เมืองอันชิง
เมืองอันชิง (Anqing City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อี้เฉิง (Yicheng) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซีตอนล่าง บริเวณจุดบรรจบกับแม่น้ำว่าน (Wang River) มีพรมแดนติดกับมณฑลหูเป่ยทางทิศตะวันตก มณฑลเจียงซีทางทิศใต้ และเทือกเขาต้าเป่ยทางทิศตะวันออก
เมืองอันชิง
อันฉิง หรือที่รู้จักกันในชื่อ อี้เฉิง เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซีตอนล่าง บริเวณจุดบรรจบกับแม่น้ำว่าน มีพรมแดนติดกับมณฑลหูเป่ยทางทิศตะวันตก มณฑลเจียงซีทางทิศใต้ เทือกเขาต้าเป่ยทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และเชิงเขาหวงซานทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 13,590 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2567 อันฉิงบริหารจัดการ 3 อำเภอ 5 ตำบล และ 2 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 4.098 ล้านคน ชื่อ "อันฉิง" ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในปี 1580 ในปี 1760 อันฉิงกลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลอานฮุย ในวันที่ 23 เมษายน 1949 อันฉิงได้รับการปลดปล่อย และในวันที่ 4 พฤศจิกายน 1979 อันฉิงได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองระดับมณฑลอีกครั้ง เมืองอันฉิงมีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้นทางตอนเหนือ มีลมมรสุมและสี่ฤดูที่ชัดเจน ภูมิประเทศมีความหลากหลาย ประกอบด้วยภูเขา เนินเขา และแม่น้ำ/ทะเลสาบ ซึ่งแต่ละอย่างกินพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของเมือง อันฉิงเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ และเป็นเมืองสำคัญในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เป็นที่รู้จักในนาม "ดินแดนแห่งวัฒนธรรม" "บ้านแห่งละคร" และ "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเซน" อันฉิงเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดหลักของงิ้วหวงเหมยและเป็นบ้านเกิดของสำนักวรรณคดีถงเฉิง บุคคลสำคัญที่เกิดที่นี่ ได้แก่ เฉินตู้ซิว จ้าวปู่ฉู่ เฉินอิงหนิง เติ้งเจียเซียน ซีหยุนกุย หวงเจิ้น และจางเหวินสุ่ย ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของอันฉิงสูงถึง 330.608 พันล้านหยวน (ประมาณ 45.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า จำแนกตามอุตสาหกรรม: มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 26.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%); อุตสาหกรรมขั้นรองอยู่ที่ 125.984 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.6%); อุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 177.644 พันล้านหยวน (ประมาณ 24.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.8%)
ประวัติศาสตร์
การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในอันชิงมีมาตั้งแต่ยุคหินเก่า แหล่งโบราณคดีสมัยหินใหม่กว่า 20 แห่งของวัฒนธรรมเสวี่ยเจียกัง ซึ่งกระจุกตัวอยู่ทั่วอำเภอต่างๆ ของเมือง บ่งชี้ถึงการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่โดดเด่นตั้งแต่ 5,000 ถึง 7,000 ปีที่แล้ว พื้นที่นี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐว่าน ถง จง และซู ตามลำดับ จากนั้นก็เป็นของรัฐฉู่และอู่ ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ศูนย์กลางการปกครองลู่เจียงได้ย้ายไปยังอำเภอว่านเซียนในปี ค.ศ. 193 ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก (ค.ศ. 405-418) ได้มีการจัดตั้งกองบัญชาการจินซี และสร้างอำเภอหวยหนิงและซินเย่ขึ้น ในปี ค.ศ. 607 ได้มีการจัดตั้งกองบัญชาการถงอันขึ้นโดยมีห้าอำเภอ ในปี ค.ศ. 621 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นซูโจวภายใต้การปกครองของหวยหนาน ในปี ค.ศ. 742 ซูโจวกลายเป็นกองบัญชาการถงอัน จากนั้นเป็นกองบัญชาการเซิงถังในปี ค.ศ. 757 ก่อนที่จะกลับมาเป็นซูโจวอีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1147 กองทหารเต๋อชิงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นกองทหารอันชิง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "อันชิง" ในปี ค.ศ. 1195 เมืองซูโจวได้รับการยกฐานะเป็นกองทหารอันชิง โดยมีเมืองหวยหนิงเป็นศูนย์กลาง ในปี ค.ศ. 1260 เมืองอันชิงได้รับการสร้างขึ้นใหม่ที่ท่าเรืออี้เฉิง และอำเภอหวยหนิงได้ย้ายมาเป็นศูนย์กลางของกองทหาร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1276 เป็นต้นมา ได้กลายเป็นเส้นทางอันชิงภายใต้ราชวงศ์หยวน ในปี ค.ศ. 1323 อำเภอเฉียนซานถูกแยกออกมาจากเมืองหวยหนิง ภายใต้ราชวงศ์หมิงในปี ค.ศ. 1361 จูหยวนจางได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทหารหนิงเจียง แล้วเปลี่ยนกลับมาเป็นกองทหารอันชิงอีกครั้งในปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1667 มณฑลอานฮุยได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ และอันชิงได้กลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลอย่างแท้จริง ในปี ค.ศ. 1760 รัฐบาลมณฑลอานฮุยได้ย้ายที่ทำการอย่างเป็นทางการจากเจียงหนิงไปยังอันชิง ทำให้เมืองอันชิงกลายเป็นที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองของมณฑล ซึ่งดำรงสถานะนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1760 ถึง ค.ศ. 1949 ในช่วงกบฏไท่ผิง (ค.ศ. 1853-1861) รัฐบาลมณฑลได้ย้ายไปอยู่ที่ลู่โจว (ปัจจุบันคือเหอเฟย) เป็นการชั่วคราว เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1949 อันชิงได้รับการปลดปล่อย และเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 อันชิงได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้การปกครองโดยตรงของมณฑล
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการของแผนกต่างๆ
ในปี 1914 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองอันชิงขึ้น โดยปกครอง 16 อำเภอ หลังจากปี 1949 เขตปกครองพิเศษอันชิงได้บริหาร 8 อำเภอและเมืองอันชิง ในปี 1952 เขตปกครองพิเศษอันชิงได้รวมเข้ากับเขตปกครองพิเศษฉีโจว ในปี 1988 เขตปกครองพิเศษอันชิงและเมืองอันชิงเดิมได้รวมกัน ก่อตั้งเป็นเมืองอันชิงใหม่ที่มี 3 เขตย่อยและ 8 อำเภอ ในปี 1996 อำเภอถงเฉิงถูกยุบและจัดตั้งเมืองถงเฉิง (ระดับอำเภอ) ขึ้น ในปี 2015 อำเภอจงหยางถูกโอนไปอยู่ในเมืองถงหลิง ในปี 2018 อำเภอเฉียนซานถูกยุบและแทนที่ด้วยเมืองเฉียนซาน (ระดับอำเภอ)
การแบ่งส่วนการปกครองในปัจจุบัน
ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 เมืองอันฉิงปกครอง 7 อำเภอ (รวมถึงเมืองระดับอำเภออย่างถงเฉิงและเฉียนซาน) และ 3 เขต ได้แก่ อิงเจียง ต้ากวน และอี้ซิว ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองอันฉิงตั้งอยู่ที่เลขที่ 100 ถนนเจิ้นเฟิง เขตอี้ซิว
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองอันฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย บนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ระหว่างละติจูด 29 องศา 47 นาที ถึง 31 องศา 16 นาทีเหนือ และลองจิจูด 115 องศา 45 นาที ถึง 117 องศา 44 นาทีตะวันออก มีพื้นที่ทั้งหมด 13,590 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศมีความหลากหลาย: เทือกเขาต้าเป่ยทอดยาวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แม่น้ำแยงซีไหลผ่านทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และมีเนินเขาอยู่ระหว่างกลาง พื้นที่ภูเขาส่วนใหญ่อยู่ในเขตอำเภอเย่ว์ซี เฉียนซาน ไท่หู และซู่ซง โดยมีความสูงโดยทั่วไป 1,000-1,600 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ เทียนเหอเจี้ยน (1,755 เมตร) ซึ่งอยู่บนพรมแดนระหว่างอำเภอเย่ว์ซีและหั่วซาน และเป็นยอดเขาหลักของเทือกเขาต้าเป่ย ยอดเขาที่โดดเด่นอื่นๆ ได้แก่ เทียนจู (1,488 เมตร) ซีคง (1,227 เมตร) และหมิงถาง (1,563 เมตร) เนินเขาส่วนใหญ่มีความสูง 100-500 เมตร ที่ราบตั้งอยู่ตามริมแม่น้ำและทะเลสาบ
ภูมิอากาศ
เมืองอันชิงมีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้นทางตอนเหนือ เหมาะสำหรับการเกษตร ป่าไม้ และการประมงแบบครบวงจร มีลักษณะเด่นคือมีลมมรสุมชัดเจน มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิไม่สูงมาก ปริมาณน้ำฝนปานกลาง และมีแสงแดดส่องถึงอย่างเพียงพอ อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 14.5-16.6 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิเฉลี่ยในฤดูร้อนอยู่ที่ 25-28 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิเฉลี่ยรายเดือนในฤดูหนาวอยู่ที่ประมาณ 5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ที่ 1,250-1,430 มิลลิเมตร
อุทกวิทยา
แม่น้ำในเมืองถูกแบ่งโดยยอดเขาตั่วจือเจี้ยนในอำเภอเย่ว์ซีเป็นสันปันน้ำ แม่น้ำที่ไหลลงใต้ ได้แก่ ระบบแม่น้ำว่าน (ลุ่มน้ำ 6,441 ตารางกิโลเมตร) ระบบแม่น้ำหวยหยาง (ลุ่มน้ำ 5,511 ตารางกิโลเมตร) และระบบทะเลสาบไฉ่จือหู (ลุ่มน้ำ 3,234 ตารางกิโลเมตร) ไหลลงสู่แม่น้ำแยงซี ส่วนแม่น้ำที่ไหลขึ้นเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 600 ตารางกิโลเมตร ไหลลงสู่แม่น้ำหวย ทะเลสาบสำคัญ ได้แก่ ทะเลสาบหลงกาน (มากกว่า 350 ตารางกิโลเมตร) ทะเลสาบต้ากวน (156 ตารางกิโลเมตร) ทะเลสาบหวงหู (133 ตารางกิโลเมตร) และทะเลสาบโป๋หู (180 ตารางกิโลเมตร) รวมถึงทะเลสาบอู่ฉาง (122 ตารางกิโลเมตร) และทะเลสาบไฉ่จือหู (200 ตารางกิโลเมตร)
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยในเมืองอันฉิง ได้แก่ ภัยแล้ง น้ำท่วม พายุไต้ฝุ่น ลูกเห็บ น้ำแข็งเกาะ หิมะ แผ่นดินไหว ดินถล่ม โคลนถล่ม ไฟป่า และภัยพิบัติทางชีวภาพ ในปี 2562 ภัยพิบัติ 3 ครั้งส่งผลกระทบต่อประชาชน 807,500 คน และความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรง 646.14 ล้านหยวน (ประมาณ 89.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2564 ฝนตกหนักหลายระลอกและพายุไต้ฝุ่นเหยียนฮวา ส่งผลกระทบต่อประชาชน 265,800 คน และความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรง 575 ล้านหยวน (ประมาณ 79.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2565 ภัยพิบัติ 2 ครั้งส่งผลกระทบต่อประชาชน 403,900 คน และความเสียหายโดยตรง 287 ล้านหยวน (ประมาณ 39.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2566 ภัยพิบัติทางธรณีวิทยา 173 ครั้งก่อให้เกิดความเสียหายโดยตรง 21.563 ล้านหยวน (ประมาณ 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในไตรมาสแรกของปี 2024 มีผู้ได้รับผลกระทบ 81,056 คน และสูญเสียรายได้โดยตรง 22.139 ล้านหยวน (ประมาณ 3.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ในปี 2022 ปริมาณน้ำทั้งหมดของเมืองอันฉิงมีจำนวน 7.128 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยเป็นน้ำผิวดิน 6.857 พันล้านลูกบาศก์เมตร และน้ำบาดาล 1.482 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณน้ำที่ไหลผ่านแม่น้ำแยงซีมีจำนวน 771.2 พันล้านลูกบาศก์เมตร อ่างเก็บน้ำที่สำคัญ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำฮวาเหลียงติง (ความจุรวม 2.366 พันล้านลูกบาศก์เมตร) และอ่างเก็บน้ำเซี่ยหูซาน (ความจุรวม 196 ล้านลูกบาศก์เมตร) ซึ่งใช้ในการควบคุมน้ำท่วม การชลประทาน การจัดหาน้ำ และการผลิตไฟฟ้า
ทรัพยากรชีวภาพ
ณ ปี 2024 อำเภออันชิงมีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 200 ชนิด (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 30 ชนิด นก 132 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 24 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 14 ชนิด) และสัตว์มีกระดูกสันหลังในพื้นที่ชุ่มน้ำ 349 ชนิด คิดเป็น 50.7% ของจำนวนสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมดในมณฑลอานฮุย ประชากรนกกระเรียนหัวขาวคิดเป็น 3.3% ของจำนวนประชากรทั้งหมดทั่วโลก มีต้นไม้และไม้พุ่มมากกว่า 1,048 ชนิดกระจายอยู่ทั่วภูมิประเทศต่างๆ อัตราการปกคลุมของป่าอยู่ที่ 38% โดยมีพื้นที่ป่ารวม 902.2 ล้านหมู่ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติโลมาไม่มีครีบหลังแห่งมณฑลอันชิงเป็นที่อยู่อาศัยของโลมาไม่มีครีบหลังแม่น้ำแยงซีประมาณ 192 ตัว ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความหนาแน่นสูงที่สุดตามแนวลำน้ำสายหลักของแม่น้ำแยงซี โลมาไม่มีครีบหลังได้รับการกำหนดให้เป็นมาสคอตของเมืองในปี 2026
ทรัพยากรแร่
เมืองอันฉิงมีทรัพยากรแร่ธาตุมากกว่า 70 ชนิด โดยแร่ที่ไม่ใช่โลหะ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อปุ๋ย วัสดุก่อสร้าง วัตถุดิบทางเคมี และหินประดับ เป็นแร่ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในมณฑลอานฮุย แร่ธาตุหลัก ได้แก่ ทองแดง เหล็ก ทองคำ เงิน โมลิบเดนัม ตะกั่ว สังกะสี โคบอลต์ นิกเกล ยูเรเนียม ไพไรต์ หินปูน หินอ่อน หินแกรนิต แบไรต์ และอื่นๆ ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วส่วนใหญ่ ได้แก่ ทองแดง เหล็ก ตะกั่ว-สังกะสี ทองคำ เงิน ทังสเตน-โมลิบเดนัม โคบอลต์ ถ่านหิน ฟอสฟอรัส กำมะถัน หินอ่อน และหินปูน
ประชากร
จำนวนประชากรที่อยู่อาศัยถาวรลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยมีประชากรที่ลงทะเบียน 5.2771 ล้านคน ณ สิ้นปี 2020; ประชากรที่อยู่อาศัยถาวร 4.171 ล้านคน ณ สิ้นปี 2021 (อัตราการขยายตัวของเมือง 56.17%); 4.156 ล้านคน ณ สิ้นปี 2022 (56.29%); 4.117 ล้านคน ณ สิ้นปี 2023 (57.49%); และ 4.098 ล้านคน ณ สิ้นปี 2024 โดยมีอัตราการขยายตัวของเมือง 58.29%
การเมือง
(ณ เดือนมิถุนายน 2569)
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองอันฉิงเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยมีมูลค่า 246.768 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2020 เพิ่มขึ้น 4%; 265.688 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2021 เพิ่มขึ้น 6.6%; 276.746 พันล้านหยวน (ประมาณ 38.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2022 เพิ่มขึ้น 2.9%; 287.83 พันล้านหยวน (ประมาณ 40 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2023 เพิ่มขึ้น 5.7%; และ 315.6 พันล้านหยวน (ประมาณ 43.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2024 เพิ่มขึ้น 6% โครงสร้างสามอุตสาหกรรมหลักเปลี่ยนจาก 9.5:43.9:46.6 ในปี 2022 เป็น 8.9:42.5:48.6 ในปี 2023 ในปี 2024 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 7.4% อยู่ในอันดับที่สามของมณฑล รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 20.34 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% รายได้สุทธิต่อหัวของประชากรในเมืองอยู่ที่ 45,659 หยวน (ประมาณ 6,342 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7% และของประชากรในชนบทอยู่ที่ 20,814 หยวน (ประมาณ 2,891 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.6%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 48.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4% อยู่ในอันดับที่สามของมณฑล ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 1.988 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 0.8% ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 338,000 ตัน ลดลง 2.2% ผลผลิตผักและเห็ดกินได้อยู่ที่ 1.7 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 2.9%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดที่กำหนดเติบโต 7.9% เมื่อแบ่งตามภาคส่วน: การทำเหมืองลดลง 7.2% การผลิตเติบโต 8.3% และพลังงาน/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเติบโต 5.1% อุตสาหกรรมชั้นนำเติบโต 17.1% คิดเป็น 76.7% ของการเติบโตของภาคอุตสาหกรรม โดยการผลิตชิ้นส่วนและอุปกรณ์ยานยนต์เติบโต 17% และวัสดุเคมีและยาเติบโต 17.4%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ภาคบริการเติบโต 5.3% รายได้ของวิสาหกิจบริการขนาดที่กำหนดเติบโต 16.5% ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤศจิกายน ครองอันดับสามของมณฑล ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 149.32 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6% ยอดขายปลีกรถยนต์พลังงานใหม่พุ่งสูงขึ้น 78.1% ในปี 2023 รายได้จากการท่องเที่ยวรวมอยู่ที่ 75.13 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 80% โดยมีนักท่องเที่ยว 73.42 ล้านคน เงินฝากของสถาบันการเงิน ณ สิ้นปีอยู่ที่ 565.91 พันล้านหยวน (ประมาณ 78.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.7%
เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน
เขตพัฒนาเศรษฐกิจอันฉิง ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1992 และได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติในปี 2010 เป็นที่ตั้งของแพลตฟอร์มเปิดระดับชาติ 4 แห่ง รวมถึงเขตปลอดภาษีแบบครบวงจร ได้ก่อตั้งกลุ่มอุตสาหกรรมชั้นนำ 2 กลุ่ม ได้แก่ ชิ้นส่วนรถยนต์และการผลิตอุปกรณ์ไฮเอนด์ โดยมีบริษัทเกือบ 600 แห่ง รวมถึงกลุ่มบริษัท Midea, JAC Motors, Caterpillar และ Foxconn ส่วนเขตเทคโนโลยีขั้นสูงอันฉิง ซึ่งได้รับการยกระดับเป็นระดับชาติในเดือนธันวาคม 2022 เป็นหนึ่งในห้าฐานการกลั่นและปิโตรเคมีตามแนวเขตเศรษฐกิจแม่น้ำแยงซี โดยมุ่งเน้นที่วัสดุเคมีใหม่และยาชีวเภสัชภัณฑ์ โดยมีวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม 125 แห่ง และบริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 75 แห่ง ณ ปี 2023
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองอันฉิงมีทางหลวงแห่งชาติ 3 สายและทางรถไฟเหอจิ่วมาบรรจบกันภายในเมือง โดยเชื่อมต่อข้ามแม่น้ำแยงซีผ่านสะพานแม่น้ำแยงซีอันฉิง สะพานรถไฟแม่น้ำแยงซีอันฉิง และสะพานแม่น้ำแยงซีหวังตง สนามบินอันฉิงเทียนจูซานให้บริการเที่ยวบินไปยังเมืองสำคัญต่างๆ เช่น ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว ซีอาน และเซี่ยเหมิน ทำให้เกิดเครือข่ายการขนส่งที่ครอบคลุมทั้งทางหลวง ทางรถไฟ ทางน้ำ ทางอากาศ และทางท่อ
ทางหลวง
ณ สิ้นปี 2021 เมืองอันชิงมีระยะทางรวมของทางหลวง 26,318 กิโลเมตร ครองอันดับหนึ่งในมณฑลอันฮุย โดยประกอบด้วยทางหลวงแห่งชาติ 1,129 กิโลเมตร ทางหลวงประจำมณฑล 1,532 กิโลเมตร และถนนในหมู่บ้าน 18,855 กิโลเมตร เครือข่ายทางด่วนแบบ "สามแนวตั้ง สี่แนวนอน" ได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว โดยมีทางด่วนเต๋อชาง เหออัน และจีกวง เป็นสามแนวตั้ง และทางด่วนเย่ว์อู่ หูหยู ฉีไท่ และแม่น้ำแยงซีเหนือ เป็นสี่แนวนอน
ทางรถไฟ
เส้นทางรถไฟสายหลัก ได้แก่ ทางรถไฟเหอจิ่ว ทางรถไฟขนส่งสินค้าฟู่อานจิง ทางรถไฟโดยสารเหออานจิ่ว และทางรถไฟความเร็วสูงหนิงอาน ซึ่งเชื่อมต่อโดยตรงไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ หนานจิง และเมืองสำคัญอื่นๆ ภายในปี 2022 ระยะทางรถไฟรวมเพิ่มขึ้นเป็น 411 กิโลเมตร ทำให้เมืองอันชิงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงระดับชาติแบบ "แปดแนวตั้ง แปดแนวนอน" เวลาเดินทางที่เร็วที่สุดจากอันชิงไปยังหวู่ฮั่นลดลงเหลือ 1 ชั่วโมง 44 นาที
การบิน
สนามบินอันฉิง สร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1991 ในฐานะสนามบินร่วมใช้งานระหว่างพลเรือนและทหารระดับ 4C และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม 1993 หลังจากการปรับโครงสร้างในปี 2005 กลุ่มบริษัท HNA ได้เข้ามารับช่วงการดำเนินงาน การปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี 2014 ได้ยกระดับรันเวย์และระบบนำทาง ทำให้สามารถรองรับการใช้งานเครื่องบินแอร์บัส A320 และโบอิ้ง 737 ได้ ณ เดือนมิถุนายน 2024 สนามบินอันฉิงเทียนจูซานให้บริการ 15 เส้นทางไปยังเมืองต่างๆ รวมถึงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว เซินเจิ้น ซีอาน เฉิงตู และคุนหมิง
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรืออันฉิงเป็นหนึ่งใน 28 ท่าเรือน้ำลึกที่สำคัญของจีน และเป็นท่าเรือน้ำลึกแห่งเดียวบนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซีในมณฑลอานฮุย ได้รับการอนุมัติให้เป็นท่าเรือนำเข้าธัญพืชในปี 2015 และท่าเรือนำเข้ารถยนต์ในปี 2017 ในปี 2018 อันฉิงได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 30 เมืองศูนย์กลางโลจิสติกส์ระดับชาติประเภทท่าเรือ ในปี 2021 โครงการขุดลอกร่องน้ำแม่น้ำแยงซีให้ลึกขึ้นทำให้เรือขนาด 10,000 ตันสามารถเข้าถึงอันฉิงได้ตลอดทั้งปี ในปี 2023 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางน้ำสูงถึง 41.52 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 13.2%
ระบบขนส่งสาธารณะ
ภายในสิ้นปี 2021 เมืองอันฉิงมีบริษัทรถโดยสาร 12 แห่งที่ให้บริการรถโดยสาร 1,260 คัน (รวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 1,034 คัน) บน 179 เส้นทาง ครอบคลุมระยะทาง 35.514 ล้านกิโลเมตร มีการนำแอปพลิเคชันรถโดยสารอัจฉริยะและการใช้งานบัตรโดยสารสาธารณะร่วมกันได้มาใช้ และเมืองอิงเจียง ถงเฉิง และเย่ว์ซี ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบด้านระบบขนส่งสาธารณะของมณฑล
กิจการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2023 เมืองอันฉิงมีมหาวิทยาลัย 5 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 25 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 65 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 226 แห่ง (อัตราการเข้าเรียน 100%) และโรงเรียนประถมศึกษา 485 แห่ง (อัตราการเข้าเรียน 100%)
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีสถานพยาบาล 2,396 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 27,100 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 33,000 คน นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลระดับตติยภูมิชั้น A สองแห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลประชาชนแห่งแรกอันชิง (ก่อตั้งปี 1953 พื้นที่ 317 หมู่) และโรงพยาบาลเทศบาลอันชิง (ก่อตั้งปี 1938 พื้นที่ 406 หมู่ ทำหน้าที่เป็นศูนย์การแพทย์ประจำภูมิภาคสำหรับมณฑลอานฮุยตะวันตกเฉียงใต้)
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ภายในสิ้นปี 2023 เมืองอันฉิงมีเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงระดับชาติ 1 แห่ง บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูงที่ได้รับการรับรอง 269 แห่ง และสิทธิบัตรที่ได้รับอนุมัติ 5,800 รายการ (รวมถึงสิ่งประดิษฐ์ 1,061 รายการ) มูลค่าการทำธุรกรรมด้านสัญญาเทคโนโลยีรวม 25,508 ล้านหยวน (ประมาณ 3.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรม 11 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 12 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 17 แห่ง มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 16 แห่ง และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 8 แห่ง การรายงานข่าวทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุมถึง 99.84%
กีฬา
ในปี 2023 นักกีฬาจากเมืองอันฉิงคว้าเหรียญรางวัล 12 เหรียญ (7 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง) ในการแข่งขันระดับจังหวัดและระดับชาติ เมืองนี้จัดกิจกรรมกีฬา 398 รายการ มีผู้เข้าร่วม 393,000 คน
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2023 คุณภาพอากาศของเมืองอันฉิงอยู่ในอันดับที่ 5 ของมณฑล โดยมีปริมาณ PM2.5 เฉลี่ย 34 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และมีวันที่อากาศดี 85.8% มีการจัดตั้งเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 7 แห่ง ซึ่งรวมถึงระดับชาติ 2 แห่ง และระดับมณฑล 4 แห่ง
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2023 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญพนักงานในเมือง 835,500 คน โครงการประกันบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัย 2.7726 ล้านคน โครงการประกันสุขภาพพนักงาน 552,900 คน และโครงการประกันสุขภาพสำหรับผู้อยู่อาศัย 4.0189 ล้านคน นอกจากนี้ ยังมีผู้อยู่อาศัยในเมือง 12,900 คน และในชนบท 122,000 คน ที่ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ โดยมีสถานสงเคราะห์ 235 แห่ง ให้บริการเตียงนอน 25,098 เตียง
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
อันฉิงมีชื่อเสียงในฐานะ "ดินแดนแห่งวัฒนธรรม" "บ้านแห่งละคร" และ "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายเซน" วัฒนธรรมท้องถิ่นอันโดดเด่นของเมืองนี้ผสมผสานวัฒนธรรมว่านโบราณ วัฒนธรรมเซน วัฒนธรรมการละคร และวรรณคดีสำนักถงเฉิงเข้าด้วยกัน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2548 อันฉิงได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ
ที่มาของชื่อ
ชื่อนี้เป็นการรวมคำว่า "อัน" จากเขตปกครองถงอัน (ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 607) และ "ชิง" จากเขตทหารเต๋อชิง (ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1115) ในปี ค.ศ. 1147 ตัวอักษรจากทั้งสองชื่อถูกนำมาใช้เปลี่ยนชื่อเขตปกครองเป็นอันชิง ซึ่งมีความหมายว่า "สันติภาพและการเฉลิมฉลอง" ชื่อนี้ถูกนำมาใช้เป็นชื่อเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1260
ศิลปะพื้นบ้าน
งิ้วหวงเหมย หนึ่งในห้าประเภทงิ้วหลักของจีน มีต้นกำเนิดมาจากเพลงเก็บชาในอำเภอหวงเหมย มณฑลหูเป่ย และพัฒนาขึ้นในพื้นที่อันชิง ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง เพลงเก็บชาจากหวงเหมยได้แพร่กระจายไปยังอำเภอหวยหนิง ผสมผสานกับศิลปะพื้นบ้านท้องถิ่น และวิวัฒนาการเป็นรูปแบบงิ้วใหม่โดยใช้ภาษาถิ่นอันชิง จนในที่สุดก็กลายเป็นงิ้วระดับภูมิภาคที่สำคัญตลอดระยะเวลาการพัฒนากว่าศตวรรษ
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2529 ต้นการบูรได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ประจำเมือง และกุหลาบจีนเป็นดอกไม้ประจำเมือง ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569 โลมาไม่มีครีบหลังแม่น้ำแยงซีได้รับการประกาศใช้อย่างเป็นทางการให้เป็นมาสคอตของเมือง
ภาษา
ภาษาถิ่นอันชิงจัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางเจียงฮวาย และเป็นจุดตะวันตกสุดของเขตภาษาจีนกลางเจียงฮวายในมณฑลอานฮุย ล้อมรอบด้วยภาษาถิ่นกาน หุยโจว และอู๋ ภาษาถิ่นอันชิงจึงมีลักษณะผสมผสานและอยู่ระหว่างกลาง เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่าง "หัวอู๋และหางฉู่"
อาหารท้องถิ่น
อาหารขึ้นชื่อได้แก่ ลูกชิ้นเนื้อดาชิ ขนมปังแผ่นไส้ถั่วเย่วซี และซุปน้ำเต้าถงเฉิงต้ากวน
จุดชมวิว
ณ เดือนกรกฎาคม 2567 เมืองอันฉิงมีแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 2 แห่ง ระดับจังหวัด 6 แห่ง อุทยานป่าไม้แห่งชาติ 5 แห่ง อุทยานธรณีโลก 1 แห่ง (เทียนจูซาน) และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติ 1 แห่ง (เหยาหลัวผิง) แหล่งท่องเที่ยวสำคัญอย่างเทียนจูซานได้รับการยกย่องให้เป็นอุทยานธรณีโลกและแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A อีกกว่า 10 แห่ง เช่น ทะเลสาบหว่าถิง ภูเขาจูซือ และภูเขาหมิงถาง ณ สิ้นปี 2566 เมืองอันฉิงมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 70 แห่ง รวมถึงระดับ 5A 1 แห่ง และระดับ 4A 23 แห่ง
บุคคลสำคัญ
อันชิงเป็นแหล่งกำเนิดของบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น Chen Duxiu (ผู้ร่วมก่อตั้ง CCP), Deng Jiaxian (นักฟิสิกส์นิวเคลียร์), Zhao Puchu (ผู้นำชาวพุทธ), Chen Yingning (นักวิชาการลัทธิเต๋า), Ci Yungui (นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์), Huang Zhen (นักการทูต) และ Zhang Henshui (นักประพันธ์)
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองอันฉิงได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ และเป็นเมืองสำคัญในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
การแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ
เมืองอันฉิงรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและเข้าร่วมในกรอบความร่วมมือเขตเศรษฐกิจลุ่มแม่น้ำแยงซีและเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม