดับโลก 25 เหรียญจากการแข่งขันระดับชาติ และ 180 เหรียญจากการแข่งขันระดับจังหวัด
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2023 งบประมาณด้านการรักษาสิ่งแวดล้อมรวมทั้งสิ้น 115.153 ล้านหยวน คุณภาพอากาศดีเยี่ยมใน 316 วัน และแม่น้ำเจียหลิงที่เมืองหนานชงมีคุณภาพน้ำได้มาตรฐานระดับ 2
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2566 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของพนักงานบริษัท 696,300 คน โครงการประกันบำนาญสำหรับประชาชนในเมืองและชนบท 2.8941 ล้านคน และโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 5.074 ล้านคน นอกจากนี้ ประชาชนในเมือง 86,600 คน และในชนบท 508,300 คน ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ
การขนส่ง
ภาพรวม
ในปี 2023 ระยะทางทางหลวงรวมของเมืองหนานชงอยู่ที่ 31,100 กิโลเมตร ปริมาณการขนส่งสินค้าทางทางหลวงอยู่ที่ 14.256 พันล้านตัน-กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 7.0%) และปริมาณการขนส่งผู้โดยสารทางทางหลวงอยู่ที่ 1.591 พันล้านคน-กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 34.9%)
ทางหลวง
เครือข่ายทางหลวงเชื่อมต่อหนานชงกับเมืองสำคัญต่างๆ ทั่วมณฑลเสฉวนและมณฑลใกล้เคียง ผ่านทางหลวงระดับชาติและระดับมณฑล
ทางรถไฟ
ทางรถไฟต้าโจว-เฉิงตูวิ่งจากตะวันออกไปตะวันตก และทางรถไฟหลานโจว-ฉงชิ่งวิ่งจากเหนือไปใต้ ทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมหลัก การพัฒนาในอนาคตมีเป้าหมายที่จะสร้างเครือข่ายรูปทรงคล้ายนาข้าว โดยมีเมืองหนานชงเป็นศูนย์กลาง
การบิน
สนามบินหนานชงเกาผิงเป็นสนามบินระดับ 4C มีรันเวย์ยาว 2,800 เมตร ให้บริการเส้นทางบินไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว เซินเจิ้น และเมืองอื่นๆ รวม 18 จุดหมายปลายทาง
การขนส่งทางน้ำ
การขุดคลองในแม่น้ำเจียหลิงเป็น "ทางด่วนทางน้ำ" แห่งแรกของจีน ท่าเรือหนานชงเป็นประตูสำคัญสู่แม่น้ำแยงซี โดยมีพื้นที่ท่าเรือที่วางแผนไว้ 5 แห่ง
ระบบขนส่งสาธารณะ
บริษัทขนส่งสาธารณะหนานชง ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ดำเนินการเดินรถโดยสารประจำทางเชื่อมต่อศูนย์กลางการคมนาคมหลัก สำนักงานรัฐบาล สนามบิน สถานีรถไฟ และสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ
วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์
ภาพรวม
ชาวเมืองหนานชงได้สร้างสรรค์ประเพณีทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย การรำปาหยูปรากฏขึ้นในพื้นที่หลางจงในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก ในสมัยราชวงศ์ถังและซ่ง ศิลปะพื้นบ้านเฟื่องฟู และในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง เพลงพื้นบ้าน งิ้วตะเกียง หุ่นกระบอก หุ่นเงา การแกะสลัก และการตัดกระดาษก็ได้รับความนิยมอย่างมาก
อาหาร
อาหารขึ้นชื่อได้แก่ บะหมี่เย็นชวนเป่ย (Chuanbei Liangfen) ที่ทำจากถั่วลันเตาและพริกท้องถิ่น ผ่านกระบวนการทำมือ 24 ขั้นตอนที่มีประวัติยาวนานกว่า 90 ปี โดยปกติแล้วมื้อเช้าจะเริ่มต้นด้วยบะหมี่ราดน้ำซอสเนื้อปรุงรสและน้ำมันพริก เนื้อจางเฟย (Zhang Fei Beef) อาหารขึ้นชื่อของหลางจง ซึ่งตั้งชื่อตามแม่ทัพในยุคสามก๊ก มีลักษณะเด่นคือเนื้อแน่น รสชาติอร่อย และมีเนื้อสีแดงด้านใน น้ำส้มสายชูเป่าหนิง (Baoning Vinegar) ที่มีประวัติยาวนานกว่าพันปี เป็นหนึ่งในน้ำส้มสายชูที่มีชื่อเสียงสี่อย่างของจีนและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ อาหารขึ้นชื่ออื่นๆ ได้แก่ ซาลาเปาเป่าหนิง หม้อไฟซีฉง (Xichong Copper Hotpot) และบะหมี่เย็นอิงซาน (Yingshan Cold Noodles)
ศุลกากร
ในวันที่ 14 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ จะมีการเฉลิมฉลองเทศกาลฉีหม่าในลุ่มแม่น้ำซีฉง ซึ่งผู้คนจะประดิษฐ์โคมไฟเพื่อขับไล่โรคระบาดและขอพรให้เกิดสันติสุข ส่วนในอำเภอเกาผิง การปีนเขาหลิงหยุนในวันที่ 3 ของเดือนที่สามตามปฏิทินจันทรคติ เป็นประเพณีท้องถิ่นที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ในปี 2013
ศิลปะ
การแสดงหุ่นเงาหนานปู ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 300 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2551 และได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อตัวแทนขององค์การยูเนสโกในปี 2554 โรงละครหุ่นเงาเสฉวนเป็นสถาบันเดียวที่สืบทอดการแสดงหุ่นเงาเสฉวนตอนเหนือ ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติที่มีต้นกำเนิดมาจากศิลปะพื้นบ้านในอำเภออี้หลงสมัยต้นราชวงศ์ชิง และเป็นที่รู้จักในด้านการแสดงหุ่นไม้ที่เหมือนจริง
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ในเดือนมิถุนายน ปี 2021 ต้นการบูรได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ประจำเมือง และต้นเฟื่องฟ้าได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำเมือง
วัฒนธรรมอื่นๆ
ณ ปี 2023 เมืองหนานชงมีสถาบันบริหารจัดการมรดกทางวัฒนธรรม 27 แห่ง แหล่งมรดกระดับชาติ 19 แห่ง แหล่งมรดกระดับจังหวัด 134 แห่ง และแหล่งมรดกระดับเทศบาลและอำเภอ 525 แห่ง นอกจากนี้ยังมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 6 รายการ และระดับจังหวัด 43 รายการ โดย 2 รายการอยู่ในรายชื่อขององค์การยูเนสโก
จุดชมวิว
ภาพรวม
หนานชงตั้งอยู่ริมเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศแม่น้ำเจียหลิง และเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสามก๊ก โดยมีสถานที่สำคัญคือเมืองโบราณหลางจงระดับ 5A ของประเทศ และบ้านพักเดิมของจูเต๋อ
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
บ้านพักเดิมของจูเต๋อ ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่ในเมืองหม่าอัน อำเภออีหลง ครอบคลุมพื้นที่ 52.5 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่หลัก 2.94 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางบ้านพักเดิม บ้านเกิด และอนุสรณ์สถานของจูเต๋อ ทำหน้าที่เป็นฐานสาธิตการศึกษาด้านความรักชาติระดับชาติ
เมืองโบราณหลางจง สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่ในแอ่งเสฉวนตะวันออกเฉียงเหนือ ริมแม่น้ำเจียหลิง ขึ้นชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งเทพนิยายที่เปี่ยมด้วยฮวงจุ้ย ล้อมรอบด้วยน้ำสามด้านและภูเขาสี่ด้าน
บ้านพักเดิมของจางหลาน ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ ตั้งอยู่ในตำบลเหลียนฉี อำเภอซีฉง เป็นบ้านพักแบบมีลานภายในแบบดั้งเดิมของอดีตรองประธานคณะรัฐบาลกลางแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A อื่นๆ ได้แก่ เขตชนบทแห่งแรกของเจียหลิงในอำเภอเผิงอัน (บ้านเกิดของกวีซือหม่าเซียงหรู), ภูเขาหลิงหยุนในอำเภอเกาผิง (อุทยานแห่งชาติป่าไม้), ทะเลสาบเซิงจงในอำเภอนานปู้ (ทะเลสาบเทียมที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน) และแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมฮวงจุ้ยราชสำนักเทียนกงในหลางจง (สมัยราชวงศ์ถัง)
การแลกเปลี่ยนภายนอก
เมืองหนานชงรักษาความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนกับเมืองต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผ่านโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง และความร่วมมือระดับภูมิภาค
บุคคลสำคัญ
เมืองหนานชงได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญมากมาย รวมถึงจูเต๋อ ผู้ก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชน และจางหลาน อดีตรองประธานรัฐบาลกลางแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองหนานชงได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย อาทิ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน และติดอันดับ 100 เมืองระดับมณฑลชั้นนำของจีนด้านแบรนด์ นอกจากนี้ยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองนำร่องด้านการบริโภคทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวระดับชาติในปี 2020 และได้รับการอนุมัติให้เป็นเขตนำร่องอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดนแบบครบวงจรในปี 2022
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม