เมืองฉีโจว
เมืองฉือโจว (Chizhou City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑล บนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซีตอนล่าง เป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในเขตเศรษฐกิจลุ่มแม่น้ำแยงซี และเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญหลายแห่ง
เมืองฉีโจว
เมืองฉีโจวเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑล บนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซีตอนล่าง เป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในเขตเศรษฐกิจลุ่มแม่น้ำแยงซี และเป็นหนึ่งใน 27 เมืองหลักของกลุ่มเมืองในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 8,399 ตารางกิโลเมตร และมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อน ณ เดือนเมษายน 2568 ฉีโจวปกครอง 1 เขตและ 3 อำเภอ โดยมีที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 99 ถนนชิงเฟิงตะวันออก เขตกุ้ยฉี ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.324 ล้านคน ชื่อ "ฉีโจว" มาจากคำอธิบายที่ว่า "นอกกำแพงเมืองคือทะเลสาบ นอกทะเลสาบคือแม่น้ำ จังหวัดโอบล้อมด้วยแม่น้ำและทะเลสาบ และพระราชวังและอาคารต่างๆ ดูเหมือนจะตั้งอยู่บน 'สระน้ำ' (ฉี)" ในรัชสมัยของราชวงศ์ถัง ค.ศ. 621 ปีที่ 4 ได้มีการก่อตั้งมณฑลฉีโจวขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ฉิวปู่ (ซื่อเฉิง) ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2000 มณฑลฉีโจวได้ถูกยุบ และเมืองฉีโจวได้ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ เมืองฉีโจวมีระบบคมนาคมทางด่วนและทางรถไฟหลายสาย รวมถึงสนามบินจิ่วฮวาซานและท่าเรือฉีโจว เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านวัฒนธรรมพุทธศาสนาซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ภูเขาจิ่วฮวา ประเพณีการแสดงงิ้วโบราณ (กุ้ยฉีหนู ชิงหยางฉาง งิ้วมู่เหลียน) มรดกทางด้านกวีนิพนธ์ และมรดกทางสถาปัตยกรรม ณ สิ้นปี ค.ศ. 2024 ฉีโจวมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ขึ้นไปถึง 45 แห่ง รวมถึงภูเขาจิ่วฮวา (อุทยานธรณีโลกและภูเขาพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียง) ทะเลสาบเซิงจิน (รู้จักกันในชื่อ "ทะเลสาบนกกระเรียนแห่งจีน") หมู่บ้านซิงฮวา (มีชื่อเสียงในฐานะหมู่บ้านกวีนิพนธ์ชั้นนำ ซึ่งกวีตู้มู่ได้กล่าวถึง) และกุนหนิวเจียง (ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็น "ธนาคารยีนธรรมชาติของพืชและสัตว์") เมืองนี้ได้รับการยอมรับให้เป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นแห่งชาติของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ และเมืองสาธิตระบบนิเวศสีเขียวแห่งชาติ ในปี 2025 เมืองฉีโจวมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 122.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% ในราคาคงที่
ประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและชาง ไม่มีการบันทึกการแบ่งเขตการปกครองในพื้นที่นี้ไว้ ในสมัยราชวงศ์โจว ฉีโจวเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรหยางโจว หลังจากการรวมชาติจีนของราชวงศ์ฉิน พื้นที่ส่วนใหญ่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจางแห่งหยางโจว ขณะที่ส่วนตะวันตกเฉียงใต้เป็นของอำเภอโปหยางแห่งมณฑลจิ่วเจียง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก จักรพรรดิอู่ได้เปลี่ยนชื่อมณฑลจางเป็นมณฑลตานหยางในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราช ครอบคลุมพื้นที่ปัจจุบันของกุ้ยฉี ชิงหยาง ซื่อไท และส่วนใหญ่ของตงจือ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊ก ฉีโจวเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลตานหยางภายใต้รัฐอู่ ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตกและตะวันออก ฉีโจวเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลซวนเฉิงและมณฑลหยูจาง ในสมัยราชวงศ์ใต้ ฉีโจวได้เปลี่ยนมือไปปกครองหลายอาณาจักร ในสมัยราชวงศ์สุย ฉีโจวเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลซวนโจวและมณฑลซวนเฉิง ในสมัยราชวงศ์ถัง มณฑลฉีโจวได้รับการจัดตั้งขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 621 ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 627 จากนั้นได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 765 โดยย้ายที่ตั้งจากเมืองซื่อเฉิงไปยังเมืองหยูกุ้ยโข่ว (ปัจจุบันคือที่ตั้งเทศบาลเมือง) ในช่วงยุคห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร พื้นที่นี้เคยเป็นของราชวงศ์หยางอู่ จากนั้นเป็นของราชวงศ์ถังใต้ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลทหารคังฮวาในปี ค.ศ. 938 ราชวงศ์ซ่งได้จัดตั้งมณฑลฉีโจวเป็นมณฑลฉีหยาง ราชวงศ์หยวนได้ยกฐานะเป็นเส้นทางฉีโจวในปี ค.ศ. 1277 ราชวงศ์หมิงได้กำหนดให้เป็นมณฑลจิ่วฮวา ฮวาหยาง และฉีโจว ตามลำดับ โดยอยู่ภายใต้การปกครองของหนานจิงโดยตรง ราชวงศ์ชิงใช้ระบบการปกครองแบบเดียวกับราชวงศ์หมิง ในช่วงสาธารณรัฐจีน มณฑลฉีโจวถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1914 และอำเภอต่างๆ ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตอู่หู หลังจากการปลดปล่อยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2492 เขตพิเศษฉีโจวถูกจัดตั้งขึ้น จากนั้นก็ถูกยกเลิกและจัดตั้งขึ้นใหม่หลายครั้ง จนกระทั่งเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 เมื่อได้ถูกเปลี่ยนสถานะเป็นเมืองที่ดูแลเขตปกครองกุ้ยฉี อำเภอตงจือ อำเภอชิงหยาง และอำเภอฉือไท่
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2568 เมืองฉีโจวปกครองพื้นที่ 1 เขต และ 3 อำเภอ ได้แก่ เขตกุ้ยฉี อำเภอตงจือ อำเภอซื่อไท่ และอำเภอชิงหยาง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 99 ถนนชิงเฟิงตะวันออก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองฉีโจวตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ระหว่างลองจิจูด 116°38′–118°05′ ตะวันออก และละติจูด 29°33′–30°51′ เหนือ ติดกับแม่น้ำแยงซีทางทิศเหนือ ติดกับเมืองถงหลิง อู่หู และซวนเฉิงทางทิศตะวันออก ติดกับภูเขาหวงซานทางทิศใต้ และติดกับมณฑลเจียงซีทางทิศตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 8,399 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฉีโจวเป็นพื้นที่ภูเขา โดยมีภูเขาจิ่วฮวาและภูเขากุนหนิวเจียงเป็นแกนหลักของพื้นที่ภูเขาทางตอนใต้ บริเวณตอนกลางเป็นเนินเขาเตี้ยๆ ขณะที่บริเวณริมแม่น้ำทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นที่ราบต่ำที่มีแม่น้ำและทะเลสาบสลับซับซ้อน ในทางธรณีวิทยา เมืองนี้ตั้งอยู่บนส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงแยงซี โดยมีชั้นหินที่พัฒนาอย่างดีตั้งแต่ยุคอาร์เคียนจนถึงยุคซีโนโซอิก กิจกรรมทางแมกมาในยุคอินโดซิเนียนและหยานซานมีความรุนแรง ทำให้เกิดแนวหินโครงสร้างและแมกมาหลายแนว
ภูมิอากาศ
เมืองฉีโจวมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนที่อบอุ่นและชื้น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณน้ำฝนมาก และแสงแดดส่องถึงเพียงพอ อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 16.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,400–2,200 มิลลิเมตร อัตราแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 45% และช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ยอยู่ที่ 220 วัน (สูงสุด 286 วัน)
อุทกวิทยา
เมืองฉีโจวมีระบบแม่น้ำสายหลัก 3 ระบบ โดยมีแม่น้ำทั้งหมด 10 สาย ระบบแม่น้ำแยงซีประกอบด้วยแม่น้ำเหยาตู หวงเผิง ฉิวปู่ ไป่หยาง ต้าถง และจิ่วฮวา ระบบแม่น้ำชิงอี้ประกอบด้วยแม่น้ำชิงซี หลิงหยาง และลาปา และระบบทะเลสาบโป๋หยางประกอบด้วยแม่น้ำหลงฉวน
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือในลักษณะเป็นขั้นบันได แม่น้ำและทะเลสาบครอบคลุมพื้นที่ 348.4 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 4% ของพื้นที่ทั้งหมด แม่น้ำแยงซีไหลผ่านเมืองฉีโจวเป็นระยะทาง 145 กิโลเมตร แม่น้ำฉิวปู่เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเมือง มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 3,019 ตารางกิโลเมตร และมีความยาว 149 กิโลเมตร ปริมาณน้ำทั้งหมดมีจำนวน 10.305 พันล้านลูกบาศก์เมตร คิดเป็น 11% ของปริมาณน้ำทั้งหมดในมณฑลอานฮุย ปริมาณน้ำต่อหัวประชากรอยู่ที่ 7,506.6 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งมากกว่าค่าเฉลี่ยของมณฑลถึงสี่เท่า และมากกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศถึงสองเท่า
ทรัพยากรแร่
เมืองฉีโจวมีทรัพยากรแร่ธาตุที่อุดมสมบูรณ์และหลากหลาย โดยมีการระบุชนิดแร่มากกว่า 40 ชนิด และ 32 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว กระจายอยู่ในแหล่งเหมืองแร่กว่า 300 แห่ง แร่ธาตุสำคัญ ได้แก่ ตะกั่ว สังกะสี ทองแดง แมงกานีส เงิน ทองคำ ไพไรต์ โมลิบเดนัม ทังสเตน หินปูน โดโลไมต์ แคลไซต์ และหินแกรนิต
ทรัพยากรชีวภาพ
เมืองฉีโจวมีชุมชนพืชกึ่งเขตร้อนที่พัฒนาอย่างดี เป็นเขตเปลี่ยนผ่านจากป่าดิบชื้นใบกว้างไปสู่ป่าผลัดใบ เมืองนี้มีพืชมีเมล็ดชั้นสูง 1,557 ชนิด จาก 153 วงศ์ และ 676 สกุล รวมถึง 26 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติหรือระดับจังหวัด ในฐานะที่เป็นพื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญของมณฑลอานฮุย ฉีโจวเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์มีกระดูกสันหลังในน้ำและบนบก 556 ชนิด (88% ของทั้งหมดในมณฑลอานฮุย) รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 83 ชนิด นก 285 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน 78 ชนิด และปลา 110 ชนิด มีสัตว์ป่าคุ้มครองระดับชาติ 69 ชนิด คิดเป็น 77% ของทั้งหมดในมณฑลอานฮุย
ทรัพยากรที่ดิน
เมืองฉีโจวมีทรัพยากรที่ดินหลากหลายประเภท ครอบคลุมทั้ง 8 ประเภทหลัก และ 40 จาก 46 ประเภทรอง พื้นที่ทั้งหมด 839,173 เฮกตาร์ ประกอบด้วยที่ดินเกษตรกรรม 729,148 เฮกตาร์ ที่ดินก่อสร้าง 53,378 เฮกตาร์ และที่ดินรกร้าง 56,647 เฮกตาร์
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติปี 2020 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1,342,764 คน ในปี 2023 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1.323 ล้านคน ลดลง 5,000 คนจากปีก่อนหน้า โดยเป็นประชากรในเมือง 812,000 คน และในชนบท 511,000 คน คิดเป็นอัตราการเป็นเมือง 61.39% ณ สิ้นปี 2024 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1.324 ล้านคน เพิ่มขึ้น 1,000 คน ในจำนวนนี้เป็นประชากรในเมือง 822,000 คน และในชนบท 502,000 คน คิดเป็นอัตราการเป็นเมือง 62.11% เพิ่มขึ้น 0.72 จุดเปอร์เซ็นต์
การเมือง
การปกครองทางการเมืองเป็นไปตามโครงสร้างการบริหารแบบจีนมาตรฐาน ซึ่งประกอบด้วยสภาประชาชนประจำเทศบาล รัฐบาลประชาชน และสภาที่ปรึกษาทางการเมืองแห่งประชาชนจีน
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2023 เมืองฉีโจวมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 111.22 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม และภาคบริการ มีส่วนร่วม 9.73 พันล้านหยวน (1.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 48.89 พันล้านหยวน (6.93 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 52.6 พันล้านหยวน (7.46 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ ด้วยอัตราส่วนโครงสร้าง 8.7:44:47.3 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 83,906 หยวน (ประมาณ 11,900 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.9% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 9.21 พันล้านหยวน (1.31 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.8% ในขณะที่รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 22.49 พันล้านหยวน (3.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.5% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 13.8% โดยการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 28.6%
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคอยู่ที่ 117.78 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.3% โดยสามภาคส่วนหลักมีส่วนร่วม 10.17 พันล้านหยวน 50.04 พันล้านหยวน และ 57.57 พันล้านหยวน ตามลำดับ ด้วยอัตราส่วนเชิงโครงสร้างที่ 8.6:42.5:48.9 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 89,000 หยวน (ประมาณ 12,624 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 9.63 พันล้านหยวน (1.37 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5% รายจ่ายอยู่ที่ 24.16 พันล้านหยวน (3.43 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.4% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 7.1%
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคแตะระดับ 122.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% โดยภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นกลาง และภาคการผลิตขั้นที่สาม มีส่วนร่วมคิดเป็น 10.18 พันล้านหยวน 50.58 พันล้านหยวน และ 61.74 พันล้านหยวน ตามลำดับ
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2567 พื้นที่เพาะปลูกพืชไร่มีจำนวน 1.822 ล้านหมู่ เพิ่มขึ้น 0.2% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 678,000 ตัน เพิ่มขึ้น 0.8% ผลผลิตพืชน้ำมันอยู่ที่ 93,000 ตัน เพิ่มขึ้น 3.7% ผลผลิตผักและเห็ดกินได้อยู่ที่ 320,000 ตัน เพิ่มขึ้น 2.1% ผลผลิตชาอยู่ที่ 15,000 ตัน เพิ่มขึ้น 1% ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 89,000 ตัน ลดลง 4.6% ซึ่งรวมถึงเนื้อหมู 48,000 ตัน (ลดลง 9.2%) และสัตว์ปีก 40,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 1%) ผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 157,000 ตัน เพิ่มขึ้น 2.8%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดที่กำหนดเติบโต 12.1% อุตสาหกรรมเหมืองแร่เติบโต 26.1% อุตสาหกรรมการผลิตเติบโต 9.9% และสาธารณูปโภค (ไฟฟ้า ความร้อน ก๊าซ และน้ำ) เติบโต 4.7% ในบรรดา 35 ประเภทอุตสาหกรรม มี 26 ประเภทที่รักษาระดับการเติบโตไว้ได้ ผลผลิตของอุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์เติบโต 14.7% คิดเป็น 46.5% ของผลผลิตอุตสาหกรรมขนาดที่กำหนดทั้งหมด มูลค่าเพิ่มของการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 12.6% และมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมวัสดุใหม่เติบโต 15% ผลิตภัณฑ์หลักมีการเติบโต ได้แก่ หินปูน (3.4%) กรดซัลฟิวริก (12.6%) สังกะสี (38.7%) ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ (20.3%) และอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์แบบแยกชิ้น (62.4%) ในขณะที่ผลผลิตซีเมนต์ลดลง 16.7% มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 13.61 พันล้านหยวน (1.93 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% โดยมีวิสาหกิจก่อสร้างที่ผ่านการรับรอง 562 แห่ง เพิ่มขึ้น 130 แห่ง
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 51.05 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5% ยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 39.08 พันล้านหยวน (5.54 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.9% ยอดขายปลีกในชนบทอยู่ที่ 11.97 พันล้านหยวน (1.70 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2% มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 11.03 พันล้านหยวน (1.56 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% มูลค่าเพิ่มของการขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์อยู่ที่ 5.69 พันล้านหยวน (807 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3% มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการเงินอยู่ที่ 4.86 พันล้านหยวน (689 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.5% ปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 15.24 พันล้านหยวน (2.16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.7% ณ สิ้นปี 2024 เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่า 198.33 พันล้านหยวน (28.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.4% และสินเชื่อมีมูลค่า 172.01 พันล้านหยวน (24.40 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.8%
กิจการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฉีโจวมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 3 แห่ง มีนักศึกษา 43,280 คน โรงเรียนอาชีวศึกษา 5 แห่ง มีนักศึกษา 12,405 คน โรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วไป 90 แห่ง มีนักศึกษา 72,040 คน และโรงเรียนประถมศึกษา 138 แห่ง มีนักศึกษา 79,806 คน อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอยู่ที่ 98.9% และระดับมัธยมศึกษาตอนต้นอยู่ที่ 103.2% โรงเรียนมัธยมศึกษาต้นแบบระดับจังหวัด ได้แก่ โรงเรียนมัธยมฉีโจวที่ 1, โรงเรียนมัธยมฉีโจวที่ 6, โรงเรียนมัธยมฉีโจวที่ 8, โรงเรียนมัธยมตงจือที่ 2, โรงเรียนมัธยมตงจือที่ 3, โรงเรียนมัธยมชิงหยาง และโรงเรียนมัธยมซื่อไท่
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 เมืองฉีโจวได้เพิ่มแพลตฟอร์มนวัตกรรมระดับจังหวัดขึ้นไปอีก 26 แห่ง ศูนย์นวัตกรรมฉีโจว (เซี่ยงไฮ้) ได้ต้อนรับวิสาหกิจ 32 แห่ง และสถาบันวิจัยนวัตกรรมวัสดุใหม่ที่ใช้แมกนีเซียมเป็นพื้นฐานได้เริ่มดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม เมืองนี้อนุมัติสิทธิบัตร 2,724 รายการ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 541 รายการ ผ่านโครงการพัฒนาบุคลากร ได้มีการสรรหาทีมงานที่มีความสามารถสูง 23 ทีม และผู้นำอุตสาหกรรม 128 คน รวมแล้วมีการจดทะเบียนผลงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทั้งหมด 445 รายการ
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฉีโจวมีศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 5 แห่ง พิพิธภัณฑ์ของรัฐ 4 แห่ง และสถานีวัฒนธรรมครบวงจรระดับตำบล 56 แห่ง มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 12 แห่ง และระดับจังหวัด 47 แห่ง เมืองนี้มีรายการขึ้นทะเบียนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 4 รายการ และระดับจังหวัด 31 รายการ การครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์สูงถึง 99.8%
การดูแลสุขภาพ
เมืองฉีโจวมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 1,098 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 43 แห่ง สถานบริการปฐมภูมิ 1,028 แห่ง และหน่วยงานสาธารณสุขเฉพาะทาง 23 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 10,976 คน ประกอบด้วยแพทย์ผู้ช่วย 4,399 คน และพยาบาลวิชาชีพ 5,069 คน โดยมีเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล 9,684 เตียง
กีฬา
ในปี 2024 เมืองฉีโจวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอนฉีโจวและการแข่งขันจักรยานทางไกลอาชีพแห่งประเทศจีน (เขตฉือไท่ มณฑลอานฮุย) เมืองนี้ได้ติดตั้งอุปกรณ์ออกกำลังกาย 102 เครื่องใน 20 พื้นที่อยู่อาศัย สร้างโรงยิมชุมชน 6 แห่ง สวนกีฬาขนาดเล็ก 5 แห่ง และเส้นทางออกกำลังกายยาว 40 กิโลเมตร
ประกันสังคม
ในปี 2024 มีการจ้างงานใหม่ในเขตเมือง 14,000 ตำแหน่ง โดยมีการจ้างงานซ้ำ 7,000 ตำแหน่ง การลงทะเบียนรับเงินบำนาญและประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานของพนักงานในเมืองอยู่ที่ 346,000 และ 223,000 ราย ตามลำดับ การลงทะเบียนประกันบำนาญของผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบทอยู่ที่ 833,000 ราย รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 35,197 หยวน (ประมาณ 4,993 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% รายได้สุทธิต่อหัวในเขตเมืองอยู่ที่ 45,525 หยวน (6,458 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.8% รายได้สุทธิต่อหัวในชนบทอยู่ที่ 23,984 หยวน (3,402 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7% ค่าสัมประสิทธิ์ของ Engel อยู่ที่ 33.8% สำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและ 33.9% สำหรับผู้อยู่อาศัยในชนบท เมืองนี้มีสถานบริการสังคมที่จดทะเบียน 91 แห่ง โดยมีเตียง 11,646 เตียง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2024 ความเข้มข้นเฉลี่ยรายปีของ PM2.5 ในเมืองฉีโจวอยู่ที่ 31.1 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร โดยมีวันที่คุณภาพอากาศดีคิดเป็น 87.2% สถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศระดับชาติทั้ง 10 แห่งที่ครอบคลุมแม่น้ำ 8 สาย มีคุณภาพน้ำอยู่ในระดับมาตรฐานชั้นที่ 2 หรือสูงกว่า อัตราการบำบัดน้ำเสียในเมืองอยู่ที่ 98.02% อัตราการบำบัดขยะครัวเรือนให้ปลอดภัยอยู่ที่ 100% และพื้นที่สีเขียวในเขตเมืองอยู่ที่ 47.38% เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 7 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 72,700 เฮกตาร์
การขนส่ง
ทางหลวง
เมืองฉีโจวมีทางด่วนเชื่อมต่อ 6 สาย (รวมถึงทางด่วนปักกิ่ง-ไทเป, เซี่ยงไฮ้-ฉงชิ่ง, จีกวง, เต๋อชาง, อันตง และตงจิ่ว) ทางหลวงแห่งชาติ 6 สาย และทางหลวงระดับมณฑล 10 สาย ก่อให้เกิดเครือข่ายเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญต่างๆ ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เขตเมืองอู่ฮั่น และเขตเศรษฐกิจเหอเฟย ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีทางด่วน 327 กิโลเมตร ถนนชั้นหนึ่ง 272 กิโลเมตร และทางรถไฟ 244 กิโลเมตร (รวมถึงรถไฟความเร็วสูง 105 กิโลเมตร)
ทางรถไฟ
ทางรถไฟความเร็วสูงหนานจิง-อันฉิง ทางรถไฟถงหลิง-จิ่วเจียง และทางรถไฟความเร็วสูงฉีโจว-หวงซาน ผ่านเมืองนี้ สถานีสำคัญ ได้แก่ สถานีฉีโจว สถานีตงจือ และสถานีจิ่วฮวาซาน
การขนส่งทางน้ำ
แม่น้ำแยงซีไหลผ่านเมืองฉีโจวเป็นระยะทาง 162 กิโลเมตร ท่าเรือฉีโจวเป็นท่าเรือเปิดชั้นหนึ่งของประเทศและเป็นหนึ่งในท่าเรือสำคัญตามแนวแม่น้ำแยงซีสายหลัก สามารถรองรับเรือขนาด 5,000 ตันได้ตลอดทั้งปี ที่นี่มีท่าเทียบเรือสำราญแม่น้ำแยงซีแห่งเดียวของมณฑลอานฮุยและอาคารผู้โดยสารเพื่อการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ คือ ท่าเทียบเรือท่องเที่ยวฉีโจวจิ่วฮวาซาน ในปี 2024 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรืออยู่ที่ 149.587 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 4.3% และปริมาณตู้คอนเทนเนอร์อยู่ที่ 17,004 TEU
การบิน
สนามบินฉีโจว จิ่วฮวาซาน ตั้งอยู่ในเมืองเหมยหลง เขตกุ้ยฉี ห่างจากใจกลางเมือง ถงหลิง และแหล่งท่องเที่ยวภูเขาจิ่วฮวา ประมาณ 20 กิโลเมตร สนามบินแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 609 ล้านหยวน (ประมาณ 86.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ครอบคลุมพื้นที่ 3,200 หมู่ และได้รับการจัดอันดับพื้นที่การบิน 4C เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2556 ให้บริการเส้นทางบินไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เฉิงตู กวางโจว และเซี่ยเหมิน นอกจากนี้ สนามบินใกล้เคียงยังให้บริการเที่ยวบินไปยังเหอเฟย อันชิง หวงซาน และหนานจิงด้วย
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
บทกวี
เมืองฉีโจวได้รับการยกย่องว่าเป็น "ดินแดนแห่งบทกวีพันปี" กวีเอกหลี่ไป๋แห่งราชวงศ์ถังเคยมาเยือนภูเขาจิ่วฮวาถึงสามครั้ง และบริเวณฉิวปู่ถึงห้าครั้ง ประพันธ์บทกวีอมตะมากมายเพื่อสรรเสริญทิวทัศน์ของฉีโจว นักปราชญ์หลายท่าน รวมถึงเถาหยวนหมิง, ไป๋จูอี้, ซู่ซือ, หวังอันซือ, เป่าเจิ้ง, เหวินเทียนเซียง, เย่ว์เฟย, จูซี, ลู่โย่ว และหลี่ชิงจ้าว ก็เคยเดินทางมายังฉีโจวและประพันธ์บทกวีไว้มากมาย บทกวีรวมเล่มที่เก่าแก่ที่สุดของจีนที่ยังหลงเหลืออยู่ คือ เหวินซวน (บทกวีคัดสรร) ถูกรวบรวมและพิมพ์ในฉีโจวภายใต้การดูแลขององค์รัชทายาทจ้าวหมิงแห่งราชวงศ์เหลียง
ศาสนา
วัฒนธรรมพุทธศาสนาบนภูเขาจิ่วฮวา ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่จิตวิญญาณของพระกษิติครรภ์ (พระโพธิสัตว์ตี้จาง) มีเอกลักษณ์และมีความสำคัญในระดับภูมิภาค ในฐานะที่เป็นแหล่งพุทธศาสนาระดับนานาชาติ ภูเขาจิ่วฮวาเป็นหนึ่งในสี่ภูเขาพุทธศาสนาที่ยิ่งใหญ่ของจีน และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ คำปฏิญาณของพระกษิติครรภ์ที่ว่า "ช่วยสรรพสัตว์ทั้งหลายให้รอดพ้นก่อนบรรลุพุทธภาวะ และจะไม่เป็นพระพุทธเจ้าจนกว่านรกจะว่างเปล่า" ได้แพร่กระจายจากอินเดียโบราณมาสู่จีน และเจริญรุ่งเรืองที่ภูเขาจิ่วฮวา จนในที่สุดก็ก่อให้เกิดระบบวัฒนธรรมพุทธศาสนาที่ครอบคลุม
โอเปร่าแบบดั้งเดิม
เมืองฉีโจวเป็นแหล่งกำเนิดของงิ้วหนูโอ (Nuo Opera) งิ้วหนูโอแบบกุ้ยฉี (Guiichi Nuo Opera) และงิ้วชิงหยาง (Qingyang Qiang) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ฟอสซิลมีชีวิตของงิ้ว" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ ส่วนงิ้วมู่เหลียนแบบซื่อไท (Shitai Mulian Opera) และงิ้วเหวินหนานฉี (Wennan Ci) เป็นมรดกระดับมณฑล นอกจากนี้ ฉีโจวยังเป็นภูมิภาคสำคัญสำหรับงิ้วหวงเหมย (Huangmei Opera) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง
ประเพณีพื้นบ้าน
ภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์และการหลอมรวมทางวัฒนธรรมของเมืองฉีโจวได้ก่อให้เกิดประเพณีพื้นบ้านที่หลากหลาย โคมไฟดอกไม้ตงจือและงานเทศกาลวัดจิ่วฮวาเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เพลงพื้นบ้านกุ้ยฉีหลัวเฉิง การร้องเพลงซื่อไท โคมไฟมังกรฟางผิงอัน ทำนองจี้กง งานเทศกาลวัดฟู่จู และกลองโย่วฮวา เป็นมรดกระดับมณฑล การแข่งเรือมังกรในช่วงเทศกาลเรือมังกรเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน ตระกูลฉู่แห่งหมู่บ้านหวงจิงกังในอำเภอตงจือสืบเชื้อสายมาจากกวีฉู่หยวน
จุดชมวิว
เมืองฉีโจวมีแหล่งท่องเที่ยวมากกว่า 300 แห่ง โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ภูเขาจิ่วฮวา ซึ่งรวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 4 แห่ง ได้แก่ ภูเขาจิ่วฮวา (พื้นที่ทัศนียภาพสำคัญระดับชาติ แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A แหล่งท่องเที่ยวทางพุทธศาสนาระดับนานาชาติ และหนึ่งในสี่ภูเขาพุทธศาสนาที่ยิ่งใหญ่ของจีน) กุนหนิวเจียง (เขตอนุรักษ์สัตว์ป่าและพืชพันธุ์แห่งชาติ รู้จักกันในชื่อ "ธนาคารยีนของพืชและสัตว์แห่งจีนตะวันออก") ทะเลสาบเซิงจิน (เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำและนกหายากแห่งชาติ รู้จักกันในชื่อ "ทะเลสาบนกกระเรียนแห่งจีน") และอุทยานแห่งชาติจิ่วจื่อหยาน นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ เช่น ฐานฝึกกีฬาทางน้ำแห่งชาติทะเลสาบผิงเทียน และหมู่บ้านซิงฮวา ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A ขึ้นไป 45 แห่ง รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAAA 1 แห่ง และระดับ AAAA 17 แห่ง
บุคคลสำคัญ
เมืองฉีโจวได้ผลิตบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมายในด้านวรรณกรรม การปกครอง และวัฒนธรรม
เกียรติยศและตำแหน่ง
เมืองฉีโจวได้รับการยอมรับในฐานะเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ เมืองที่ได้รับรางวัลด้านสิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัยของจีน เมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ และพื้นที่สาธิตระบบนิเวศสีเขียวแห่งชาติ รวมถึงรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม