ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองชิงหยวน

เมืองชิงหยวน

เมืองชิงหยวนเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนเหนือของมณฑลตามแนวแม่น้ำเป่ยเจียงตอนกลางและตอนล่าง บริเวณจุดบรรจบของเทือกเขานานหลิงตอนใต้

เมืองชิงหยวน

เมืองชิงหยวนเป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกวางตุ้ง ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนเหนือของมณฑลตามแนวแม่น้ำเป่ยเจียงตอนกลางและตอนล่าง บริเวณจุดบรรจบกันของเทือกเขานานหลิงตอนใต้และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล มีพรมแดนติดกับกว่างโจวและฝอซานทางใต้ มณฑลหูหนานและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงทางเหนือ เมืองเส้ากวนทางตะวันออก และเมืองจ้าวชิงทางตะวันตก มีพื้นที่การปกครอง 19,000 ตารางกิโลเมตร ณ ปี 2024 มีประชากร 3.989 ล้านคน ภาษาหลักที่ใช้มี 4 ภาษา ได้แก่ กวางตุ้ง ฮักกา เหยา และจ้วง เมืองชิงหยวนได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับมณฑลเมื่อวันที่ 7 มกราคม 1988 เป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญของอารยธรรมหลิงหนานและเป็นผู้บุกเบิกการปฏิรูปอุตสาหกรรมของจีน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของชิงหยวนอยู่ที่ 231.747 พันล้านหยวน (ประมาณ 32.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5%

ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ "ชิงหยวน" นั้นไม่มีบันทึกไว้อย่างแน่ชัด แต่จากหลักการตั้งชื่อตามสถานที่แล้ว น่าจะหมายถึง "ชัดเจนและกว้างไกล" โดย "ชิง" แสดงถึงความปรารถนาในความชัดเจนทางการเมือง และ "หยวน" หมายถึงอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาลที่อยู่ห่างไกลจากศูนย์กลางการปกครอง ชิงหยวนยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองฟีนิกซ์" ตามตำนานที่เล่าว่านกฟีนิกซ์เสียสละตัวเองเพื่อช่วยชีวิตผู้คนที่ติดอยู่ในน้ำท่วม เพื่อเป็นการตอบแทนที่มนุษย์ช่วยชีวิตลูกของมัน

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

มนุษย์อาศัยอยู่ในพื้นที่ชิงหยวนมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรไป่เยว่ (ร้อยเยว่)

ราชวงศ์ฉินและฮั่น

ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ฉินซีฮวงได้พิชิตหนานเยว่และก่อตั้งมณฑลต่างๆ ในภูมิภาคหลิงหนาน ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้ก่อตั้งสี่อำเภอในพื้นที่ชิงหยวน และในปี 210 หลังคริสต์ศักราช กวางโจวได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองระดับมณฑล

ราชวงศ์เว่ย ราชวงศ์จิน และราชวงศ์เหนือและใต้

ในปี ค.ศ. 226 ซุนกวนได้ก่อตั้งเมืองกว่างโจว ซึ่งเป็นการใช้ชื่อเมืองนี้ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ เมืองชิงหยวนเคยเป็นที่ตั้งของหน่วยงานบริหารระดับมณฑล 1 แห่ง และระดับเมือง 2 แห่ง

ราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง

ในปี ค.ศ. 590 อำเภอชิงหยวนได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการภายใต้การปกครองของกว่างโจว และคงอยู่ยาวนานเกือบ 1,400 ปี ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เส้นทางตะวันออกกวงหนาน (ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของ "กวางตุ้ง") ได้ถูกก่อตั้งขึ้น และในปี ค.ศ. 1195 เมืองอิงโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอิงเต๋อ

ราชวงศ์หยวน หมิง และชิง

ในสมัยราชวงศ์หยวน ชิงหยวนอยู่ภายใต้เขตการปกครองกวางตุ้งของสำนักเลขาธิการสาขาเจียงซี ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1369) อิงเต๋อถูกลดสถานะเป็นเพียงอำเภอ ในสมัยราชวงศ์ชิง ได้มีการประกาศใช้ชื่อ "มณฑลกวางตุ้ง" อย่างเป็นทางการ และในปี ค.ศ. 1813 ได้มีการจัดตั้งกรมปกครองโดยตรงของฝอกังขึ้น

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น (ค.ศ. 1938-1944) รัฐบาลมณฑลกวางตุ้งได้ย้ายที่ทำการไปยังเมืองเหลียนโจวถึงห้าครั้ง ทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของมณฑลกวางตุ้งชั่วคราว ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 ได้มีการจัดตั้งอำเภอเหลียนหนานขึ้น

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

ปลายปี 1949 อำเภอทั้งหมดในเขตชิงหยวนได้รับการปลดปล่อย เมื่อวันที่ 7 มกราคม 1988 สภาแห่งรัฐอนุมัติให้จัดตั้งชิงหยวนเป็นเมืองระดับมณฑล โดยรวมอำเภอจากกว่างโจวและเส้ากวนเข้าไว้ด้วยกัน และในปี 2012 อำเภอชิงซินได้รับการยกระดับเป็นเขตชิงซิน

หน่วยงานบริหาร

ในปี 2023 ชิงหยวนบริหารจัดการ 2 มณฑล (ฝอกัง หยางชาน) 2 มณฑลปกครองตนเอง (เหลียนหนาน เหยา เหลียนชาน จวง-เหยา) 2 อำเภอ (ชิงเฉิง ชิงซิน) และเมืองระดับเทศมณฑล 2 แห่ง (หยิงเต๋อ เหลียนโจว) ประกอบด้วย 77 เมือง 3 เมืองชาติพันธุ์ และ 5 ตำบล

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองชิงหยวนตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 23°26′56″-25°11′40″ เหนือ และลองจิจูด 111°55′17″-113°55′34″ ตะวันออก มีความยาวจากเหนือจรดใต้ 190 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 230 กิโลเมตร มีพื้นที่ 19,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 10.6% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลกวางตุ้ง

ธรณีวิทยา

ธรณีวิทยาของพื้นที่นี้อยู่ในเขตแนวพับหูหนาน-กวางตุ้งของที่ราบสูงแคทเทย์เซียน โดยมีหินปูน หินทรายแดง หินทรายควอตซ์ และหินแกรนิตเป็นหินหลัก

ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว

ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาชิเคิงคง (1,902 เมตร) ตั้งอยู่บริเวณทางแยกของเทือกเขาหยางซานและเมืองรูหยวน เนินเขาหินปูนที่มีแม่น้ำใต้ดินและถ้ำพบได้ทั่วเทือกเขาหยางซาน อิงเต๋อ และชิงซิน

ภูมิอากาศ

ชิงหยวนมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 18.9-22 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,631-2,149 มิลลิเมตร โดยส่วนใหญ่จะตกในช่วงเดือนเมษายนถึงกันยายน ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ยอยู่ที่ 314 วัน

อุทกวิทยา

แม่น้ำเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำเพิร์ลและแม่น้ำแยงซี ลุ่มน้ำเป่ยเจียงครอบคลุมพื้นที่ 94.7% ของเมือง มีแม่น้ำ 74 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 100 ตารางกิโลเมตร

ดิน

เมืองนี้มีประเภทดิน 11 ประเภท และชนิดดิน 286 ชนิด ประเภทหลัก ได้แก่ ดินเหลืองบนภูเขา ดินแดง ดินแดงลูกรัง และดินทรายตะกอน

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ชิงหยวนมีพื้นที่เสี่ยงภัยทางธรณีวิทยาที่ระบุไว้ 389 แห่ง ภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับสภาพภูมิอากาศ ได้แก่ ความร้อนจัด ฝนตกหนัก และพายุไต้ฝุ่น ในเดือนเมษายน 2567 น้ำท่วมรุนแรง (ปริมาณน้ำฝนมากกว่าปกติ 2.1 เท่า) ได้สร้างความเสียหายให้กับบางส่วนของเมืองเฟยไหลกอร์จ ทำให้ต้องอพยพประชาชนกว่า 45,000 คน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำผิวดินรวม 34.539 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำใต้ดิน 7.987 พันล้านลูกบิดเมตร เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และขนาดกลาง 28 แห่ง โดยมีปริมาณน้ำเก็บกัก 966.53 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมดมีขนาด 1.9035 ล้านเฮกตาร์ ประกอบด้วยพื้นที่เพาะปลูก 175,400 เฮกตาร์ และพื้นที่ป่า 1.4372 ล้านเฮกตาร์

ทรัพยากรชีวภาพ

อุทยานแห่งชาติชิงหยวนเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าบนบก 485 ชนิด และพืชมีท่อลำเลียง 2,439 ชนิด พื้นที่ป่าปกคลุมสูงถึง 69.74% ซึ่งอยู่ในระดับสูงที่สุดแห่งหนึ่งของมณฑลกวางตุ้ง

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 63 ชนิดใน 751 แหล่ง แร่ธาตุอโลหะที่สำคัญ ได้แก่ หินปูนเกรดซีเมนต์ ไพไรต์ และวอลลาสโตไนต์ ส่วนแร่ธาตุโลหะ ได้แก่ เหล็ก ตะกั่ว สังกะสี ทองคำ และแร่หายาก

การเมือง

รัฐบาลเทศบาลดำเนินงานภายใต้คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองชิงหยวน โดยมีสภาประชาชน รัฐบาลประชาชน และสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของประชาชนเป็นสถาบันหลัก

ประชากร

ขนาดประชากร

ข้อมูลปี 2024 ระบุว่ามีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 4.522 ล้านคน และประชากรที่อยู่อาศัย 3.989 ล้านคน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 58.23% โดยประชากรกลุ่มอายุ 0-14 ปี คิดเป็น 23.33% กลุ่มอายุ 15-59 ปี คิดเป็น 60.34% และกลุ่มอายุ 60 ปีขึ้นไป คิดเป็น 16.33%

กลุ่มชาติพันธุ์

เมืองชิงหยวนมีชนกลุ่มน้อยมากที่สุดในบรรดาเมืองระดับมณฑลของกวางตุ้ง โดยมีชนกลุ่มน้อย 42 กลุ่ม รวมประชากร 226,609 คน พื้นที่สำคัญของชนกลุ่มน้อย ได้แก่ อำเภอปกครองตนเองเหลียนหนานและเหลียนซาน

ภาษา

พูดสี่ภาษาหลัก: กวางตุ้ง (49.7% ของประชากร), ฮากกา (ในหยิงเต๋อ, ฝอกัง, หยางซาน), เหยา (ในเหลียนหนาน) และจ้วง (ทางตอนใต้ของเหลียนซาน)

ความเชื่อทางศาสนา

มีการปฏิบัติศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก โปรเตสแตนต์ และอิสลาม โดยมีสถานที่ประกอบพิธีกรรมที่ได้รับอนุญาต 61 แห่ง ลัทธิเต๋าเข้ามาในสมัยราชวงศ์เว่ย-จิน พุทธศาสนาเข้ามาในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ (วัดเฟยไหล ค.ศ. 520) และศาสนาคาทอลิกเข้ามาในปี ค.ศ. 1590 โดยมัตเตโอ ริชชี

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เศรษฐกิจภาคเอกชนของชิงหยวนมีส่วนสนับสนุนรายได้ภาษีมากกว่า 80% และ GDP 60% ในปี 2024 GDP อยู่ที่ 225.307 พันล้านหยวน (ประมาณ 31.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโตขึ้น 3.8% อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 16.1:34.8:49.1 GDP ต่อหัวอยู่ที่ 56,498 หยวน (ประมาณ 7,800 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้ภาษีรวมอยู่ที่ 38.898 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

อุตสาหกรรมหลัก

เมืองชิงหยวนเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของชาดำโลก" และ "บ้านเกิดของไก่หม่าจีน" โดยมีผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการคุ้มครองทางภูมิศาสตร์ระดับชาติถึง 27 รายการ ในปี 2024 ผลผลิตธัญพืชสูงถึง 776,100 ตัน และผลผลิตเนื้อสัตว์ 465,100 ตัน เมืองนี้เป็นผู้จัดหาอาหารที่สำคัญให้กับเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมเติบโต 10.4% อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การผลิตพลังงาน การผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และเคมีภัณฑ์ การผลิตขั้นสูงเติบโต 14.0% และการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 12.9% มีวิสาหกิจด้านวัสดุใหม่กว่า 200 แห่งดำเนินงานในเมืองนี้

อุตสาหกรรมบริการ

ชิงหยวนกำลังสร้างโครงสร้างพื้นฐานอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมมูลค่า 100,000 ล้านหยวน (ประมาณ 13.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2024 ยอดขายปลีกอยู่ที่ 59,336 ล้านหยวน (ประมาณ 8.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปริมาณการนำเข้าส่งออกอยู่ที่ 63,634 ล้านหยวน (ประมาณ 8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินฝากธนาคารอยู่ที่ 362,008 ล้านหยวน และเบี้ยประกันภัยรวมอยู่ที่ 8,974 ล้านหยวน

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 4,558 ฉบับ (รวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 844 รายการ เพิ่มขึ้น 15.0%) เมืองนี้มีวิสาหกิจไฮเทค 588 แห่ง และศูนย์วิจัยวิศวกรรมระดับจังหวัด 169 แห่ง

การศึกษา

อัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาอยู่ที่ 100% และอัตราการเรียนต่อจากระดับมัธยมต้นไปมัธยมปลายอยู่ที่ 92.56%

กิจการวัฒนธรรม

เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง (มีหนังสือ 4.284 ล้านเล่ม) พิพิธภัณฑ์ 13 แห่ง และโรงภาพยนตร์ 35 แห่ง โดยมีสัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุม 99.0%

สื่อข่าว

หนังสือพิมพ์ชิงหยวนเดลี่ ก่อตั้งขึ้นในปี 1990 ได้เติบโตเป็นแพลตฟอร์มสื่อครบวงจรที่มีผู้อ่านและผู้ติดตามมากกว่า 2 ล้านคน

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีสถานพยาบาล 2,820 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 62 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 1,444 แห่ง โดยมีเตียงผู้ป่วย 19,712 เตียง และแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 8,286 คน

กีฬา

เมืองชิงหยวนเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอนปี 2024 (ผู้เข้าร่วม 20,000 คน) และการแข่งขันกรีฑาเยาวชนมณฑลกวางตุ้งปี 2024

ประกันสังคม

จำนวนผู้เข้าร่วมระบบประกันสังคมอยู่ที่ 3.952 ล้านคน การประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 3.939 ล้านคน กองทุนมีรายได้ 19.33 พันล้านหยวน และมียอดเงินคงเหลือสะสม 11.369 พันล้านหยวน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2024 อัตราคุณภาพอากาศดีเยี่ยมอยู่ที่ 96.7% ค่าเฉลี่ย PM2.5 อยู่ที่ 21 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร (ลดลง 8.7%) และค่าเฉลี่ย PM10 อยู่ที่ 35 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร (ลดลง 10.3%)

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองชิงหยวนเป็นที่รู้จักในฐานะ "ประตูสู่สามมณฑล" ตั้งอยู่ห่างจากกว่างโจว 50 กิโลเมตร และห่างจากสนามบินไป่หยุน 30 กิโลเมตร อยู่ในรัศมี "หนึ่งชั่วโมง" ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล เมืองนี้มีทางหลวงรวม 20,774 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วน 1,045 กิโลเมตร (อยู่อันดับ 2 ในมณฑลกวางตุ้ง)

ทางหลวง

เมืองนี้มีทางด่วนสายหลัก 6 สาย ได้แก่ ทางหลวงแห่งชาติ G107, G106, G234, G240, G355, G358 และ G537

ทางรถไฟ

ปัจจุบันมีเส้นทางรถไฟให้บริการ 4 เส้นทาง ได้แก่ รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-กว่างโจว, รถไฟธรรมดาปักกิ่ง-กว่างโจว, รถไฟระหว่างเมืองกว่างโจว-ชิงหยวน (เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2020) และรถไฟแม่เหล็กท่องเที่ยวชิงหยวน (เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2024) รวมระยะทางทั้งหมด 299 กิโลเมตร

การบิน

สนามบินชิงหยวนพึ่งพาสนามบินกว่างโจวไป่หยุน (มีเที่ยวบินรับส่ง 15 เที่ยวต่อวัน) และมีแผนจะสร้างสนามบินสำหรับการบินทั่วไปอีก 3 แห่ง

การขนส่งทางน้ำ

แม่น้ำเป่ยเจียงกำลังได้รับการปรับปรุงเพื่อรองรับเรือขนาด 1,000 ตัน ในปี 2024 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรือแตะระดับ 25.3 ล้านตัน และปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 246,500 TEU (เพิ่มขึ้น 9.3%)

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ ปี 2025 เขตเมืองชิงหยวนมีเส้นทางรถโดยสารประจำทาง 111 เส้นทาง เมืองได้จัดซื้อรถโดยสารไฟฟ้าล้วนจำนวน 517 คัน และสร้างสถานีขนส่งหลายแห่ง

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

ภาพรวม

ชิงหยวนเป็นส่วนสำคัญของเขตวัฒนธรรมกวางฟู่ (กวางตุ้ง) ซึ่งเป็นจุดบรรจบกันของวัฒนธรรมจากที่ราบภาคกลาง หลิงหนาน และจ้วงเหยา อาหารท้องถิ่นผสมผสานอิทธิพลจากกวางตุ้ง ฮักกา และหูหนาน โดยมีอาหารขึ้นชื่อ ได้แก่ ไก่หั่นขาวและปลาสดจากแม่น้ำเป่ยเจียง

ประเพณีเทศกาล

เทศกาลขับร้องของชาวเหยา ซึ่งเป็นประเพณีที่มีมายาวนานกว่า 600 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2549 ส่วนประเพณีการแต่งงานของชาวปายเหยา (ห้าขั้นตอน) ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี 2557

วรรณกรรมและศิลปะ

การรำกลองยาวเล็กของชาวเหยาเหลียนซานและการรำสิงโตไม้ของชาวเหยาเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ หมู่บ้านตันชุนในหยางซานยังคงอนุรักษ์บ้านเรือนแบบดั้งเดิมเกือบ 400 หลังที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยผนังทรงจั่วคล้ายหูกระทะ

วัฒนธรรมกวงฟู่

ชิงหยวนเป็นส่วนหนึ่งของแวดวงวัฒนธรรมกวางตุ้งมาตั้งแต่สมัยโบราณ ตั้งแต่สมัยฉิน-ฮั่นจนถึงสมัยถัง-ซ่ง ชิงหยวนเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความเจริญมากที่สุดในหลิงหนาน ชาวชิงหยวนในปัจจุบันสะท้อนให้เห็นถึงจิตวิญญาณของชาวกวางตุ้งที่ "กล้าที่จะเป็นผู้นำ"

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ในปี 2013 ต้นแมกโนเลียขาวได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ประจำเมือง และดอกพิราบได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำเมือง ซึ่งสอดคล้องกับคำขวัญของเมืองที่ว่า "ไข่มุกแห่งเป่ยเจียง กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปไกล"

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

ณ ปี 2023 เมืองชิงหยวนมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครอง 290 แห่ง (ระดับชาติ 2 แห่ง ระดับมณฑล 35 แห่ง) และโบราณวัตถุที่เคลื่อนย้ายไม่ได้ที่ขึ้นทะเบียนไว้ 1,372 แห่ง นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีหมู่บ้านดั้งเดิม 35 แห่งที่อยู่ในบัญชีรายชื่อระดับชาติอีกด้วย

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองชิงหยวนมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 6 รายการ ระดับมณฑล 39 รายการ และระดับเทศบาล 131 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดกระดับชาติ 2 ราย และระดับมณฑล 26 ราย

จุดชมวิว

ภาพรวม

จุดเด่นด้านการท่องเที่ยว 6 อย่างของเมืองชิงหยวน ได้แก่ บ่อน้ำพุร้อน การล่องแก่ง ทิวทัศน์สวยงาม ถ้ำหินปูน วัฒนธรรมชนเผ่า และอาหารท้องถิ่น เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 45 แห่ง (รวมถึงระดับ 5A 1 แห่ง และระดับ 4A 19 แห่ง) และได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งการล่องแก่งของจีน" และ "เมืองบ่อน้ำพุร้อนของจีน"

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

แม่น้ำใต้ดินเหลียนโจว ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A เพียงแห่งเดียวของเมือง เป็นระบบถ้ำหินปูนที่มีแม่น้ำใต้ดิน หุบเขา และน้ำตก เป็นที่รู้จักในชื่อ "แม่น้ำใต้ดินแห่งแรกของมณฑลกวางตุ้ง" สะพานกระจกสกายวอล์คความยาว 526 เมตร ได้รับบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ได้แก่ ทิวทัศน์ภูเขาเทียนจื่อ และรีสอร์ทจี้ชิงหลี่เซียนหูในเมืองหยิงเต๋อ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ไก่ชิงหยวนหม่า (มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่ง), ชาอิงเต๋อ (หนึ่งในสามชาดำหลักของจีน โดย "อิงหงหมายเลข 9" เคยเสิร์ฟให้แก่ราชวงศ์อังกฤษ), ข้าวเหลียนซาน (เพาะปลูกมากว่า 600 ปี) และเนื้อหมักตงโป (ตากแห้งตามธรรมชาติ มีมากกว่า 20 ชนิด)

อาหารขึ้นชื่อ

อาหารของชิงหยวนผสมผสานรสชาติแบบกวางตุ้ง ฮักกา หูหนาน และภาคเหนือเข้าด้วยกัน เมนูเด่นได้แก่ อาหารทะเลสดจากแม่น้ำเป่ยเจียง ซุปข้าวโพดหยางซาน ข้าวเหนียวในกระบอกไม้ไผ่ของชาวเหยา และหมูรมควันด้วยเฟิร์นภูเขา

การแลกเปลี่ยนภายนอก

เมืองชิงหยวนรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือทางเศรษฐกิจกับพันธมิตรทั้งในและต่างประเทศหลายประเทศ โดยใช้ประโยชน์จากสถานะที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า และจีนแผ่นดินใหญ่

บุคคลสำคัญ

เมืองชิงหยวนเป็นแหล่งกำเนิดของข้าราชการสมัยราชวงศ์ฮั่นอย่างเหอ ตัน, อัครมหาเสนาบดีสมัยราชวงศ์ถังอย่างหลิว จ้าน, กวีสมัยราชวงศ์ถังตอนใต้อย่างเมิ่ง ปินหยู, นายทหารสมัยราชวงศ์หมิงอย่างโม จ้าวหยู, ผู้ตรวจการราชสำนักสมัยราชวงศ์ชิงอย่างกัว อี้ฉาง, แม่ทัพต่อต้านญี่ปุ่นอย่างอู๋ กวงเหลียง, วีรบุรุษการปฏิวัติซินไห่อย่างหลี่ เหวินไค และแม่ทัพแห่งการรุกรานภาคเหนืออย่างเฉิน เคอหยู

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองชิงหยวนได้รับรางวัล "เมืองหลวงแห่งการล่องแก่งของจีน" "เมืองบ่อน้ำพุร้อนของจีน" และ "เมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ" ซึ่งเป็นการยอมรับถึงทรัพยากรด้านการท่องเที่ยวและการพัฒนาเมือง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว ตั้งอยู่ใจกลางเขตหุยเฉิง เมืองหุยโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ภูมิทัศน์ทางธรรมชาติ…

สวนสาธารณะจูไห่จิงซาน

อุทยานภูเขาจิงซาน จูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนจี้ต้าไห่ปินเหนือ เขตเซียงโจว เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นอุทยานภูเขาและพักผ่อนหย่อนใจในเมือ…

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 333 ถนนโด่วเหมินเหนือ ตำบลโด่วเหมิน อำเภอโด่วเหมิน เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยว…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว