เมืองฟู่หยาง
เมืองฝูหยาง (Fuyang City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย เรียกย่อว่า "ฝู" ก่อตั้งขึ้นในชื่อรัฐหู (Hu State) ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ รุ่ยหยิน (Ruyin), ซุนฉาง (Shunchang) และอิงโจว (Yingzhou) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง
เมืองฟู่หยาง
เมืองฝูหยาง มณฑลอานฮุย เป็นเมืองระดับจังหวัด เรียกย่อว่า "ฝู" ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ในฐานะรัฐหู ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ รุ่ยหยิน ซุนฉาง และอิงโจว ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของที่ราบหวงหวยไห่ ทางตะวันตกของที่ราบหวยเป่ย ในมณฑลอานฮุยตะวันตกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 10,118.2 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเส้นลองจิจูด 114 องศา 52 นาที ถึง 116 องศา 49 นาที ตะวันออก และเส้นละติจูด 32 องศา 25 นาที ถึง 34 องศา 4 นาที เหนือ พื้นที่ทั้งหมดเป็นที่ราบ ณ เดือนพฤษภาคม 2566 เมืองนี้บริหารจัดการเขตเทศบาล 3 เขต อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง ในปี 2567 มีประชากร 8.041 ล้านคน อัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 46.29% ชื่อ "ฝูหยาง" มาจากแคว้นฝูหยางในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 3,000 ปี ฝูหยางมีตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญ คือเป็น "สะพานเชื่อมสองฝั่ง" ระหว่างสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและกลุ่มเมืองในที่ราบภาคกลาง รัฐบาลได้กำหนดให้ฝูหยางเป็นเมืองสำคัญสำหรับการบูรณาการสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและการพัฒนาคุณภาพสูงในภาคกลางของจีน รวมถึงเป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคสำหรับเขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศแม่น้ำห้วยและกลุ่มเมืองในที่ราบภาคกลาง ในปี 2023 ฝูหยางได้รับการจัดอันดับเป็นเมืองระดับสาม วัฒนธรรมที่โดดเด่นของฝูหยางคือวัฒนธรรมแม่น้ำห้วย เป็นบ้านเกิดของกานหลัว กวนจง เป่าซู่หย่า ลู่เมิ่ง และหลิวฟู่ถง และข้าราชการที่มีชื่อเสียง เช่น เหยียนซู่ โอวหยางซิว และซู่ซือ เคยรับราชการที่นี่ ทะเลสาบซีหูหยิงโจวมีชื่อเสียงในอดีตเทียบเท่ากับทะเลสาบซีหูหางโจว พื้นที่ทัศนียภาพแม่น้ำบาหลี อำเภออิงชาง เป็นพื้นที่ทัศนียภาพระดับ 5A ของประเทศ ในขณะที่สวนนิเวศฝูหยาง พื้นที่ทัศนียภาพเชิงนิเวศตี้โกว และพื้นที่ทัศนียภาพเฟิงไป่กัง ฟู่หนาน ล้วนเป็นพื้นที่ทัศนียภาพระดับ 4A ของประเทศ การตัดกระดาษฝูหยาง โคมไฟฮวากู่ อิงชาง เครื่องปั้นดินเผาสีเจียโช่ว และการสานหวายฟู่หนาน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ ภาชนะสำริดสมัยราชวงศ์ชางที่ขุดพบในอำเภอฟู่หนาน ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสิบสมบัติสำริดที่สำคัญที่สุดของจีน ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคฝูหยางอยู่ที่ 360.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 50.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโตขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ในปี 2025 GDP ของเมืองอยู่ที่ 377.76 พันล้านหยวน (ประมาณ 52.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโตขึ้น 5.6% ในราคาคงที่
ประวัติศาสตร์
ฝูหยางมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและมรดกทางวัฒนธรรมที่อุดมสมบูรณ์ ในช่วงต้นถึงกลางยุคหินใหม่ เมื่อ 8,000 ถึง 6,000 ปีก่อน ผู้คนดั้งเดิมได้เข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่ฝูหยาง ทิ้งร่องรอยไว้มากมาย เช่น หวังซินจวงในหลินฉวน ไท่เจียซีในฟู่หนาน หนี่ฉิวในไท่เหอ และเย่ว์เจียหูในอิงตง เมื่อกว่า 2,500 ปีก่อน การตั้งถิ่นฐานได้พัฒนาเป็นเมืองและเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศ หลังจากยุคชุนชุม ฝูหยางได้ทำหน้าที่เป็นที่ตั้งของมณฑล อำเภอ จังหวัด และแคว้นต่างๆ
ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตกจนถึงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ฟู่หยางเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐหู ในปี 495 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐฉู่ได้พิชิตรัฐหู ในสมัยราชวงศ์ฉิน ได้มีการจัดตั้งอำเภอรู่หยินขึ้นภายใต้การปกครองของเฉิน ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น อำเภอรู่หยินยังคงอยู่ และในปี 206 ก่อนคริสต์ศักราช ได้ถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของรู่หนาน ชื่อ "ฟู่หยาง" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี 108 หลังคริสต์ศักราช ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อจักรพรรดิอันทรงแต่งตั้งหลิวเซียนเป็นเจ้าเมืองฟู่หยาง
ในสมัยสามก๊ก เดิมทีพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเว่ยในชื่ออำเภอรูหยิน ต่อมาราชวงศ์จินตะวันตกได้สถาปนาเมืองรูหยินขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 266 ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ พื้นที่นี้ได้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างรัฐคู่แข่งหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 528 ราชวงศ์เว่ยเหนือได้ก่อตั้งเมืองอิงโจวขึ้น ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของศูนย์กลางการปกครอง ราชวงศ์สุยได้เปลี่ยนชื่อเป็นอิงโจวในปี ค.ศ. 583 ในสมัยราชวงศ์ถังมีการเปลี่ยนชื่อระหว่างอำเภอรูหยินและอิงโจวหลายครั้ง และในสมัยห้าราชวงศ์ พื้นที่นี้ยังคงใช้ชื่ออิงโจว
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เมืองอิงโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองซุนชางในปี 1116 ราชวงศ์จินเข้ายึดครองในปี 1141 และคืนสถานะเป็นเมืองอิงโจวอีกครั้ง ในสมัยราชวงศ์หยวน เมืองนี้อยู่ในเขตปกครองรุนหนิงของมณฑลเหอหนาน ในสมัยราชวงศ์หมิง เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองเฟิงหยางของเมืองหนานจิง ในสมัยราชวงศ์ชิง เมืองอิงโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอิงโจวในปี 1735 ขึ้นเป็นเมืองในสังกัดโดยตรงของมณฑลอานฮุย
ในปี ค.ศ. 1912 รัฐบาลสาธารณรัฐได้ยกเลิกเขตปกครองระดับจังหวัด และอำเภอฝูหยางจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอานฮุยโดยตรง ในปี ค.ศ. 1948 ฝูหยางได้รับการปลดปล่อย และมีการจัดตั้งสำนักงานผู้ว่าการฝูหยางขึ้น โดยดูแล 9 อำเภอและ 3 เมือง ในปี ค.ศ. 1996 เขตปกครองฝูหยางและเมืองฝูหยางระดับอำเภอถูกยกเลิกและแทนที่ด้วยเมืองฝูหยางระดับจังหวัด ในปี ค.ศ. 2000 อำเภอกัวหยาง เมิ่งเฉิง และหลี่ซิน ถูกโอนไปอยู่ภายใต้เมืองโป๋โจวระดับจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนพฤษภาคม 2566 เมืองฝูหยางบริหารจัดการเขตเทศบาล 3 เขต (อิงโจว อิงตง และอิงฉวน) อำเภอ 4 แห่ง (ฟู่หนาน หลินฉวน ไท่เหอ และอิงชาง) และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง (เจียโช่ว) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่บนถนนชิงเหอ ในเขตอิงโจว
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองฝูหยางตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของที่ราบหวงหวยไห่ ในส่วนตะวันตกของที่ราบหวยเป่ย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย มีอาณาเขตติดกับเมืองโจวโข่ว เมืองจูหม่าเตียน และเมืองซินหยางของมณฑลเหอหนานทางทิศตะวันตก เมืองโป๋โจวทางทิศเหนือ เมืองหวยหนานทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และอยู่ตรงข้ามกับอำเภอฮั่วฉิวทางทิศใต้ โดยมีแม่น้ำหวยคั่นกลาง มีพื้นที่ทั้งหมด 10,118 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
พื้นที่ทั้งหมดเป็นที่ราบเรียบ ลาดเอียงเล็กน้อยจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีความแตกต่างของระดับความสูงสัมพัทธ์ 14.4 เมตร เนื่องจากแม่น้ำห้วยและลำน้ำสาขาไหลคดเคี้ยวและกัดเซาะ รวมถึงน้ำท่วมทางตอนใต้ของแม่น้ำเหลืองที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เกิดตะกอนดินที่ก่อตัวเป็นรูปแบบสลับซับซ้อนของสันเขา เนินลาด และแอ่ง ทำให้ภูมิทัศน์มีลักษณะ "โดยทั่วไปราบเรียบแต่ไม่เท่ากันในบางพื้นที่"
ภูมิอากาศ
เมืองฝูหยางตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเขตภูมิอากาศอบอุ่น มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งชื้นอบอุ่น มีฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิปานกลาง และปริมาณน้ำฝนเพียงพอ ภูมิอากาศมีลักษณะเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างเขตภูมิอากาศอบอุ่นและเขตภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนทางเหนือ ลมประจำฤดูหนาวพัดจากทิศเหนือถึงตะวันออกเฉียงเหนือ ในขณะที่ลมประจำฤดูร้อนพัดจากทิศใต้ ปริมาณน้ำฝนรายปีสูงสุดในฤดูร้อน รองลงมาคือฤดูใบไม้ผลิ ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ภัยแล้งและน้ำท่วมเกิดขึ้นได้หลากหลายรูปแบบ
อุทกวิทยา
แม่น้ำทุกสายในฝูหยางอยู่ในระบบแม่น้ำห้วย แม่น้ำสายหลักได้แก่ แม่น้ำห้วย แม่น้ำอิง แม่น้ำฉวน แม่น้ำซีเฟย แม่น้ำซี แม่น้ำกู แม่น้ำหลิวอัน แม่น้ำรุน และแม่น้ำจี แม่น้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากฝั่งใต้ของที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลือง และเป็นแม่น้ำที่อาศัยน้ำฝนเป็นหลัก มีเพียงแม่น้ำหงและแม่น้ำอิงเท่านั้นที่ได้รับน้ำจากภูเขา
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองฝูหยางมีทรัพยากรน้ำบาดาลอุดมสมบูรณ์ มีชั้นน้ำบาดาลตื้นสองชั้นอยู่ที่ระดับความลึก 5 ถึง 20 เมตร และ 30 ถึง 50 เมตร คุณภาพน้ำดี เป็นน้ำจืดที่มีคาร์บอเนตและแร่ธาตุต่ำกว่า 1 กรัมต่อลิตร เหมาะสำหรับการดื่มและการใช้ในอุตสาหกรรม นอกจากนี้ยังมีแหล่งพลังงานความร้อนใต้ดินประมาณ 60 ตารางกิโลเมตร โดยมีบ่อน้ำในไท่เหอและฟู่หนานที่ให้ผลผลิตมากกว่า 500 ตันต่อวัน ที่อุณหภูมิ 40 ถึง 50 องศาเซลเซียส
ทรัพยากรชีวภาพ
ฟู่หยางมีทรัพยากรทางชีวภาพที่อุดมสมบูรณ์ พืชป่าได้แก่ ผักเบี้ย ผักโขมป่า ไลเคน และเห็ดหูหนู สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมป่าได้แก่ พังพอนไซบีเรีย กระต่ายป่า แมวป่า เม่น และค้างคาว นกนานาชนิดได้แก่ นกกา นกกระจอก นกคuckoo นกหัวขวาน นกฮูก และนกอีกา มีการบันทึกชนิดนกป่าไว้ทั้งหมด 210 ชนิด รวมถึง 37 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ เช่น นกเป็ดน้ำแบร์ นกกระสาขาวตะวันออก และนกกระเรียนคอขาว (ได้รับการคุ้มครองระดับหนึ่ง) และนกช้อนปากขาว ห่านหน้าขาวเล็ก และหงส์ทุนดรา (ได้รับการคุ้มครองระดับสอง)
ทรัพยากรแร่
ฟู่หยางได้ค้นพบแหล่งแร่ 6 ชนิด รวมถึงถ่านหิน 48.8 พันล้านตัน และแร่เหล็ก 20 ล้านตัน ถ่านหินก่อตัวขึ้นในช่วงยุคเพอร์เมียน (270 ถึง 240 ล้านปีก่อน) ในชั้นหินทรายและหินดินดานที่มีถ่านหินอยู่ ซึ่งกระจายตัวอยู่ทั่วไปในเขตอิงชางเป็นส่วนใหญ่ แหล่งแร่เหล็กซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางเขตอิงชางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 18 กิโลเมตร เป็นส่วนขยายของแหล่งแร่เหล็กฮั่วฉิว ปริมาณสำรองถ่านหินทั้งหมดของฟู่หยางสูงถึง 100 พันล้านตัน โดยมีปริมาณสำรองที่สามารถนำมาใช้ได้มากกว่า 80 พันล้านตัน ซึ่งเป็นถ่านหินคุณภาพสูงที่มีพลังงานประมาณ 5,700 กิโลแคลอรีต่อกิโลกรัม
ประชากร
ณ สิ้นปี 2023 ประชากรของเมืองฝูหยางมีจำนวน 8.084 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 45.16% เพิ่มขึ้น 1.69 จุดเปอร์เซ็นต์ ส่วนในปี 2024 ประชากรมีจำนวน 8.041 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 46.29% ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น และมีชนกลุ่มน้อยอื่นๆ เช่น ชาวหุย ชาวแมนจู ชาวจ้วง ชาวเหมียว ชาวตง และอื่นๆ
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
คณะผู้บริหารระดับเทศบาลประกอบด้วยคณะกรรมการพรรค สภาประชาชน รัฐบาล และสภาที่ปรึกษาทางการเมือง โดยมีเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการมณฑลอานฮุย
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
เมืองฝูหยางได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนและความร่วมมือ
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 เมืองฝูหยางมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 360.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 50.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% ในราคาคงที่ โดยแบ่งตามภาคส่วนได้ดังนี้: อุตสาหกรรมขั้นต้นมีมูลค่าเพิ่ม 43.65 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.7%; อุตสาหกรรมขั้นกลางมีมูลค่าเพิ่ม 110.91 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.6%; และอุตสาหกรรมขั้นที่สามมีมูลค่าเพิ่ม 206.42 พันล้านหยวน (ประมาณ 28.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.9%
ในปี 2024 รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 28,657 หยวน (ประมาณ 3,980 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7% รายได้สุทธิต่อหัวของประชากรในเมืองอยู่ที่ 43,097 หยวน (ประมาณ 5,985 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% และของประชากรในชนบทอยู่ที่ 19,439 หยวน (ประมาณ 2,700 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.6% อัตราส่วนรายได้ระหว่างเมืองและชนบทอยู่ที่ 2.22 ลดลง 0.05 จากปีที่แล้ว รายรับจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 19.51 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 0.2% โดยมีรายได้จากภาษี 11.43 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายจ่ายจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 66.23 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.1% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 2.5% โดยการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานพุ่งสูงขึ้น 20.3% และการลงทุนด้านการผลิตเติบโต 33.0% เมืองนี้มีโครงการมูลค่า 100 ล้านหยวนขึ้นไปจำนวน 632 โครงการ เพิ่มขึ้น 103 โครงการ
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองฝูหยางอยู่ที่ 377.76 พันล้านหยวน (ประมาณ 52.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีมูลค่า 42.79 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ภาคอุตสาหกรรมรอง 112.15 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และภาคอุตสาหกรรมที่สาม 222.82 พันล้านหยวน (ประมาณ 30.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 20.1 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และรายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 74.79 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพคิดเป็น 82.2% ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคเพิ่มขึ้น 0.5% เมื่อเทียบกับปีก่อน และรายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 30,113 หยวน (ประมาณ 4,182 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 มูลค่าผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมงรวมอยู่ที่ 88.34 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 14.655 ล้านหมู่ (ประมาณ 977,000 เฮกตาร์) ผลผลิตรวม 5.388 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 0.3% การผลิตปศุสัตว์ทรงตัว โดยมีผลผลิตเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแกะ และสัตว์ปีก 686,000 ตัน การฆ่าสุกรอยู่ที่ 4.832 ล้านตัว ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตทางการเกษตรรวมอยู่ที่ 87.73 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 14.691 ล้านหมู่ ผลผลิตรวม 5.393 ล้านตัน
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8% โดยแบ่งตามภาคส่วน: การทำเหมืองเติบโต 13.1% การผลิต 7.3% และสาธารณูปโภค 8.6% อุตสาหกรรมหลักแสดงให้เห็นถึงการเติบโตอย่างรวดเร็ว ได้แก่ การผลิตคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เติบโต 47.7% การผลิตวัตถุดิบเคมี 22.0% และการผลิตเครื่องจักรไฟฟ้า 14.0% มูลค่าเพิ่มของการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 34.3% และการผลิตอุปกรณ์เติบโต 20.5% ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.7% การทำเหมืองเติบโต 24.5% การผลิต 7.2% และสาธารณูปโภค 4.2% จาก 33 หมวดอุตสาหกรรมหลัก มี 22 หมวดที่เติบโตในเชิงบวก การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 21.2% การผลิตอุปกรณ์ 15.5% และอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงใหม่ 9.8%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของภาคบริการเติบโต 4.9% บริการเช่าซื้อและบริการทางธุรกิจเติบโต 36.7% บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเติบโต 4.2% บริการด้านที่อยู่อาศัยเติบโต 15.5% และบริการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเติบโต 11.3% ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 264.88 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.9% ยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 197.51 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดขายปลีกในชนบทอยู่ที่ 67.37 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ภายใต้นโยบาย "เปลี่ยนของเก่าเป็นของใหม่" ยอดขายปลีกเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านและอุปกรณ์เครื่องเสียงเติบโต 25.9% ณ สิ้นปี 2024 เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่า 645.14 พันล้านหยวน (ประมาณ 89.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.1% และสินเชื่อมีมูลค่า 568.3 พันล้านหยวน (ประมาณ 78.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.7%
ในปี 2025 ยอดขายปลีกรวมอยู่ที่ 260.88 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% โดยยอดขายอุปกรณ์สื่อสาร เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน และรถยนต์เติบโต 74.5%, 34.5% และ 3.0% ตามลำดับ ขณะที่อุปกรณ์สวมใส่แบบอัจฉริยะ สมาร์ทโฟน และเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านอัจฉริยะเติบโต 142.6%, 92.4% และ 39.5% ตามลำดับ
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2023 เมืองฝูหยางมีวิสาหกิจไฮเทค 730 แห่ง เพิ่มขึ้น 20.1% มูลค่าธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 25.56 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 5,608 รายการ ประกอบด้วยสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 1,000 รายการ สิทธิบัตรแบบจำลองอรรถประโยชน์ 3,610 รายการ และสิทธิบัตรการออกแบบ 998 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้มีจำนวน 7,589 รายการ หรือ 9.3 รายการต่อประชากร 10,000 คน
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2023 เมืองฝูหยางมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 5 แห่ง มีนักศึกษาลงทะเบียน 91,000 คน โรงเรียนอาชีวศึกษา 29 แห่ง มีนักเรียน 108,000 คน โรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วไป 430 แห่ง มีนักเรียน 592,000 คน โรงเรียนประถมศึกษา 1,151 แห่ง มีนักเรียน 783,000 คน และโรงเรียนอนุบาล 1,659 แห่ง มีเด็ก 246,000 คน อัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาอยู่ที่ 100%
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2023 อำเภอฝูหยางมีคณะศิลปะการแสดง 602 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง ห้องสมุดประชาชน 9 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 7 แห่ง หอศิลป์ 1 แห่ง และสถานีวัฒนธรรม 172 แห่ง การออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุมประชากร 100% ห้องสมุดอำเภออิงชาง ห้องสมุดฝูหนาน ห้องสมุดหลินฉวน ห้องสมุดไท่เหอ และห้องสมุดเจียโช่ว เป็นห้องสมุดชั้นนำระดับชาติ และพิพิธภัณฑ์ฝูหยางเป็นพิพิธภัณฑ์ชั้นนำระดับชาติ
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2566 เมืองฝูหยางมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 3,458 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 132 แห่ง (ในจำนวนนี้เป็นโรงพยาบาลระดับตติยภูมิเกรด A จำนวน 7 แห่ง) สถานพยาบาลระดับรากหญ้า 3,263 แห่ง และสถานบริการสาธารณสุข 42 แห่ง เมืองนี้มีบุคลากรทางการแพทย์ 66,134 คน รวมถึงแพทย์ผู้ช่วย 26,488 คน และพยาบาลวิชาชีพ 30,997 คน สถานพยาบาลมีเตียง 60,383 เตียง และให้บริการผู้ป่วย 42.478 ล้านคนต่อปี
กีฬา
ณ สิ้นปี 2023 เมืองฝูหยางมีสถานที่เล่นกีฬา 25 แห่ง ศูนย์ออกกำลังกายประจำตำบล 142 แห่ง และสนามกีฬาสารพัดประโยชน์ 149 แห่ง ในการแข่งขันระดับชาติ เมืองนี้ได้รับรางวัล 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาสูงถึง 810 ล้านหยวน (ประมาณ 112.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ระดมทุนได้ 200 ล้านหยวน (ประมาณ 27.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับกองทุนเพื่อสาธารณประโยชน์
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2023 เมืองฝูหยางมีแรงงานในเมืองที่ลงทะเบียนประกันบำนาญ 1.015 ล้านคน ประกันการว่างงาน 399,000 คน ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 638,000 คน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 608,000 คน และประกันการคลอดบุตร 462,000 คน เมืองนี้ให้เงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำในเมืองแก่ 20,546 คน เงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำในชนบทแก่ 258,256 คน และการดูแลพิเศษแก่ 44,178 คน โดยมีการให้ความช่วยเหลือชั่วคราว 10,386 ครั้ง
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองฝูหยางกำลังสร้างเครือข่ายคมนาคมสามมิติแบบครบวงจรที่บูรณาการทางรถไฟ ทางหลวง การบิน และการขนส่งทางน้ำ ทางด่วนที่สร้างเสร็จแล้ว ได้แก่ ทางด่วนเจีย-ฟู่-เปิง ทางด่วนหวย-ฟู่-ฟู่ ทางด่วนฟู่-ป๋อ ทางด่วนฟู่-โจว และทางด่วนฟู่-ซิน แม่น้ำหวยและแม่น้ำซาหยิงทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำไปยังภาคตะวันออกของจีน
ทางรถไฟ
ทางรถไฟสายชางฟู่ ซุยฟู่ หลัวฟู่ ฟู่หวย และฟู่หลิว ก่อตัวเป็นโครงสร้างรูปทรงข้าวที่มีหกทิศทางมาบรรจบกัน สถานีจัดเรียงรถไฟฟู่หยางมีกำลังการรองรับรถไฟได้ 18,000 ขบวนต่อวัน และสถานีรถไฟฟู่หยางรองรับผู้โดยสารได้มากถึง 100,000 คนต่อวันในช่วงเวลาเร่งด่วน สถานีฟู่หยางเหนือเป็นสถานีจัดเรียงรถไฟหลักบนสายปักกิ่ง-เกาลูน สถานีฟู่หยางตะวันตกเป็นสถานีระดับซูเปอร์คลาสที่บริหารจัดการโดยกลุ่มการรถไฟจีนเซี่ยงไฮ้ ให้บริการรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-ฮ่องกง และรถไฟความเร็วสูงเจิ้งโจว-ฟู่หยาง ทำให้เป็นสถานีรถไฟความเร็วสูงที่ใหญ่เป็นอันดับสองในมณฑลอานฮุย มีพื้นที่อาคารประมาณ 40,000 ตารางเมตร และ 7 ชานชาลาพร้อม 17 ราง
การขนส่งทางน้ำ
เส้นทางน้ำที่สามารถเดินเรือได้ของเมืองฝูหยางมีความยาวรวม 736 กิโลเมตร ทำหน้าที่เป็นเส้นทางสำคัญจากที่ราบภาคกลางไปยังภาคตะวันออกของจีน ท่าเรือฝูหยางมีพื้นที่ปฏิบัติการ 14 แห่ง โดยมีกำลังการรองรับสินค้าต่อปีตามการออกแบบ 3.67 ล้านตัน มีท่าเทียบเรือใช้งาน 109 แห่ง และมีบริษัทขนส่งทางน้ำ 18 แห่งที่ดำเนินงานด้วยเรือ 3,170 ลำ มีกำลังการขนส่ง 1.18 ล้านตัน
การบิน
สนามบินฟู่หยาง ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 9 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในสามสนามบินพลเรือนแห่งแรกๆ ของมณฑลอานฮุย เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 1998 ออกแบบตามมาตรฐาน 4D มีรันเวย์ยาว 2,400 เมตร สามารถรองรับเครื่องบินโบอิ้ง 737 และ MD-90 ได้ การขยายสนามบินมูลค่า 1.24 พันล้านหยวน (ประมาณ 172.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เสร็จสมบูรณ์ในเดือนมิถุนายน 2023 โดยขยายรันเวย์เป็น 2,800 เมตร และเพิ่มอาคารผู้โดยสารใหม่ขนาด 28,400 ตารางเมตร ณ เดือนพฤศจิกายน 2023 สนามบินเชื่อมต่อกับ 30 เมืองใหญ่ โดยคาดว่าจะมีผู้โดยสารถึง 1.5 ล้านคนต่อปีภายในปี 2025 ในปี 2024 สนามบินแห่งนี้รองรับเที่ยวบิน 11,538 เที่ยว และผู้โดยสารกว่า 1.27 ล้านคน
ทางหลวง
เมืองนี้จะเพิ่มทางหลวงแห่งชาติสายตะวันออก-ตะวันตก 2 สาย และสายเหนือ-ใต้ 1 สาย ได้แก่ G220 (เหนือ-ใต้), G329 และ G345 (ตะวันออก-ตะวันตก)
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ เดือนพฤศจิกายน 2566 เมืองฝูหยางให้บริการรถโดยสารประจำทาง 41 เส้นทาง โดยมีรถมากกว่า 900 คัน เป็นรถโดยสารบริการตนเองทั้งหมด ค่าโดยสาร 1 หยวน (ประมาณ 0.14 ดอลลาร์สหรัฐ) หรือ 2 หยวน (ประมาณ 0.28 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับรถโดยสารปรับอากาศ มีเส้นทางรถโดยสารท่องเที่ยว 3 เส้นทางเชื่อมต่อสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ได้แก่ สวนนิเวศวิทยา ทะเลสาบซีหูหยิงโจว ถ้ำเย่ว์เจียหู อ่าวซวงชิง และสวนพฤกษศาสตร์ เส้นทางด่วน ได้แก่ K1, K23, K101 ถึง K106 และเส้นทางไปสนามบินและโรงพยาบาล เครือข่ายรถโดยสารในชนบทให้บริการในเขตหยิงตง หยิงโจว และหยิงฉวน เส้นทางรถโดยสารระหว่างเมืองฝูหยาง-ฝูหนานมีระยะทาง 52 กิโลเมตร ค่าโดยสาร 5 หยวน (ประมาณ 0.69 ดอลลาร์สหรัฐ)
เมนูขึ้นชื่อ
ความเชี่ยวชาญ
สินค้าขึ้นชื่อของฝูหยาง ได้แก่ ผักดองไท่เหอ ผลิตภัณฑ์จากหวายฟู่หนาน เครื่องปั้นดินเผาสีเจียโช่ว ปลาเฮอริ่งรมควันหลินฉวน และไส้กรอกฝูหยาง รวมถึงผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นอื่นๆ อีกมากมาย
อาหาร
ขนมขบเคี้ยวฟู่หยางจัดอยู่ในกลุ่มรสชาติแบบเหยียนฮวาย (ตามแม่น้ำฮวาย) ของมณฑลอานฮุย ซึ่งมีตัวอย่างเช่น เปิงปู ซู่เซียน และฟู่หยาง และเป็นที่นิยมในภาคกลางตอนเหนือของมณฑลอานฮุยเป็นหลัก ลักษณะเด่นของสไตล์เหยียนฮวายคือ รสชาติกลมกล่อม กรอบ อร่อย และสดชื่น เชี่ยวชาญเทคนิคการตุ๋น การทอด และการเคลือบ และใช้ผักชีและพริกในการปรุงรสและเพิ่มสีสันอย่างชำนาญ
บุคคลสำคัญ
ฝูหยางเป็นบ้านเกิดของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายท่าน อาทิ กานหลัว (รัฐบุรุษแห่งรัฐฉิน), กวนจงและเปาซู่หย่า (รัฐบุรุษในยุคชุนชุม), ลู่เมิ่ง (แม่ทัพในยุคสามก๊ก) และหลิวฟู่ถง (ผู้นำกบฏโพกผ้าแดงในปลายราชวงศ์หยวน) นอกจากนี้ ขุนนางผู้มีชื่อเสียงอย่างเหยียนซู่ โอวหยางซิว และซู่ซือ ก็เคยรับราชการในพื้นที่นี้ในสมัยราชวงศ์ซ่ง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองฝูหยางได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย รวมถึงการได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองระดับสามในปี 2023 และทำหน้าที่เป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคสำหรับเขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศแม่น้ำห้วยและกลุ่มเมืองขนาดใหญ่ในที่ราบภาคกลาง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม