เมืองหยูหลิน
เมืองหยูหลิน (หรือที่รู้จักกันในชื่อหยูหลิน เดิมชื่อหยูหลิน) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน ตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ของกว่างซี ติดกับชายแดนกวางตุ้ง-ฮ่องกง
เมืองหยูหลิน
เมืองหยูหลิน (หรือที่รู้จักกันในชื่อหยูหลิน เดิมชื่อหยูหลิน) เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน ตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ของกว่างซี ติดกับพื้นที่กวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊าทางทิศตะวันออก อ่าวเป่ยปูทางทิศใต้ ด้านหลังติดกับภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และด้านหน้าติดกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 12,800 ตารางกิโลเมตร มีภาษาถิ่นหลัก 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาเย่ว์ (กวางตุ้ง) ภาษาฮักกา และภาษาหมิ่น ณ เดือนพฤษภาคม 2569 เมืองนี้บริหารจัดการ 2 เขต 4 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ 5.765 ล้านคน บริเวณตอนกลางของเมืองเป็นที่ราบสูงหินแกรนิตต้าหรงซาน-หลิวหวันต้าซาน ทางใต้เป็นแอ่งหยูหลินและแอ่งซาเทียน ทางทิศเหนือเป็นแอ่งเฉียวซู่ (แอ่งเกาเฟิง) เมืองนี้ล้อมรอบด้วยภูเขา มีพื้นที่ส่วนกลางสูงลาดเอียงไปทางทิศเหนือและทิศใต้ มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน คืออบอุ่น อุณหภูมิสูง และมีอากาศร้อนจัด แม่น้ำไหลจากเหนือจรดใต้ คือ ระบบแม่น้ำหนานหลิวทางทิศใต้ และระบบแม่น้ำหยูทางทิศเหนือ ในอดีตเมืองนี้มีชื่อว่าหยูหลิน ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เมืองนี้เปลี่ยนชื่อเป็นหยูหลินในปี 1958 และในปี 1983 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้ยุบอำเภอหยูหลินและจัดตั้งเป็นเมืองหยูหลินขึ้น หยูหลินเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของกวางซีและเป็นหนึ่งในบ้านเกิดที่มีชื่อเสียงของชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศจีน มีรากฐานทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งในวัฒนธรรมของคนพื้นเมือง วัฒนธรรมฮักกา วัฒนธรรมพ่อค้า และวัฒนธรรมชาวจีนโพ้นทะเล อุดมไปด้วยแหล่งท่องเที่ยว สถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่น ได้แก่ เมืองวัฒนธรรมพื้นบ้านหยุนเทียน อุทยานแห่งชาติดารองซาน วิลล่าเซี่ยหลู่ และภูเขาโต่วเฉียว หยูหลินเป็นฐานอุตสาหกรรมที่สำคัญในกวางซี ได้รับการยกย่องว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งอำนาจของจีน" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองหยูหลินสูงถึง 243.744 พันล้านหยวน (ประมาณ 33.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2020 ได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ และในเดือนเมษายน 2025 ได้รับรางวัล "เมืองต้นแบบระดับชาติเพื่อการสนับสนุนซึ่งกันและกันระหว่างภาคพลเรือนและภาคทหาร"
ชื่อและที่มาของชื่อ
ในปี ค.ศ. 111 ก่อนคริสต์ศักราช (ปีที่ 6 แห่งรัชสมัยหยวนติ้งของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก) ได้มีการก่อตั้งมณฑลหยูหลินขึ้น ต่อมาในปี ค.ศ. 1958 พื้นที่นี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นหยูหลิน ซึ่งมีความหมายว่า "หยกอันงดงามแห่งหลิงหนาน ทิวทัศน์ดุจป่าไม้"
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
ในยุคก่อนราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้อยู่ในช่วงปลายสังคมดั้งเดิม เป็นหนึ่งในพื้นที่กระจายพันธุ์ของชาวไป่เยว่ โดยมีชนเผ่าต่างๆ อาศัยอยู่ เช่น ซีโอวและลั่วเยว่ ในช่วงปลายยุคสงครามระหว่างรัฐ เจ้าเมืองซีโอวและหัวหน้าเผ่าลั่วก็ปรากฏตัวขึ้น และชาวโอวหลัวก็เริ่มแสดงให้เห็นถึงการแบ่งชนชั้น
สมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่นจนถึงราชวงศ์เหนือและใต้
หลังจากฉินซีฮวงรวมหลิงหนานเป็นหนึ่งเดียว พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเซียงและกุ้ยหลิน ในรัชสมัยของฉินเอ๋อซือ แม่ทัพจ้าวถัว ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหนานไห่ ได้ผนวกมณฑลกุ้ยหลินและเซียงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหลิงหนาน ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น อาณาจักรหนานเยว่ได้ก่อตั้งขึ้น และพื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรนั้น ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช มณฑลหยูหลินได้ถูกก่อตั้งขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่อำเภอพูซาน (ปัจจุบันคือเมืองกุ้ยกัง) จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นพิชิตหนานเยว่ได้ในปี 112 ก่อนคริสต์ศักราช และได้ก่อตั้งมณฑลขึ้น 9 แห่งในหลิงหนานในปีถัดมา ซึ่งมณฑลชางอู่ หยูหลิน และเหอปู่ ตั้งอยู่ในมณฑลกวางซีในปัจจุบัน ในสมัยราชวงศ์ซินของหวังหมัง (คริสต์ศักราช 9-23) หยูหลินได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลหยูหลินผิง ในปี 217 คริสต์ศักราช ปู้จือได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองของเจียวโจวไปทางตะวันออกที่ปานหยู ในปี 226 คริสต์ศักราช พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของกว่างโจว ในปี ค.ศ. 318 ได้มีการแบ่งเขตปกครองจินซิงออกมาจากดินแดนเดิม
สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน
ในสมัยสุยไคหวง (ค.ศ. 581–600) มณฑลจินซิงถูกยุบ ในสมัยถังเจิ้งกวน (ค.ศ. 627–649) มณฑลหยูหลินถูกก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 742 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลหยูหลินภายใต้การปกครองของเขตหลิงหนาน ในปี ค.ศ. 758 มณฑลหยูหลินได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 862 ได้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตหลิงหนานตะวันตก ในสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (ค.ศ. 907–979) มณฑลหยูหลินเป็นของราชวงศ์ฮั่นใต้ ในปี ค.ศ. 996 ที่ตั้งของมณฑลได้ย้ายไปที่อำเภอนานหลิว (ปัจจุบันคืออำเภอหยูโจว) โดยมีการสร้างเมืองขึ้นริมแม่น้ำนานหลิว ในปี ค.ศ. 1276 มณฑลหยูหลินเป็นของเขตกว่างซีแห่งราชวงศ์หยวน
สมัยหมิง-ชิง
ในปี ค.ศ. 1368 อำเภอโบไบเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหยูหลิน ภายใต้การปกครองของมณฑลอู๋โจว ในปี ค.ศ. 1369 อำเภอนานหลิวถูกรวมเข้ากับมณฑลหยูหลิน และอำเภอพุนหนิงถูกยุบรวมเข้ากับมณฑลหรง ในปี ค.ศ. 1377 มณฑลหรงถูกลดฐานะเป็นอำเภอหรง ภายใต้การปกครองของมณฑลอู๋โจว ส่วนอำเภอเป่ยหลิวและอำเภอลู่ฉวนตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลหยูหลิน ในสมัยราชวงศ์ชิงซุนจือ (ค.ศ. 1644-1661) หยูหลินถูกแยกออกจากมณฑลอู๋โจวและอยู่ภายใต้การปกครองของเขตปกครองกุ้ยผิง-อู๋หยู ในปี ค.ศ. 1725 หยูหลินได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรง
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1912 เขตปกครองนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเขตปกครอง (ฟู่) และถูกยุบรวมเป็นอำเภอในปีถัดมา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1947 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตต่างๆ และเขตบริหารหลายเขตตามลำดับ ได้แก่ เขตแม่น้ำหยู เขตชางหวู่ เขตทหารอาสาสมัครหยูหลิน และเขตพิเศษหยูหลิน
หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 อำเภอ 5 แห่ง ได้แก่ ยู่หลิน โบไป่ เป่ยหลิว ลู่ฉวน และซิงเย่ อยู่ในเขตพิเศษยู่หลิน ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 เขตพิเศษยู่หลินและอู๋โจวได้รวมกันเป็นเขตพิเศษหรงเซียน ในปี พ.ศ. 2495 อำเภอซิงเย่ถูกยุบและรวมเข้ากับอำเภอยู่หลินเป็นส่วนใหญ่ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2491 เขตพิเศษหรงเซียนถูกยุบ และจัดตั้งเขตพิเศษยู่หลินและอู๋โจวแยกกัน โดยเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอยู่หลินในปีนั้น ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ได้กลายเป็นมณฑลยู่หลิน เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2526 สภาแห่งรัฐอนุมัติการจัดตั้งเมืองยู่หลิน เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2540 เมืองยู่หลินระดับมณฑลได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 ได้มีการจัดตั้งเขตฟู่เมี่ยนขึ้น
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนพฤษภาคม 2569 เมืองหยูหลินปกครองพื้นที่ 2 เขต 4 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ได้แก่ เขตหยูโจว เขตฟู่เมี่ยน เมืองเป่ยหลิว อำเภอหรง อำเภอลู่ฉวน อำเภอโบไบ และอำเภอซิงเย่ ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนหยูตง ตำบลหมิงซาน เขตหยูโจว
ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองหยูหลินตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางซี ห่างจากเมืองหนานหนิงซึ่งเป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองไปทางทิศตะวันตก 190 กิโลเมตร อยู่ระหว่างละติจูด 109°39′–110°18′ ตะวันออก และลองจิจูด 22°19′–23°01′ เหนือ ติดกับเมืองหม่าหมิง มณฑลกวางตุ้งทางทิศตะวันออก เมืองจ้านเจียง มณฑลกวางตุ้งทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เมืองฉินโจว มณฑลกวางซีทางทิศตะวันตก เมืองเป่ยไห่ มณฑลกวางซีทางทิศใต้ เมืองกุ้ยกัง มณฑลกวางซีทางทิศเหนือ และเมืองอู๋โจว มณฑลกวางซีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 12,800 ตารางกิโลเมตร
ธรณีวิทยา
เมืองหยูหลินตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันตกของที่ราบสูงจีนตอนใต้ ครอบคลุมหน่วยโครงสร้างรองหลายหน่วย ได้แก่ แอ่งที่ราบสูงกุ้ยจง-กุ้ยตง ปลายด้านใต้ของที่ราบสูงต้าเหยาซาน และแอ่งทรุดโบไป่ โครงสร้างปัจจุบันมีลักษณะเด่นคือที่ราบสูงหินแกรนิตต้าหรงซาน-หลิวหวันต้าซานอยู่ตรงกลาง โดยมีแอ่งหยูหลินและแอ่งชาตินอยู่ทางใต้ และแอ่งเฉียวซู่ (แอ่งเกาเฟิง) อยู่ทางเหนือ
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ภูมิประเทศอยู่ในเขตภูเขากวางตุ้ง-กวางซี มีลักษณะเป็นภูเขาล้อมรอบ โดยมีพื้นที่ส่วนกลางสูงลาดเอียงไปทางทิศเหนือและทิศใต้ ยอดเขาสูงที่สุดคือ ต้าหรงซานทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และหลิวหว่านต้าซานทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทางใต้ของต้าหรงซานและทางตะวันออกของหลิวหว่านต้าซานคือที่ราบลุ่มหยูหลิน
ภูมิอากาศ
เมืองหยูหลินมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนทางใต้ โดยมีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลที่ชัดเจน คือ อากาศอบอุ่น อุณหภูมิสูง และมีความร้อนมาก ฤดูร้อนยาวนาน ฤดูหนาวสั้น ปริมาณน้ำฝนมากแต่กระจายตัวไม่สม่ำเสมอ คือ ฤดูร้อนมีฝนตกชุก ฤดูหนาวแห้งแล้ง ฤดูใบไม้ผลิมีฝนตกต่อเนื่อง และมีพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อนบ่อยครั้งทำให้เกิดน้ำท่วมในบางพื้นที่
อุทกวิทยา
แม่น้ำไหลจากทิศเหนือไปทิศใต้ ได้แก่ ระบบแม่น้ำหนานหลิวทางทิศใต้ และระบบแม่น้ำหยูทางทิศเหนือ มีแม่น้ำขนาดต่างๆ กัน 139 สาย รวมความยาวทั้งหมด 698.25 กิโลเมตร โดยลุ่มน้ำของแม่น้ำเหล่านี้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งเมือง
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
น้ำใต้ดินประกอบด้วยสามประเภท ได้แก่ น้ำในรูพรุนของหินหลวม น้ำในหินปูนคาร์สต์ และน้ำในรอยแตกของหินฐาน ปริมาณน้ำไหลบ่าเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 3.333 พันล้านลูกบิดเมตร ทรัพยากรพลังงานน้ำที่สามารถนำมาใช้ได้มีทั้งหมด 39,600 กิโลวัตต์
ทรัพยากรชีวภาพ
ยูลินอยู่ในเขตป่ามรสุมกึ่งเขตร้อนทางใต้ ชนิดไม้หลัก ได้แก่ ต้นสนจีน ต้นสนแมสซอน ต้นยูคาลิปตัส ต้นสนทะเล และต้นไผ่ สัตว์ป่าประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิด (เช่น หมูป่า ตัวนิ่ม และค้างคาว) นกกว่า 50 ชนิด และปลามากกว่า 50 ชนิด แม้ว่าจำนวนประชากรสัตว์จะลดลงก็ตาม
ทรัพยากรแร่
มีการระบุแร่โลหะ 12 ชนิด (ทองแดง อลูมิเนียม สังกะสี พลวง ทังสเตน ดีบุก เหล็ก แมงกานีส ไทเทเนียม ทองคำ ปรอท และแร่หายาก) และแร่ที่ไม่ใช่โลหะ 10 ชนิด (ฟลูออไรต์ กำมะถัน ฟอสฟอรัส ถ่านหิน แบไรต์ หินปูน ดินขาว หินแกรนิต ผลึก และน้ำแร่) มีการค้นพบแหล่งแร่และจุดที่มีการเกิดแร่มากกว่า 50 แห่ง รวมถึงแหล่งแร่ขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง (เหมืองฟลูออไรต์ซานหมิน) โดยฟลูออไรต์เป็นทรัพยากรแร่ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด
ประชากร
ขนาดประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรมีจำนวน 5.765 ล้านคน โดยเป็นประชากรในเมือง 3.0708 ล้านคน คิดเป็นอัตราการขยายตัวของเมืองที่ 53.27% เพิ่มขึ้น 0.70 จุดเปอร์เซ็นต์ อัตราการเกิดอยู่ที่ 8.87‰ อัตราการตายอยู่ที่ 7.17‰ และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ 1.71‰
กลุ่มชาติพันธุ์
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020) ประชากรชาวฮั่นมีจำนวน 5,725,369 คน (98.77%) และชนกลุ่มน้อยมีจำนวน 71,397 คน (1.23%) ซึ่งรวมถึงชาวจ้วง 51,033 คน (0.88%)
ภาษา
มีภาษาถิ่นหลักสามภาษา ได้แก่ ภาษาเย่ว์ (กวางตุ้ง) ภาษาฮักกา และภาษาหมิ่น ภาษาเย่ว์ (ภาษาถิ่นหยูหลิน) เป็นภาษาหลัก โดยส่วนใหญ่เป็นกลุ่มย่อยกู่โหลว ภาษาฮักกาพบมากในอำเภอโบไบ และภาษาหมิ่นพบมากในอำเภอหรง โดยทั้งสองภาษาถิ่นนี้แยกตัวออกจากภาษาถิ่นอื่น ๆ
ความเชื่อทางศาสนา
ณ เดือนพฤศจิกายน ปี 2020 เมืองหยูหลินมีองค์กรทางศาสนา 11 แห่ง โดยแบ่งเป็นระดับเทศบาล 3 แห่ง และระดับอำเภอ 8 แห่ง
การเมือง
รัฐบาลเทศบาลเมืองหยูหลินใช้อำนาจบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการเหนือเมืองระดับจังหวัดและเขต อำเภอ และเมืองระดับอำเภอที่เป็นส่วนประกอบ โดยดำเนินงานภายใต้การนำของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเทศบาลเมืองหยูหลิน
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองหยูหลินอยู่ที่ 243.744 พันล้านหยวน (ประมาณ 33.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาเดียวกัน มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 44.524 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.1% ภาคอุตสาหกรรมขั้นรองอยู่ที่ 64.951 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.9% และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 134.269 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.3% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 42,137 หยวน (ประมาณ 5,850 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 295,780 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.6681 ล้านตัน เนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแกะ และเนื้อสัตว์ปีกรวมกันอยู่ที่ 1.001 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 4.3% การชำแหละสุกรมีชีวิตอยู่ที่ 7.045 ล้านตัว เพิ่มขึ้น 7.1% ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 168,500 ตัน เพิ่มขึ้น 4.9% การเก็บเกี่ยวไม้มีปริมาณ 4.867 ล้านลูกบาศก์เมตร เพิ่มขึ้น 12.4%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 50.997 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.9% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 11.0% โดยภาคการผลิตเติบโต 13.2% กำไรภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่รวมอยู่ที่ 6.929 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 41.0% มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้างอยู่ที่ 13.999 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.5%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 27.182 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.0%; การขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์ 10.124 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6%; ที่พักและอาหาร 4.992 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.8%; การเงิน 12.112 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.0%; อสังหาริมทรัพย์ 21.197 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.4%; บริการอื่นๆ 56.202 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.1% ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมเติบโต 4.5% ปริมาณธุรกิจไปรษณีย์อยู่ที่ 3.22 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 24.8% โดยมีการจัดส่งด่วน 319 ล้านครั้ง ปริมาณธุรกิจโทรคมนาคมอยู่ที่ 4.769 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.2% โดยมีสถานีฐาน 5G 12,800 แห่ง และผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ 6.6301 ล้านคน การลงทุนพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 8.657 พันล้านหยวน ลดลง 9.4% ปริมาณการนำเข้า-ส่งออกรวมอยู่ที่ 28.561 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.97 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 67.0% การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 25.6% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 9.691 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.1% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 377.346 พันล้านหยวน เมืองนี้มีนักท่องเที่ยว 70.8075 ล้านคน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 75.423 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 12.1%
บริการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 มีการจดทะเบียนผลงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 252 รายการ ซึ่งรวมถึงผลงานด้านเทคโนโลยีประยุกต์ 236 รายการ มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 1,792 ฉบับ ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 426 รายการ สัญญาซื้อขายเทคโนโลยีมีมูลค่ารวม 5.482 พันล้านหยวน เมืองนี้มีห้องปฏิบัติการทดสอบผลิตภัณฑ์ 126 แห่ง และผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ 17 รายการ
การศึกษา
ในปี 2025 มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนในระดับอุดมศึกษาปกติ 14,100 คน (จากจำนวนนักศึกษาทั้งหมด 34,100 คน); การศึกษาระดับอาชีวศึกษาตอนปลาย 26,200 คน (จากจำนวนนักศึกษาทั้งหมด 59,900 คน); โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายปกติ 67,900 คน (จากจำนวนนักศึกษาทั้งหมด 189,400 คน); โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 134,200 คน (จากจำนวนนักศึกษาทั้งหมด 392,900 คน); และโรงเรียนประถมศึกษา 86,400 คน (จากจำนวนนักศึกษาทั้งหมด 652,700 คน) อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 102.75% และอัตราการเข้าเรียนรวมในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอยู่ที่ 97%
บริการด้านวัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองหยูหลินมีห้องสมุดสาธารณะ 8 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 8 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 12 แห่ง และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 2 แห่ง นอกจากนี้ยังมีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ให้บริการในพื้นที่ 6 แห่ง โดยมีอัตราการครอบคลุมประชากรทางวิทยุและโทรทัศน์อยู่ที่ 99.26% และ 99.46% ตามลำดับ
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2025 เมืองหยูหลินมีสถานพยาบาล 3,567 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 97 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 113 แห่ง และคลินิกหมู่บ้าน 1,763 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 46,620 คน และเตียงผู้ป่วย 48,695 เตียง
กีฬา
ในปี 2025 นักกีฬาจากเมืองหยูหลินได้รับ 5 เหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 15 (2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง) และ 185 เหรียญรางวัลจากการแข่งขันระดับภูมิภาค (71 เหรียญทอง 57 เหรียญเงิน 57 เหรียญทองแดง)
ประกันสังคม
ในปี 2025 การจ้างงานใหม่ในเขตเมืองเพิ่มขึ้นเป็น 53,500 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 36,412 หยวน (ประมาณ 5,060 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 46,978 หยวน (ประมาณ 6,525 ดอลลาร์สหรัฐ) และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้ 25,354 หยวน (ประมาณ 3,520 ดอลลาร์สหรัฐ) อัตราส่วนรายได้ระหว่างเมืองและชนบทอยู่ที่ 1.85 ลดลง 0.04 ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุม 3.6466 ล้านคน และระบบประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 5.9068 ล้านคน
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2025 ความเข้มข้นเฉลี่ยรายปีของ PM2.5 อยู่ที่ 27.2 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร คุณภาพเสียงโดยรอบในเวลากลางวันได้รับการจัดอันดับว่า "ดี" ใน 40% ของเขตปกครอง และ "ปานกลาง" ใน 60%
การขนส่ง
ทางหลวง
ในปี 2025 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 13,844.99 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 601.90 กิโลเมตร การขนส่งสินค้าทางทางหลวงมีปริมาณรวม 287 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 5.1% จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 1.0132 ล้านคัน เพิ่มขึ้น 1.6%
ทางรถไฟ
เมืองหยูหลินมีเส้นทางรถไฟความเร็วสูงให้บริการหลายสาย ได้แก่ รถไฟความเร็วสูงหนานหนิง-จ้านเจียง (ช่วงหนานหนิง-หยูหลิน และหยูหลิน-เชินซี), รถไฟลี่จ้าน, รถไฟหลัวจ้าน และรถไฟหยูเทีย โดยมีสถานีต่างๆ ได้แก่ หยูหลิน, หยูหลินเหนือ, ซิงเย่ใต้, ลู่ฉวน, ซิงเย่, โบไป่, เหวินตี้, อำเภอหรง และเป่ยหลิว ระยะทางการให้บริการรวม 378 กิโลเมตร รวมถึงรถไฟความเร็วสูง 56 กิโลเมตร ส่วนรถไฟความเร็วสูงหนานจู ช่วงหนานหนิง-หยูหลิน เปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2024
การขนส่งทางน้ำ
ในเดือนธันวาคม 2023 ท่าเรือน้ำหยูหลินได้เปิดทำการอย่างเป็นทางการ ทำให้หยูหลินเปลี่ยนสถานะจากเมืองที่อยู่ห่างจากชายฝั่งกลายเป็นเมืองชายฝั่งทะเล ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางน้ำรวมอยู่ที่ 1.078 ล้านตัน ลดลง 17.3%
การบิน
สนามบินหยูหลินฟู่เมี่ยนมีอาคารผู้โดยสารขนาด 21,100 ตารางเมตร สะพานเทียบเครื่องบิน 5 แห่ง จุดจอดเครื่องบินระดับ C 7 แห่ง และรันเวย์ยาว 2,600 เมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 1.5 ล้านคนต่อปี และขนส่งสินค้าได้ 5,000 ตัน
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ประเพณีเทศกาล
เทศกาลโคมไฟหมู่บ้านปานหลง ซึ่งจัดขึ้นในวันที่สองของเดือนสองตามปฏิทินจันทรคติ ณ เมืองกู่เฉิง อำเภอลู่ฉวน มีประวัติยาวนานเกือบ 200 ปี กิจกรรมต่างๆ ประกอบด้วย การแสดงเชิดสิงโต การแสดงกายกรรม การแสดงมายากล การจุดพลุ และการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ ส่วนข้าวผัดไป๋ซาน ซึ่งเป็นอาหารเทศกาลยอดนิยมในหยูโจว ซิงเย่ และฟู่เมี่ยน ก็เป็นอาหารหลักในช่วงปีใหม่มานานหลายศตวรรษ โดยมีบันทึกอยู่ในหนังสือรายชื่อเมืองหยูหลินสมัยราชวงศ์ชิง
วรรณกรรมและศิลปะ
ยูลินบาอิน (หรือเรียกอีกชื่อว่า กุ้ยหนานบาอิน) เป็นวงดนตรีเป่าและตีกลองแบบดั้งเดิมของจีนสมัยฮั่น และเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ มีต้นกำเนิดมาจากดนตรีในราชสำนักและกองทัพสมัยฉิน-ฮั่น เป็นที่รู้จักในนาม "ซิมโฟนีแห่งกวางซีตะวันออกเฉียงใต้" โดดเด่นด้วยการแสดงที่ไพเราะ มีชีวิตชีวา และรื่นเริง ส่วนลู่ฉวนไอซี เป็นรูปแบบการแสดงละครที่ใช้ภาษาฮักกาถิ่นลู่ฉวน โดยนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการทำงาน ชีวิต และความรักของชาวฮักกา
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นแมกโนเลีย (ยู่หลาน) และดอกไม้ประจำเมืองคือต้นเฟื่องฟ้า
วัฒนธรรมที่โดดเด่น
เมืองหยูหลิน ซึ่งมีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์ในฐานะ "เมืองเก่าแก่พันปี เมืองหลวงแห่งหลิงหนาน" ผสมผสานวัฒนธรรมหลิงหนาน วัฒนธรรมฮักกา วัฒนธรรมชาวจีนโพ้นทะเล และวัฒนธรรมการค้าเข้าด้วยกัน หยูหลินเป็นเมืองที่มีประชากรฮักกามากที่สุดในกวางซี และเป็นหนึ่งในเมืองฮักกาที่สำคัญของโลก โดยมีชาวฮักกาอาศัยอยู่ประมาณ 4 ล้านคน (ประมาณ 54% ของประชากรทั้งหมด) อำเภอโบไบเป็นอำเภอที่มีประชากรฮักกามากที่สุดในโลก หยูหลินประสบความสำเร็จในการได้รับสิทธิ์เป็นเจ้าภาพการประชุมฮักกาโลกครั้งที่ 35
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ สิ้นปี 2024 เมืองหยูหลินมีรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 2 รายการ และระดับเขตปกครองตนเอง 41 รายการ ดนตรีพื้นบ้านประเภทบรรเลงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า ชุยต้า (กวางซีบายิน) ซึ่งแพร่หลายในกวางซี ได้รับการขึ้นทะเบียนในชุดที่สามของระดับชาติในปี 2011 ส่วนงิ้วเก็บชาแห่งกุ้ยหนาน ซึ่งถ่ายทอดจากเจียงซีตอนใต้ไปยังโบไบในปลายราชวงศ์หมิง และพัฒนาเป็นรูปแบบการแสดงละครอิสระในสมัยราชวงศ์ชิง ได้รับการขึ้นทะเบียนในชุดแรกของระดับชาติในปี 2006
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
ยู่หลินมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์และสวยงามกว่า 120 แห่ง รวมถึงวนอุทยานแห่งชาติดารงชาน ศาลาเจิ้นหวู่ ถ้ำกู่โหลว และเมืองวัฒนธรรมหยุนเทียน พื้นที่สวยงามที่โดดเด่น ได้แก่ จุดชมวิว Beiliu Tongshi Ridge, ศาลา Rongxian Jinglue Terrace Zhenwu, สะพาน Bobai Tianxian และวิลล่า Luchuan Xie Lu รวมถึงที่พักอาศัยในอดีตของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่น Liu Yongfu, Zhu Xi'ang, Wang Li, Li Mingrui, Yu Zuoyu และ Huang Xuchu
อาหารพิเศษ
หมูตุ๋นแดงหลิวฟู่ ใช้หมูสามชั้นคุณภาพเยี่ยม นำมาทอดและนึ่งจนได้เป็นเมนู "ห้าชั้น" อันเป็นเอกลักษณ์ เสิร์ฟพร้อมบัควีทเปรี้ยวและผักดอง ไก่เสินหวงเป็นเมนูขึ้นชื่อของแบรนด์ไก่ซานหวงแห่งหยูหลิน โดดเด่นด้วยหนังบาง กระดูกเล็ก และเนื้อนุ่ม แปดเมนูเลิศรสซิงเย่ รวบรวมอาหารพื้นเมืองขึ้นชื่อ ทั้งหมูตุ๋น เนื้อรมควัน และผักดอง เมนูไส้เปลือกส้มโอ เป็นความทรงจำร่วมกันของอำเภอหรง ใช้เปลือกส้มโอจากเมืองซาเถียน ยัดไส้ด้วยหมูและเครื่องปรุงรส
บุคคลสำคัญ
เมืองหยูหลินได้บ่มเพาะบุคคลผู้มีความสามารถโดดเด่นมากมาย หลี่ หมิงรุ่ย (ค.ศ. 1896–1931) ชาวเมืองเป่ยหลิว อดีตแม่ทัพฝ่ายกุ้ยหลิน เป็นผู้นำการก่อจลาจลที่ไป่เซ่และหลงโจว และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพแดงที่เจ็ด หวัง หลี่ (ค.ศ. 1900–1986) ชาวเมืองโบไป่ เป็นผู้ก่อตั้งภาษาศาสตร์จีนสมัยใหม่และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ตัง หงซิน (ค.ศ. 1929–2005) ชาวเมืองเป่ยหลิว สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน มีส่วนร่วมในโครงการ "ระเบิดสองลูก ดาวเทียมหนึ่งดวง" ของจีน หลี่ จิงเหวิน ชาวเมืองลู่ฉวน เป็นสมาชิกสภาวิศวกรรมแห่งประเทศจีน เหลียง เกอเหลียง แชมป์โลกเทเบิลเทนนิส และเทียน ยู่เหม่ย แชมป์กรีฑาเอเชีย ก็มาจากหยูหลินเช่นกัน
เกียรตินิยมระดับสูง
เมืองหยูหลินเป็นเมืองป่าไม้แห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน และเมืองต้นแบบแห่งชาติสำหรับการสนับสนุนซึ่งกันและกันระหว่างพลเรือนและทหาร (ปี 2020 และ 2025) ในปี 2019 เมืองหยูหลินได้รับการจัดอันดับที่ 86 ในบรรดาเมืองระดับมณฑล 100 อันดับแรกของจีน อันดับที่ 64 ในด้านความสามารถในการแข่งขันสีเขียว และได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองนำร่องด้านการบริโภคทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวระดับชาติในปี 2021
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง



พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม