เมืองฉินโจว
เมืองฉินโจว (Qinzhou City) หรือชื่อเดิมคือเมืองอันโจว (Anzhou) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของกว่างซี บนชายฝั่งทางเหนือของอ่าวเป่ยปู (Beibu Gulf) มีลักษณะเป็นภูมิประเทศเป็นเนินเขาเป็นส่วนใหญ่
เมืองฉินโจว
เมืองฉินโจว หรือชื่อเดิมคือเมืองอันโจว เป็นเมืองระดับจังหวัดในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของกว่างซี บนชายฝั่งทางเหนือของอ่าวเป่ยปู้ มีภูมิประเทศเป็นเนินเขาเป็นส่วนใหญ่ และมีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลอย่างชัดเจน มีพรมแดนติดกับเป่ยไห่และหยูหลินทางทิศตะวันออก หันหน้าเข้าหาอ่าวฉินโจวทางทิศใต้ ติดกับฟางเฉิงกังทางทิศตะวันตก และติดกับหนานหนิงทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 10,897 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 2 เขตเทศบาลและ 2 อำเภอ มีประชากรอาศัยอยู่ถาวรประมาณ 3.3 ล้านคน ตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์ ในเขตมรสุมเอเชียตะวันออก เมืองนี้จึงได้รับรังสีจากดวงอาทิตย์อย่างแรงและมีกระแสลมมรสุมพัดอย่างชัดเจน ได้รับอิทธิพลจากทั้งอ่าวเป่ยปู้ทางทิศใต้และเทือกเขาชิวานต้าซานทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทำให้มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลที่โดดเด่น และเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่ร้อนและชื้นที่สุดของจีน ในปี ค.ศ. 598 เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นฉินโจว เป็นศูนย์กลางสำคัญของวัฒนธรรมหลิงหนานและกวางตุ้ง เป็นถิ่นฐานของชาวฉินเหลียน เป็นเมืองสำคัญทางบกและทางทะเลบนเส้นทางสายไหมใต้ เป็นเมืองแนวหน้าของเขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน และเป็นสมาชิกสำคัญของกลุ่มเมืองอ่าวเป่ยปู ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการขนส่งทางบกและทางทะเลของเขตเศรษฐกิจอ่าวเป่ยปู กวางซี และเป็นทางออกสู่ทะเลที่สะดวกสำหรับภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ด้วยท่าเรือฉินโจวซึ่งเป็นท่าเรือน้ำลึกและเป็นท่าเรือปลอดภาษีระดับชาติ เมืองนี้เป็นที่ตั้งของเขตท่าเรือฉินโจวของเขตการค้าเสรีนำร่องจีน (กวางซี) และจุดสิ้นสุดของคลองผิงหลู สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ อ่าวซานเหนียงและพื้นที่ท่องเที่ยวปาจ้ายโกว ซึ่งทั้งสองแห่งได้รับการจัดอันดับ 4A ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของฉินโจวอยู่ที่ 190.761 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7%
ประวัติศาสตร์
ฉินโจว ซึ่งเดิมชื่ออันโจว เคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเซียงหลังจากฉินซีฮวงรวมหลิงหนานได้สำเร็จในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น (206-111 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรหนานเยว่ ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งอำเภอเหอปู่ขึ้นที่นี่ ในช่วงยุคสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของรัฐอู๋ ในปี 228 คริสต์ศักราช ซุนกวนได้เปลี่ยนชื่อมณฑลเหอปู่เป็นมณฑลจูกวน ต่อมาได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งในสมัยซุนเหลียง
ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นหลายมณฑล ในปี ค.ศ. 532 เมืองอันโจวถูกก่อตั้งขึ้นจากส่วนต่างๆ ของมณฑลซงโช่วและซงกวง ในปี ค.ศ. 598 (ราชวงศ์สุย ปีที่ 18 แห่งรัชสมัยไคหวง) อันโจวถูกเปลี่ยนชื่อเป็นฉินโจวเนื่องจากความขัดแย้งเรื่องชื่อ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเมือง ในสมัยราชวงศ์ถังมีการปรับโครงสร้างการปกครอง โดยย้ายที่ตั้งของมณฑลไปยังอำเภอหลิงซานในปี ค.ศ. 636 ในสมัยห้าราชวงศ์ พื้นที่นี้เป็นของราชวงศ์ฮั่นใต้
ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่งจนถึงราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นเหลียนโจวและฉินโจว ในปี ค.ศ. 972 (สมัยราชวงศ์ซ่ง) หลายอำเภอถูกรวมเข้าด้วยกัน ในสมัยราชวงศ์ชิง ฉินโจวกลายเป็นมณฑลที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงในปี ค.ศ. 1888 โดยมีการเพิ่มอำเภอฟางเฉิงเข้ามา ในสมัยสาธารณรัฐ พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นอำเภอฉินเซียน หลิงซาน และเหอปู่ ภายใต้การปกครองของมณฑลกวางตุ้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 1965 เขตอำนาจการปกครองได้สลับไปมาระหว่างมณฑลกวางตุ้งและกวางซี เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1994 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งฉินโจวเป็นเมืองระดับมณฑล และเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 ตุลาคม ในปี ค.ศ. 2010 เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีท่าเรือฉินโจวได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติ
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2568 เมืองฉินโจวประกอบด้วยเขตเทศบาล 2 เขต (ฉินหนานและฉินเป่ย) และอำเภอ 2 แห่ง (หลิงซานและปู่เป่ย) รวม 54 เมือง 12 ตำบล 154 ชุมชน และ 887 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 11 ถนนหย่งฟู่ตะวันออก เขตฉินเป่ย
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองฉินโจวตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของมณฑลกวางซี บนชายฝั่งทางเหนือของอ่าวเป่ยปู ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 107 องศา 27 นาที ถึง 109 องศา 56 นาที และละติจูดเหนือ 21 องศา 35 นาที ถึง 22 องศา 41 นาที มีพื้นที่ทั้งหมด 10,897 ตารางกิโลเมตร และมีชายฝั่งยาว 562.64 กิโลเมตร
ภูมิประเทศ
เมืองฉินโจวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของที่ราบสูงจีนตอนใต้ ซึ่งมีโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเนินเขา โดยมีเทือกเขาชิวานต้าซานเป็นจุดยึดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นเนินเขาสูงปานกลาง บริเวณตอนกลางเป็นเนินเขาเตี้ยและที่ราบลุ่มน้ำ และทางทิศใต้เป็นที่ราบชายฝั่ง รวมถึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฉินเจียง ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ภูมิประเทศลดระดับลงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปทางใต้ ภูเขาที่มีความสูงเกิน 500 เมตร ครอบคลุมพื้นที่เพียง 0.22 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่เนินเขาเตี้ยที่มีความสูงต่ำกว่า 100 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ 60.89 เปอร์เซ็นต์
ภูมิอากาศ
เมืองฉินโจวตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์ในเขตมรสุมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จึงได้รับรังสีจากดวงอาทิตย์อย่างรุนแรงและมีการหมุนเวียนของลมมรสุมอย่างเด่นชัด ได้รับอิทธิพลจากอ่าวเป่ยปูและเทือกเขาชิวานต้าซาน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลที่โดดเด่น ส่งผลให้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่ร้อนที่สุดและชื้นที่สุดของจีน
อุทกวิทยา
เมืองฉินโจวมีแม่น้ำอิสระ 32 สายไหลลงสู่ทะเล รวมความยาวทั้งหมด 2,794 กิโลเมตร โดยมีความหนาแน่นของเครือข่ายแม่น้ำอยู่ที่ 0.6 กิโลเมตรต่อตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายหลักสามสาย ได้แก่ แม่น้ำหม่าหลิงเจียง แม่น้ำฉินเจียง และแม่น้ำต้าเฟิงเจียง ไหลจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ลงสู่บริเวณอ่าวฉินโจว ความยาวลำน้ำสายหลักรวมกันภายในเมืองคือ 307.4 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 4,164 ตารางกิโลเมตร และปริมาณน้ำไหลบ่าต่อปี 6.48 พันล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำใต้ดินมีทั้งหมดประมาณ 1.608 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีน้ำที่ใช้ได้ประมาณ 482 ล้านลูกบิดเมตร น้ำผิวดินมีอยู่มากมาย โดยมีปริมาณน้ำไหลจากแม่น้ำต่อปี 6.48 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำที่ใช้ได้ต่อหัวประชากรอยู่ที่ประมาณ 4,772 ลูกบิดเมตร แม่น้ำฉินเจียงมีปริมาณน้ำไหลลงสู่ทะเลต่อปี 2.03 พันล้านลูกบิดเมตร แม่น้ำหม่าหลิงเจียง 2.59 พันล้านลูกบิดเมตร และแม่น้ำต้าเฟิงเจียง 1.86 พันล้านลูกบิดเมตร
ทรัพยากรทางทะเล
จังหวัดฉินโจวมีชายฝั่งยาว 562.64 กิโลเมตร และพื้นที่ทะเล 1,649 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะ 294 เกาะ รวมถึงเกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่ 6 เกาะ ชายฝั่งที่เหมาะสำหรับการทำท่าเรือยาว 86.1 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงชายฝั่งน้ำลึก 54.5 กิโลเมตร ความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลมีความอุดมสมบูรณ์ โดยมีปลา 326 ชนิด กุ้ง 35 ชนิด ปู 191 ชนิด และหอย 178 ชนิด ทะเลเหมาเหวย์ซึ่งมีพื้นที่ 135 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งรวบรวมและเพาะเลี้ยงลูกหอยนางรมธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของจีน มีชื่อเสียงในด้านหอยนางรม ปูทะเล กุ้ง และปลากะรัง
ทรัพยากรสัตว์
จังหวัดฉินโจวมีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 271 ชนิด จาก 76 วงศ์ รวมถึงสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 7 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 21 ชนิด นก 186 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 62 ชนิด สัตว์คุ้มครองระดับชาติส่วนใหญ่พบในภูเขาหลิวหวานในอำเภอผู่เป่ย ภูเขาหวังกังในอำเภอฉินเป่ย และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติป่าชายเลนทะเลเหมาเหวย
ทรัพยากรแร่
เหมืองฉินโจวได้ระบุแร่ธาตุ 46 ชนิดในแหล่งแร่และการเกิดแร่ 176 แห่ง โดย 46 แห่งเป็นแหล่งแร่ขนาดเล็กขึ้นไป แหล่งแร่ที่สำคัญ ได้แก่ เหมืองยิปซัมขนาดใหญ่ (เหมืองยิปซัมฉินหลิง) แหล่งแร่ตะกั่ว-สังกะสีและแร่หายากขนาดกลาง รวมถึงถ่านหิน ดินเหนียวเซรามิก หินน้ำมัน แมงกานีส เหล็ก ไทเทเนียม และดินขาว
ประชากร
ณ สิ้นปี 2566 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 4.2059 ล้านคน และประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 3.3163 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 44.91 เปอร์เซ็นต์ ณ สิ้นปี 2567 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 4.2133 ล้านคน และประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 3.3323 ล้านคน (อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 45.63 เปอร์เซ็นต์) ณ สิ้นปี 2568 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 4.1996 ล้านคน และประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 3.3027 ล้านคน (อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 46.37 เปอร์เซ็นต์) อัตราการเติบโตตามธรรมชาติลดลงเล็กน้อยเหลือ -0.34 ต่อพันคนในปี 2568 เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์หลักสองกลุ่มคือ จ้วงและฮั่น รวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ อีก 42 กลุ่ม เช่น เหยา เมี่ยว จิง และตง กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยมีจำนวนประมาณ 477,000 คน (11.3 เปอร์เซ็นต์) โดยประชากรจ้วงมีจำนวน 460,000 คน (11 เปอร์เซ็นต์)
การเมือง
เมืองนี้บริหารงานภายใต้โครงสร้างการบริหารแบบจีนมาตรฐาน โดยมีคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองฉินโจวและรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองฉินโจวเป็นผู้นำ และการปกครองสอดคล้องกับกรอบการปกครองตนเองระดับภูมิภาคของกวางซี
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองฉินโจวอยู่ที่ 190.761 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ในปี 2024 อุตสาหกรรมขั้นต้น อุตสาหกรรมขั้นกลาง และอุตสาหกรรมขั้นที่สาม มีส่วนร่วม 39.85 พันล้าน 64.968 พันล้าน และ 83.078 พันล้านหยวน ตามลำดับ คิดเป็น 21.2 เปอร์เซ็นต์ 34.6 เปอร์เซ็นต์ และ 44.2 เปอร์เซ็นต์ของ GDP GDP ต่อหัวอยู่ที่ 56,522 หยวน (ประมาณ 7,800 ดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 17.2 เปอร์เซ็นต์ รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 9.085 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.4 เปอร์เซ็นต์ รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 31.301 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.32 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 14.1 เปอร์เซ็นต์
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 มีการเพาะปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 191,000 เฮกตาร์ โดยมีผลผลิต 957,500 ตัน (เพิ่มขึ้น 0.9 เปอร์เซ็นต์) อ้อยปลูกบนพื้นที่ 38,180 เฮกตาร์ ผัก 106,630 เฮกตาร์ สวนผลไม้ 168,510 เฮกตาร์ และสวนชา 7,610 เฮกตาร์ ผลผลิตผลไม้สวนครัวอยู่ที่ 3.1805 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 3.2 เปอร์เซ็นต์) การผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 374,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 0.6 เปอร์เซ็นต์) และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 645,900 ตัน (เพิ่มขึ้น 2.2 เปอร์เซ็นต์)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมเติบโตขึ้น 0.8 เปอร์เซ็นต์เหนือระดับที่กำหนดไว้ ภาคเหมืองแร่เติบโต 51.7 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ภาคการผลิตทรงตัว ภาคส่วนที่เติบโตอย่างโดดเด่น ได้แก่ การผลิตรถยนต์ (เพิ่มขึ้น 41.2 เปอร์เซ็นต์) เครื่องจักรไฟฟ้า (เพิ่มขึ้น 99.7 เปอร์เซ็นต์) และการผลิตอาหาร (เพิ่มขึ้น 26.7 เปอร์เซ็นต์) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างเติบโต 13.0 เปอร์เซ็นต์ โดยมีบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่มีคุณสมบัติครบถ้วน 302 แห่ง รายได้จากภาคอุตสาหกรรมเหนือระดับที่กำหนดไว้ลดลง 3.4 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่การใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนาเพิ่มขึ้น 6.6 เปอร์เซ็นต์
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 17.044 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.1 เปอร์เซ็นต์) การขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์อยู่ที่ 12.722 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.4 เปอร์เซ็นต์) ที่พักและอาหารอยู่ที่ 2.3 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.9 เปอร์เซ็นต์) การเงินอยู่ที่ 5.685 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.2 เปอร์เซ็นต์) และอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 9.345 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.0 เปอร์เซ็นต์) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 51.13 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.8 เปอร์เซ็นต์ การค้าส่งออกและนำเข้ารวมอยู่ที่ 82.512 พันล้านหยวน (ประมาณ 11.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.8 เปอร์เซ็นต์ โดยการค้ากับกลุ่มประเทศอาเซียนอยู่ที่ 14.678 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 72.7 เปอร์เซ็นต์) ยอดเงินฝากของสถาบันการเงิน ณ สิ้นปีอยู่ที่ 196.586 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดเงินกู้อยู่ที่ 191.92 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 3.401 พันล้านหยวน (ประมาณ 469 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.5 เปอร์เซ็นต์
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 เมืองนี้ได้จัดโครงการวิจัยและพัฒนาของเทศบาล 29 โครงการ และประสบความสำเร็จในการจดสิทธิบัตรที่สูงกว่าระดับจังหวัดจำนวน 167 รายการ อนุมัติสิทธิบัตร 1,062 รายการ (สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 172 รายการ เพิ่มขึ้น 8.0 เปอร์เซ็นต์) และบันทึกสัญญาเทคโนโลยี 468 ฉบับ รวมมูลค่า 4.02 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 65.6 เปอร์เซ็นต์) ห้องปฏิบัติการเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำและวัสดุเคมีสีเขียวใหม่ของกวางซีได้รับการอนุมัติ และรับรองวิสาหกิจไฮเทคระดับชาติ 55 แห่ง
การศึกษา
ในปี 2024 มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนระดับปริญญาตรี 221 คน และนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 601 คน ส่วนการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั่วไปมีนักศึกษาลงทะเบียน 15,600 คน และนักศึกษาลงทะเบียน 45,300 คน การศึกษาระดับอาชีวศึกษาตอนปลายมีนักศึกษาลงทะเบียน 10,600 คน โรงเรียนมัธยมปลายมีนักศึกษาลงทะเบียน 29,300 คน และนักศึกษาลงทะเบียน 85,500 คน โรงเรียนมัธยมต้นมีนักศึกษาลงทะเบียน 72,100 คน และนักศึกษาลงทะเบียน 213,900 คน และโรงเรียนประถมศึกษามีนักศึกษาลงทะเบียน 58,000 คน และนักศึกษาลงทะเบียน 405,000 คน อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปี อยู่ที่ 104.28 เปอร์เซ็นต์
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฉินโจวมีห้องสมุดสาธารณะ 5 แห่ง และศูนย์วัฒนธรรมระดับอำเภอขึ้นไป 5 แห่ง สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 3 แห่ง และครัวเรือนที่รับชมเคเบิลทีวี 63,000 ครัวเรือน การเข้าถึงวิทยุครอบคลุม 99.62 เปอร์เซ็นต์ และการเข้าถึงโทรทัศน์ครอบคลุม 95.54 เปอร์เซ็นต์ ห้องสมุดเทศบาลเมืองฉินโจวเป็นห้องสมุดชั้นหนึ่งของประเทศ
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2567 มีสถานพยาบาลทั้งหมด 1,679 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 44 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 958 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์มีจำนวน 26,488 คน รวมทั้งแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 8,423 คน และมีเตียงผู้ป่วยรวม 25,489 เตียง
กีฬา
ในปี 2024 ทางเมืองได้ลงทุนในกิจกรรมด้านกีฬาเพื่อประชาชนระดับชาติ และจัดเตรียมสถานที่สำหรับการแข่งขันเบรกแดนซ์และวอลเลย์บอลชายหาดในงานกีฬาเยาวชนแห่งชาติ โดยสถานที่เล่นกีฬาสาธารณะเปิดให้เข้าใช้บริการได้ฟรีหรือในราคาประหยัด
ประกันสังคม
ในปี 2024 ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุมพนักงานในเมือง 411,300 คน และผู้อยู่อาศัยในเขตเมืองและชนบท 1.74 ล้านคน ระบบประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 3.64 ล้านคน ผู้ถือบัตรประกันสังคมมีจำนวน 3.77 ล้านคน เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 638 แห่ง มีเตียง 6,244 เตียง และชุมชน 154 แห่ง ซึ่งครอบคลุมการให้บริการถึง 99.35 เปอร์เซ็นต์
การขนส่ง
ทางหลวง
ณ สิ้นปี 2567 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 11,029.76 กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 368.88 กิโลเมตร) ซึ่งรวมถึงทางด่วน 580.87 กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 133.25 กิโลเมตร) ระยะทางการให้บริการทางรถไฟรวม 457 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงรถไฟความเร็วสูง 208 กิโลเมตร
ทางรถไฟ
สถานีรถไฟฉินโจวตะวันออกเปิดให้บริการในปี 2557 ทำให้มีรถไฟความเร็วสูงเข้ามาให้บริการ ในปี 2562 สถานีศูนย์กลางการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ทางรถไฟฉินโจวเริ่มดำเนินการ ซึ่งช่วยแก้ปัญหาคอขวดของการขนส่งทางรางและทางทะเลในระยะสุดท้าย สถานีท่าเรือฉินโจวตะวันออกกลายเป็นศูนย์กลางของบริการขนส่งทางรางและทางทะเลแบบบูรณาการของระเบียงการค้าทางบกและทางทะเลระหว่างประเทศสายใหม่ โดยมีกำลังการขนส่งเพิ่มขึ้นจาก 150,000 TEU ต่อปี เป็น 1,050,000 TEU และปริมาณการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์แตะระดับ 210,000 TEU ในปี 2563
การขนส่งทางน้ำ
โครงการสำคัญที่สร้างเสร็จแล้ว ได้แก่ ท่าเทียบเรือถ่านหินกัวโถว คลองจิงกู่เจียง และทางเข้าท่าเทียบเรือน้ำมันขนาด 300,000 ตัน ปัจจุบันท่าเรือมีท่าเทียบเรือขนาดมากกว่า 10,000 ตัน จำนวน 41 ท่า โดยมีกำลังการรองรับสินค้า 120 ล้านตัน ในปี 2024 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรือสูงถึง 208 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 7.5 เปอร์เซ็นต์) โดยมีปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 6.96 ล้าน TEU (เพิ่มขึ้น 12.1 เปอร์เซ็นต์) คลองผิงหลู ซึ่งเป็นคลองเชื่อมทะเลแห่งแรกของจีนนับตั้งแต่คลองแกรนด์คาแนล เป็นโครงการหลักของระเบียงการค้าทางบกและทางทะเลระหว่างประเทศสายใหม่ โดยมีการลงทุนรวม 72.7 พันล้านหยวน (ประมาณ 10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การก่อสร้างเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม 2022 และมีแผนจะแล้วเสร็จส่วนใหญ่ภายในสิ้นปี 2026
ระบบขนส่งสาธารณะ
รถโดยสารปรับอากาศเริ่มให้บริการในปี 2556 ต่อมาในปี 2559 รถโดยสารประจำทางถูกแทนที่ด้วยรถยนต์พลังงานใหม่ทีละน้อย และรถโดยสารไฟฟ้าล้วนเริ่มให้บริการในปี 2561 ภายในสิ้นปี 2564 รถโดยสารพลังงานใหม่มีสัดส่วนมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนรถโดยสารทั้งหมด ในเดือนมกราคม 2562 โครงการรถโดยสารประจำทางในเมืองท่าเรือฉินโจวได้เริ่มดำเนินการ โดยมีรถโดยสารพลังงานใหม่ 100 คัน ครอบคลุม 10 เส้นทาง และในเดือนมีนาคม 2563 เส้นทางรถโดยสารประจำทางจากสถานีรถไฟฉินโจวตะวันออกไปยังปาจายโกวได้เปิดให้บริการ ซึ่งเป็นเส้นทางรถโดยสารประจำทางเชื่อมเมืองกับชนบทเส้นแรกของเมือง
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองฉินโจวเป็นศูนย์กลางสำคัญของวัฒนธรรมกวางตุ้ง (กวางฟู่) และเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มย่อยฉินเหลียนของชาวกวางตุ้ง
ภาษาถิ่น
กลุ่มชาติพันธุ์หลักคือชาวฮั่นและชาวจ้วง ชุมชนชาวฮั่นในชนบทส่วนใหญ่ใช้ภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาฮักกา โดยบางส่วนใช้ภาษาถิ่นทางเหนือที่เรียกว่าภาษามาตรฐานฉินโจวและภาษาฮกเกี้ยน ส่วนชุมชนชาวจ้วงส่วนใหญ่พูดภาษาจ้วง โดยหลายคนก็มีความเชี่ยวชาญในภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาฮักกาเช่นกัน พื้นที่ในเมืองโดยทั่วไปใช้ภาษาจีนกวางตุ้ง แม้ว่าภาษาจีนกลางจะเริ่มแพร่หลายมากขึ้นในโรงเรียนและสถานที่สาธารณะ
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฉินโจวมีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 2 โครงการ ระดับภูมิภาค 46 โครงการ และรายการที่เป็นตัวแทนระดับเทศบาลอีก 165 รายการ
งิ้วกวางตุ้ง
งิ้วกวางตุ้งของเมืองฉินโจวกำลังเผชิญกับความท้าทายหลายประการ ได้แก่ ผู้ชมสูงอายุ ช่องว่างในการถ่ายทอด และการขาดแคลนผู้มีความสามารถ ศูนย์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเทศบาลได้จัดตั้งมาตรการอนุรักษ์ ฐานข้อมูลมรดกงิ้วกวางตุ้ง และโครงการที่เป็นระบบเพื่อการปกป้องและถ่ายทอด
ศาสนา
เมืองฉินโจวมีทั้งพุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก คริสต์ศาสนา และความเชื่อพื้นบ้านดั้งเดิม มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่ได้รับอนุญาต 32 แห่ง มีนักบวช 29 รูป และผู้ศรัทธาประมาณ 230,000 คนทั่วทุกอำเภอและเขตปกครอง เมืองนี้มีองค์กรทางศาสนา 8 แห่ง (ระดับเทศบาล 5 แห่ง ระดับอำเภอ 3 แห่ง)
ที่มาของชื่อ
ก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน ฉินโจวเป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตไป่เยว่ หลังจากการรวมชาติของฉินแล้ว ก็เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเซียง ตั้งแต่สมัยฮั่นจนถึงจิน ก็อยู่ภายใต้มณฑลเหอปู่ของเจียวโจว ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการครั้งแรกในรัชสมัยหยวนเจียแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ ในชื่อมณฑลซ่งโช่ว ในปี ค.ศ. 598 (ราชวงศ์สุย ปีที่ 18 แห่งรัชสมัยไคหวง) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นฉินโจว ซึ่งมีความหมายว่า ความเคารพและการเชื่อฟัง และยังคงใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน
จุดชมวิว
ภาพรวม
เมืองฉินโจวมีสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่า 30 แห่ง รวมถึงพื้นที่ชมวิวระดับ 4A หลายแห่ง ได้แก่ อ่าวซานเหนียง บาจ้ายโกว ภูเขาหวังกัง อดีตบ้านพักของเฟิงจื่อไฉและหลิวหย่งฟู่ ประเพณีพื้นบ้านหมู่บ้านต้าหลู ภูเขาหลิวเฟิง และภูเขาอู่หวง แปดทัศนียภาพใหม่ของฉินโจว ได้แก่ สีสันฤดูใบไม้ผลิของหวังกัง ความสง่างามของหลิวเฟิง เส้นทางไข่มุกหลงจิง คฤหาสน์หลิวเฟิง พระอาทิตย์ขึ้นที่หลิงตง เกาะนางฟ้ามาหลาน ทะเลสาบสวรรค์เย่ว์โจว และป่าสนเรียงซ้อน ในปี 2022 เมืองนี้ได้วางแผนโครงการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่สำคัญ 65 โครงการ โดยมีมูลค่าการลงทุนรวมกว่า 173.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
สถานที่ท่องเที่ยวหลัก
แหล่งท่องเที่ยวปาจาโกว เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ ตั้งอยู่ในเทือกเขาชิวานต้าซาน ห่างจากเมืองฉินโจวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 50 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่กว่า 30,000 หมู่ (ประมาณ 450 ตารางเมตร) มีลักษณะเด่นคือ หุบเขาหินทรายและหินดินดานยาว 8 กิโลเมตร บ่อน้ำพุมากกว่า 80 แห่ง โบราณสถานหิน และป่าดึกดำบรรพ์
อ่าวซานเหนียง ในเมืองซีหนิ่วเจียวทางตอนใต้ของเมืองฉินโจว ห่างจากตัวเมืองฉินโจว 38 กิโลเมตร เป็นที่รู้จักในฐานะบ้านเกิดของโลมาขาวจีน และเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องไห่เซี่ย ในปี 2548 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำของกวางซี
ภูเขาหวังกัง ตั้งอยู่ห่างจากเมืองฉินโจวไปทางทิศตะวันตก 48 กิโลเมตร ในเมืองต้าจือ เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฉือหวันต้าซาน มีจุดสูงสุดที่ 994.6 เมตร ได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานป่าไม้ระดับภูมิภาคในปี 1995 และมีพืชพันธุ์หายาก เช่น ดอกคามิเลียสีทองและเฟิร์นต้นไม้ รวมถึงสัตว์ป่า เช่น ลิงใบดำและเสือดาว
แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมพื้นบ้านหมู่บ้านต้าหลู หนึ่งในสามหมู่บ้านโบราณที่มีชื่อเสียงของมณฑลกวางซี โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ครอบคลุมพื้นที่กว่า 220,000 ตารางเมตร ที่นี่อนุรักษ์บทกวีโบราณ 305 บท และได้รับการยกย่องให้เป็นหมู่บ้านบทกวีโบราณแห่งแรกของกวางซีในปี 1999
แหล่งท่องเที่ยวหมู่เกาะหลงเหมิน ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของทะเลเหมาเหวย ห่างจากตัวเมืองประมาณ 25 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญได้แก่ สวนเซียนเต่า คลองเจ็ดสิบสอง และเกาะหลงเหมิน ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด มีประชากรมากกว่า 8,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
เมืองฉินโจวเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองต้นกำเนิดของหอยนางรม กล้วย ลิ้นจี่ และควายของจีน ผลไม้ได้แก่ ลิ้นจี่ ลำไย กล้วย สับปะรด และส้ม ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรได้แก่ ข้าวหลิงซาน ผ้าไหม โป๊ยกั๊ก อบเชย และยางสน ผลิตภัณฑ์ทางทะเลที่มีชื่อเสียงได้แก่ ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงสี่อย่างของอ่าวฉินโจว ได้แก่ หอยนางรม กุ้ง ปูม้า และปลาเก๋า
เครื่องปั้นดินเผาฉินโจวหนี่ซิง หนึ่งในสองสมบัติทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นที่สุดของกวางซี มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,300 ปี อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ ได้แก่ ก๋วยเตี๋ยวขาหมูฉินโจว หอยนางรมทอดหรือผัด และซู่จั่วปา อาหารหมูทอดขึ้นชื่อจากเมืองต้าซี
บุคคลที่มีชื่อเสียง
หนิงฉางเจิ้น (?-627): บุตรชายของหนิงเมิ่งหลี่ หัวหน้าเผ่าซึ่งตระกูลของเขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการฉินโจวสืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นจนถึงราชวงศ์ถัง
หนิงหยวนตี้ (ค.ศ. 644-728): เกิดในอำเภอฉินเจียง มาจากตระกูลหนิงผู้มีชื่อเสียง สืบทอดตำแหน่งห้าชั่วอายุคนและเจ็ดเจ้าเมือง ได้รับการยกย่องเชิดชูด้วยการสร้างวัดหลังเสียชีวิต
เฟิงหมินชาง (ค.ศ. 1747-1806): นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ชิง นักปราชญ์ระดับจินซือ และครูสอนพิเศษประจำราชสำนักจากเมืองต้าซี ประพันธ์บทกวีมากกว่า 2,000 บท
เฟิง จื่อไฉ (ค.ศ. 1818-1903): นายพลต่อต้านฝรั่งเศสในปลายสมัยราชวงศ์ชิง ผู้เอาชนะฝรั่งเศสที่เจิ้นหนานกวน ต่อมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการทหารแห่งยูนนาน
หลิว หย่งฟู่ (ค.ศ. 1837-1917): นายพลชาวฮักกาที่นำกองทัพธงดำต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามจีน-ฝรั่งเศส และต่อสู้กับกองกำลังญี่ปุ่นในไต้หวันระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
Huang Mingtang (1866-1938): ผู้นำทางทหารในยุคปฏิวัติและพรรครีพับลิกันจากเมือง Dasi ซึ่งเข้าร่วมในการลุกฮือของ Zhennanguan และ Yunnan Hekou ของซุนยัตเซ็น
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองฉินโจวได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 200 เมืองที่มีเสน่ห์ที่สุดของจีนประจำปี 2017 อันดับที่ 48 ใน 100 เมืองสีเขียวที่มีศักยภาพในการแข่งขันสูงที่สุดของจีน (ปี 2019) และติดอันดับ 100 เมืองการค้าต่างประเทศชั้นนำของจีน (ปี 2019, 2020) ในปี 2021 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองสุขภาพแห่งชาติและเมืองต้นแบบสภาพแวดล้อมที่ปราศจากสิ่งกีดขวางแห่งชาติ ในปี 2022 นิคมอุตสาหกรรมปิโตรเคมีของเมืองกลายเป็นนิคมอุตสาหกรรมเคมีสีเขียวระดับชาติแห่งแรกในภาคตะวันตกของจีน และในปี 2023 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารแห่งชาติ
เมืองพี่น้อง
เมืองฉินโจวรักษาความสัมพันธ์แลกเปลี่ยนที่เป็นมิตรกับเมืองต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผ่านโครงการริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง และกรอบความร่วมมือจีน-อาเซียน
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง



พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม