เมืองโปโจว
เมืองโปโจว (Bozhou City) หรือที่รู้จักกันในสมัยโบราณว่า โบ (Bo) และอีกชื่อหนึ่งคือ เฉียวเฉิง (Qiaocheng) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย ทางตอนใต้สุดของที่ราบจีนตอนเหนือ ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่าง...
เมืองโปโจว
โบโจว หรือที่รู้จักกันในสมัยโบราณว่า โบ และอีกชื่อหนึ่งคือ เฉียวเฉิง เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย ทางตอนใต้สุดของที่ราบจีนตอนเหนือ ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างมณฑลอานฮุยและมณฑลเหอหนาน ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทอดยาวประมาณ 150 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และ 90 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก ติดกับมณฑลเหอหนานทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับเมืองฝูหยางทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับเมืองหวยเป่ยและเมืองเปิงปูทางทิศตะวันออก และติดกับเมืองหวยหนานทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โบโจวปกครองอำเภอกัวหยาง อำเภอเมิ่งเฉิง อำเภอหลี่ซิน และอำเภอเฉียวเฉิง ครอบคลุมพื้นที่การปกครอง 8,374 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 4.861 ล้านคน การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในโบโจวมีมานานกว่าเจ็ดถึงแปดพันปี ทำให้โบโจวเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนโบราณ ในยุคของจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเหลือง จักรพรรดิคูขึ้นครองราชย์ต่อจากจ้วนซูและสถาปนาเมืองหลวงที่โป๋ (ปัจจุบันคือโป๋โจว) กษัตริย์ถังแห่งราชวงศ์ชางโค่นล้มราชวงศ์เซี่ยและสถาปนาราชวงศ์ชางโดยมีโป๋โจวเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 190 อาณาจักรจี่ถูกสถาปนาขึ้นภายในอาณาเขตของโป๋โจว ในปี ค.ศ. 221 เมืองเฉียวได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองหลวงรอง" ในยุคไคหยวนของราชวงศ์ถัง โป๋โจวเป็นหนึ่งในสิบเมืองสำคัญที่สุดในจักรวรรดิ ในปี ค.ศ. 1355 หลิวฟู่ถงได้ยกทัพต่อต้านราชวงศ์หยวน สถาปนาฮั่นหลินเป็นจักรพรรดิในโป๋โจว และสถาปนาราชวงศ์ซ่งโดยมีโป๋โจวเป็นเมืองหลวง ทำให้โป๋โจวเป็นเมืองหลวงโบราณของสามราชวงศ์ โป๋โจวทำหน้าที่เป็นหัวสะพานเชื่อมต่อที่ราบภาคกลางกับกลุ่มเมืองระดับโลกในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เมืองโป๋โจวเป็นเมืองอารยธรรมแห่งชาติ เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เขตพัฒนาหลักของกลุ่มเมืองภาคกลาง ศูนย์กลางการท่องเที่ยวของมณฑลอานฮุยตอนเหนือ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองอายุยืนของจีน และศูนย์กลางการกระจายและกำหนดราคาสินค้าสมุนไพรจีนโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก โป๋โจวมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับต่างๆ 231 แห่ง รวมถึงแหล่งสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 8 แห่ง และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 188 รายการ โป๋โจวเป็นที่รู้จักในฐานะ "เส้นทางเชื่อมระหว่างเหนือและใต้ กุญแจสำคัญของภาคกลาง" เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์หมิงและชิงเนื่องจากการขนส่งทางเรือ จนได้รับฉายาว่า "หนานจิงน้อย" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของโป๋โจวสูงถึง 262.11 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.8% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
ประวัติศาสตร์
โบโจว ซึ่งในสมัยโบราณรู้จักกันในชื่อโบ และอีกชื่อหนึ่งคือเฉียวเฉิง ได้ชื่อมาจากตัวอักษรที่แปลว่า "สูง" (เกา) อยู่ด้านบน และ "ที่อยู่อาศัย" (ไจ๋) อยู่ด้านล่าง ทำให้ได้ฉายาว่า "ดินแดนแห่งที่อยู่อาศัยสูง"
หลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ย้อนกลับไปได้เจ็ดถึงแปดพันปี ทำให้ที่นี่เป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนโบราณ ในยุคของจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเหลือง จักรพรรดิคูขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิจ้วนซู และทรงตั้งเมืองหลวงที่ป๋อ (ปัจจุบันคือป๋อโจว) ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นของตระกูลโย่วหยู และทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นของตระกูลทูซาน กษัตริย์ถังแห่งราชวงศ์ชางได้โค่นล้มราชวงศ์เซี่ยและสถาปนาราชวงศ์ชางโดยมีป๋อเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 190 อาณาจักรจีได้ก่อตั้งขึ้นภายในอาณาเขตของป๋อ
ในปี ค.ศ. 221 เมืองเฉียวได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองหลวงรอง" ซึ่งเป็นหนึ่งใน "เมืองหลวงทั้งห้า" ร่วมกับเมืองซูฉาง ฉางอาน ลั่วหยาง และเย่
ในปี ค.ศ. 579 เมืองเหยียนโจวตอนใต้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นโบโจว ซึ่งถือเป็นการปรากฏของชื่อ "โบโจว" เป็นครั้งแรก ในสมัยจักรพรรดิไคหยวนแห่งราชวงศ์ถัง โบโจวเป็นหนึ่งในสิบเมืองที่มีเกียรติที่สุดในจักรวรรดิ
ในปี ค.ศ. 1355 หลิวฟู่ถงได้รวบรวมกองทัพต่อต้านราชวงศ์หยวน สถาปนาฮั่นหลินเป็นจักรพรรดิในเมืองโป๋โจว และสถาปนาราชวงศ์ซ่งโดยมีโป๋โจวเป็นเมืองหลวง ทำให้โป๋โจวเป็นเมืองหลวงโบราณของสามราชวงศ์
ในปี 1912 เมืองโป๋โจวได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอโป๋ ในเดือนสิงหาคม ปี 1948 เมืองโป๋โจวได้รับการจัดตั้งขึ้น ในปี 1964 สภาแห่งรัฐได้แบ่งพื้นที่บางส่วนจากเมืองฝูหยาง กัวหยาง เมิ่งเฉิง และเฟิงไท่ เพื่อจัดตั้งอำเภอหลี่ซินขึ้น ในวันที่ 11 มีนาคม ปี 1986 สภาแห่งรัฐได้ยกเลิกอำเภอโป๋และจัดตั้งเมืองโป๋โจว (ระดับอำเภอ) ขึ้น ในวันที่ 11 พฤษภาคม ปี 2000 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองโป๋โจวระดับจังหวัด โดยมีอำเภอกัวหยาง อำเภอเมิ่งเฉิง และอำเภอหลี่ซินอยู่ภายใต้การปกครอง และที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ในเขตเฉียวเฉิงที่จัดตั้งขึ้นใหม่
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนพฤศจิกายน 2565 เมืองโป๋โจวประกอบด้วย 3 อำเภอและ 1 เขต ได้แก่ อำเภอกัวหยาง อำเภอเมิ่งเฉิง อำเภอลี่ซิน และเขตเฉียวเฉิง โดยเขตเฉียวเฉิงเป็นที่ตั้งของที่ทำการเทศบาล เมืองนี้มี 88 ตำบลและตำบลย่อย ประกอบด้วย 79 ตำบลและ 9 ตำบลย่อย ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 588 ถนนซีอี้ เขตเฉียวเฉิง
ภูมิศาสตร์และสิ่งแวดล้อม
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองโปโจวตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย ทางตอนใต้สุดของที่ราบภาคเหนือของจีน บริเวณรอยต่อระหว่างมณฑลอานฮุยและมณฑลเหอหนาน ห่างจากเมืองเหอเฟยซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลประมาณ 330 กิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 115 องศา 53 นาที ถึง 116 องศา 49 นาที และละติจูดเหนือ 32 องศา 51 นาที ถึง 35 องศา 5 นาที มีพรมแดนติดกับเมืองซ่างฉิวในมณฑลเหอหนานทางทิศเหนือ อำเภอลู่หยีของเมืองโจวโข่วทางทิศตะวันตก เมืองฝูหยางทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เมืองหวยเป่ยและเมืองเปิงปู้ทางทิศตะวันออก และเมืองหวยหนานทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 8,374 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ที่ราบมีลักษณะลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีภูมิประเทศสูงกว่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและต่ำกว่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทอดยาวประมาณ 150 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และ 90 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก จุดที่สูงที่สุดคือหมู่บ้านจ้านโหลว ในเขตเฉียวเฉิง สูง 42.5 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือหมู่บ้านจางโกวทางตอนใต้ของอำเภอหลี่ซิน สูง 22 เมตร ที่ราบแห่งนี้ได้รับอิทธิพลจากแม่น้ำที่คดเคี้ยวและน้ำท่วมในอดีตของแม่น้ำเหลือง จึงมีลักษณะเป็นสันเขา เนินลาด และแอ่งรูปจานสลับกันไป ส่วนทางตะวันออกมีเนินเขาหินปูนที่เหลืออยู่มากกว่าสิบแห่ง รวมถึงหลงซาน ซื่อกงซาน ฉีซาน และหลางซาน พื้นที่นี้เป็นลักษณะภูมิประเทศแบบที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลือง-แม่น้ำหวยเหอโดยทั่วไป
ดิน
ประเภทดินหลัก ได้แก่ ดินดำปนทราย (71.6% ของพื้นที่ทั้งหมด) ดินตะกอนน้ำ (23.2%) ดินสีน้ำตาล (1.5%) และดินหินปูน (3.7%)
ภูมิอากาศ
เมืองโป๋โจวมีภูมิอากาศอบอุ่นกึ่งชื้น มีลมมรสุมชัดเจน อุณหภูมิไม่สูงมาก แสงแดดส่องถึงตลอดวัน และมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกัน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 15.2 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 867.2 มิลลิเมตร แสงแดดเฉลี่ย 2,040.9 ชั่วโมง และช่วงปลอดน้ำค้างแข็งประมาณ 219 วัน สภาพอากาศที่อบอุ่นและฝนตกชุกนี้เป็นประโยชน์ต่อการเกษตร โดยสนับสนุนการปลูกข้าวสาลี ถั่วเหลือง ข้าวโพด ฝ้าย ยาสูบ และสมุนไพร เช่น ดอกโบตั๋นขาว ดอกโบตั๋น และดอกเบญจมาศ
อุทกวิทยา
แม่น้ำในเขตโบโจวเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำหวยเหอ แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำกัว (173 กิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำ 4,039 ตารางกิโลเมตร) แม่น้ำซีเฟย (123.4 กิโลเมตร 1,871 ตารางกิโลเมตร) และแม่น้ำฉือหวยสายใหม่ (66 กิโลเมตร 1,401 ตารางกิโลเมตร)
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรที่ดิน
พื้นที่ทั้งหมดมีขนาด 852,258 เฮกตาร์ ประกอบด้วยที่ดินเพื่อการเกษตร 707,929 เฮกตาร์ ที่ดินเพื่อการก่อสร้าง 124,790 เฮกตาร์ และที่ดินที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ 19,539 เฮกตาร์
ทรัพยากรแร่
ทรัพยากรถ่านหินและปิโตรเลียมใต้ดินมีอยู่มากมาย โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วรวม 5.7 พันล้านตัน ซึ่งรวมถึงปริมาณสำรองถ่านหิน 5.02 พันล้านตัน
ทรัพยากรชีวภาพ
ปริมาณไม้ในป่าทั้งหมดอยู่ที่ 12.2751 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีพื้นที่ป่าปกคลุม 18.26% เมืองโป๋โจวเพาะปลูกสมุนไพรมากกว่า 400 ชนิด บนพื้นที่ 52,280 เฮกตาร์ โดยพันธุ์พืชที่มีคำนำหน้าว่า "โป๋" ในตำราเภสัชกรรมจีน ได้แก่ รากโบตั๋นโป๋ ดอกเบญจมาศโป๋ เปลือกหม่อนโป๋ และรากไธราซานเทสโป๋
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 ประชากรที่อาศัยอยู่ถาวรมีจำนวน 4.861 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 47.02%
การเมือง
เทศบาลนครแห่งนี้บริหารจัดการ 3 อำเภอและ 1 จังหวัด โดยมีที่ทำการอยู่ในเขตเฉียวเฉิง ทำหน้าที่กำกับดูแลการปกครองและการพัฒนาในระดับภูมิภาค
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 เมืองโบโจวมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 252.16 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคเกษตรกรรมมีส่วนสนับสนุน 30.48 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.5%) ภาคอุตสาหกรรมมีส่วนสนับสนุน 88.41 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 9.7%) และภาคบริการมีส่วนสนับสนุน 133.27 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.7%)
รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 16.88 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.5%) โดยรายได้จากภาษีอยู่ที่ 9.62 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนรายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 41.64 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเป็นรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพอยู่ที่ 35.01 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 84.1% ของรายจ่ายทั้งหมด)
การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 7.3% โดยการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 12.8% การลงทุนด้านการผลิตเพิ่มขึ้น 37.0% และการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ลดลง 12.6% การลงทุนในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 18.8%
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคแตะระดับ 262.11 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.8% อยู่ในอันดับที่เจ็ดของมณฑล
อุตสาหกรรมหลัก
พืชผลทางการเกษตรที่สำคัญ ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวโพด และถั่วเหลือง ทำให้เมืองโปโจวเป็นแหล่งผลิตธัญพืชรายใหญ่ของประเทศ ส่วนเมืองกัวหยาง เมิ่งเฉิง และหลี่ซิน เคยถูกขนานนามว่า "สามเหลี่ยมทองคำวัวเหลือง"
ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตรมีมูลค่ารวม 54.76 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.7%) ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 5.196 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.3%) จาก 13.152 ล้านหมู่ ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 435,000 ตัน โดยเป็นเนื้อหมู 307,000 ตัน เนื้อวัว 15,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 23.9%) และไข่ไก่ 104,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 2.2%) จำนวนการชำแหละสุกรอยู่ที่ 3.537 ล้านตัว
อุตสาหกรรมรอง
อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์ครอบคลุมเจ็ดสาขา ได้แก่ ยานยนต์พลังงานใหม่ เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ เทคโนโลยีชีวภาพ พลังงานใหม่ วัสดุใหม่ การผลิตอุปกรณ์ระดับสูง และการอนุรักษ์พลังงานและการรักษาสิ่งแวดล้อม
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมของธุรกิจขนาดใหญ่เติบโต 10.2% โดยภาคการผลิตสุรา เครื่องดื่ม และชากลั่นเติบโต 9.1% ขณะที่การผลิตคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เติบโต 46.8% การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 18.1% และการผลิตอุปกรณ์เติบโต 34.5%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมทั้งสิ้น 137.59 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.7%) โดยยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 103.91 พันล้านหยวน และในชนบทอยู่ที่ 33.69 พันล้านหยวน มูลค่าการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 4.36 พันล้านหยวน (ประมาณ 606 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.7%) โดยเป็นการส่งออก 3.71 พันล้านหยวน และนำเข้า 640 ล้านหยวน การลงทุนจากต่างประเทศจริงอยู่ที่ 230 ล้านหยวน (ประมาณ 32 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 23.7%)
ในปี 2023 มูลค่าการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 586 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ส่งออก 501 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศที่แท้จริงอยู่ที่ 26.91 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 67.1%) การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 32.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 4.1%) ภาคการท่องเที่ยวมีนักท่องเที่ยว 35.582 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 73.5%) สร้างรายได้ 29.27 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 82.5%)
ณ สิ้นปี 2567 เงินฝากธนาคารมีมูลค่า 387.52 พันล้านหยวน (ประมาณ 53.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.0%) โดยเงินฝากครัวเรือนอยู่ที่ 298.94 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 12.7%) ส่วนสินเชื่อมีมูลค่า 383.07 พันล้านหยวน (ประมาณ 53.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.2%) ในปี 2566 มีสาขาหลักทรัพย์ 9 แห่ง มีบัญชีลูกค้า 173,000 บัญชี และบริษัทประกันภัย 38 แห่ง มีรายได้จากเบี้ยประกัน 7.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากโทรคมนาคมและไปรษณีย์รวม 9.40 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ 5.639 ล้านคน และสถานีฐาน 5G จำนวน 7,775 แห่ง
บริการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ณ สิ้นปี 2566 เมืองโปโจวมีบุคลากรด้านเทคนิค 107,000 คน บริษัทไฮเทค 411 แห่ง (เพิ่มขึ้น 53 แห่ง) และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 746 แห่ง (เพิ่มขึ้น 91.8%) มีแพลตฟอร์มวิจัยและพัฒนาในระดับจังหวัดกว่า 120 แห่ง รวมถึงระดับชาติ 5 แห่ง สัญญาด้านเทคโนโลยีมีมูลค่า 17.19 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และมีผลผลิต 7.93 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เครื่องหมายการค้าที่ได้รับอนุญาตมีจำนวน 111,440 รายการ (เพิ่มขึ้น 13.6%) โดยมีสิทธิบัตรที่ได้รับอนุญาต 2,944 รายการ รวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 387 รายการ และมีการจดทะเบียนผลิตภัณฑ์บ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ 5 รายการ
การศึกษา
ในปี 2023 เมืองโป๋โจวมีมหาวิทยาลัย 2 แห่ง (นักศึกษา 23,000 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 13 แห่ง (นักศึกษา 47,000 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 34 แห่ง (นักศึกษา 117,000 คน คิดเป็นอัตราการเข้าเรียน 94.3%) โรงเรียนมัธยมต้น 282 แห่ง (นักศึกษา 263,000 คน คิดเป็นอัตราการเข้าเรียน 100%) และโรงเรียนประถมศึกษา 833 แห่ง (นักศึกษา 473,000 คน คิดเป็นอัตราการเข้าเรียน 100%) มีโรงเรียนสร้างใหม่หรือต่อเติม 35 แห่ง เพิ่มที่นั่งเรียน 42,000 ที่นั่ง และมีอัตราการเข้าเรียนอนุบาล 91.2%
กีฬา
ณ สิ้นปี 2023 เมืองโบโจวมีสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 18,283 แห่ง นักกีฬาได้รับเหรียญทอง 70 เหรียญ เหรียญเงิน 94 เหรียญ และเหรียญทองแดง 94 เหรียญ รวมถึงแชมป์ระดับชาติ 2 รายการ
วัฒนธรรม
เมืองโป๋โจวมีศูนย์วัฒนธรรม 5 แห่ง ห้องสมุด 5 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 5 แห่ง สถานีวัฒนธรรมระดับตำบล 87 แห่ง ร้านหนังสือชนบท 1,296 แห่ง และศูนย์วัฒนธรรมหมู่บ้าน 1,348 แห่ง นอกจากนี้ยังมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 8 แห่ง ระดับจังหวัด 44 แห่ง และระดับเทศบาล 59 แห่ง รวมถึงมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 6 แห่ง ระดับจังหวัด 54 แห่ง และระดับเทศบาล 213 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2566 เมืองโป๋โจวมีสถานพยาบาล 2,678 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 84 แห่ง และศูนย์สุขภาพ 91 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 34,747 คน (แพทย์ 13,322 คน พยาบาล 16,902 คน) และเตียงผู้ป่วย 31,566 เตียง มีผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์รวม 25.361 ล้านครั้งต่อปี โดยให้บริการผ่านคลินิกในหมู่บ้าน 1,339 แห่ง
การดำรงชีวิตของผู้คน
ในปี 2023 รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 27,841 หยวน (ประมาณ 3,866 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.8%) รายได้ในเมืองอยู่ที่ 41,726 หยวน (ประมาณ 5,795 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.0%) โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ของ Engel เท่ากับ 33.6% และรายได้ในชนบทอยู่ที่ 19,391 หยวน (ประมาณ 2,693 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.5%) โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ของ Engel เท่ากับ 33.2%
ประกันสังคม
ในปี 2023 มีผู้ถือประกันบำนาญพนักงานในเมือง 615,000 คน (เพิ่มขึ้น 10.5%) ผู้ถือประกันสุขภาพพนักงาน 336,000 คน (เพิ่มขึ้น 6.2%) ผู้ถือประกันสุขภาพของประชาชน 5.264 ล้านคน (ลดลง 3.1%) และผู้ถือประกันบำนาญในชนบทรายใหม่ 3.57 ล้านคน เงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำรวมทั้งสิ้น 1.22 พันล้านหยวน (ประมาณ 169 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ครอบคลุมผู้รับในเมือง 8,000 คน และในชนบท 222,000 คน สถาบันสวัสดิการมีเตียง 29,000 เตียง ดูแลผู้รับบริการ 10,438 คน ยอดขายสลากกินแบ่งรัฐบาลสูงถึง 360 ล้านหยวน (ประมาณ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
การขนส่ง
ภาพรวม
ในปี 2023 การขนส่งผู้โดยสารทางถนนมีจำนวน 6.255 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 28.8%) และการขนส่งสินค้ามีจำนวน 317.427 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 6.9%) ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรือมีจำนวน 1.659 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 98.2%) มีการดำเนินโครงการด้านการขนส่ง 50 โครงการ โดยมีการลงทุน 7.24 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การก่อสร้างหลักของสนามบินโป๋โจวเสร็จสมบูรณ์แล้ว และการก่อสร้างทางรถไฟระหว่างเมืองฟู่หยาง-เมิ่งเฉิง-หวยเป่ยกำลังเร่งดำเนินการ
ทางหลวง
ณ สิ้นปี 2020 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 18,450 กิโลเมตร โดยมีทางด่วนรวม 320 กิโลเมตร ทางด่วน 4 สายวางตัวเป็นโครงข่าย ได้แก่ หนิงโป-ลั่วหยาง (G36), หยานเฉิง-ลั่วหยาง (G1516), จี่หนาน-กวางโจว (G35) และเต๋อโจว-ซ่างเหรา (G0321) นอกจากนี้ยังมีทางหลวงแห่งชาติ 5 สาย และทางหลวงระดับจังหวัด 18 สาย ตัดผ่านพื้นที่
ทางรถไฟ
เมืองโป๋โจวมีทางรถไฟให้บริการ 3 สาย ได้แก่ ทางรถไฟปักกิ่ง-เกาลูน ทางรถไฟชิงฟู่ และทางรถไฟความเร็วสูงซ่างฉิว-เหอเฟย-หางโจว รวมระยะทางประมาณ 216 กิโลเมตร ส่วนทางรถไฟความเร็วสูงฟู่หยาง-หวยเป่ยกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง (คาดว่าจะแล้วเสร็จในเดือนธันวาคม 2026) เมืองนี้มีสถานีรถไฟความเร็วสูง 3 สถานี (โป๋โจวใต้ กู่เฉิงตะวันออก และลู่เหยา) และสถานีรถไฟธรรมดา 2 สถานี (โป๋โจว และกัวหยาง) ทางรถไฟปักกิ่ง-เกาลูนเชื่อมต่อโป๋โจวกับปักกิ่ง เจิ้งโจว อู่ฮั่น เหอเฟย หนานจิง และเซี่ยงไฮ้
การบิน
สนามบินโป๋โจว เป็นสนามบินระดับภูมิภาคภายในประเทศ ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านหลิวจู เมืองเปียวลี่ ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 33.5 กิโลเมตร สนามบินระดับ 4C แห่งนี้มีอาคารผู้โดยสารขนาด 11,600 ตารางเมตร พร้อมที่จอดเครื่องบิน 8 จุด ออกแบบมาเพื่อรองรับผู้โดยสาร 1 ล้านคนต่อปี และสินค้า 2,650 ตัน เริ่มเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2568
การขนส่งทางน้ำ
เส้นทางน้ำภายในประเทศ 6 เส้นทาง รวมระยะทาง 277.35 กิโลเมตร เส้นทางน้ำแม่น้ำกัว ซึ่งวางแผนให้เป็นเส้นทางน้ำระดับ 4 เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่สำคัญที่สุดในแนวเหนือ-ใต้ ท่าเรือโป๋โจว ซึ่งเป็นท่าเรือสำคัญของมณฑลอานฮุย ประกอบด้วยพื้นที่ท่าเรือ 4 แห่ง มีท่าเทียบเรือใช้งาน 29 แห่ง และมีกำลังการผลิตตามการออกแบบ 7.93 ล้านตันต่อปี และรองรับการเคลื่อนย้ายผู้โดยสาร 40,000 คนต่อปี
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ สิ้นปี 2020 เมืองโบโจวมีรถโดยสารประจำทาง 1,746 คัน และรถแท็กซี่ 1,151 คัน โดยผู้ให้บริการของเทศบาลดำเนินการรถโดยสารประจำทาง 714 คัน (71.1% เป็นรถไฟฟ้า) ใน 38 เส้นทาง รวมระยะทาง 523.43 กิโลเมตร มีผู้โดยสารใช้บริการปีละ 12.859 ล้านคน
วัฒนธรรมท้องถิ่น
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
เมืองโป๋โจวมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการอนุรักษ์ 231 แห่ง รวมถึง 8 แห่งที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ ได้แก่ หองละครโบราณฮวาซีโหลว (Huaxilou), อุโมงค์ใต้ดินโบราณโป๋โจว, สุสานตระกูลเฉา, ร้านค้าเงินตราในตรอกหนานจิง, บ่อน้ำโบราณกู่จิงกงลี่ฉู่, เจดีย์เสวี่ยเกอ, แหล่งโบราณสถานหยูฉีซี และเจดีย์หมื่นองค์เมิ่งเฉิง
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
เมืองโบโจวมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้จำนวน 188 รายการ ซึ่งรวมถึงรายการระดับชาติ 6 รายการ และรายการระดับมณฑล 38 รายการ
ประเพณีพื้นบ้าน
ศิลปะดั้งเดิม ได้แก่ เอ้อเจียเซียน (งิ้วสองสาย), การแสดงของคณะใหญ่ และอู๋ฉินซี (การรำห้าสัตว์)
อาหารพิเศษ
อาหารขึ้นชื่อของเมืองนี้ ได้แก่ แป้งทอดงาแบบเมิ่งเฉิง ซุปสปาแบบเมิ่งเฉิง และแพนเค้กเนื้อวัวแบบโปโจว
ผลิตภัณฑ์พิเศษ
อุตสาหกรรมสมัยใหม่ของเมืองโปโจวมีต้นกำเนิดมาจากงานหัตถกรรมดั้งเดิมที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชุนชุมและสมัยราชวงศ์จ้านกั๋ว การทอผ้าไหมในสมัยราชวงศ์ถัง เส้นด้ายเครปในสมัยราชวงศ์ซ่ง และเหล้าเจี้ยน ผ้าไหมว่านโช่ว และผลิตภัณฑ์สักหลาดในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ล้วนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ โรงงานผลิตไข่ถงเหมาซุนในปี ค.ศ. 1909 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมสมัยใหม่
จุดชมวิว
ภาพรวม
ในปี 2021 เมืองโป๋โจวมีสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการจัดอันดับ 3A ขึ้นไปจำนวน 44 แห่ง รวมถึง 9 แห่งที่ได้รับการจัดอันดับ 4A สถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่น ได้แก่ หมู่บ้านท่องเที่ยวชนบทระดับชาติ 2 แห่ง ฐานการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพแผนจีนระดับมณฑล 5 แห่ง และเขตประวัติศาสตร์เป่ยกวนซึ่งได้รับการยกให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจระดับมณฑล
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ หอแสดงงิ้วประดับตกแต่ง (Huazilou), อุโมงค์ใต้ดินโบราณโบโจว, สุสานตระกูลเฉา, ร้านแลกเงินในซอยหนานจิง และเจดีย์หมื่นองค์เมิ่งเฉิง
บุคคลสำคัญ
เมืองโป๋โจวเป็นบ้านเกิดของแพทย์ผู้มีชื่อเสียงอย่างฮวาถัวและรัฐบุรุษโจโฉ ซึ่งตระกูลของทั้งสองมีต้นกำเนิดมาจากที่นี่ นอกจากนี้ พระราชวังเทียนจิง ซึ่งเป็นบ้านเกิดของนักปรัชญาเต๋าเหลาจื่อ ก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้เช่นกัน
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองโบโจวได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองอายุยืนของจีน และเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้าสมุนไพรจีนโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เมืองพี่น้อง
เมืองโบโจวรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องไว้ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม