ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองไป่เฉิง

เมืองไป่เฉิง

เมืองไป๋เฉิง เมืองไป่เฉิงหรือที่รู้จักกันในชื่อ "ฉากานฮอต" หรือ "เมืองสีขาว" เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้มณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ในจี๋หลินทางตะวันตกเฉียงเหนือบนที่ราบเน็นเจียงตะวันตกและทุ่งหญ้า Horqin ทางตะวันออก ที่ทางแยกจี๋หลิน เมืองไฮล์

เมืองไป่เฉิง

เมืองไป่เฉิง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ฉากานฮอต" หรือ "เมืองขาว" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลจี๋หลิน บนที่ราบเนนเจียงตะวันตกและทุ่งหญ้าฮอร์ฉินตะวันออก บริเวณรอยต่อของมณฑลจี๋หลิน เฮยหลงเจียง และมองโกเลียใน มีพรมแดนติดกับซงหยวนทางตะวันออกเฉียงใต้ ถงเหลียวและฮิงกานลีกของมองโกเลียในทางตะวันตกและเหนือ และต้าชิงและฉีฉีฮาร์ของเฮยหลงเจียงข้ามแม่น้ำไปทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือ มีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น มีพื้นที่ทั้งหมด 25,758.73 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนพฤศจิกายน 2023 มีการปกครอง 1 อำเภอ 2 ตำบล และ 2 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1,450,600 คน เมืองไป่เฉิงเป็นเมืองศูนย์กลางในเขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนตะวันตก เป็นฐานพลังงานสะอาดและอุตสาหกรรมสีเขียวระดับชาติ และเป็นเมืองจุดเชื่อมต่อบนระเบียงเศรษฐกิจจีน-มองโกเลีย-รัสเซีย หรือ "หนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง" ตั้งอยู่บนเส้นละติจูดที่ 45 ซึ่งเป็นแหล่งผลิตธัญพืชที่สำคัญ และเป็นหนึ่งในแปดพื้นที่เลี้ยงสัตว์ที่สำคัญของจีน เป็นเขตสาธิตการใช้พลังงานลมในระดับท้องถิ่นแห่งเดียวของประเทศ และเป็นฐานผู้นำด้านการประยุกต์ใช้พลังงานแสงอาทิตย์แห่งเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 62.652 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.4%

วิวัฒนาการของชื่อ

ชื่อ "ไป่เฉิง" หรือ "ไป่เฉิงจื่อ" มีทฤษฎีที่มาหลายประการ ได้แก่ (1) มาจากเนินดินสีขาวนอกเมืองเก่า ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นซากปรักหักพังของเมืองจ้าวโจวในสมัยราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125) (2) กำแพงเมืองถูกฉาบด้วยดินสีขาว เรียกว่า "ฉากานฮอต" (เมืองสีขาว) ในภาษามองโกล (3) ในยามพระอาทิตย์ขึ้นและตก เมืองจะปรากฏเป็นสีขาวเงินเมื่อมองจากระยะไกล (4) นกสีขาวในตำนานช่วยเย่ว์เฟย โดย "ฉากานฮอต" เป็นคำแปลภาษามองโกล ชื่อทางการปกครองมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ได้แก่ อำเภอจิงอัน (ค.ศ. 1904) อำเภอเถาอัน (ค.ศ. 1914) อำเภอไป่เฉิง (ค.ศ. 1938) และเมืองไป่เฉิง (ค.ศ. 1958) ในปี ค.ศ. 1993 ได้มีการจัดตั้งเมืองไป่เฉิงระดับจังหวัดขึ้น โดยมีเขตเถาเป่ยรวมอยู่ด้วย

ประวัติศาสตร์

กิจกรรมของมนุษย์มีมาตั้งแต่ปลายยุคหินเก่า ในสมัยราชวงศ์ชางโจวถึงฉิน เป็นดินแดนของชนเผ่าเร่ร่อนตงหู ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์เหนือ และราชวงศ์ใต้ เป็นดินแดนของชาวเซียนเป่ยและฟู่หยู ในสมัยราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125) ฉางชุนโจวได้รับการสถาปนาเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของเส้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของเหลียว และเป็นพระราชวังฤดูใบไม้ผลิของจักรพรรดิเหลียวทั้งสี่พระองค์ ในสมัยราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115–1234) อยู่ภายใต้การปกครองของจ้าวโจว ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) อยู่ภายใต้สำนักเลขาธิการสาขาเหลียวหยาง ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) อยู่ภายใต้คณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคนูร์ฮั่น ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) อยู่ภายใต้ชนเผ่ามองโกลคอร์ชิน ในปี ค.ศ. 1904 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองเถาหนานขึ้น และในปี ค.ศ. 1954 ไป่เฉิงถูกโอนไปอยู่ในมณฑลจี๋หลิน ในปี 1993 เขตปกครองระดับจังหวัดถูกยุบ และมีการจัดตั้งเมืองไป่เฉิงขึ้นใหม่ในระดับจังหวัด

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เมืองไป่เฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลจี๋หลิน ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 121°38'–124°22' และละติจูดเหนือ 44°13'57"–46°18' มีพื้นที่ทั้งหมด 25,758.73 ตารางกิโลเมตร ติดกับมณฑลซงหยวนทางทิศตะวันออกและทิศใต้ ติดกับมองโกเลียในทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และติดกับมณฑลเฮยหลงเจียงทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีความยาวจากเหนือจรดใต้ 230 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดทิศตะวันตก 211 กิโลเมตร

ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศลดหลั่นจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้: ภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (300–662.6 เมตร) ที่ราบทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออกเฉียงใต้ (130–140 เมตร) และเนินทรายทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ (150–180 เมตร) จุดที่สูงที่สุดคือ ภูเขาออนิอูซาน ที่ความสูง 662.6 เมตร และจุดที่ต่ำที่สุดคือ บริเวณทะเลสาบจันทร์ ที่ความสูงประมาณ 130 เมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น “แสงแดดจัด ปริมาณน้ำฝนผันผวนสูง ภัยแล้งมากกว่าน้ำท่วม” มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน: ฤดูหนาวยาวนาน ฤดูร้อนสั้น ปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่ตกในฤดูร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 5.2°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 399.9 มม. (88% ในเดือนพฤษภาคม-กันยายน) แสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 2,915 ชั่วโมง ช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง: 144 วัน มีศักยภาพสูงสำหรับพลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์

อุทกวิทยา

มีแม่น้ำสายหลัก 8 สาย โดยแม่น้ำเน็นเจียง (150 กิโลเมตรในเมืองไป่เฉิง) และแม่น้ำเถาเอ๋อร์ (302.3 กิโลเมตร) เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุด มีทะเลสาบและสระน้ำมากกว่า 700 แห่ง รวมถึงทะเลสาบมูนเลค ซึ่งมีพื้นที่น้ำรวม 270,033 เฮกตาร์ (11.8% ของพื้นที่ทั้งหมด และ 26.7% ของพื้นที่น้ำทั้งหมดของมณฑล)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

มีแม่น้ำสายหลัก 8 สาย อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และขนาดกลาง 8 แห่ง (ทะเลสาบมูนเลคและทะเลสาบเซียงไห่เป็นอ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุด) บึงธรรมชาติกว่า 700 แห่ง (71 แห่งมีความจุมากกว่า 3 ล้านลูกบาศก์เมตร) พื้นที่น้ำทั้งหมด: 2.56 ล้านหมู่ (57% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลจี๋หลิน) พื้นที่น้ำที่สามารถจับปลาได้: 1.38 ล้านหมู่ ปริมาณน้ำบาดาล: 2.083 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี (91.68% ของทรัพยากรน้ำทั้งหมด) ปริมาณน้ำที่สามารถนำมาใช้ได้: 1.539 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี

ทรัพยากรพืช

มีพืชประมาณ 600 ชนิด (361 ชนิดเป็นพืชเศรษฐกิจใน 77 วงศ์) ทุ่งหญ้า: 13.59 ล้านหมู่ ผลิตหญ้าแห้งได้ 400,000 ตันต่อปี ป่าไม้: 754,000 หมู่ มีปริมาณไม้ยืนต้น 14.068 ล้านลูกบาศก์เมตร อัตราการปกคลุมของป่า: 11.6%

ทรัพยากรสัตว์

มีสัตว์ป่าประมาณ 400 ชนิด รวมถึงไก่ฟ้า กระต่ายป่า หมาป่า สุนัขจิ้งจอก นกกระเรียนคอขาว เป็ดป่า นกกระเรียนใหญ่ สุนัขแรคคูน นกกระเรียนสีเทา นกกระเรียนมงกุฎแดง (สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1) และนกกระสาขาว นกกระเรียนมงกุฎแดงอพยพมาที่นี่ในเดือนมีนาคม-เมษายน และไปอาศัยอยู่ทางใต้ในช่วงฤดูหนาว

ทรัพยากรแร่

แร่ธาตุ 25 ชนิด แบ่งเป็น 4 หมวดหมู่ (คิดเป็น 15% ของแร่ธาตุทั้งหมดในมณฑลจี๋หลิน) แร่ธาตุหลัก ได้แก่ น้ำมันปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน หินปูน น้ำแร่ และวัสดุก่อสร้าง ปริมาณสำรองถ่านหินที่พิสูจน์แล้ว: 100 ล้านตัน มีบริษัทเหมืองแร่ 99 แห่ง พนักงาน 4,136 คน ผลิตได้ 4.2199 ล้านตันต่อปี มูลค่า 84.897 ล้านหยวน

หน่วยงานบริหาร

ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน 2567: ประกอบด้วย 1 เขต (เถาเป่ย), 2 อำเภอ (ถงหยู, เจิ้นไหล) และ 2 เมืองระดับอำเภอ (เถาหนาน, ต้าอัน) โดยมี 38 เมือง 35 ตำบล (8 กลุ่มชาติพันธุ์) 32 ตำบลย่อย และ 919 หมู่บ้าน ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนเหวินฮวาตะวันออก เขตเถาเป่ย

การเมือง

ประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2020): 1,551,378 คน (ลดลง 23.67% จากปี 2010) ณ สิ้นปี 2024: 1,450,600 คน อัตราการเกิด: 4.66 ต่อพันคน; อัตราการตาย: 16.11 ต่อพันคน; อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -11.45 ต่อพันคน มีชนกลุ่มน้อย 35 กลุ่ม รวม 86,247 คน (มองโกล 54,710 คน; แมนจู 26,301 คน; ฮุย 3,603 คน; เกาหลี 966 คน) มีตำบลของชนกลุ่มน้อย 8 แห่ง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 61.424 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 15.991 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6%; อุตสาหกรรมขั้นกลาง 12.896 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.5%; อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 32.536 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.8% สัดส่วนโครงสร้าง: 26.0:21.0:53.0 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว: 42,097 หยวน เพิ่มขึ้น 5.9% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 9.8% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 10.059 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 86% รายได้จากท้องถิ่น: 7.127 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 160.4% รายจ่ายทางการคลัง: 35.807 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 23.7%

อุตสาหกรรมหลัก

มูลค่าเพิ่มทางการเกษตร: 16.595 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6% ผลผลิตทางการเกษตรรวม: 30.073 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 963,500 เฮกตาร์ เพิ่มขึ้น 8,700 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 5.9225 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 117,500 ตัน (ข้าวโพด 3.6718 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 2.4%; ข้าว 1.869 ล้านตัน; ถั่ว 132,800 ตัน) ผลผลิตเนื้อสัตว์รวม: 187,500 ตัน เพิ่มขึ้น 3.8% (หมู 102,100 ตัน; เนื้อวัว 25,000 ตัน; เนื้อแกะ 34,600 ตัน; สัตว์ปีก 25,700 ตัน) ไข่: 58,200 ตัน เพิ่มขึ้น 9.3% นม: 184,900 ตัน เพิ่มขึ้น 8.7% จำนวนสุกรคงเหลือ: 922,100 ตัว ลดลง 5.7%

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 0.2% (อุตสาหกรรมเบาลดลง 4.0% อุตสาหกรรมหนักเพิ่มขึ้น 1.6%) การทำเหมืองลดลง 11.3% การผลิตเพิ่มขึ้น 5.7% ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำลดลง 3.5% รายได้ลดลง 3.2% กำไรเพิ่มขึ้น 3.1% ผลผลิตด้านการก่อสร้าง: 3.36 พันล้านหยวน ลดลง 11.7%

อุตสาหกรรมบริการ

ยอดขายปลีกรวม: 11.532 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.8% (ในเมือง 8.229 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.1%; ในชนบท 3.303 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.3%) การค้าต่างประเทศ: 3.665 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 12.5% ​​(ส่งออก 3.548 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 13.9%) เงินฝากรวม: 149.577 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 13.07 พันล้านหยวน สินเชื่อรวม: 96.28 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.528 พันล้านหยวน เบี้ยประกันภัย: 4.091 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.4%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

มีการอนุมัติสิทธิบัตรภายในประเทศ 517 รายการ เพิ่มขึ้น 4.7% (สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 71 รายการ เพิ่มขึ้น 18.3%)

การศึกษา

สถาบันอุดมศึกษา 3 แห่ง (มหาวิทยาลัยทั่วไป 1 แห่ง มีนักศึกษา 4,275 คน; มหาวิทยาลัยสำหรับผู้ใหญ่ 2 แห่ง มีนักศึกษา 1,339 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 12 แห่ง (5,649 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 18 แห่ง (30,305 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 104 แห่ง (37,046 คน) โรงเรียนประถมศึกษา 93 แห่ง (62,404 คน) โรงเรียนอนุบาล 233 แห่ง (19,049 คน) และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 5 แห่ง (526 คน) มหาวิทยาลัยหลัก ได้แก่ มหาวิทยาลัยครูไป่เฉิง วิทยาลัยการแพทย์ไป่เฉิง และวิทยาลัยอาชีวศึกษาไป่เฉิง

วัฒนธรรม

ศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 7 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์: 100%

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 2,017 แห่ง: โรงพยาบาล 60 แห่ง, ศูนย์แม่และเด็ก 6 แห่ง, ศูนย์ป้องกันโรคเฉพาะทาง 5 แห่ง, ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 6 แห่ง, ศูนย์ชุมชน 11 แห่ง, ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 91 แห่ง, คลินิกหมู่บ้าน 866 แห่ง, แผนกผู้ป่วยนอก 64 แห่ง, คลินิก 892 แห่ง เตียงผู้ป่วย 10,173 เตียง (เพิ่มขึ้น 273 เตียง) บุคลากรทางการแพทย์ 15,736 คน (แพทย์ 6,214 คน, พยาบาล 7,563 คน)

กีฬา

เหรียญทองระดับชาติ 11 เหรียญ, เหรียญเงิน 19 เหรียญ, เหรียญทองแดง 20 เหรียญ เหรียญทองระดับจังหวัด 30 เหรียญ, เหรียญเงิน 44 เหรียญ, เหรียญทองแดง 46 เหรียญ ครูฝึกกีฬาสันทนาการ 6,564 คน

ประกันสังคม

เงินบำนาญพนักงานในเมือง: 502,700 เพิ่มขึ้น 10,500 เงินบำนาญระหว่างเมืองและชนบท: 788,300 ลดลง 0.9% อัตราการว่างงาน: 108,400 เพิ่มขึ้น 4.0% ประกันสุขภาพ: 1,486,100 (พนักงาน 262,700; ระหว่างเมืองและชนบท 1,223,400) สถานดูแลผู้สูงอายุ 107 แห่ง (รัฐ 24 แห่ง เอกชน 83 แห่ง) ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุในชนบท 272 แห่ง ผู้รับเงินช่วยเหลือขั้นต่ำ 125,100 ราย (ในเมือง 24,100 ราย; ในชนบท 101,000 ราย) จ่ายเงินไปแล้ว 458 ล้านหยวน ค่าครองชีพมาตรฐานในเมือง: 560 หยวน/เดือน; ในชนบท: 410 หยวน/เดือน

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองไป่เฉิงเป็นศูนย์กลางสำคัญบนสะพานเชื่อมแผ่นดินยูเรเซียสายที่ 4 และเป็นจุดเชื่อมต่อบนระเบียงเศรษฐกิจจีน-มองโกเลีย-รัสเซีย ระยะทางทางหลวงรวม: 13,543 กิโลเมตร (ทางด่วน 525 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 1 138 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 2 1,062 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 3 1,961 กิโลเมตร, ทางหลวงชั้น 4 9,637 กิโลเมตร) ปริมาณสินค้าทางทางหลวง: 15.05 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 8.7% ปริมาณผู้โดยสารทางทางหลวง: 2.03 ล้านคน ลดลง 4%

ทางรถไฟ

มีเส้นทางรถไฟ 4 สาย ได้แก่ ซีผิง-ฉีฉีฮาร์, ฉางชุน-ไป่เฉิง, ถงเหลียว-รังหูลู่ และไป่เฉิง-เอ๋อร์ซาน สะพานแผ่นดินยูเรเซียสายที่ 4 ที่วางแผนไว้จะเชื่อมต่อชิตา (รัสเซีย) กับชอยบาลซาน (มองโกเลีย) ผ่านเอ๋อร์ซาน และจากไป่เฉิงไปยังหุนชุน ทำให้ไป่เฉิงเป็นศูนย์กลางสำคัญแห่งแรกที่เข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนจากยุโรป

การขนส่งทางน้ำ

ท่าเรือต้าอัน: ท่าเรือแม่น้ำในแผ่นดินที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลจี๋หลิน และเป็นเส้นทางน้ำเพียงแห่งเดียวสำหรับการค้าโดยตรงกับรัสเซียตะวันออกไกล มีกำลังการขนส่งต่อปี 1 ล้านตัน พื้นที่จัดเก็บ 4 ล้านตัน มีท่าเทียบเรือ 7 แห่ง สำหรับขนส่งธัญพืช ถ่านหิน ไม้ สารเคมี สินค้าทั่วไป เรือข้ามฟาก และการปฏิบัติงานในช่วงน้ำลง เชื่อมต่อกับระบบแม่น้ำเนนเจียง ซงฮวา และเฮยหลง และสามารถเข้าถึงท่าเรือของรัสเซียและทะเลญี่ปุ่นได้

การบิน

สนามบินไป่เฉิงฉางอาน: เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2560 เป็นสนามบินสาขาภายในประเทศระดับ 4C มีรันเวย์ยาว 2,500 เมตร ห่างจากใจกลางเมือง 16.5 กิโลเมตร บริหารงานโดยกลุ่มบริษัทท่าอากาศยานจีหลิน

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

โครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้จำนวน 108 โครงการ (ระดับจังหวัด 19 โครงการ ระดับเทศบาล 89 โครงการ) แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่ ศิลปะพื้นบ้าน (22 โครงการ) เทคนิคการผลิต (42 โครงการ) งานฝีมือ (16 โครงการ) วรรณคดีพื้นบ้าน (10 โครงการ) และการแพทย์พื้นบ้าน (10 โครงการ) กระจายอยู่ทั่วทั้ง 5 อำเภอ

จีจู (งิหลิน)

ไป่เฉิงได้ผลิตนักเขียนบทละคร นักแต่งเพลง นักแสดง และผู้กำกับที่โดดเด่นมากมาย โดยยังคงรักษาผลงานคลาสสิกของจีจูเอาไว้ ในงานเทศกาลละครและละครเอ้อร์เหรินจ้วนจีหลินปี 2010 ไป่เฉิงได้รับรางวัลใหญ่พิเศษสำหรับละครเรื่องเอ้อร์เหรินจ้วน "ลาก่อนสนม" และรางวัลที่หนึ่งและที่สองอีกหลายรางวัล

จุดชมวิว

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

แตงโมเหย่สุ่ย: แตงโมพื้นเมืองขึ้นชื่อของเมืองเถาหนาน มีลักษณะเด่นคือขนาดใหญ่ เปลือกบาง และเนื้อกรอบร่วน เคยเป็นเครื่องบรรณาการในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) เคยเสิร์ฟในงานเลี้ยงรับรองระดับรัฐในช่วงทศวรรษ 1970 และได้รับรางวัลเหรียญทองในการประกวดงานแสดงสินค้าเกษตรและอาหารนานาชาติปักกิ่งปี 2000 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ในปี 2008

แตงโมไป่เฉิง: มีปริมาณน้ำตาลสูง สีสดใส หวานและกรอบ ตราสินค้า "หงกังจื่อ" ได้รับรางวัลสินค้าดีเด่นจากงานแสดงสินค้าเกษตรและอาหารมณฑลจี๋หลินติดต่อกัน 7 ปี (2001-2011)

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองต้นแบบด้านการปลูกต้นไม้สีเขียวระดับชาติ (2019) ติดอันดับ 94 ใน 100 เมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันสีเขียวสูงที่สุดของจีน (2019) เมืองต้นแบบด้านการสนับสนุนสองด้านระดับชาติ (2020, 2025) เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ (2021) เมืองสาธิตการต่อต้านยาเสพติดแห่งชาติ (2021) เมืองสาธิต "ถนนชนบทที่ดีสี่สาย" (2021) เขตสาธิตการพัฒนาการเงินแบบมีส่วนร่วม (2022)

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

พิพิธภัณฑ์พระราชวังหุ่นเชิดแมนจูกัว

พิพิธภัณฑ์พระราชวังหุ่นเชิดแมนจูกัว ตั้งอยู่ที่เลขที่ 5 ถนนกวงฟู่เหนือ เขตควนเฉิง เมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระ…

เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูเขาหลิวติ้ง

เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูเขาหลิวติ้งตั้งอยู่ชานเมืองทางใต้ของเมืองตุนฮวา เขตปกครองตนเองเกาหลีเหยียนเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เป็นแหล่งท…

จิงหยูทัน

จิงเยว่ถานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน ห่างจากจัตุรัสประชาชนใจกลางเมือง 18 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ย…

โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมโกกูรยอ แหล่งท่องเที่ยวที่สวยงาม

แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และโบราณสถานราชวงศ์โกกูรยอ ตั้งอยู่ในเมืองจี่หาน อำเภอถงฮวา มณฑลจี๋หลิน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว