ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เป่ยไห่

เป่ยไห่

เป่ยไห่ (Beihai) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองไข่มุก" เป็นเมืองระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวเป่ยปู้ โดยทั่วไปแล้วภูมิประเทศจะสูงกว่าทางตอนเหนือและต่ำกว่าทางตอนใต้

เป่ยไห่

เป่ยไห่ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองไข่มุก" เป็นเมืองระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวเป่ยปู้ ภูมิประเทศโดยทั่วไปสูงกว่าทางเหนือและต่ำกว่าทางใต้ เป็นที่ราบและโล่ง มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมทางทะเลซึ่งมีลักษณะกึ่งเขตร้อนทั่วไป มีพื้นที่ทั้งหมด 3,337 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้บริหารจัดการ 3 เขตและ 1 อำเภอ มีประชากร 1,901,700 คน เป่ยไห่ได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองในปี 1926 เป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญในกลุ่มเมืองอ่าวเป่ยปู้และเขตเศรษฐกิจอ่าวเป่ยปู้ของกว่างซี เคยเป็นท่าเรือสำคัญของ "เส้นทางสายไหมทางทะเล" ในสมัยโบราณและเป็นหนึ่งในท่าเรือการค้าต่างประเทศแห่งแรกๆ ของจีน เมืองเป่ยไห่เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เป็นเมืองเดียวในภาคตะวันตกของจีนที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 14 เมืองชายฝั่งกลุ่มแรกที่เปิดกว้างมากขึ้น และเป็นเมืองเดียวในภาคตะวันตกที่มีท่าเรือน้ำลึก สนามบินที่ใช้งานได้ทุกฤดูกาล รถไฟความเร็วสูง และทางด่วน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 197.404 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2%

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ราชวงศ์ฉินถึงราชวงศ์ชิง

ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้เรียกว่าไป่เยว่หรือหยางเยว่ ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งมณฑลกุ้ยหลิน เซียง และหนานไห่ โดยมีเหอปู่ (พื้นที่รวมถึงเป่ยไห่) อยู่ภายใต้มณฑลเซียง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (111 ก่อนคริสต์ศักราช) ได้มีการก่อตั้งมณฑลเหอปู่ขึ้น ผ่านสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก สามก๊ก จิน ราชวงศ์เหนือและใต้ สุย ถัง ซ่ง หยวน และหมิง พื้นที่นี้เปลี่ยนมือการปกครองบ่อยครั้ง แต่ยังคงอยู่ภายใต้เขตอำนาจของมณฑลเหอปู่ ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง ชื่อเป่ยไห่ปรากฏขึ้นครั้งแรกเมื่อมีกองทหารมาประจำการที่นี่

สาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1912 เป่ยไห่ตกอยู่ภายใต้การปกครองทางทหารของฉินโจว-เหลียนโจว ในปี ค.ศ. 1926 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลเมืองเป่ยไห่ขึ้น ในปี ค.ศ. 1928 รัฐบาลเมืองถูกยุบ และเป่ยไห่กลับไปอยู่ภายใต้เขตอำนาจของอำเภอเหอปู่ ในปี ค.ศ. 1931 เป่ยไห่กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตที่สองของอำเภอเหอปู่ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เกาะเว่ยโจวถูกกองกำลังญี่ปุ่นยึดครอง

สาธารณรัฐประชาชนจีน

เมืองเป่ยไห่ได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ในปี พ.ศ. 2494 ได้กลายเป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของมณฑลกวางตุ้ง จากนั้นถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลกวางซีในปี พ.ศ. 2495 ในปี พ.ศ. 2498 ได้กลับมาอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลกวางตุ้งอีกครั้ง และในปี พ.ศ. 2508 ได้ถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองฉินโจวของมณฑลกวางซี ในปี พ.ศ. 2526 เป่ยไห่ได้รับการฟื้นฟูให้เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองโดยตรงของมณฑลกวางซี ในปี พ.ศ. 2530 อำเภอเหอปู่ถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองของเป่ยไห่ ในปี พ.ศ. 2538 เมืองนี้ได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็น 3 เขต (ไห่เฉิง, หยินไห่, เทียนซานกัง) และ 1 อำเภอ (เหอปู่)

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2024 เทศบาลนครเป่ยไห่บริหารจัดการ 3 เขต (ไห่เฉิง, หยินไห่, เทียนซานกัง) และ 1 อำเภอ (เหอปู่) โดยมี 22 เมือง 1 ตำบล 7 อำเภอ 95 ชุมชน และ 336 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ซอยตะวันออกที่ 2 ถนนเหอผิง เขตไห่เฉิง

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองเป่ยไห่ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของมณฑลกวางซี บนชายฝั่งตะวันออกของอ่าวเป่ยปู ระหว่างละติจูด 108°50′45″–109°47′28″ ตะวันออก และลองจิจูด 20°26′–21°55′34″ เหนือ ติดกับมณฑลกวางตุ้งทางทิศตะวันออก ตรงข้ามกับมณฑลไห่หนานทางทิศใต้ และอยู่ใกล้กับประเทศเวียดนามทางทิศตะวันตก จากท่าเรือเป่ยไห่: 124 ไมล์ทะเลถึงไห่โข่ว 425 ไมล์ทะเลถึงฮ่องกง 157 ไมล์ทะเลถึงไฮฟอง (เวียดนาม) พื้นที่ทั้งหมด: 3,337 ตารางกิโลเมตร

ธรณีวิทยา

พื้นที่นี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของที่ราบสูงจีนตอนใต้ (South China Paraplatform) โดยมีชั้นหินจากยุคไซลูเรียน เดโวเนียน คาร์บอนิเฟอรัส เทอร์เชียรี และควอเทอร์นารี ชั้นหินยุคควอเทอร์นารีปกคลุมพื้นที่ถึง 97%

ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว

แผ่นดินใหญ่เป็นคาบสมุทรรูปทรงคล้ายเขาแรด มีลักษณะราบเรียบและต่ำ (ที่ราบชายฝั่ง) ในขณะที่เกาะต่างๆ (เว่ยโจวและเซี่ยหยาง) เป็นที่ราบสูงภูเขาไฟที่มีระดับความสูงมากกว่าเล็กน้อย ภูมิประเทศลาดเอียงเล็กน้อยจากเหนือจรดใต้ ประกอบด้วยตะกอนหลวมๆ ในยุคควอเทอร์นารี ลักษณะภูมิประเทศชายฝั่งประกอบด้วยทั้งการกัดเซาะของทะเลและการสะสมตัวของตะกอนในทะเล

ภูมิอากาศ

เป่ยไห่มีภูมิอากาศแบบมรสุมทางทะเลที่มีลักษณะกึ่งเขตร้อนทั่วไป ฤดูหนาว (ตุลาคม-มีนาคม) ได้รับอิทธิพลจากมรสุมเหนือ ฤดูร้อน (เมษายน-กันยายน) ได้รับอิทธิพลจากความกดอากาศสูงเขตร้อนและลมใต้ ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงต่อเนื่องกัน มีฤดูร้อนที่ยาวนานและไม่มีฤดูหนาว สภาพอากาศดีตลอดทั้งปี โดยไม่มีความร้อนจัดในฤดูร้อน

อุทกวิทยา

เมืองเป่ยไห่มีชายฝั่งยาวที่มีที่ราบน้ำขึ้นน้ำลงกว้างใหญ่และอ่าวมากมาย เมืองนี้มีพื้นที่ทางทะเลมากกว่า 60,000 ตารางกิโลเมตร รวมถึงพื้นที่ทะเลตื้นและที่ราบน้ำขึ้นน้ำลงภายในเส้นความลึก 10 เมตรกว่า 2,100 ตารางกิโลเมตร (ที่ราบน้ำขึ้นน้ำลงกว่า 500 ตารางกิโลเมตร) แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดคือแม่น้ำซานเหอโข่ว ไหลจากเหนือลงใต้ โดยมีอ่างเก็บน้ำหนิวเว่ยหลิง (ความจุใช้งานได้ 11.3 ล้านลูกบาศก์เมตร) เป็นแหล่งน้ำสำคัญ น้ำใต้ดินมีอยู่มากมายและเป็นแหล่งน้ำจืดหลักของเมือง

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ระบบน้ำผิวดินยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่ มีลำธารสั้นๆ ตามฤดูกาล น้ำใต้ดินเป็นแหล่งน้ำจืดหลัก คลองหูไห่เป็นคลองเทียมที่นำน้ำจากอ่างเก็บน้ำเหอปู่ไปยังคาบสมุทรเป่ยไห่

ทรัพยากรพืช

มีพืชบกมากกว่า 700 ชนิด รวมถึงไม้เศรษฐกิจมากกว่า 50 ชนิด และพืชเศรษฐกิจ 660 ชนิด พืชหายาก ได้แก่ Erythrophleum fordii (พืชคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ) ป่าชายเลนครอบคลุมพื้นที่ 4,701.59 เฮกตาร์ (44.3% ของพื้นที่ทั้งหมดของกวางซี ติดอันดับหนึ่งในภูมิภาคและอันดับสองของประเทศ) โดยมีพันธุ์ไม้ต่างๆ เช่น Bruguiera, Rhizophora, Aegiceras, Avicennia และ Kandelia

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ หมูป่า ตัวนิ่ม สุนัขจิ้งจอก และชะมด นก ได้แก่ นกพิราบ นกกระจอก นกกา นกกระเต็น นกหัวขวาน นกอินทรี และนกอพยพ เช่น นกกระเรียน หงส์ ห่าน และนกนางนวล ปลาในน้ำจืด ได้แก่ ปลาคาร์พ ปลาดุก ปลานิล และปลาช่อน

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่ที่ไม่ใช่โลหะ 14 ชนิด พร้อมพื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนา 59 แห่ง อุดมไปด้วยดินขาว ดินเหนียว และทรายควอตซ์ อ่าวเป่ยปูเป็นหนึ่งในแหล่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติที่สำคัญ 6 แห่งของจีน โดยมีปริมาณสำรองน้ำมันที่พิสูจน์แล้ว 22.56 ล้านตัน และปริมาณสำรองก๊าซธรรมชาติ 35 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณสำรองทรายควอตซ์: 30 ล้านตัน; ยิปซัม: 271 ล้านตัน; ดินเหนียว: 189 ล้านตัน; อิลเมไนต์: 1.26 ล้านตัน

ประชากร

ขนาดประชากร

จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากร 1,853,227 คน ณ สิ้นปี 2024 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 1,845,600 คน (อัตราการเป็นเมือง 38.19%) และประชากรที่อยู่อาศัยมีจำนวน 1,901,700 คน (อัตราการเป็นเมือง 61.52%) ส่วนเขตไห่เฉิงมีประชากรที่อยู่อาศัย 539,200 คน โดยมีอัตราการเป็นเมือง 98.02%

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

มีชนกลุ่มน้อย 46 กลุ่ม รวมทั้งหมด 45,000 คน ชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดสามกลุ่ม (กลุ่มละมากกว่า 1,000 คน) ได้แก่ จ้วง แมนจู และเหยา

การเมือง

เมืองพี่น้อง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 197.404 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2% โครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 12.9:43.7:43.4 (ภาคปฐมภูมิ:ภาคทุติยภูมิ:ภาคตติยภูมิ) ในปี 2024 GDP ต่อหัวอยู่ที่ 99,629 หยวน (ประมาณ 13,840 ดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 2.8% โดยการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 38.6% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 7.817 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.2%) โดยรายได้จากภาษีคิดเป็น 60.5% รายจ่ายภาครัฐอยู่ที่ 21.448 พันล้านหยวน โดย 75.3% ใช้ไปกับด้านการดำรงชีพ

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2567 พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 1.0284 ล้านหมู่ ผลผลิต 325,700 ตัน (เพิ่มขึ้น 1.3%) พื้นที่ปลูกอ้อยอยู่ที่ 486,500 หมู่ ผลผลิต 2.8301 ล้านตัน พื้นที่ปลูกผักอยู่ที่ 769,800 หมู่ ผลผลิต 1.4693 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 4.8%) และผลผลิตผลไม้อยู่ที่ 208,400 ตัน (เพิ่มขึ้น 6.0%)

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมรองอยู่ที่ 88.645 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.2%) คิดเป็น 47.0% ของ GDP และมีส่วนสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจ 50.0%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของภาคบริการอยู่ที่ 72.36 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%) และในปี 2025 มูลค่าเพิ่มอยู่ที่ 85.723 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 8.0%) โดยภาคบริการของเมืองประกอบด้วย การค้า การท่องเที่ยว การเงิน และการขนส่ง

กิจการสังคม

การศึกษา

ณ ปี 2024 เขตเป่ยไห่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการศึกษาที่ครอบคลุมตั้งแต่ระดับก่อนวัยเรียนจนถึงระดับอุดมศึกษา

วัฒนธรรม

เป่ยไห่มีมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าในฐานะท่าเรือต้นทางของเส้นทางสายไหมทางทะเลและศูนย์กลางการค้าต่างประเทศทางประวัติศาสตร์

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพหลายแห่งที่ให้บริการแก่ประชาชน

กีฬา

เมืองนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาและจัดกิจกรรมกีฬาเป็นประจำ

ประกันสังคม

เมืองนี้จัดให้มีระบบประกันสังคม ความช่วยเหลือขั้นพื้นฐานในการดำรงชีวิต และบริการดูแลผู้สูงอายุ นอกจากนี้ยังมีโครงการบำนาญ ประกันสุขภาพ ประกันการว่างงาน และประกันอุบัติเหตุจากการทำงานครอบคลุมประชากรด้วย

การขนส่ง

ทางหลวง

เป๋ยไห่เชื่อมต่อกับหนานหนิง (204 กม.), ชินโจว (106 กม.) และฟางเฉิงกัง (171 กม.) ผ่านทางด่วน เมืองนี้มีโครงข่ายถนนที่ครอบคลุม

ทางรถไฟ

เมืองเป่ยไห่มีระบบรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อกับเมืองหนานหนิงและเมืองสำคัญอื่นๆ

การบิน

สนามบินเป่ยไห่ฟู่เฉิงเป็นสนามบินที่เปิดให้บริการตลอดทั้งปี ทั้งเส้นทางภายในประเทศและระหว่างประเทศ และเป็นหนึ่งในสนามบินสำคัญในภูมิภาคอ่าวเป่ยปู

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ชื่อ "เป่ยไห่" มีความหมายว่า "ทะเลเหนือ" มาจากที่ตั้งของเมืองซึ่งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของอ่าวเป่ยปู

มรดกทางวัฒนธรรม

เมืองเป่ยไห่เป็นท่าเรือสำคัญของเส้นทางสายไหมทางทะเลในสมัยโบราณ และเป็นหนึ่งในท่าเรือการค้าต่างประเทศแห่งแรกๆ ของจีน เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย ซึ่งผสมผสานวัฒนธรรมหลิงหนาน วัฒนธรรมทางทะเล และอิทธิพลจากต่างประเทศเข้าด้วยกัน

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองนี้มีโครงการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับจังหวัดและระดับเทศบาลหลายโครงการ รวมถึงวัฒนธรรมการดำน้ำหาไข่มุกแบบดั้งเดิมและประเพณีพื้นบ้านทางทะเล

จุดชมวิว

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเป่ยไห่ ได้แก่ หาดเงิน (หนึ่งในชายหาดที่สวยที่สุดของจีน) เกาะเว่ยโจว (เกาะภูเขาไฟที่อายุน้อยที่สุดของจีน) ถนนสายเก่า (สถาปัตยกรรมยุคอาณานิคมสมัยราชวงศ์ชิง) และระบบนิเวศทางทะเลของอ่าวเป่ยปู

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

เมืองเป่ยไห่มีชื่อเสียงในเรื่องไข่มุก (โดยเฉพาะ "หนานจู" หรือไข่มุกทางใต้) อาหารทะเล และผลไม้เมืองร้อน

บุคคลสำคัญ

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวลี่เจียงในกุ้ยหลิน

อุทยานธรรมชาติลี่เจียงในเมืองกุ้ยหลิน ตั้งอยู่ในเมืองกุ้ยหลิน เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ แม่น้ำลี่เจีย…

สองแม่น้ำและสี่ทะเลสาบ

อุทยานธรรมชาติสองแม่น้ำสี่ทะเลสาบ - เนินเขาช้าง ตั้งอยู่ในเมืองกุ้ยหลิน เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ อุท…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว