เมืองหานตาน
เมืองหานตาน (Handan City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของมณฑลเหอเป่ย โดยมีเทือกเขาไท่หางอยู่ทางทิศตะวันตก และที่ราบภาคเหนือของจีนอยู่ทางทิศตะวันออก ติดกับมณฑลชานซี ชานตง และเหอหนาน
เมืองหานตาน
เมืองหานตานเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของมณฑลเหอเป่ย โดยมีเทือกเขาไท่หางอยู่ทางทิศตะวันตกและที่ราบภาคเหนือของจีนอยู่ทางทิศตะวันออก ติดกับมณฑลชานซี ชานตง และเหอหนาน มีพื้นที่ทั้งหมด 12,066 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2569 ประกอบด้วย 6 เขต 11 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรถาวร 9,166,800 คน ประวัติศาสตร์ของเมืองหานตานย้อนกลับไปกว่า 3,100 ปี ปรากฏครั้งแรกใน "พงศาวดารไม้ไผ่" ของราชวงศ์ชาง เป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงแห่งสำนวน" และ "บ้านเกิดของไท่เก๊ก" เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองอารยธรรมแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ และเมืองป่าแห่งชาติ และได้รับการวางตำแหน่งให้เป็น "เมืองศูนย์กลางภูมิภาค" ในแผนเขตเศรษฐกิจปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย และแผนเขตเศรษฐกิจที่ราบภาคกลาง ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 492.01 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.4%
ประวัติศาสตร์
ในสมัยโบราณ นุ่ยหวาได้สร้างมนุษย์และซ่อมแซมท้องฟ้าที่ฉีซาน (อำเภอเช่อ) เมื่อกว่า 8,000 ปีที่แล้ว วัฒนธรรมฉีซานยุคหินใหม่เป็นแหล่งกำเนิดของข้าวฟ่าง สัตว์ปีก/ปศุสัตว์ที่ถูกเลี้ยงในบ้านเป็นครั้งแรก และวอลนัท ชื่อ "หานตาน" ปรากฏครั้งแรกใน "พงศาวดารไม้ไผ่" (ราชวงศ์ชาง เมื่อกว่า 3,100 ปีที่แล้ว) สมัยราชวงศ์โจวตะวันตก: รัฐเว่ย สมัยฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง: ดินแดนของราชวงศ์จิน ซึ่งเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว ในปี 500 ก่อนคริสต์ศักราช จ้าวเจี้ยนจื่อได้ผนวกหานตานเข้ากับดินแดนของราชวงศ์จ้าว ในปี 386 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์จ้าวได้ย้ายเมืองหลวงมาที่หานตาน (8 กษัตริย์ 158 ปี) กษัตริย์หวู่หลิงแห่งราชวงศ์จ้าวเป็นผู้บุกเบิกการปฏิรูปการทหาร ("การยิงธนูของทหารม้าหูฟู่") ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้รวมจีนเป็นหนึ่งเดียว และหานตานเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการหานตาน ราชวงศ์ฮั่น: หนึ่งใน "ห้ามหานครที่ยิ่งใหญ่ของประเทศ" (ร่วมกับลั่วหยาง หลินจื่อ ว่านเฉิง และเฉิงตู) ปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก: โจโฉสร้างเมืองเย่เป็นเมืองหลวง เย่ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของ 6 ราชวงศ์เป็นเวลากว่า 364 ปี สมัยราชวงศ์ถัง: ต้าหมิงผงาดขึ้นเป็นศูนย์กลางภูมิภาค สมัยราชวงศ์ซ่ง: ต้าหมิงเป็นเมืองหลวงรอง ("ปักกิ่ง") สมัยราชวงศ์หมิง-ชิง: มณฑลกวางผิงเป็นศูนย์กลางทางการเมือง สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2: อำเภอเช่อเป็นกองบัญชาการกองพลที่ 129 และเป็นศูนย์กลางการปกครองชายแดนระหว่างจิน-เหอเป่ย-ลู่-หยู 4 ตุลาคม 1945: หานตานได้รับการปลดปล่อย 1993: การรวมมณฑลและเมืองเข้าด้วยกัน
หน่วยงานบริหาร
รายละเอียดแผนก
ข้อมูล ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2026: 6 เขต (Hanshan, Congtai, Fuxing, Fengfeng Mining, Feixiang, Yongnian), 11 มณฑล (Linzhang, Cheng'an, Daming, She, Ci, Qiu, Jize, Guangping, Guantao, Wei, Quzhou) 1 เมืองระดับเทศมณฑล (Wu'an) และเขตบริหารจัดการ 2 แห่ง (เขตพัฒนาเศรษฐกิจ Handan พื้นที่ใหม่จี่หนาน) 30 ตำบล 152 อำเภอ 60 ตำบล ที่ว่าการเมืองเลขที่ 1 ถนนเหลียนทงเหนือ เขตฉงไถ
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เหอเป่ยตอนใต้ ตีนหางตะวันออก ระหว่าง 36°02'-37°01' N และ 113°27'-115°28' E. ~200 กม. จากสือเจียจวง ไท่หยวน จี่หนาน เจิ้งโจว <500 กม. จากปักกิ่ง/เทียนจิน ทั้งหมด: 12,066 กม.²
ภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศลดหลั่นจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก ทิศตะวันตก: ภูเขาและเนินเขาขนาดกลาง/ต่ำ ทิศตะวันออก: ที่ราบภาคเหนือของจีน จุดสูงสุด: 1,885.02 เมตร จุดต่ำสุด: 30.78 เมตร ค่าเฉลี่ย: 221.67 เมตร ลักษณะภูมิประเทศ 4 ประเภท: ที่ราบ (68.94%), ภูเขา (20.85%), เนินเขา (4.13%), นาขั้นบันได (6.08%)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี: 14.0°C เดือนมกราคม: -1.5°C (ต่ำสุด: -23.6°C) เดือนกรกฎาคม: 27.2°C (ต่ำสุด: 43.9°C) ปลอดน้ำค้างแข็ง: ประมาณ 200 วัน แสงแดด: 2,196 ชั่วโมง
อุทกวิทยา
ระบบแม่น้ำฮาย แม่น้ำสายหลักมากกว่า 20 สาย: จางเหอ, เหว่ยเหอ, คลองเว่ย, ฟู่หยาง, หมางหนิว, ฉิน, จู้, ซู่หยวน, ทางน้ำไหลผ่านซีจาง, หลิวเล่ย, หมิง อ่างเก็บน้ำหลายแห่งรวมถึงทะเลสาบจิงเนียง
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณการใช้น้ำเฉลี่ยต่อปี: 1.43 พันล้านลูกบาศก์เมตร ต่อหัวประชากร: 135.6 ลูกบาศก์เมตร (6.4% ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ, 57.5% ของค่าเฉลี่ยระดับจังหวัด)
ทรัพยากรแร่
มีชื่อเสียงในด้านถ่านหินโค้กและแร่เหล็กคุณภาพสูง ("สองดำ") ถ่านหิน: 5.365 พันล้านตัน แร่เหล็ก: 520 ล้านตัน นอกจากนี้ยังมี: หินปูน ดินเหนียวทนไฟ บ็อกไซต์ ไพไรต์ หินดินดานโพแทส — แร่ธาตุ 32 ชนิด แหล่งเหมืองแร่ 115 แห่ง
ทรัพยากรชีวภาพ
มีพืชพรรณ 6 ประเภท ได้แก่ ป่าสน ป่าผลัดใบ ป่าละเมาะ ทุ่งหญ้า หนองน้ำ และแหล่งน้ำ ป่าไม้ส่วนใหญ่อยู่ในเทือกเขาทางตะวันตก ต้นไม้เคลือบเงากึ่งเขตร้อนกระจายอยู่ทั่วไปในเทือกเขาทางตะวันตก ไม้เคลือบเงาและดอกไท่หางเป็นพืชเฉพาะถิ่นของเมืองหานตาน มีพืชป่า 1,044 ชนิด (122 วงศ์ 473 สกุล) และสัตว์ป่าบนบก 327 ชนิด ได้แก่ นก 260 ชนิด (นกกระสาปากดำ นกกระสาปากขาว เป็ดปากแดง นกเหยี่ยว นกกระจอกเทศมองโกเลีย) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 38 ชนิด (เสือดาว กวางมัสก์ หมาป่า แมวป่า แบดเจอร์ กวางโร) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 8 ชนิด และสัตว์เลื้อยคลาน 21 ชนิด
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: 9,166,800 คน (ลดลง 15,300 คน) อัตราการเป็นเมือง 63.23% (+1.13 จุดเปอร์เซ็นต์) อัตราการเกิด: 6.16 ต่อพันคน อัตราการตาย: 8.35 ต่อพันคน การเติบโตตามธรรมชาติ: -2.19 ต่อพันคน จำนวนประชากรไหลเข้าสุทธิ: 4,800 คน
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP): 492.01 พันล้านหยวน (+6.4%) แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 44.64 พันล้านหยวน (9.1%) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 182.49 พันล้านหยวน (37.1%) อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 264.88 พันล้านหยวน (53.8%) ต่อหัว: 53,628 หยวน (+6.4%) เศรษฐกิจภาคเอกชน: 335.48 พันล้านหยวน (68.2%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร +14.1% (โครงสร้างพื้นฐาน +49.4% เทคโนโลยีขั้นสูง +45.0% ภาคเอกชน +9.9%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 38.64 พันล้านหยวน (+1.8%) รายจ่าย: 93.48 พันล้านหยวน (-0.8%) ดัชนีราคาผู้บริโภค -0.2%
อุตสาหกรรมหลัก
พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 11.771 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืช: 5.497 ล้านตัน (+0.5%) ฝ้าย: 20,000 ตัน พืชน้ำมัน: 172,000 ตัน (+8.4%) ผัก: 6.517 ล้านตัน (+3.1%) ผลไม้: 749,000 ตัน (+3.4%) เนื้อสัตว์: 585,000 ตัน (+6.3%) ไข่: 936,000 ตัน นม: 227,000 ตัน (+3.3%)
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม: 157.26 พันล้านหยวน (+7.1%) ธุรกิจขนาดใหญ่ +10.2% (เหมืองแร่ +0.8%; การผลิต +12.5%; สาธารณูปโภค +2.7%) การผลิตรถยนต์ +40.7% การแปรรูปน้ำมัน +24.7% อิเล็กทรอนิกส์ +24.3% การถลุงเหล็ก +13.9% การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูง +11.6% (ส่วนแบ่ง 24.5%) ธุรกิจใหม่: 158,000 แห่ง รวมทั้งหมด: 1.12 ล้านแห่ง
อุตสาหกรรมบริการ
ค้าส่ง/ค้าปลีก: 48.77 พันล้าน (+5.6%) การขนส่ง: 20.9 พันล้าน (+4.1%) การเงิน: 30.69 พันล้าน (+5.3%) อสังหาริมทรัพย์: 30.77 พันล้าน (+2.8%) ยอดขายปลีกรวม: 147.52 พันล้าน (+6.8%) การค้าต่างประเทศ: 29.14 พันล้านหยวน (-0.2%; การส่งออก +9.8%) เงินฝากรวม: 1,192.367 พันล้าน (+83.953 พันล้าน) สินเชื่อรวม: 977.34 พันล้าน (+97.373 พันล้าน) ประกันภัย: 19.554 พันล้าน (+7.17%) บริการจัดส่งด่วน: 505 ล้านชิ้น (+13.8%) ผู้ใช้โทรศัพท์ 11.54 ล้านคน (โทรศัพท์มือถือ 11.14 ล้านคน)
กิจการสังคม
การศึกษา
มหาวิทยาลัย: 8 แห่ง (นักศึกษา 103,700 คน) อาชีวศึกษา: 65 แห่ง (98,900 คน) มัธยมศึกษา: 486 แห่ง (885,100 คน) ประถมศึกษา: 1,679 แห่ง (852,400 คน) อนุบาล: 2,443 แห่ง (218,200 คน) จำนวนนักเรียนประถมศึกษา: 104,300 คน; มัธยมต้น: 189,700 คน; มัธยมปลาย: 112,100 คน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ศูนย์เทคโนโลยีวิสาหกิจระดับจังหวัด 68 แห่ง ศูนย์นวัตกรรมระดับจังหวัด 108 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 21 แห่ง สัญญาเทคโนโลยี 169 ฉบับ มูลค่า 36.593 พันล้านหยวน การอนุมัติสิทธิบัตร 5,672 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 5,709 รายการ (+12.54%) สถาบันทดสอบ 230 แห่ง การแก้ไขมาตรฐานท้องถิ่น 25 รายการ
วัฒนธรรมและกีฬา
พิพิธภัณฑ์ 25 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 19 แห่ง, ศูนย์วัฒนธรรม 19 แห่ง, หอจดหมายเหตุ 19 แห่ง นักกีฬา 2,390 คน เข้าร่วมการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป ได้รับเหรียญทอง 237 เหรียญ ห้องสมุดแห่งชาติระดับ 1 จำนวน 8 แห่ง ศูนย์กีฬาหานตาน
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 11,793 แห่ง: โรงพยาบาล 328 แห่ง, ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 212 แห่ง, ศูนย์ชุมชน 159 แห่ง, ศูนย์แม่และเด็ก 19 แห่ง, ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 19 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 91,000 คน (แพทย์ 40,000 คน, พยาบาล 42,000 คน) เตียงผู้ป่วย 73,000 เตียง (โรงพยาบาล 52,000 เตียง, ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 16,000 เตียง)
ประกันสังคม
เงินบำนาญพนักงาน: 1,884,900 (+48,200) รายได้จากสถานประกอบการ: 1,084,800 (+33,000) เงินว่างงาน: 782,900 เงินจากอุบัติเหตุในการทำงาน: 845,600 (+27,600) สถานบริการสังคม 213 แห่ง, เตียง 27,400 เตียง สถานบริการสำหรับผู้ประสบความยากลำบากเป็นพิเศษ 41 แห่ง
การขนส่ง
ภาพรวม
ใช้เวลา 2 ชั่วโมงจากปักกิ่งโดยรถไฟความเร็วสูง และ 2 ชั่วโมงจากเซี่ยงไฮ้โดยเครื่องบิน วงเศรษฐกิจ 1 ชั่วโมงครอบคลุม 13 เมืองในที่ราบภาคกลาง ศูนย์กลางทางรถไฟ "ครอส" ได้แก่ ฮั่นฉาง ฮั่นจี (ทางรถไฟสองราง) ฮั่นหวง และรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-กว่างโจว ทางด่วน 5 สายที่ประกอบกันเป็น "3 แนวตั้ง 2 แนวนอน 1 วงแหวน" สนามบินหานตาน (4C): 37 เส้นทาง ครอบคลุม 14 เมือง ปี 2025: ขนส่งสินค้าทางถนน 229 ล้านตัน (+2.7%) ผู้โดยสาร 10.3636 ล้านคน (-0.5%) ผู้โดยสารทางอากาศ 952,000 คน (+9.6%)
การบิน
สนามบินหานตาน (IATA: HDG): สนามบินภายในประเทศระดับ 4C ห่างจากใจกลางเมือง 10 กิโลเมตร มีเที่ยวบินไปยังเซี่ยงไฮ้ หางโจว กวางโจว เซินเจิ้น เซียะเหมิน ฉงชิ่ง เฉิงตู ไห่โข่ว ซานย่า และอื่นๆ
ท่าเรือ
ท่าเรือบกนานาชาติหานตาน: ลานขนส่งสินค้าทางรถไฟของรัฐที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางตอนใต้ของเหอเป่ย มีเส้นทางรถไฟเฉพาะ (ลงทุน 760 ล้านหยวน)
ระบบขนส่งสาธารณะ
รถโดยสาร 1,267 คัน รถแท็กซี่ 4,261 คัน ผู้โดยสารต่อปี 70.45 ล้านคน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
วัฒนธรรมพิเศษ
"เมืองหลวงแห่งสำนวนจีน" (2005) มีการยืนยันสำนวนที่เกี่ยวข้องกับหานตานถึง 2,006 สำนวน (2025) วัฒนธรรมสำนวนแพร่หลายไปทั่ว: ถนนหานตาน, เมืองจ้าวคิง, สะพานเสวี่ยปู้, ฉงไท่, ศาลเจ้าฉีเซียน, ซอยฮุยเฉอ ฯลฯ รายการ "สำรวจสำนวนจีน" ของ CCTV พิพิธภัณฑ์สำนวนหานตานเปิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2026 สำนวนคลาสสิก: "การยิงธนูของทหารม้าหูฟู่", "รูปแบบการเดินของหานตาน", "การแนะนำตนเองของเหมาซุย", "ถือไม้เรียวเพื่อรับโทษ", "คืนหยกให้สมบูรณ์", "ล้ำค่า", "ขุนพลและเสนาบดีปรองดอง", "มิตรภาพตัดคอ", "ยุติธรรมและปฏิบัติตามกฎหมาย", "การกักตุนสินค้าหายาก", "เบ่งบานครั้งที่สอง", "ล้อมเว่ยเพื่อช่วยจ้าว" ฯลฯ
ไท่เก๊ก: เมืองโบราณกวงฟู่ (หย่งเหนียน) เป็นแหล่งกำเนิดของไท่เก๊ก หยางลู่ฉานและอู๋หยูเซียงได้ก่อตั้งไท่เก๊กแบบหยางและแบบอู๋ขึ้น ไท่เก๊กแพร่กระจายไปทั่วโลก (มากกว่า 80 ประเทศ/ภูมิภาค) เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ทั้งในระดับชาติและระดับโลก มีการจัดการประชุมไท่เก๊กนานาชาติ 15 ครั้งตั้งแต่ปี 1991 "ไท่เก๊กแพร่ไปทั่วโลกจากหย่งเหนียน"
มรดกทางวัฒนธรรม
3 รายการเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก และ 28 รายการเป็นมรดกทางวัฒนธรรมระดับชาติ
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
ที่มาของชื่อสถานที่
ชื่อสถานที่ "หานตาน" ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมาเป็นเวลา 3,000 ปี ซึ่งเป็นกรณีพิเศษในประวัติศาสตร์การตั้งชื่อสถานที่ของจีน มีทฤษฎีหลักสามทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของชื่อนี้
จุดชมวิว
อาหารพิเศษ
อาหารของเมืองหานตานผสมผสานความเข้มข้นของเหอเป่ย รสชาติเค็มกลมกล่อมของเหอหนาน กลิ่นหอมของซอสจากซานตง และกลิ่นน้ำส้มสายชูของซานซี มีงานเลี้ยงที่มีชื่อเสียง 8 งาน ได้แก่ งานเลี้ยงสำนวน งานเลี้ยงวัฒนธรรมฉีซาน งานเลี้ยงพ่อค้าอู๋อัน งานเลี้ยงไท่หางแดง งานเลี้ยงไท่เกวียนกวางฟู่ งานเลี้ยงเมืองหลวงเย่ งานเลี้ยงข้าราชการต้าหมิง และงานเลี้ยงวัฒนธรรมคลอง อาหารขึ้นชื่อ ได้แก่ เกี๊ยวอี้หลัวหยู บะหมี่บัควีทตระกูลเสิน ซาลาเปาฉีโจว โจ๊กถั่วจี่หนาน เกี๊ยวซ่าต้าหมิง บะหมี่อู๋อันจุ่ย เกี๊ยวซ่าเสฉวน และซุปแพนเค้กฉูโจว ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น ได้แก่ เหล้าฉงไท่ วอลนัท/พริกไทย/บูเพลอรัมเสฉวน ข้าวฟ่างอู๋อัน ข้าวฟ่างฉูโจว ลูกแพร์อำเภอเว่ย พริกจีเจ๋อ ถั่วลิสง/น้ำมันงาต้าหมิง กระเทียมหยงเนียน หัวหอมเฟยเซียง และข้าวสาลีดำกวนเทา
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เมืองอารยธรรมแห่งชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ เมืองต้นแบบสีเขียวแห่งชาติ เมืองต้นแบบการพึ่งพาตนเองสองด้านแห่งชาติ เมืองประหยัดน้ำแห่งชาติ
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม