ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองหวยเป่ย

เมืองหวยเป่ย

เมืองหัวเป่ย (Huaibei City) หรือที่รู้จักกันในชื่อเซียงเฉิง (Xiangcheng) เป็นเมืองระดับจังหวัดทางตอนเหนือของมณฑลอานฮุย (Anhui) ภูมิประเทศลาดเอียงเล็กน้อยจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีภูมิอากาศอบอุ่นกึ่งชื้นแบบมรสุม พื้นที่ทั้งหมด 2,741 ตารางกิโลเมตร

เมืองหวยเป่ย

หัวเป่ย หรือที่รู้จักกันในชื่อเซียงเฉิง เป็นเมืองระดับจังหวัดทางตอนเหนือของมณฑลอานฮุย ภูมิประเทศลาดเอียงเล็กน้อยจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีภูมิอากาศอบอุ่นชื้นแบบมรสุม พื้นที่ทั้งหมด 2,741 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2565 เมืองนี้บริหารจัดการ 3 เขตและ 1 อำเภอ ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.932 ล้านคน หัวเป่ยเป็นฐานพลังงานครบวงจรรูปแบบใหม่ที่มีความสำคัญระดับชาติ เป็นเมืองสวนแห่งชาติ เป็นเมืองต้นแบบการเปลี่ยนแปลงสีเขียว และเป็นสมาชิกของเขตเศรษฐกิจหัวไห่ วงมหานครซูโจว และวงมหานครหัวซูเปิง เมื่อกว่า 4,000 ปีที่แล้ว เซียงตู บรรพบุรุษรุ่นที่ 11 ของราชวงศ์ซ่างถัง ได้ก่อตั้งเมืองขึ้นที่เชิงเขาเซียงซานทางตอนใต้ สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติป่าไม้เซียงซาน อุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำหนานหู เมืองโบราณคลองซุยถัง และเมืองโบราณหลินหวน เมืองนี้เป็นเมืองในมณฑลอานฮุยที่อยู่ใกล้ท่าเรือมากที่สุด โดยมีทางด่วนจิงไท่ เหลียนฮั่ว ซีซู และจีฉี ล้อมรอบ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองนี้อยู่ที่ 141.915 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.8% ในราคาคงที่ มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 9.062 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.26 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.8%) ภาคอุตสาหกรรมขั้นรองอยู่ที่ 53.973 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.50 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 0.6%) และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 78.880 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.96 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%)

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง พื้นที่นี้เป็นของเมืองซูโจว ในศตวรรษที่ 21 ก่อนคริสตกาล เซียงตู หลานชายของฉี (ผู้นำเผ่าชาง) และบรรพบุรุษรุ่นที่ 11 ของราชวงศ์ถังแห่งราชวงศ์ชาง ได้อพยพมาที่นี่จากเมืองชางชิวเพื่อเป็นเมืองหลวงรอง ภูเขานี้จึงได้รับการตั้งชื่อว่าเซียงซาน และเมืองนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าเซียงเฉิง หลังจากที่ราชวงศ์ถังโค่นล้มราชวงศ์เจี๋ยและสถาปนาราชวงศ์ชางขึ้น เมืองเซียงเฉิงก็ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของซูโจว

ระหว่างปี 588 ถึง 576 ก่อนคริสตกาล เจ้าชายกงแห่งราชวงศ์ซ่งได้ย้ายเมืองหลวงจากซุยหยาง (ปัจจุบันคือเมืองซ่างฉิว) ไปยังเซียงเฉิงเพื่อหลีกเลี่ยงน้ำท่วม ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ ราชวงศ์ฉี ฉู่ และเว่ยได้ทำลายราชวงศ์ซ่งในปี 286 ก่อนคริสตกาล และเซียงก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของฉู่ ในปี 225 ก่อนคริสตกาล ได้มีการจัดตั้งอำเภอเซียง (ปัจจุบันคือเขตเซียงซาน) และอำเภอจือ (ปัจจุบันคือเมืองหลินหวน) ขึ้นภายใต้การบังคับบัญชาของราชวงศ์ซื่อสุ่ย โดยมีที่ตั้งกองบัญชาการอยู่ที่เซียงเฉิง

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น พื้นที่นี้มีการเปลี่ยนแปลงทางการปกครองมากมาย ในปี 203 ก่อนคริสต์ศักราช มณฑลซื่อสุ่ยถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเป่ย ในปี 117 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการจัดตั้งอำเภออู่ขึ้นในบริเวณที่เป็นเมืองซื่อไท่ในปัจจุบัน ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มณฑลเป่ยได้กลายเป็นอาณาจักรเป่ยในปี 44 หลังคริสต์ศักราช โดยยังมีเมืองหลวงอยู่ที่เซียงเฉิง

ในสมัยสามก๊ก เซียงเฉิงเป็นของรัฐเว่ย ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตก อาณาจักรเป่ยได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 281 ในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างราชวงศ์หลิวซ่ง ราชวงศ์เว่ยเหนือ และราชวงศ์ฉีเหนือ ในปี ค.ศ. 556 อำเภอเซียงถูกยุบและกลายเป็นตำบลเซียงเฉิงภายใต้อำเภอฟู่หลี่ ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถังมีการปรับโครงสร้างใหม่เพิ่มเติม โดยอำเภอหลินหวนถูกรวมเข้ากับเมืองซูโจวในปี ค.ศ. 621 พื้นที่นี้ค่อยๆ เสื่อมโทรมลงจนกลายเป็นพื้นที่ชายแดนที่ห่างไกล

ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 1082) พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ อำเภอฟู่หลี่ อำเภอหลินหวน และอำเภอฉี ของเมืองซูโจว และอำเภอเซียวของเมืองซูโจว ในปี ค.ศ. 1265 อำเภอหลินหวนถูกยุบและรวมเข้ากับเมืองซูโจว และคงอยู่ต่อมาในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ในปี ค.ศ. 1912 พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างอำเภอซูและอำเภอเซียว ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พื้นที่นี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอซูซี อำเภอเซียวซูหยง และอำเภอเซียว ตามลำดับ พื้นที่นี้ได้รับการปลดปล่อยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1948 ในปี ค.ศ. 1953 พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างอำเภอซุยซีและอำเภอเซียว เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานเตรียมการทำเหมืองถ่านหินหัวเป่ยขึ้น เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1960 คณะกรรมการพรรคประจำมณฑลอานฮุยได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองซุยซี ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองหัวเป่ยในปี ค.ศ. 1971 ในฐานะเมืองหนึ่งของมณฑลอานฮุย

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการแบ่งส่วน

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2504 พื้นที่ทางตอนเหนือสุดของอำเภอซุยซีถูกผนวกเข้ากับเมืองซุยซี เขตชานเมืองของเมืองถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน โดยประกอบด้วยตำบลเซียงซาน ตำบลตู้จี และตำบลเกาเยว่ หลังจากมีการปรับโครงสร้างหลายครั้งในช่วงทศวรรษ พ.ศ. 2503-2523 เมืองฮวาเป่ยจึงมีโครงสร้างปัจจุบันประกอบด้วย 3 เขตและ 1 อำเภอ ในปี พ.ศ. 2527 เขตชานเมืองถูกยกเลิก และพื้นที่ถูกจัดสรรใหม่ไปยังเขตเซียงซาน ตำบลลี่ซาน และตำบลตู้จี การรวมตำบลเพิ่มเติมเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2547 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ตำบลซื่อปู่ถูกยกเลิกและจัดตั้งใหม่เป็นเมืองซื่อปู่

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 เทศบาลเมืองฮวาเป่ยบริหารจัดการ 3 อำเภอและ 1 ตำบล ได้แก่ อำเภอเซียงซาน อำเภอตู้จี อำเภอลี่ซาน และตำบลซุยซี ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 208 ถนนเหรินหมิน อำเภอเซียงซาน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองฮวาเป่ยตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลอานฮุย ระหว่างละติจูด 33 องศา 16 นาที ถึง 34 องศา 14 นาทีเหนือ และลองจิจูด 116 องศา 23 นาที ถึง 117 องศา 02 นาทีตะวันออก ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของมณฑลเจียงซู เหอหนาน และอานฮุย ทางเหนือติดกับอำเภอเซียว และมีส่วนแยกของเมืองต้วนหยวนที่อยู่ติดกับเขตถงซานของเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ทางใต้ติดกับเมืองเมิ่งเฉิง ทางตะวันออกติดกับเมืองซูโจว และทางตะวันตกติดกับเมืองกัวหยางและหย่งเฉิงในมณฑลเหอหนาน เมืองนี้ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ 108 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 60 กิโลเมตร

ภูมิประเทศ

เมืองหัวเป่ยตั้งอยู่ใจกลางที่ราบหัวเป่ย มีภูมิประเทศลาดเอียงเล็กน้อยจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากภูเขาเตี้ยๆ ไม่กี่ลูกทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือแล้ว ส่วนที่เหลือเป็นที่ราบกว้างใหญ่ เทือกเขาส่วนใหญ่กระจายตัวอยู่ทางทิศเหนือและตอนกลางตะวันออก เป็นส่วนต่อขยายของเทือกเขาไท่ซาน ที่ราบนี้ครอบคลุมพื้นที่ 2,354.5 ตารางกิโลเมตร (85% ของพื้นที่ทั้งหมด) มีระดับความสูงตั้งแต่ 23.5 ถึง 32.4 เมตร ทางเหนือของคันดินโบราณของราชวงศ์สุยเป็นที่ราบลุ่มน้ำ ส่วนทางใต้เป็นที่ราบตะกอนทะเลสาบโบราณ

ภูมิอากาศ

เมืองหัวเป่ยมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งฤดูมรสุม มีฤดูกาลที่ชัดเจน ฤดูใบไม้ผลิมีอุณหภูมิเฉลี่ย 15.6 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 146.3 มิลลิเมตร ฤดูร้อนมีอุณหภูมิเฉลี่ย 26.7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 516.2 มิลลิเมตร ฤดูใบไม้ร่วงมีอุณหภูมิเฉลี่ย 16.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 124.9 มิลลิเมตร และฤดูหนาวมีอุณหภูมิเฉลี่ย 3.1 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 53.6 มิลลิเมตร ปริมาณน้ำฝนในฤดูร้อนมีมากกว่าครึ่งหนึ่งของปริมาณน้ำฝนทั้งปี ภูมิอากาศแบบเปลี่ยนผ่านนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย รวมถึงความเสี่ยงต่อภัยแล้งและน้ำท่วมที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

อุทกวิทยา

แม่น้ำในเมืองหัวเป่ยส่วนใหญ่เป็นคลองที่มนุษย์สร้างขึ้น ไหลจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ แม่น้ำหนานถัว หวังหยิน หุย และเซี่ย เมืองนี้มีคลองระบายน้ำท่วม 15 แห่ง รวมความยาว 377.7 กิโลเมตร ครอบคลุมระบบแม่น้ำ 6 สาย ระบบแม่น้ำหุยครอบคลุมพื้นที่ 557.86 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำหนานถัว 517 ตารางกิโลเมตร และแม่น้ำหุย 1,201 ตารางกิโลเมตร การไหลของแม่น้ำเป็นไปตามฤดูกาลอย่างชัดเจน โดยมีน้ำท่วมในฤดูร้อนและน้ำตื้นในฤดูหนาว

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง 1 แห่ง คือ อ่างเก็บน้ำทะเลสาบหว่าเจีย มีความจุ 13.3 ล้านลูกบาศก์เมตร และสามารถใช้งานได้ 9.3 ล้านลูกบาศก์เมตร นอกจากนี้ยังมีอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กอีก 3 แห่ง มีความจุรวม 1.51 ล้านลูกบาศก์เมตร อย่างไรก็ตาม อ่างเก็บน้ำในพื้นที่ภูเขาที่มีลักษณะเป็นหินปูนนั้น มักประสบปัญหาการรั่วซึมอย่างรุนแรงและแห้งแล้งในช่วงปีที่เกิดภัยแล้ง

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมดมีขนาด 274,138.81 เฮกตาร์ ณ สิ้นปี 2561 พื้นที่เพาะปลูกคิดเป็น 167,511.44 เฮกตาร์ (61.1%) พื้นที่ป่า 7,703.3 เฮกตาร์ (2.81%) และพื้นที่ก่อสร้าง 51,746.47 เฮกตาร์ (18.88%) การทำเหมืองถ่านหินทำให้เกิดการทรุดตัวของดินประมาณ 800 ถึง 1,000 เฮกตาร์ต่อปี

ทรัพยากรพืช

พืชพรรณธรรมชาติส่วนใหญ่เป็นป่าทุติยภูมิบนเนินเขาหินปูน โดยส่วนใหญ่เป็นป่าผลัดใบเขตอบอุ่น เมืองนี้มีพืชป่ามากกว่า 800 ชนิด รวมถึงไม้ยืนต้น 118 ชนิด ไม้พุ่ม 177 ชนิด และพืชสมุนไพร 571 ชนิด กระจายตัวอยู่ส่วนใหญ่ในพื้นที่ภูเขาเซียงซาน ไฉ่หลี่ หลงจี้ซาน และเป่ยซาน

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์ป่าในบริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคพาลีอาร์กติกทางตอนเหนือของจีน โดยมีสัตว์ป่ามากกว่า 100 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีประมาณ 20 ชนิด เช่น กระต่ายป่า เม่น แรคคูน และแมวป่า นกมีมากกว่า 50 ชนิด โดย 6 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ และมากกว่า 20 ชนิดได้รับการคุ้มครองในระดับจังหวัด

ทรัพยากรแร่

บริษัท Huaibei ค้นพบแร่ธาตุ 56 ชนิด โดย 16 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว ได้แก่ ถ่านหิน เหล็ก ทองแดง ทองคำ เงิน โคบอลต์ นิกเกล ดินเหนียวทนไฟ ยิปซัม และหินปูน โดยถ่านหินเป็นทรัพยากรที่มีมากที่สุด

ประชากร

ณ สิ้นปี 2024 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 1.932 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 66.18% ณ สิ้นปี 2023 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 2.18 ล้านคน โดยเป็นประชากรในเมือง 1.24 ล้านคน และในชนบท 940,000 คน ประชากรประจำถิ่นลดลงเหลือ 1.944 ล้านคน อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.54 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 8.25 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ติดลบ 1.71 ต่อพันคน

การเมือง

รัฐบาลเทศบาลปฏิบัติตามแบบแผนการปกครองของจีนมาตรฐาน โดยมีคณะกรรมการพรรคเทศบาล สภาประชาชน และรัฐบาลประชาชน ทำหน้าที่บริหารกิจการของเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหัวเป่ยอยู่ที่ 140.59 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อคิดจากราคาคงที่ โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีส่วนสนับสนุน 8.94 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 1.9%) ภาคอุตสาหกรรมรอง 56.81 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.89 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%) และภาคอุตสาหกรรมบริการ 74.84 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.39 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.1%) รายได้สุทธิในเมืองอยู่ที่ 45,537 หยวน (ประมาณ 6,325 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%) และรายได้สุทธิในชนบทอยู่ที่ 19,973 หยวน (ประมาณ 2,774 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.2%) รายรับจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 10.89 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.51 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.9%) และรายจ่ายอยู่ที่ 22.2 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.08 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 2.2%)

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมงโดยรวมเติบโตขึ้น 2.1% มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 4.182 ล้านหมู่ โดยมีผลผลิต 1.535 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.6%) ซึ่งรวมถึงธัญพืชฤดูร้อน 1.045 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 1.3%) ผลผลิตผักอยู่ที่ 457,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 0.5%) และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 29,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 4.0%)

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 5.3% การทำเหมืองเติบโต 0.04% การผลิตเติบโต 10.9% และสาธารณูปโภคเติบโต 8.5% การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 22.9% และการผลิตอุปกรณ์เติบโต 18.9% การลงทุนทางอุตสาหกรรมเติบโต 4.1% โดยการลงทุนเพื่อการยกระดับเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 20.4%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 ภาคบริการเติบโต 4.1% ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤศจิกายน ธุรกิจบริการขนาดใหญ่ที่มีกำไรทำรายได้ 2.93 พันล้านหยวน (ประมาณ 407 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 13.4%) ยอดขายปลีกรวม 54.3 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.54 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.5%) ยอดขายรถยนต์พลังงานใหม่เติบโต 61.6% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวม 10.67 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.48 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 0.6%) โดยเป็นการส่งออก 9.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.1%) และการนำเข้า 770 ล้านหยวน (ประมาณ 107 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 26.2%) ยอดเงินฝากในระบบการเงินอยู่ที่ 242.92 พันล้านหยวน (ประมาณ 33.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.2%) และยอดเงินกู้อยู่ที่ 195.38 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.9%)

ในปี 2023 รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 4.46 พันล้านหยวน (ประมาณ 619 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.3%) อุตสาหกรรมไปรษณีย์ดำเนินการจัดส่งด่วน 49.18 ล้านรายการ (เพิ่มขึ้น 6.6%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 3% โดยการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 14.2%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2023 เมืองนี้มีบริษัทไฮเทคระดับชาติเพิ่มขึ้น 56 แห่ง ทำให้มีบริษัทอุตสาหกรรมไฮเทคขนาดใหญ่รวม 225 แห่ง (คิดเป็น 33.3% ของบริษัทขนาดใหญ่ทั้งหมด) มีการลงนามในสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 853 ฉบับ มูลค่าธุรกรรม 28.73 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.99 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 2,873 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 497 ฉบับ ค่าใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนาอยู่ที่ 2.72 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 8.3%) โดยมีความเข้มข้นของการวิจัยและพัฒนาอยู่ที่ 2.09%

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีโรงเรียนอาชีวศึกษา 5 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วไป 123 แห่ง (มัธยมปลาย 21 แห่ง มัธยมต้น 102 แห่ง) โรงเรียนประถมศึกษา 262 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 361 แห่ง จำนวนครูทั้งหมด 27,326 คน รวมถึงครูประจำ 23,107 คน อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 102.41%

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีหอจดหมายเหตุ 6 แห่งที่มีหนังสือ 1.387 ล้านเล่ม สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 2 แห่ง โรงภาพยนตร์ดิจิทัล 12 แห่งที่มี 83 จอ กลุ่มศิลปะการแสดง 51 กลุ่ม พิพิธภัณฑ์ของรัฐ 9 แห่ง และห้องสมุดสาธารณะและศูนย์วัฒนธรรม 5 แห่ง รวมแล้วมีการจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมของชุมชนทั้งหมด 3,877 ครั้ง

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีสถานพยาบาล 967 แห่ง โดยมีเตียงผู้ป่วย 12,916 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 16,068 คน ซึ่งรวมถึงโรงพยาบาล 74 แห่งที่มีเตียงผู้ป่วย 9,924 เตียง และศูนย์สุขภาพระดับตำบล 28 แห่งที่มีเตียงผู้ป่วย 1,802 เตียง

กีฬา

ในปี 2022 เมืองนี้ได้จัดกิจกรรมกีฬา 282 รายการ นักกีฬาได้รับรางวัลเหรียญทอง 27 เหรียญ เหรียญเงิน 17 เหรียญ และเหรียญทองแดง 44 เหรียญ ในการแข่งขันระดับจังหวัดและระดับสูงกว่า

การดำรงชีวิตของผู้คน

ในปี 2023 รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 34,079 หยวน (เพิ่มขึ้น 4.8%) รายได้สุทธิในเมืองอยู่ที่ 43,786 หยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%) โดยมีค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 21,302 หยวน รายได้สุทธิในชนบทอยู่ที่ 18,807 หยวน (เพิ่มขึ้น 7.5%) โดยมีค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 14,949 หยวน พื้นที่อยู่อาศัยต่อหัวในเมืองอยู่ที่ 39 ตารางเมตร และในชนบทอยู่ที่ 55.4 ตารางเมตร

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2023 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานในเมือง 434,000 คน โครงการบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 737,000 คน โครงการประกันการว่างงาน 287,000 คน และโครงการประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 356,000 คน ส่วนการประกันการดำรงชีพขั้นต่ำในเมืองครอบคลุม 159,000 คน และในชนบท 410,000 คน เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ 60 แห่ง โดยมีเตียงรองรับ 8,378 เตียง

การขนส่ง

ทางหลวง

ทางหลวงระดับชาติและระดับจังหวัดกระจายออกไปทุกทิศทาง ทางด่วน ได้แก่ จิงไท่ (ปักกิ่ง-ไทเป), เหลียนฮั่ว (เหลียนหยุนกัง-ฮอร์กอส) และเหยียนลั่ว (เหยียนเฉิง-ลั่วหยาง) ในปี 2023 ระยะทางทางหลวงรวม 5,417 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางหลวงระดับชาติ 246 กิโลเมตร เมืองนี้มีรถยนต์ 463,000 คัน (เพิ่มขึ้น 3.3%)

การบิน

หัวเป่ยอยู่ห่างจากสนามบินนานาชาติซูโจวกวนหยินประมาณ 90 กิโลเมตร

ทางน้ำ

ท่าเรือหัวเป่ยอยู่ห่างจากท่าเรือเหลียนหยุนกังประมาณ 240 กิโลเมตร ท่าเทียบเรือหนานผิงของท่าเรือหัวเป่ย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำหุยในเมืองหนานผิง มีปริมาณการขนส่งสินค้าประมาณ 800,000 ตันต่อปี โดยมีท่าเทียบเรือขนาด 500 ตันจำนวน 3 ท่า

ทางรถไฟ

เส้นทางรถไฟฟูเจี้ยและชิงฟู่ตัดผ่านเมือง โดยเส้นทางรถไฟฟูเจี้ยเชื่อมต่อกับเส้นทางรถไฟหลงไห่ทางทิศเหนือ และเส้นทางรถไฟจินปู่ทางทิศใต้

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ สิ้นปี 2024 บริษัท Huaibei ให้บริการรถโดยสารประจำทาง 54 เส้นทาง รวมระยะทาง 1,230.2 กิโลเมตร ค่าโดยสารมาตรฐานอยู่ที่ 1 หยวน โดยมีส่วนลดสำหรับผู้ถือบัตร IC นอกจากนี้ ยังมีการใช้จักรยานสาธารณะอย่างแพร่หลาย โดยมีสถานีจักรยาน 211 แห่ง และจักรยาน 7,100 คัน ณ เดือนเมษายน 2015 มีการใช้งานเฉลี่ยวันละ 50,000 ครั้ง

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

การคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม

ในปี 2007 ท่าเรือหลิวจื่อ ริมคลองสุยถัง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเบื้องต้นโดยสำนักงานบริหารมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติ

โอเปร่าแบบดั้งเดิม

งิ้วหัวเป่ย (Huaibei Bangzi Opera) หรือที่รู้จักกันในชื่อเดิมว่า ท่วงทำนองซาเหอ (Shahe Tune) จัดอยู่ในระบบงิ้วแบบบังจื่อ (Bangzi Opera) มีทำนองเพลงมากกว่า 200 ท่วงทำนอง ลักษณะการร้องมีความกระฉับกระเฉง กล้าหาญ และทรงพลังทางอารมณ์ หัวเป่ยยังเป็นที่ตั้งของงิ้วซีโจว (Sizhou Opera) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ท่วงทำนองดึงดูดใจ" ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 200 ปี และมีละครเต็มเรื่องแบบดั้งเดิมประมาณ 80 เรื่อง และละครสั้นอีก 60 เรื่อง งิ้วหัวเป่ย (Huaibei Huagu Opera) พัฒนามาจากเพลงพื้นบ้านและการเต้นรำในท้องถิ่น โดยตั้งชื่อตามกลองดอกไม้ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการแสดง ในปี 2550 ทั้งงิ้วหัวเป่ยและงิ้วต้ากู (Huaibei Dagu) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับมณฑลเป็นครั้งแรก งิ้วฉินซู (Huaibei Qinshu) เป็นศิลปะการเล่าเรื่องท้องถิ่นที่สำคัญ มีทำนองเพลงที่ไพเราะ เป็นที่นิยมในมณฑลเจียงซูตะวันตก มณฑลเหอหนานตะวันออก มณฑลอานฮุยตอนเหนือ และมณฑลซานตงตะวันตกเฉียงใต้

ศิลปะพื้นบ้าน

งานตัดกระดาษในเขตหัวเป่ยผสมผสานความละเอียดอ่อนแบบภาคใต้เข้ากับความกล้าหาญแบบภาคเหนือ การปั้นดินเหนียว การปั้นแป้ง และการปั้นน้ำตาลเป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้านดั้งเดิม น้ำตาลปั้นมีสามประเภท ได้แก่ แบบเป่า แบบวาด และแบบหล่อ โดยแบบเป่าจะมีรูปสัตว์จากสิบสองราศี การสานฟางก็เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายเช่นกัน โดยผลิตตะกร้า หมวก เสื่อ และสิ่งของอื่นๆ จากฟางข้าวสาลี เปลือกข้าวโพด และกก

วัฒนธรรมอาหาร

เหล้าโควจือมีต้นกำเนิดมาจากเมืองโควจือในมณฑลซุยซี ซึ่งมีประวัติการผลิตมายาวนานถึง 2,700 ปี ชื่อ "โควจือ" หมายถึงจุดบรรจบของแม่น้ำ และที่ราบลุ่มของเมืองก็เป็นสภาพที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการผลิตเหล้า ในปี 1949 รัฐได้ซื้อโรงกลั่นเอกชนเพื่อจัดตั้งโรงกลั่นสุราของรัฐชื่อโรงกลั่นประชาชนซุยซี ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นบริษัทโรงกลั่นอันฮุยโควจือ ผลิตภัณฑ์ขึ้นชื่อของท้องถิ่น ได้แก่ ชาหยูฉา (ชาน้ำมัน อาหารว่างบำรุงร่างกาย), เจียงเป่ากัวซุยซี (แตงห่อซอสที่มีประวัติยาวนานกว่า 120 ปี), จ้วงโมตระกูลติง (ขนมปังแผ่นกลมกรอบสีทอง มีประวัติยาวนานกว่า 200 ปี), เส้าปิงหลินหวน (ขนมปังแผ่นอบที่มีตำนานพื้นบ้าน) และองุ่นต้าจ้วง (ปลูกมานานกว่า 300 ปี จำหน่ายไปยังเหอเฟย ซูโจว เซี่ยงไฮ้ และปักกิ่ง)

บุคคลที่มีชื่อเสียง

บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์จากหวยเป่ย ได้แก่ Guan Xianglin, Sheng Zetian, Liu Kaiqu, Zhou Yushan, Ren Wenshi, Fu Youde, Dai Kui, Huan Yi, Liu Ling, Ji Kang, Huan Tan, Jianshu และ Hua Yuan

เกียรตินิยม

ในเดือนธันวาคม 2021 คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติได้ออกแผนจับคู่เมืองจากเซี่ยงไฮ้ เจียงซู และเจ้อเจียง เพื่อให้ความช่วยเหลือร่วมกันกับเมืองทางตอนเหนือของมณฑลอานฮุย รวมถึงเมืองหัวเป่ย

จุดชมวิว

ณ เดือนกันยายน 2566 เมืองหัวเป่ยมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 18 แห่ง โดยแบ่งเป็นระดับ 4A 4 แห่ง ระดับ 3A 12 แห่ง และระดับ 2A 2 แห่ง แหล่งท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ เขตทัศนียภาพเซียงซาน สวนทับทิมสี่ฤดู (Sijiliuyuan) เขตทัศนียภาพหลงจี้ซาน เขตทัศนียภาพหนานหู สุสานวีรชนซวงตุ่ยจี้ และกองบัญชาการแนวร่วมรณรงค์หัวเป่ยไห่ หลินหวน

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณจาจี

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณจาจีในซวนเฉิง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจาจี ตำบลเถาฮวาถาน อำเภอจิงเซียน เมืองซวนเฉิง มณฑลอานฮุย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวร…

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณซีตี้

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณซีตี้ ตั้งอยู่ในตำบลซีตี้ อำเภออี้เซียน เมืองหวงซาน มณฑลอานฮุย ครอบคลุมพื้นที่ 10.7 ตารางกิโลเมตร เป็นหมู่บ้านจ…

สวนสาธารณะเซียวเหยาจิน

สวนสาธารณะเซียวเหยาจิน ตั้งอยู่ที่เลขที่ 16 ถนนโชวชุน เขตลู่หยาง เมืองเหอเฟย มณฑลอานฮุย เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางเมืองเหอเฟย เป็นแหล่งท่…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว