ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองซานหมิง

เมืองซานหมิง

เมืองซานหมิง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองเขียว" (ลู่ตู) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลฝูเจี้ยน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลฝูเจี้ยนตอนเหนือ ระหว่างละติจูด 25°30'–27°07' เหนือ และลองจิจูด 116°22'–118°39' ตะวันออก มีพรมแดนติดกับเมืองฝูโจว (ตะวันออก)

เมืองซานหมิง

เมืองซานหมิง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองสีเขียว" (ลู่ตู) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลฝูเจี้ยน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลฝูเจี้ยน ระหว่างละติจูด 25°30'–27°07' เหนือ และลองจิจูด 116°22'–118°39' ตะวันออก มีพรมแดนติดกับฝูโจว (ตะวันออก) ฉวนโจว (ใต้) หลงหยาน (ตะวันตกเฉียงใต้) เจียงซี (ตะวันตก) และหนานผิง (เหนือ) มีพื้นที่ทั้งหมด 22,965 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรถาวร 2,419,000 คน ซานหมิงเป็น "เมืองสีเขียว" ของจีน เมืองป่าไม้แห่งชาติ และเขตสาธิตการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศแห่งชาติ อาณาเขตทั้งหมดประกอบด้วยอำเภอต่างๆ ในอดีตของเขตโซเวียตกลาง ซึ่งเป็นพื้นที่หลักของเขตโซเวียตกลาง และเป็นหนึ่งในสี่จุดเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกลของกองทัพแดง ที่นี่เป็นแหล่งกำเนิดของชาวหมิน การเรียนรู้ของชาวหมิน ครูชาวหมิน แม่น้ำหมินเจียง และบ้านเกิดบรรพบุรุษของชาวฮักกา โดยมีเขตคุ้มครองระบบนิเวศทางวัฒนธรรมฮักกาแห่งชาติ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคมีมูลค่า 251,198 พันล้านหยวน

วิวัฒนาการของชื่อ

ในสมัยโบราณพื้นที่นี้เรียกว่า "ดินแดนไป่เยว่" ศูนย์กลางการปกครองในอดีตคือ "ซานหยวน" ซึ่งเป็นดินแดนของซาเซียน ในปี 1940 ได้มีการจัดตั้งอำเภอซานหยวนขึ้น และในปี 1956 อำเภอซานหยวนและอำเภอหมิงซีได้รวมกัน โดยนำอักษรตัวแรกของชื่อทั้งสองมารวมกันเป็น "ซานหมิง"

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

พบร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์ในยุคหินเก่าตอนปลาย ราชวงศ์เซี่ยชาง: ดินแดนหยางโจว ราชวงศ์โจว: ดินแดนเจ็ดหมิน ราชวงศ์ฉู่: ดินแดนฉู่

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น: อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของมณฑลหมินจงและมณฑลไคว่จี้ ในอำเภอตงเย่ ในปี 260 ราชวงศ์อู่ตะวันออกได้ก่อตั้งมณฑลเจี้ยนอัน ในปี 282 ราชวงศ์จินตะวันตกได้ก่อตั้งมณฑลจินอัน ในปี 379 หนานผิงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเหยียนผิง และมีการก่อตั้งซาเฉิงเป่า (ต้นกำเนิดของซาเซียน) ในปี 405 ซาคุนเป่ากลายเป็นอำเภอซาคุน (การก่อตั้งซาเซียน)

สมัยราชวงศ์ซุย-ถัง

ราชวงศ์สุ่ย: การรวมมณฑลครั้งใหญ่ ราชวงศ์ถังได้จัดตั้งเมืองและมณฑลขึ้น ในปี 621 มณฑลซาชุนได้รับการบูรณะและเปลี่ยนชื่อเป็นซาเซียน ในปี 725 หวงเหลียนได้รับการยกฐานะเป็นมณฑล และในปี 742 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นหนิงฮวา ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง มีมณฑลอยู่ 4 มณฑล ได้แก่ เจียงเล่อ ซาเซียน โย่วซี และหนิงฮวา

ห้าราชวงศ์จนถึงราชวงศ์ซ่งหยวน

ห้าราชวงศ์: แข่งขันกันระหว่าง Min, Yin, Tang Southern และ Wuyue ในปี 943 หวังหยานเจิ้งได้สถาปนารัฐหยิน ในปี 958 Shaxian ย้ายไปที่ Jianzhou และก่อตั้งมณฑล Jianning และ Guihua เพลง: 10 มณฑลภายในปี 1098 โดยมีชิงหลิวเพิ่ม หยวน: เส้นทางที่จัดตั้งขึ้น (เหยียนผิง, เฉาอู๋, ติงโจว)

สมัยหมิง-ชิง

สมัยหมิง: มี 11 อำเภอที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1567 กระจายอยู่ใน 4 เขตปกครอง สมัยชิง: มี 9 เขตปกครองและ 2 กรมภายใต้คณะกรรมการบริหารมณฑลฝูเจี้ยน ในปี 1734 ต้าเถียนถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของหย่งชุน

สมัยสาธารณรัฐจีน

ปี 1912: ยกเลิกเขตปกครองระดับจังหวัด ปี 1928: การปกครองโดยตรงของมณฑล ปี 1933: เหตุการณ์ฝูเจี้ยน ปี 1935: จัดตั้งสำนักงานตรวจสอบการบริหาร 7 แห่ง

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

1949–1950: การปลดปล่อย 1950: จัดตั้งสำนักงานผู้ว่าการเขตหย่งอัน 1956: ซานหยวนและหมิงซีรวมกันเป็นอำเภอซานหมิง 1960: จัดตั้งคณะกรรมการประชาชนเมืองซานหมิง 1968: จัดตั้งคณะกรรมการปฏิวัติเขตพิเศษซานหมิง 1983: จัดตั้งเมืองซานหมิงระดับจังหวัด 1984: หย่งอันกลายเป็นเมืองระดับอำเภอ 2021: อำเภอเหมยหลี่และซานหยวนรวมกันเป็นอำเภอซานหยวนใหม่; ซาเซียนกลายเป็นอำเภอซาเซียน

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้ง

มณฑลฝูเจี้ยนตอนกลางและตอนเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 25°30'–27°07' เหนือ และลองจิจูด 116°22'–118°39' ตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่กว่า 230 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และกว่า 180 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้ พื้นที่ทั้งหมด 22,965 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนตอนกลาง ฤดูร้อนยาวนาน ฤดูหนาวสั้น อากาศอบอุ่นและชื้น ฝนตกชุก อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 19.6°C มกราคม: 8.9°C (ต่ำสุด: -11.3°C) กรกฎาคม: 28.6°C (ต่ำสุด: 40.5°C) ชั่วโมงแสงแดดต่อปี: 1,728.2 ชั่วโมง วันปลอดน้ำค้างแข็ง: 216–304 วัน ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 1,592 มม. (1,400–2,000 มม. ขึ้นอยู่กับอำเภอ เพิ่มขึ้นตามระดับความสูง) รูปแบบฤดูกาลที่ชัดเจน: ฝนฤดูใบไม้ผลิ (25–30%), ฝนฤดูใบไม้ร่วง (30–35%), พายุไต้ฝุ่น/พายุฝนฟ้าคะนอง (20–27%), ฤดูแล้ง (12–14%)

ธรณีวิทยา

ลำดับชั้นหินสมบูรณ์ตั้งแต่ยุคโปรเทโรโซอิกตอนล่างถึงยุคซีโนโซอิก ประกอบด้วย 12 ระบบ 37 หน่วย ครอบคลุมหิน 4 ประเภท หินที่เก่าแก่ที่สุดคือชั้นหินเทียนจิงผิง (Tianjingping Formation) ยุคอาร์เคียนตอนปลาย ในเมืองเจียนหนิง (Jianning) (ส่วนหนึ่งของแกนทวีปคาเธย์เซียน ซึ่งเป็นแกนทวีปที่เก่าแก่ที่สุดของมณฑลฝูเจี้ยน) มีรอยเลื่อน 4 แห่ง ได้แก่ ซาเซียน-หนานริเดา (ตะวันตกเฉียงเหนือ), หย่งอัน-จินเจียง (ตะวันตกเฉียงเหนือ), ซาอู-เหอหยวน (ตะวันออกเฉียงเหนือ) และเจิ้งเหอ-ไห่เฟิง (ตะวันออกเฉียงเหนือ)

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศเป็นภูเขา มีเทือกเขาหลักทอดยาวจากตะวันออกเฉียงเหนือไปตะวันออกเฉียงเหนือ ทางตะวันตกเฉียงใต้สูง ทางตะวันออกเฉียงเหนือต่ำ มีลักษณะเป็นรูปอานม้า ทางตะวันออก: เทือกเขาไดหยุนและไดเหมา (700–1,500 เมตร) ทางตะวันตก: เทือกเขาอู๋อี้และซานหลิงตอนใต้ (700–1,500 เมตร) ทางตอนกลาง: หุบเขาซาซี (120–500 เมตร) จุดสูงสุด: ไป่ซือติ้ง ที่ 1,857.7 เมตร (ชายแดนเจี้ยนหนิง-ไท่หนิง) จุดต่ำสุด: 50 เมตร (ปากแม่น้ำโย่วซี) แบ่งตามลักษณะทางธรณีวิทยาเป็น 4 เขต: เทือกเขาหินไรโอไลต์หมินเจ๋อ ระดับต่ำถึงปานกลาง, เทือกเขาระดับต่ำถึงปานกลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของฝูเจี้ยน, เทือกเขาและเนินเขาระดับต่ำทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝูเจี้ยน, หุบเขาซาซี

อุทกวิทยา

ระบบน้ำที่พัฒนาอย่างดี แม่น้ำหมินเจียงมีต้นกำเนิดที่เมืองเจียนหนิง มีแม่น้ำสายหลัก 3 สาย ได้แก่ ซาซี (ยาวที่สุด 320 กิโลเมตร) จินซี และโย่วซี ซึ่งทั้งหมดอยู่ในระบบแม่น้ำหมินเจียง มีแม่น้ำ 167 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 50 ตารางกิโลเมตร มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และขนาดกลาง 40 แห่ง (ขนาดใหญ่ 4 แห่ง ได้แก่ เจียเหมี่ยว จีตัน อันซา และซุยตง) อ่างเก็บน้ำเจียเหมี่ยวมีความจุรวม 1.824 พันล้านลูกบาศก์เมตร (ควบคุมปริมาณน้ำหลายปี) อ่างเก็บน้ำจีตันมีความจุ 870 ล้านลูกบาศก์เมตร

ดิน

ดินมี 6 ประเภทหลัก 12 ประเภทย่อย และ 57 ชนิด ได้แก่ ดินแดง ดินเหลือง ดินนา ดินเหลืองแดง ดินม่วง และดินหินปูน ดินนาคิดเป็น 7.07% ของพื้นที่ทั้งหมด และ 95.63% ของพื้นที่เพาะปลูก ดินแดงพบในพื้นที่ที่มีความสูงต่ำกว่า 650 เมตร

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ต้นน้ำของแนวพายุรุนแรงในมณฑลฝูเจี้ยน ประสบกับน้ำท่วมบ่อยครั้ง ภัยแล้ง อุณหภูมิสูง ความหนาวเย็น ภัยพิบัติทางธรณีวิทยา ลูกเห็บ และพายุไต้ฝุ่น มิถุนายน 2024: ฝนตกหนักต่อเนื่อง ประชาชน 120,200 คนได้รับผลกระทบใน 11 อำเภอ พืชผลเสียหาย 7,911.62 เฮกตาร์ บ้านเรือนพังทลาย 102 หลัง มูลค่าความเสียหายโดยตรง 1.349 พันล้านหยวน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปี 2023: น้ำผิวดิน 16.954 พันล้านลูกบาศก์เมตร (ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยหลายปี 22.1%) น้ำใต้ดิน: 4.745 พันล้านลูกบาศก์เมตร (ต่ำกว่า 26.6%) ปริมาณการใช้น้ำทั้งหมด: 1.854 พันล้านลูกบาศก์เมตร (เกษตรกรรม 1.494 พันล้านลูกบาศก์เมตร อุตสาหกรรม 121 ล้านลูกบาศก์เมตร สาธารณะในเมือง 54 ล้านลูกบาศก์เมตร ครัวเรือน 148 ล้านลูกบาศก์เมตร ระบบนิเวศ 37 ล้านลูกบาศก์เมตร)

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมด: 2,296,500 เฮกตาร์ พื้นที่เพาะปลูก: 162,700 เฮกตาร์ (7.08%) ป่าไม้: 1,894,500 เฮกตาร์ (82.50%) ทุ่งหญ้า: 11,500 เฮกตาร์ (0.50%) พื้นที่ชุ่มน้ำ: 500 เฮกตาร์ สิ่งก่อสร้าง: 60,600 เฮกตาร์ (2.64%) การขนส่ง: 31,000 เฮกตาร์ (1.35%) น้ำ: 43,100 เฮกตาร์ (1.88%)

ทรัพยากรแร่

ค้นพบแร่ธาตุ 79 ชนิด ขึ้นทะเบียน 49 ชนิด พัฒนาแล้ว 43 ชนิด หลัก: หินปูน (Yong'an, Datian, Jiangle), ฟลูออไรต์ (Jiangle, Mingxi, Qingliu), ตะกั่วสังกะสี (Youxi, Datian), ธาตุหายาก (Ninghua, Qingliu, Mingxi, Youxi), ทังสเตน (Ninghua, Qingliu), กราไฟท์ cryptocrystalline (Yong'an, Datian), ถ่านหิน (Datian, Yong'an), ทอง / เงิน / ทองแดง (Youxi, ไทหนิง) เหล็ก (ต้าเถียน) ฐานสำคัญ: ถ่านหิน Datian-Yong'an, ฟลูออไรต์ Qingliu-Mingxi, ตะกั่วสังกะสี Youxi Meixian, ทังสเตน Ninghua Xingluokeng, หินปูน Yong'an Kengbian

ทรัพยากรชีวภาพ

พืช

พืชมีท่อลำเลียง 1,888 ชนิด พืชป่าหายาก/ใกล้สูญพันธุ์ 94 ชนิด: 5 ชนิดอยู่ในชั้นที่ 1 ของประเทศ (สนยิวใต้ ไซแคดเสฉวน สนน้ำ เถาวัลย์ตะวันออก) 69 ชนิดอยู่ในชั้นที่ 2 และ 20 ชนิดอยู่ในระดับจังหวัด รวมแล้วมีพืช 2,188 ชนิด รวมทั้งสายพันธุ์ย่อยและพันธุ์ต่างๆ และไม้ยืนต้นและไผ่ที่ปลูกเลี้ยงมากกว่า 300 ชนิด

สัตว์

สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 594 ชนิด (30 อันดับ 92 วงศ์) สัตว์หายาก/ใกล้สูญพันธุ์ 144 ชนิด: 14 ชนิดเป็นสัตว์คุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ (ตัวนิ่ม ชะมดเล็ก แมวทอง เสือดาวลายเมฆ ไก่ฟ้าท้องเหลือง ไก่ฟ้าหางยาวหัวขาว) 97 ชนิดเป็นสัตว์คุ้มครองระดับ 2 และ 33 ชนิดเป็นสัตว์คุ้มครองระดับจังหวัด เขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับจังหวัดและระดับประเทศ 11 แห่ง (5 แห่งเป็นระดับชาติ: เทียนเป่าหยาน เอ๋อเหมยเฟิง จุนจื่อเฟิง หลงฉีซาน หมินเจียงหยวน) ครอบคลุมพื้นที่ 85,800 เฮกตาร์ (3.74% ของพื้นที่ทั้งหมด)

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2023: 1 เมืองระดับเทศมณฑล (หย่งอัน), 2 เขต (ซานหยวน, ซาเซียน), 8 มณฑล (หมิงซี, ชิงหลิว, หนิงฮวา, ต้าเถียน, โหวซี, เจียงเล่อ, ไทหนิง, เจียหนิง) หน่วยงานราชการประจำเมืองเลขที่ 412 ถนนซินซีเหนือ เขตซานหยวน

การเมือง

ประชากร

ขนาดประชากร

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 2,419,000 คน (ลดลง 10,000 คน) ประชากรในเมือง: 1,629,000 คน (อัตราการเป็นเมือง 67.34%) อัตราการเกิด: 6.27 ต่อพันคน อัตราการตาย: 8.09 ต่อพันคน อัตราการลดลงตามธรรมชาติ: -1.82 ต่อพันคน จำนวนประชากรที่ลงทะเบียน: 2,815,000 คน อายุ: 0–14 ปี: 18.9%, 15–64 ปี: 65.9%, 65 ปีขึ้นไป: 15.2%

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

ชนกลุ่มน้อย 43 กลุ่ม ประชากร 30,360 คน (1.22%) ชาวเช่อ: 14,936 คน (มากที่สุด) ชาวหุย: 1,472 คน มีเมืองชนกลุ่มน้อย 2 แห่ง (ชิงสุ่ยเช่อในหย่งอาน จื้อผิงเช่อในหนิงฮวา) และหมู่บ้านชนกลุ่มน้อย 43 แห่ง (ชาวเช่อ 41 แห่ง ชาวหุย 2 แห่ง)

ภาษา

ภาษาถิ่นมินกลาง (ซานหมิง, หย่งอัน, ซาเซียน), ภาษาหมิ่นใต้ (โหยวซี, ต้าเถียน), ฮากก้าฝูเจี้ยนตะวันตก (หนิงฮวา, ชิงหลิว), ภาษาถิ่นมิน-กัน (เจี้ยนหนิง, ไทหนิง, เจียงเล่อ, หมิงซี)

ความเชื่อทางศาสนา

4 ศาสนาหลัก: พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คริสต์ศาสนา และคาทอลิก มีสถานที่จดทะเบียน 595 แห่ง (พุทธศาสนา 348 แห่ง ลัทธิเต๋า 106 แห่ง คริสต์ศาสนา 130 แห่ง คาทอลิก 11 แห่ง) องค์กรทางศาสนา 45 แห่ง (5 แห่งเป็นของเทศบาล) วัดไท่หนิงชิงหยุนและวัดเจี้ยนหนิงเป่ากัวเป็นวัดสำคัญในการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมของไต้หวัน มีประเพณีความเชื่อพื้นบ้านที่หลากหลาย

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้และภาคกลาง-ตะวันตกของจีน เป็นฐานอุตสาหกรรมเก่าและเมืองอุตสาหกรรมเกิดใหม่ เสาหลัก: การผลิตเหล็กและอุปกรณ์ วัสดุใหม่ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และสุขภาพ เกษตรกรรมเฉพาะทาง 5 ประเภท: ธัญพืชคุณภาพสูง ป่าไม้สีเขียว พืชสวนที่ได้รับการพัฒนา การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเชิงนิเวศ และยาสูบสมัยใหม่ ในปี 2024 GDP: 292.294 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.4% แบ่งตามอุตสาหกรรม: ขั้นต้น 37.563 พันล้าน (12.9%) ขั้นอุตสาหกรรม 124.47 พันล้าน (42.6%) ขั้นบริการ 130.261 พันล้าน (44.6%) ต่อหัว: 120,583 หยวน ใช้จ่ายในเมือง: 48,577 หยวน ใช้จ่ายในชนบท: 26,631 หยวน ในปี 2025: 251.198 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมหลัก

พื้นที่ผลิตธัญพืชที่สำคัญ การผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม: อันดับ 1 ของประเทศ (1/4 ของผลผลิตทั้งประเทศ "ฐานเมล็ดพันธุ์ข้าวของจีน") ผลไม้ขึ้นชื่อ: ส้มแมนดารินซานหมิง ลูกแพร์เจียนหนิง ลูกพีชเหลือง ส้มจี๊ดหยูซี 5 อำเภอผลิต "ชาเพื่อความงาม" (มากกว่า 75% ของผลผลิตทั้งประเทศ) มีการรับรอง "สามผลิตภัณฑ์หนึ่งมาตรฐาน" 753 แห่ง ผลผลิตทางการเกษตรรวม: 62.16 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.8%

อุตสาหกรรมรอง

ฐานอุตสาหกรรมเดิม: การผลิตเหล็กและอุปกรณ์ + วัสดุใหม่ มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 6.2% (32 จาก 38 อุตสาหกรรมเติบโต อัตราการเติบโต 84.2%)

อุตสาหกรรมบริการ

การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กีฬา การเงิน เขตสาธิตการท่องเที่ยวแบบครบวงจรระดับชาติ 3 แห่ง ฐานอุตสาหกรรมวัฒนธรรม 5 แห่ง การค้าส่ง/ค้าปลีก: 31.554 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.1% การขนส่ง: 6.966 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.4% การเงิน: 18.743 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.6% อสังหาริมทรัพย์: 11.592 พันล้านหยวน ลดลง 9.8% ยอดขายปลีกรวม: 94.398 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 6.8% (เทคโนโลยีขั้นสูงเพิ่มขึ้น 44.5%) การค้าต่างประเทศ: 14.52 พันล้านหยวน ลดลง 8.1% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 16.464 พันล้านหยวน ลดลง 3.7% เงินฝากรวม: 27.7868 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.8% เงินกู้รวม: 25.4141 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.2% เบี้ยประกันภัย: 6.475 พันล้านหยวน

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เขตพัฒนาเศรษฐกิจซานหมิง: ประกอบด้วยนิคมอุตสาหกรรม 12 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 77,207 หมู่ มีอุตสาหกรรมหลัก 3 ประเภท ได้แก่ การผลิตเครื่องมือ อุปกรณ์ใหม่ (ฟลูออรีน) และชีวเภสัชภัณฑ์ ข้อมูลปี 2023: มีวิสาหกิจขนาดใหญ่ 143 แห่ง ผลผลิต 42.229 พันล้านหยวน ภาษี 597 ล้านหยวน พนักงาน 10,500 คน และวิสาหกิจไฮเทคระดับชาติ 36 แห่ง

เขตอุตสาหกรรมและการค้าเชิงนิเวศซานหมิง ไห่ซี: ระดับจังหวัด (ปี 2011) เมืองใหม่เชิงนิเวศซานหมิง: พื้นที่วางแผน 12 ตารางกิโลเมตร ประชากร 100,000 คน อุตสาหกรรมหลัก 5 ด้าน ได้แก่ เศรษฐกิจดิจิทัล การผลิตขั้นสูง บริการเพื่อการผลิต สุขภาพเชิงนิเวศ และการค้า อุทยานวิทยาศาสตร์จงกวนชุน ซานหมิง: 160 บริษัท (พนักงาน 1,500 คน)

กิจการสังคม

การศึกษา

มหาวิทยาลัย: นักศึกษา 46,064 คน (นักศึกษาใหม่ 14,803 คน, จบการศึกษาแล้ว 14,531 คน) การศึกษาระดับสูงสำหรับผู้ใหญ่: 11,690 คน การศึกษาระดับอาชีวศึกษา: 31,700 คน โรงเรียนมัธยมปลาย: 51,900 คน โรงเรียนมัธยมต้น: 106,200 คน โรงเรียนประถมศึกษา: 224,000 คน โรงเรียนอนุบาล: 74,800 คน การศึกษาพิเศษ: 804 คน การสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ: 100.74%

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 2,604 แห่ง: โรงพยาบาล 63 แห่ง, ศูนย์สุขภาพ 124 แห่ง, คลินิกหมู่บ้าน 1,670 แห่ง, ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 12 แห่ง, ศูนย์แม่และเด็ก 12 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 21,177 คน (แพทย์ 7,850 คน, พยาบาล 6,684 คน, แพทย์ประจำหมู่บ้าน 1,635 คน) เตียงผู้ป่วย 17,174 เตียง (โรงพยาบาล 13,668 เตียง, ศูนย์สุขภาพ 2,788 เตียง) โรงพยาบาลซานหมิงแห่งแรก (ระดับ IIIA, ปี 1960) โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีน-ตะวันตกแบบบูรณาการซานหมิง (ระดับ IIIA)

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

การวิจัยและพัฒนา: 3.631 พันล้านหยวน (1.22% ของ GDP) โครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 274 โครงการ (ระดับชาติ 12 โครงการ ระดับจังหวัด 90 โครงการ ระดับเทศบาล 172 โครงการ) บริษัทไฮเทคระดับชาติ 303 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 258 แห่ง ผู้นำด้านเทคโนโลยีระดับจังหวัด 154 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 5 แห่ง ศูนย์วิศวกรรมระดับจังหวัด 32 แห่ง การอนุมัติสิทธิบัตร 3,075 รายการ (สิ่งประดิษฐ์ 380 รายการ) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 1,473 รายการ (5.940 ต่อ 10,000) สัญญาเทคโนโลยี 632 ฉบับ มูลค่า 346 ล้านหยวน

วัฒนธรรม

ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 12 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 12 แห่ง คณะศิลปะของรัฐ 3 แห่ง เมือง/หมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ 10 แห่ง หมู่บ้านดั้งเดิม 76 แห่ง เมือง/หมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับมณฑล 16 แห่ง เมืองที่มีเอกลักษณ์ของมณฑลฝูเจี้ยน 3 แห่ง ถนนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม 6 แห่ง การจดทะเบียนลิขสิทธิ์ 9,641 รายการ

กีฬา

ผู้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาระดับชาติ 95 คน (31 เหรียญทอง) ระดับจังหวัด 335 คน (47 เหรียญทอง 42 เหรียญเงิน 42 เหรียญทองแดง) ระดับนานาชาติ 14 คน (5 เหรียญทอง 4 เหรียญทองแดง) ระดับประเทศ 103 คน (21 เหรียญทอง 26 เหรียญเงิน 25 เหรียญทองแดง) ระดับจังหวัด 1,125 คน (48 เหรียญทอง 41 เหรียญเงิน 71 เหรียญทองแดง) รวมกว่า 300 รายการ มีผู้เข้าร่วมกว่า 100,000 คน เงินรางวัลจากการจับฉลาก: 749 ล้านหยวน

สิ่งแวดล้อม

เป็นเมืองเดียวในมณฑลฝูเจี้ยนที่มีคุณภาพอากาศเป็นไปตามมาตรฐาน 100% สถานีตรวจสอบคุณภาพน้ำระดับชาติ/จังหวัด 55 แห่ง: เป็นไปตามมาตรฐาน 100% โดย 89.1% อยู่ในระดับคุณภาพน้ำ Class I-II ทะเลสาบไท่หนิงจินหู: กรณีศึกษา "แม่น้ำและทะเลสาบที่สวยงาม" ระดับชาติ ทะเลสาบหลัก 3 แห่ง: อยู่ในระดับคุณภาพน้ำ Class III หรือดีกว่า แหล่งน้ำดื่ม 15 แห่ง: เป็นไปตามมาตรฐาน 100% อัตราฝนกรด: 75.3% (ลดลง 6.1 จุดเปอร์เซ็นต์) เสียงรบกวนจากการจราจร: ระดับคุณภาพน้ำ Class I (ดี) เสียงรบกวนจากการใช้งาน: เป็นไปตามมาตรฐาน 100% ในเวลากลางวัน และ 85.7% ในเวลากลางคืน

ประกันสังคม

เงินบำนาญของบริษัท: 682,500 (เพิ่มขึ้น 179,100) เงินบำนาญของรัฐบาล: 127,900 เงินบำนาญในเมืองและชนบท: 1,243,600 ค่ารักษาพยาบาลพนักงาน: 452,600 ค่ารักษาพยาบาลในเมืองและชนบท: 2,093,800 เงินว่างงาน: 301,600 (เพิ่มขึ้น 9,600) ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 4,800 ในชนบท: 43,000 เงินช่วยเหลือพิเศษสำหรับผู้ประสบความยากลำบาก 4,700 เตียงสำหรับผู้สูงอายุ 22,700 เตียง (39.7 เตียงต่อผู้สูงอายุ 1,000 คน) สถานีบริการชุมชน 1,943 แห่ง เงินจากลอตเตอรี่: 201.2487 ล้านหยวน เงินกองทุนสวัสดิการสาธารณะ 18.0947 ล้านหยวน

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองศูนย์กลางทางหลวงแห่งชาติ การเชื่อมต่อชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ ภาคกลาง และภาคตะวันตก ระบบทางด่วน รถไฟความเร็วสูง และสนามบิน ทางด่วนฟู่หยิน ฉวนหนาน และฉางเซินตัดผ่านพื้นที่ ทางด่วนเชื่อมระหว่างอำเภอเสร็จสมบูรณ์แล้ว ศูนย์กลางการขนส่งทางหลวงแห่งชาติ ศูนย์กลางโลจิสติกส์แห่งชาติ และเมืองศูนย์กลางการสัญจรเชิงฟังก์ชันแห่งชาติ ปี 2023: สินค้า 96.2618 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 5.9%) ผู้โดยสาร 17.706 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 24.8%)

ทางหลวง

รวมทั้งหมด: 16,438 กม. (อันดับ 3 ในมณฑลฝูเจี้ยน) ทางด่วน: 945 กม. (อันดับ 2 ในมณฑลฝูเจี้ยน) ระดับชาติ/ระดับมณฑล: 1,949 กม. (อันดับ 1 ในมณฑลฝูเจี้ยน) เขตชนบท: 13,549 กม. (อันดับ 3 ในมณฑลฝูเจี้ยน) ความหนาแน่น: 71 กม./100 ตารางกิโลเมตร (อันดับ 1 ในกลุ่มเมืองบนภูเขา) เครือข่ายทางด่วน "หนึ่งแนวตั้ง สามแนวนอน สามทางเชื่อมต่อ" ทุกอำเภออยู่ห่างจากทางด่วนไม่เกิน 30 นาที

ทางรถไฟ

ทางรถไฟ 5 สาย ได้แก่ เซียงปู่ หนานหลง อิงเซี่ย ปู่เหมย และซิงฉวน เป็นเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงแบบ "สองแนวตั้ง สองแนวนอน" มีการเชื่อมต่อทางรถไฟความเร็วสูงระหว่างอำเภอ ระยะทางรวม 865.84 กิโลเมตร สถานีซานหมิงเหนือ เปิดให้บริการในปี 2556 (มีผู้โดยสาร 4.2719 ล้านคนในปี 2565)

การบิน

สนามบินซานหมิงซาเซียน: ระดับ 4C (ในอนาคต 4D) รันเวย์ 2,600 เมตร × 45 เมตร อาคารผู้โดยสาร 14,000 ตารางเมตร 15 จุดจอด เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2559 มีเส้นทางบินไปยัง 13 เมือง (ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว เซินเจิ้น ซีอาน คุนหมิง ชิงเต่า ฯลฯ) 6 สายการบิน ปี 2023: 3,026 เที่ยวบิน 328,700 ผู้โดยสาร

การขนส่งทางน้ำ

ในอดีต: เส้นทางน้ำหมินเจียง (หย่งอาน-หนานผิง-ฝูโจว) บริการผู้โดยสารสิ้นสุดลงในปี 1974 ปัจจุบัน: เส้นทางน้ำภายในประเทศที่สามารถเดินเรือได้ 607.37 กิโลเมตร คลองไท่เจียง ซาซีโข่ว-ซานหมิง: เรือขนาด 500 ตันสามารถเข้าถึงท่าเรือหม่าเหว่ย ฝูโจวได้ ท่าเรือซานหมิง: ท่าเทียบเรือขนส่งสินค้าใหม่ 7 ท่า ขนาด 500 ตัน ที่ชิงโจว (เปิดให้บริการตุลาคม 2024 มีกำลังการผลิต 640,000 ตันต่อปี) ท่าเรือบกซานหมิง: หนึ่งใน 4 ท่าเรือบกของมณฑล มีพื้นที่ประมาณ 1,000 หมู่ เป็นแพลตฟอร์มการขนส่งหลายรูปแบบ

ระบบขนส่งสาธารณะ

มีเส้นทางรถประจำทาง 220 สาย ครอบคลุมพื้นที่ระดับอำเภอทั้ง 11 แห่ง ครอบคลุม 100% ภายในระยะ 500 เมตรจากใจกลางเมือง สัดส่วนการใช้บริการขนส่งสาธารณะ 40% ของการเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว และ 38% ในใจกลางเมือง มีรถประจำทางมาตรฐาน 13.3 คันต่อประชากร 10,000 คน มีเส้นทางใหม่ เส้นทางที่ปรับปรุงให้เหมาะสม และรถประจำทางที่ออกแบบตามความต้องการ รถแท็กซี่พลังงานใหม่: 40 คัน

วัฒนธรรม

ภาพรวม

แหล่งกำเนิดของชาวหมิน การเรียนรู้ของชาวหมิน ครูชาวหมิน แม่น้ำหมินเจียง และดินแดนบรรพบุรุษของชาวฮักกา งิ้วต้าฉางแห่งหย่งอาน การทำกระดาษไม้ไผ่เจียงเล่อ การบูชาบรรพบุรุษของชาวฮักกาที่หนิงฮวา: มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ วัฒนธรรมการเรียนรู้ของชาวหมิน (จูซี) วัฒนธรรมของชาวฮักกา และวัฒนธรรมแดงผสมผสานกันอยู่ที่นี่

อาหาร

ขนมขบเคี้ยวซาเซียน (240 ชนิด, 63 ชนิดเป็น "ขนมขบเคี้ยวชื่อดังของฝูเจี้ยน", 39 ชนิดเป็น "ขนมขบเคี้ยวชื่อดังของจีน", "10 แบรนด์ขนมขบเคี้ยวจีนยอดนิยม"): บิอังโกว (เกี๊ยวไส้เนื้อ), บันเมี่ยน (บะหมี่รวมมิตร), เกี๊ยวเผือก, ซาลาเปา ฯลฯ ขนมขบเคี้ยวหย่งอัน (กว่า 500 ปี): ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก, เต้าหู้, ขนมเผือก ฯลฯ ขนมขบเคี้ยวฮักกาหนิงฮวา (กว่า 300 ชนิด): ปลาสดหั่นชิ้น, เกี๊ยวต้นหอม, ซาลาเปา ฯลฯ วัฒนธรรมอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ "หนึ่งอำเภอ หนึ่งงานเลี้ยงเต็มรูปแบบ"

วัฒนธรรมฮักกา

ชาวฮากกาประมาณ 2 ล้านคน (75% ของประชากร) 10 จาก 12 พื้นที่ระดับเทศมณฑลเป็นฮากกา Ninghua Shibi: "สถานีขนส่ง Hakka" "ศูนย์รวม Hakka ยุคแรก" "อู่ Hakka" "ดินแดนบรรพบุรุษ Hakka" 190 นามสกุลที่เกี่ยวข้องกับ Ninghua Shibi “ทิศเหนือมีต้าฮวยชู ทิศใต้มีชิบิชุน” นามสกุลฮากกาของไต้หวัน 97 จาก 6 ล้านชื่อเชื่อมโยงกับซานหมิง (โดยเฉพาะหนิงหัว)

สัญลักษณ์เมือง

ดอกไม้ประจำเมือง: ต้นเฟื่องฟ้าและต้นมะลิฤดูหนาว ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นอบเชยเหลืองและต้นชงโคดอกแดง มาสคอตประจำเมือง: "หมิงหมิง" (ประกาศเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2024)

วัฒนธรรมอื่นๆ

1. มรดกทางธรรมชาติของโลก (จีน ดานเซี่ย - ไท่หนิง) 651 แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครอง (12 ระดับชาติ 124 ระดับมณฑล 515 ระดับอำเภอ) แหล่งมรดกแห่งชาติ ได้แก่ แหล่งโบราณคดีว่านโชวหยาน เตาเผาจงชุน บ้านซ่างซู่ไท่หนิง ป้อมอันเจิ้นหย่งอาน เป็นต้น ว่านโชวหยาน: ถ้ำที่อยู่อาศัยยุคหินเก่าที่เก่าแก่ที่สุดของฝูเจี้ยน (อายุมากกว่า 200,000 ปี) ซึ่งบ่งชี้ถึงประวัติศาสตร์มนุษย์ของฝูเจี้ยนและต้นกำเนิดร่วมกันระหว่างสองฝั่งช่องแคบไต้หวัน มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 612 รายการ และผู้สืทอด 241 ราย มังกรกระดานต้าเถียน (อายุมากกว่า 1,000 ปี) เทคนิคการทำขนมซ่าเซียน (มรดกแห่งชาติปี 2021 "ฟอสซิลมีชีวิตของวัฒนธรรมอาหารจีน")

จุดชมวิว

ภาพรวม

3 แบรนด์ระดับโลก: ไท่หนิง (มรดกทางธรรมชาติโลก + อุทยานธรณีโลก) และนาขั้นบันไดหยูซีเหลียนเหอ (มรดกทางการเกษตรที่สำคัญระดับโลก) 1 แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A (ไท่หนิง) 23 แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A 200 แบรนด์การท่องเที่ยวระดับชาติ ปี 2023: นักท่องเที่ยว 56.3889 ล้านคน รายได้จากการท่องเที่ยว 46.982 พันล้านหยวน

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

การแลกเปลี่ยนภายนอก

อัตราแลกเปลี่ยนภายในประเทศ

การแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

เกียรติยศที่สำคัญ

เมืองต้นแบบการก่อสร้างรัฐบาลภายใต้หลักนิติธรรมแห่งชาติ (ตุลาคม 2568)

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

ถนนคนเดินจงซาน

ถนนคนเดินจงซานตั้งอยู่ในเขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน เป็นหนึ่งในถนนการค้าและแลนด์มาร์คสำคัญที่สุดของเมืองเซี่ยเหมิน โดดเด่นด้วยสถา…

เจิงชัวอัน

หมู่บ้านเจิ้งฉัวอันตั้งอยู่ที่ถนนปินไห่ เขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเซี่ยเหมิน ทางตะวันออกของถน…

กระเช้าลอยฟ้าเซียะเหมินจงกู่

กระเช้าลอยฟ้าเซี่ยเหมินจงกู่ ตั้งอยู่ในเขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน ภายในอุทยานแห่งชาติเทือกเขาว่านซือและเกาะกู่หลางหยู อยู่ติดกับ…

ตึกแฝดเซียะเหมิน

ตึกแฝดเซี่ยเหมินตั้งอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยเซี่ยเหมินในเขตเหยียนหวู่ อำเภอซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 3A ข…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว